{"paper":{"id":"e17-2017-czerwiec-egzamin-zawodowy-praktyczny","subject":"e17","category":"egzamin-zawodowy","year":2017,"month":"czerwiec","level":null,"variant":null,"exam_pdf":"e17-2017-czerwiec-egzamin-zawodowy-praktyczny/e17-2017-czerwiec-egzamin-zawodowy-praktyczny.pdf","key_pdf":"e17-2017-czerwiec-egzamin-zawodowy-praktyczny-zasady-oceniania/e17-2017-czerwiec-egzamin-zawodowy-praktyczny-zasady-oceniania.pdf","question_count":1,"source_label":"E17 · Egzamin zawodowy · czerwiec 2017","subject_label":"e17","category_label":"Egzamin zawodowy"},"questions":[{"id":"e17-2017-czerwiec-egzamin-zawodowy-praktyczny/zad/PE","paper_id":"e17-2017-czerwiec-egzamin-zawodowy-praktyczny","number":"PE","points":null,"ptype":"open","subject":"e17","category":"egzamin-zawodowy","year":2017,"month":"czerwiec","level":null,"text":"Zadanie egzaminacyjne\nW ramach obsługi hangarowej śmigłowca:\n wyznacz wartości błędów wysokościomierza WD-10 nr 7103021 i prędkościomierza US-250\nnr 7105012 oraz oceń zdatność przyrządów do lotu - uzupełnij tabelę 1 i tabelę 4,\n narysuj dla wysokościomierza WD-10 i prędkościomierza US-250 wykresy poprawek - tabela 2\ni tabela 5,\n wyszczególnij przyczyny błędów wysokościomierza barometrycznego WD-10 (tzw. błędy\ninstrumentalne) - wypełnij tabelę 3,\n sporządź wykaz czynności niezbędnych do wykonania wiązki przewodów elektrycznych skrzynki\nrozdzielającej - wypełnij tabelę 6 na podstawie Instrukcji wykonywania lutowanych wiązek\nelektrycznych,\n sporządź wykaz materiałów i narzędzi niezbędnych do wykonania wiązki przewodów elektrycznych\nskrzynki rozdzielającej - wypełnij tabelę 7 i tabelę 8,\n oblicz wartość spadku napięcia pomiędzy pinem 6-K2 złącza męskiego wiązki a otworem 6-K1 złącza\nżeńskiego - wypełnij tabelę 9.\nW miejscu podpisu wpisz swój numer PESEL, a jako datę wpisz datę egzaminu.\nCzas przeznaczony na wykonanie zadania wynosi 180 minut.\nOcenie podlegać będzie 5 rezultatów:\n błędy wysokościomierza WD-10 nr 7103021 - tabela 1, tabela 2, tabela 3,\n błędy prędkościomierza US-250 nr 7105012 - tabela 4 i tabela 5,\n wykaz czynności niezbędnych do wykonania wiązki przewodów elektrycznych - tabela 6,\n wykaz materiałów i narzędzi niezbędnych do wykonania wiązki przewodów elektrycznych - tabela 7,\ntabela 8,\n wartość spadku napięcia pomiędzy pinem 6-K2 złącza męskiego wiązki a otworem 6-K1 złącza\nżeńskiego - tabela 9.\n1. Błędy wysokościomierza WD-10 nr 7103021\nBadanie wysokościomierza WD-10 nr 7103021 przeprowadzono porównując wyniki wskazań przyrządu\n(kolumna 1) z wysokościomierzem wzorcowym WD-10 nr 7030054 (kolumna 2). Badania przeprowadzono\ndo wysokości 4 000 m zgodnie z WT.\nTabela 1. Wartości błędów wysokościomierza WD-10 nr 7103021\nMiejsce na obliczenie błędów wysokościomierza\nWskazania wysokościomierza\nwzorcowego WD-10\nnr 7030054\nhw [m]\nWskazania\nwysokościomierza\nbadanego WD-10\nnr 7103021\nhb [m]\nDopuszczalne odchyłki\nwskazań dla\nwysokościomierzy\nWD-10\nΔh [m]\nBłędy\nwysokościomierza\nWD-10 nr 7103021\nΔh [m]\nLp.\n1\n2\n3\n4\n1.\n0\n0\n0\n2.\n500\n500\n+10\n- 20\n3.\n1000\n1000\n+20\n- 40\n4.\n2000\n2010\n+20\n- 40\n5.\n3000\n3020\n+30\n- 50\n6.\n4000\n4030\n+30\n- 50\nOcena zdatności wysokościomierza\nPodpis Data\nTabela 2. Wykres poprawek wysokościomierza\nWYSOKOŚCIOMIERZ WD-10 nr\nTabela 3. Wykaz rodzajów błędów instrumentalnych wysokościomierza WD-10\n+ POPRAWKI -\nh[m]\n30 20 10 0 10 20 30\nLp.\nRodzaj błędu instrumentalnego\n1000 500\n2000\n3000\n4000\n2. Błędy prędkościomierza US-250 nr 7105012\nPrędkościomierz badano na stanowisku do sprawdzania wskazań prędkościomierzy z manometrem wodnym.\nOtrzymane wyniki zamieszczono w kolumnie 1 i 2.\nDopuszczalne wartości odchyłek dla tego przyrządu zamieszczone w WT wynoszą ± 5 km/h.\nTabela 4. Wartości błędów prędkościomierza US-250 nr 7105012\nMiejsce na obliczenie błędów prędkościomierza\nLp.\nwzorcowa\nprędkość lotu\nvw\n[km/h]\nwysokość\nsłupa wody\nhH2O\n[mm]\nciśnienie\ndynamiczne\npd\n[Pa]\nobliczona\nprędkość lotu\nvobl\n[m/s]\nobliczona\nprędkość lotu\nvobl\n[km/h]\n(Dokładność 0,1)\nbłędy\nprzyrządu\nΔ v\n[km/h]\n1\n2\n3\n4\n5\n6\n1.\n0\n0,0\n0,000\n0,0000\n2.\n20\n2,0\n35,316\n5,3692\n3.\n40\n8,0\n147,150\n10,9600\n4.\n60\n17,0\n323,730\n16,2564\n5.\n80\n31,0\n304,110\n22,2824\n6.\n100\n46,0\n446,355\n26,9952\n7.\n150\n108,0\n1059,480\n41,5904\n8.\n200\n189,0\n1854,090\n55,0189\n9.\n250\n300,0\n2943,000\n69,3174\nOcena zdatności prędkościomierza\nPodpis Data\nTabela 5. Wykres poprawek prędkościomierza\nPRĘDKOŚCIOMIERZ US-250 nr\nSchemat elektryczny wiązki skrzynki rozdzielającej\nInstrukcja wykonywania lutowania wiązek elektrycznych\nNa statkach powietrznych (SP) międzyblokowy oraz międzymodułowy elektryczny montaż wyposażenia\nwykonywany jest za pomocą przewodów pokładowych typu:\nI - izolacja swobodnie przemieszcza się względem żyły przewodzącej prąd,\nII - izolacja wraz z żyłą przewodzącą prąd tworzą zespół monolityczny.\nW przewodach pokładowych, jako żyłę przewodzącą prąd stosuje się drut miedziany, pokryty\nelektrolitycznie cyną, srebrem lub niklem.\nLutowanie miękkie\nLutowanie miękkie jest to lutowanie, przy którym nagrzewanie w miejscu styku łączonych materiałów\ni lutowia nie przekracza 450°C.\nTopniki przeznaczone do lutowania miękkiego\nWedług charakteru oddziaływania na błonę tlenków, topniki dzielą się na dwie grupy:\nGrupa I. Do pierwszej grupy należą topniki, które aktywnie oddziałują na błony tlenków i rozpuszczając je\ntworzą takie warunki, że ciekłe lutowie może bez przeszkód wchodzić w kontakt z metalem podstawowym.\nNależą do nich aktywne topniki WTS (wazelina techniczna, trójetanoloamina, kwas salicylowy, spirytus\netylowy), FCAW (chlorek cynkowy, chlorek amonowy, woda destylowana), WF13 (chlorowodorek\ndwuetyloaminy, inhibitor Kl-1, trójetanoloamina, spirytus etylowy) i inne. Topniki WTS i FCAW zaleca się\nstosować do pobielania elementów stykowych, z których resztki topników dają się łatwo usuwać. Topnik\nWF13 przeznaczony jest do pobielania w temperaturze do 450°C pokładowych i montażowych przewodów\nelektrycznych oraz elementów stykowych, które pokryte są metalami: cyno-niklem i niklem (ochronne,\nantykorozyjne powłoki trudne do lutowania).\nGrupa II. Topniki drugiej grupy w czasie nagrzewania i lutowania słabo oddziałują na błonki tlenków metali.\nSłużą one do zabezpieczania przed ponownym utlenieniem powierzchni metali, z których utleniona warstwa\nzostała wcześniej oczyszczona. Do topników drugiej grupy należy kalafonia, jej roztwory w spirytusie i inne\ntopniki bezkwasowe. Właściwości kalafonii jako topnika zmieniają się w zależności od temperatury: przy\ntemperaturze otaczającego powietrza kalafonia posiada właściwości ochronne, w stanie roztopionym do\ntemperatury 200÷300°C rozpuszcza cienką warstwę tlenku miedzi, przy temperaturze powyżej 300°C zwęgla\nsię i traci właściwości topnika.\nLutowia przeznaczone do lutowania miękkiego\nDo lutowi łatwotopliwych należą lutowia, których temperatura topnienia jest wyższa niż 145°C i nie\nprzekracza 450°C. Do lutowania połączeń elektrycznych wyposażenia SP stosowane są lutowia cynowo -\nołowiowe: bezantymonowe POS40 (do blachy ocynkowanej i urządzeń elektrycznych), POS61 (do urządzeń\nelektrycznych i radiowych), POS61M (do bardzo cienkich folii 0,2 mm, drutu miedzianego, obwodów\ndrukowanych), słaboantymonowe (POSSu40-05, POSSu61-05) i antymonowe (POSSu40-2) oraz inne:\ncynowe, cynowo-cynkowe i cynkowo-kadmowe. Lutowia cynowo-ołowiowe produkowane są w postaci\nprętów, drutu, taśmy, proszku i rurek, wypełnionych kalafonią.\nLutowanie przewodów elektrycznych SP\nPodczas montażu elektrycznego wyposażenia SP metodą lutowania przewody elektryczne łączone są\nlutowiami z końcówkami wtyków i gniazd złączy elektrycznych, z rurkowymi częściami końcówek\nmontażowych, z różnymi końcówkami stykowymi agregatów elektrycznych oraz z oplotem ekranującym\nw celu metalizacji SP. Procesy właściwego lutowania i wymagania dotyczące jakości lutowanego połączenia\nsą w zasadzie jednakowe, ale konstrukcje połączeń są różne. Proces technologiczny wykonania lutowanych\npołączeń elektrycznych różnych konstrukcji powinien być wybierany z uwzględnieniem wymagań zawartych\nw instrukcjach obsługi technicznej danego urządzenia pokładowego. W instrukcji obsługi technicznej wiązki\nskrzynki rozdzielczej jest zastosowane lutowie cynowo-ołowiowe POS61 w postaci drutu.\nPodstawowym narzędziem do lutowania połączeń przewodów z żyłą miedzianą przewodzącą prąd są ręczne\nlutownice elektryczne o różnej mocy, przewidziane do pracy w instalacji prądu przemiennego o napięciu\n36 V, częstotliwości 50 Hz i mocy do 180 W. Do lutowania przewodów bezpośrednio w samolocie\ndopuszcza się wykorzystywanie instalacji prądu stałego o napięciu 28 V. Powinny one zapewniać szybkie\nnagrzanie lutowanego miejsca do temperatury topnienia lutowia i stabilnie utrzymywać temperaturę\nlutowania w czasie pracy poprzez regulację temperatury nagrzewania lutownicy.\nMoc lutownicy dobierana jest w zależności od temperatury topnienia lutowia i przekroju lutowanych\nprzewodów. Orientacyjne zalecenia doboru lutownicy podane są w tabeli Zalecane moce lutownic.\nTabela Zalecane moce lutownic\nW przypadkach, kiedy wiązka składa się z różnych przewodów elektrycznych, których żyły powleczone są\nniklem, cyną lub srebrem, należy stosować topnik WF13. Resztki topnika WF13 należy dokładnie usuwać po\nzakończeniu lutowania, ponieważ ma on właściwości przewodzenia prądu elektrycznego i może powodować\nutratę rezystancji izolacji złączy elektrycznych.\nDo pobielania złączy elektrycznych i do łączenia metodą lutowania przewodów miedzianych z elementami\nstykowymi złączy należy stosować topnik FKSp (roztwór kalafonii w spirytusie etylowym). Dopuszczalne\njest stosowanie do pobielania końcówek montażowych, końcówek stykowych i styków złączy elektrycznych\naktywowanych topników WTS i FCAW. Do odtłuszczania i przemywania lutowanych przewodów\ni elementów należy stosować techniczny spirytus etylowy.\nWszystkie lutowia, stosowane do pobielania i lutowania, powinny być przechowywane w specjalnych\nnaczyniach metalowych lub z tworzyw sztucznych, na których powinna być naklejona etykieta\nz oznaczeniem marki lutowia. Każde lutowie danej marki należy przechowywać w oddzielnym opakowaniu.\nPo otrzymaniu lutowi z magazynu należy w obecności osoby sprawdzającej przeprowadzić cechowanie\nlutowi, zaczynając od początku pręta. Lutowia powinno się cechować na całej długości pręta w odstępach nie\nwiększych niż 20 mm. Dopuszczalne są również inne sposoby oznaczenia lutowi, z wyjątkiem stosowania\nlakierów. Na stanowiska pracy, lutowia należy wydawać w ilości potrzebnej do wykonania zadania.\nWydawane części lutowia należy cechować. Podczas lutowania połączeń przewodów oznaczenie marki\nlutowia powinno być zachowane aż do jego całkowitego zużycia.\nPrzekrój przewodu [mm2]\nŚrednica grota lutownicy\n[mm]\nMoc lutownicy [W]\n0,2 ÷ 2,5\n4,0 ÷ 6,0\n> 6,0\n3 ÷ 6\n6 ÷ 10\npowyżej 15\n30 ÷ 80\n80 ÷ 120\npowyżej 120\nPrzygotowanie końców przewodów do lutowania\nW celu połączenia przewodów ze stykami złączy elektrycznych należy wykonać czynności przygotowawcze\nprzy końcach przewodów. Do tych czynności należą:\n obróbka izolacji końców przewodów (nacięcie, zdjęcie końca odciętej izolacji z żyły),\n przygotowanie żyły przewodu do połączenia (oczyszczenie, skręcenie i dodatkowe pobielenie drutów),\n umocowanie końców oplotów ekranujących i rurek (koszulek) termokurczliwych lub niekurczliwych.\nObróbka izolacji końców przewodów\nIzolację należy nacinać i zdejmować z końca przewodu bezpośrednio przed pobielaniem lub lutowaniem za\npomocą mechanicznych narzędzi oczyszczających (np. szczypce do usuwania izolacji). Elektryczny sposób\n(opalanie elektryczne) zdejmowania izolacji z przewodów o małych przekrojach prowadzi do uszkodzenia\npobielającej (srebrnej) powłoki, „spiekania” poszczególnych drutów w żyle przewodu i kruchych przełomów.\nW przypadku zdejmowania izolacji z końców przewodów za pomocą mechanicznych narzędzi\noczyszczających powinna być wykluczona możliwość uszkodzenia izolacji lub nacięcia żyły.\nDługość odizolowanej żyły przewodu przy „zarabianiu” końcówek styków złączy elektrycznych ustala się\nw zależności od typu złącza elektrycznego. Powinna być ona równa głębokości otworu w końcówce styku\nplus odizolowany odcinek 1+1 mm między zakończeniem końcówki styku i izolacją przewodu. Przykładowo,\ndla złącza SzR32P10NG i SzR32P10NS głębokość otworu w końcówce styku wynosi 10 mm.\nPrzygotowanie żyły przewodu do połączenia\nŻyły przewodów powinny przed lutowaniem zostać odtłuszczone spirytusem etylowym, pokryte topnikiem\ni pobielone takim lutowiem, jakie użyte zostanie do lutowania. Przewody należy pobielać w tyglu\nz roztopionym lutowiem. Czas przetrzymywania przewodu w roztopionym lutowiu powinien wynosić\n3÷30 s. Dopuszczalne jest pobielanie lutownicą. Temperatura lutownicy powinna przewyższać temperaturę\ntopnienia lutowia o 30÷110°C. Żyły przewodów należy pobielać przy zastosowaniu pęsety odpowiedniego\nrozmiaru, odprowadzającej ciepło, w celu wykluczenia możliwości zaciekania lutowia po żyle przewodu pod\nizolację. Strefa pobielona powinna dochodzić do brzegu izolacji na nie więcej niż 1 mm. Pobielany przewód\npowinien być pokryty równą warstwą lutowia, bez ostrych występów, i zachować swój naturalny wygląd,\ntzn. pod lutowiem powinny być widoczne żyły przewodu.\nWlutowywanie przewodów w końcówki złączy wielostykowych\nPrzed lutowaniem należy nasunąć koszulki, opisane zgodnie z rysunkiem montażowym, a następnie ustawić\nlutowaną wiązkę przewodów w położeniu nieruchomym tak, żeby zapewnić współosiowość lutowanych\nelementów. W tym celu należy wstępnie wypełniony lutowiem styk złącza elektrycznego pokryć topnikiem,\nnagrzać do całkowitego roztopienia lutowia i stopniowo wprowadzić, aż do oporu, wstępnie pobielony\ni pokryty topnikiem przewód. Przy wlutowywaniu w styki złączy elektrycznych przewodów miedzianych,\npobielonych cyną i srebrem, należy stosować tylko spirytusowo-kalafoniowy topnik. Lutowanie z topnikami\naktywowanymi jest niedopuszczalne. Przewody typu II o przekroju 0,2÷1,0 mm2 należy wlutowywać\nw styki złączy elektrycznych za pomocą pęsetek odprowadzających ciepło. Należy przy tym pozostawiać\nniepobielony odcinek powierzchni żyły przewodu nie krótszy niż 1 mm od ścięcia izolacji (sprawdzać\nwzrokowo). Lutowanie powinno być, w miarę możliwości tak wykonane, żeby pod lutowiem widoczny był\nzarys lutowanych przewodów. W razie niezgodności przekroju przewodu ze średnicą lutowanego styku,\nkiedy pozostają ostre krawędzie końcówki styku, należy dodać lutowia, aby sięgało ono do poziomu ścięcia\nkońcówki. Dopuszczalne jest, w razie potrzeby, dodawanie w czasie lutowania topnika i lutowia, zachowując\njednak wymagany niepobielony odcinek przewodu.\n0\nPrzewody należy lutować rzędami w kierunku od lewej do prawej strony, zaczynając od dolnego rzędu\nstyków złączy elektrycznych. Po zakończeniu lutowania każdego rzędu styków, miejsca lutowania należy\nprzemyć spirytusem w celu usunięcia resztek topnika i nagaru. Zabrania się przy tym zginania przewodów\nw miejscach lutowania. Podczas lutowania kolejnego rzędu styków złączy elektrycznych należy między\nlutowane i nielutowane rzędy styków włożyć ekran z tkaniny namiotowej, taśmy szklanej lub tkaniny\nkrzemionkowej. Ekran powinien całkowicie zakrywać polutowany już rząd styków i zabezpieczać go przed\ndostawaniem się lutowia i topnika. Ekran należy usunąć dopiero po przemyciu i sprawdzeniu miejsc\nlutowania.\nPo zakończeniu lutowania należy wykonać czynności związane z zabezpieczeniem przewodów w złączu\nelektrycznym (nasuwanie koszulek termokurczliwych, rurek przywieszek, itp.) wykluczające oddziaływanie\nobciążeń mechanicznych na lutowane połączenia. Przenoszenie wiązki przewodów z niezabezpieczonymi\nkońcami przewodów jest zabronione. Końce przewodów można zabezpieczyć miękką folią PCV.\nRys. 1. Lutowanie przewodów w złączu:\na) tylna część złącza (kolejność lutowania)\nb) przekrój złącza: 1 - przewód, 2 - koszulka, 3 - lutowie\nc) widok złącza\nd) czoło złącza (z bolcami)\ne) czoło złącza (z otworami)\nOchrona lutowanych połączeń przewodów\nWszystkie lutowane połączenia przewodów powinny być zabezpieczone przed przedostawaniem się do nich\nwilgoci i pyłu oraz przed zwarciami i uszkodzeniami mechanicznymi. W celu zabezpieczenia połączeń\nlutowanych przed wilgocią stosowane są powłoki lakierowe, np. Domalux Extra.\nW celu zabezpieczenia przed zwarciami oraz zminimalizowania naprężeń mechanicznych w połączeniu\nnależy stosować:\n termokurczliwe koszulki teflonowe i polietylenowe przy temperaturze roboczej przewodów wyższej\nniż 105°C [378 K],\n koszulki niekurczące się pod wpływem temperatury przy temperaturze roboczej przewodów do 105°C\n[378 K] np. koszulka DPCW.\nSprawdzenie przejścia prądu\nPo zakończeniu lutowania sprawdza się multimetrem przejścia prądowe, zwracając uwagę na zgodność\npołączeń z rysunkiem wykonawczym wiązki przewodów.\n3. Wykaz czynności niezbędnych do wykonania wiązki przewodów elektrycznych\nPrzewody lotnicze w izolacji z polwinitu ciepłoodpornego LYc-L 600V\nTabela 6. Wykaz czynności niezbędnych do wykonania wiązki przewodów elektrycznych skrzynki\nrozdzielającej\nLp.\nCzynność\n4. Wykaz materiałów i narzędzi niezbędnych do wykonania wiązki elektrycznej skrzynki rozdzielającej\nTabela 7. Wykaz materiałów niezbędnych do wykonania wiązki przewodów elektrycznych skrzynki\nrozdzielającej\nTabela 8. Wykaz narzędzi niezbędnych do wykonania wiązki przewodów elektrycznych skrzynki\nrozdzielającej\nLp.\nNazwa i oznaczenie materiału\nLp.\nNazwa narzędzia\n5. Obliczenie spadku napięcia pomiędzy pinem 6-K2 złącza męskiego wiązki a otworem 6-K1 złącza\nżeńskiego\nSpadek napięcia pomiędzy złączami (pinem w złączu męskim a otworem w złączu żeńskim) należy określić\ndla przypadku, gdy na pinie występuje napięcie 24 V, które podawane jest na wejście odbiornika prądu\nstałego o mocy P = 120 W. Na samolocie sieć elektryczna jest jednoprzewodowa.\nDane liczbowe do obliczeń:\n rezystywność materiału przewodów r = 2 · 10-8 Ωm\n rezystancja połączenia lutowanego przewodu z złączem Rp = 0,01 Ω\nTabela 9. Wartość spadku napięcia pomiędzy pinem 6-K2 złącza męskiego wiązki a otworem 6-K1\nzłącza żeńskiego\nWielkość\nWartość liczbowa\nJednostka miary\nRezystancja odcinka obwodu pomiędzy złączami (pinem w złączu męskim\na otworem w złączu żeńskim)\nNatężenie prądu płynącego w przewodzie\nSpadek napięcia pomiędzy wtykami złącz wiązki przewodów elektrycznych","answer":null,"answer_text":"Nazwa\nkwalifikacji:\nWykonywanie obsługi liniowej statków powietrznych i obsługi hangarowej\nwyposażenia awionicznego\nOznaczenie\nkwalifikacji:\nE.17\nNumer zadania: 01\nKod arkusza:\nE.17-01-17.06\nLp.\nElementy podlegające ocenie/kryteria oceny\nR.1\nRezultat 1: Błędy wysokościomierza WD-10 nr 7103021\nW tabeli 1 w kolumnie ∆h zdający\nR.1.1\ndla hw = 0 m wpisał: 0\nR.1.2\ndla hw = 500 m wpisał: 0\nR.1.3\ndla hw = 1000 m wpisał: 0\nR.1.4\ndla hw = 2000 m wpisał: 10\nR.1.5\ndla hw = 3000 m wpisał: 20\nR.1.6\ndla hw = 4000 m wpisał: 30\nR.1.7\nw wierszu Ocena zdatności wysokościomierza zapisał: Wysokościomierz nadaje się do\ndalszej eksploatacji\nW tabeli 2 zdający narysował wykres poprawek zgodny z rysunkiem\nR.1.8\nW tabeli 3 w kolumnie Rodzaj błędu instrumentalnego zdający zapisał błąd\nR.1.9\nskalowania, tarcia, histerezy, luzów, temperaturowy, nieszczelności (uwzględnić kryterium\njeżeli zdający wpisał co najmniej 2 błędy z wymienionych)\nR.2\nRezultat 2: Błędy prędkościomierza US-250 nr 7105012\nDopuszczalna tolerancja wyników obliczeń wynosi ± 0,1\nW tabeli 4 zdający\nR.2.1\ndla vw = 0 km/h w kolumnie vobl wpisał: 0; w kolumnie ∆v wpisał: 0\nR.2.2\ndla vw = 20 km/h w kolumnie vobl wpisał: 19,3; w kolumnie ∆v wpisał: -0,7\nR.2.3\ndla vw = 40 km/h w kolumnie vobl wpisał: 39,5; w kolumnie ∆v wpisał: -0,5\nR.2.4\ndla vw = 60 km/h w kolumnie vobl wpisał: 58,5; w kolumnie ∆v wpisał: -1,5\nR.2.5\ndla vw = 80 km/h w kolumnie vobl wpisał: 80,2; w kolumnie ∆v wpisał: +0,2\nR.2.6\ndla vw = 100 km/h w kolumnie vobl wpisał: 97,2; w kolumnie ∆v wpisał: -2,8\nR.2.7\ndla vw = 150 km/h w kolumnie vobl wpisał: 149,7; w kolumnie ∆v wpisał: -0,3\nR.2.8\ndla vw = 200 km/h w kolumnie vobl wpisał: 198,1; w kolumnie ∆v wpisał: -1,9, a dla vw =\n250 km/h w kolumnie vobl wpisał: 249,5; w kolumnie ∆v wpisał: -0,5\nR.2.9\nw wierszu Ocena zdatności prędkościomierza wpisał: Prędkościomierz nadaje się do dalszej\neksploatacji\nW tabeli 5 zdający narysował wykres poprawek prędkościomierza zgodny z rysunkiem\nUwaga: Dopuszcza się możliwość użycia innych sformułowań (poprawnych zwrotów\nrównoznacznych) oddających treść, jaka została podana w kryteriach.\nR.2.10\nR.3\nRezultat 3: Wykaz czynności niezbędnych do wykonania wiązki przewodów\nelektrycznych\nW tabeli 6 zdający wpisał następujące czynności:\nR.3.1\nprzyciąć przewody\nR.3.2\nzdjąć izolację z końców przewodów\nR.3.3\nodtłuścić żyły przewodów spirytusem etylowym, pokryć topnikiem i pobielić lutowiem oraz\npobielić styki gniazd i wtyków\nR.3.4\nzałożyć niekurczliwe koszulki na przewody\nR.3.5\nustawić lutowaną wiązkę przewodów w położeniu nieruchomym tak, żeby zapewnić\nwspółosiowość lutowanych elementów, lutować przewody od lewej do prawej\nR.3.6\noddzielać lutowane i nielutowane rzędy styków w złączu za pomocą ekranu z tkaniny\nnamiotowej (lub z taśmy szklanej lub z tkaniny krzemionkowej).\nR.3.7\nprzemyć spirytusem miejsca lutowania\nR.3.8\nzabezpieczyć lutowane połączenia przed wilgocią powłoką lakierową\nR.3.9\nsprawdzić przejścia prądowe za pomocą multimetru\nR.3.10\nnawinąć na wiązkę nici techniczne\nR.4\nRezultat 4: Wykaz materiałów i narzędzi niezbędnych do wykonania wiązki\nW tabeli 7 zdający wpisał materiały:\nR.4.1\nprzewód LYc-L 600 V o przekroju 0,75 mm2\nR.4.2\nzłącze SzR32P10NG\nR.4.3\nzłącze SzR32P10NS\nR.4.4\nnici techniczne o grubości 0,6 mm, koszulka DPCW 4 mm niekurczliwa, techniczny spirytus\netylowy, lutowie cynowo - ołowiowe POS61 w postaci drutu, topnik FKSp (lub kalafonia)\nlakier Domalux Ekstra, folia PCV miękka (uwzględnić kryterium jeżeli zdający wpisał co\nnajmniej 4 pozycje z wymienionych)\nW tabeli 8 zdający wpisał narzędzia:\nR.4.5\nręczna lutownica elektryczna o mocy 80 W i średnicy grota 3 ÷ 6 mm\nR.4.6\nszczypce tnące (lub ucinaczki)\nR.4.7\nszczypce do usuwania izolacji (lub ściągacz)\nR.4.8\nmultimetr cyfrowy\nR.4.9\nprzymiar liniowy, pęseta, ekran, pędzelek lub szmatka bawełniana, naczynie na kalafonię,\nnożyczki (uwzględnić kryterium jeżeli zdający wpisał co najmniej 2 pozycje z wymienionych)\nR.5\nRezultat 5: Wartość spadku napięcia i straty mocy pomiędzy pinem 6-K2 złącza\nmęskiego wiązki, a otworem 6-K1 złącza żeńskiego\nDopuszczalna tolerancja wyników obliczeń wynosi ± 0,1\nW tabeli 9 zdający dla wiersza\nR.5.1\nRezystancja odcinka obwodu pomiędzy złączami wpisał w kolumnie Wartość liczbowa: 0,27;\na w kolumnie Jednostka miary: Ω\nR.5.2\nNatężenie prądu płynącego w przewodzie wpisał w kolumnie Wartość liczbowa : 5, a\nw kolumnie Jednostka miary : A\nR.5.3\nSpadek napięcia pomiędzy wtykami złącz wiązki przewodów elektrycznych wpisał w kolumnie\nWartość liczbowa:1,35; a w kolumnie Jednostka miary: V","solution":null,"image":"img/e17-2017-czerwiec-egzamin-zawodowy-praktyczny/zad-PE.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":2,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"E17 · Egzamin zawodowy · czerwiec 2017","subject_label":"e17","category_label":"Egzamin zawodowy"}]}