{"paper":{"id":"fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa","subject":"fizyka","category":"matura","year":2002,"month":"maj","level":"podstawowa","variant":"stara","exam_pdf":"fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa/fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa.pdf","key_pdf":"fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa-odpowiedzi/fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa-odpowiedzi.pdf","question_count":5,"source_label":"Fizyka · Matura · maj 2002 (podstawowa)","subject_label":"Fizyka","category_label":"Matura"},"questions":[{"id":"fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa/zad/1","paper_id":"fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa","number":"1","points":null,"ptype":"open","subject":"fizyka","category":"matura","year":2002,"month":"maj","level":"podstawowa","text":"Zadanie 1 Lewitacja\nAgencja kosmiczna NASA zamierza wykorzystać zjawisko lewitacji magnetycznej do\nwystrzeliwania rakiet kosmicznych. W Centrum Lotów Kosmicznych im. Marshalla\nw Alabamie oddany został ostatnio do użytku specjalny tor, na którym testowana będzie ta\nnowoczesna technologia. ( )’Dzieki zastosowaniu magnetycznej lewitacji i elektrycznych\nsilników liniowych można znacznie zmniejszyć masę startową pojazdu, nadając mu zarazem\nznaczną prędkość. Po osiągnięciu prędkości 900 km na godzinę w magnetycznej rakiecie\nwłączałyby się silniki rakietowe, które następnie wyniosłyby ją na orbitę” - mówi szef projektu\ndr Sherry Bushmann. W przyszłym roku rozpocznie się budowa toru demonstracyjnego\no długości 120 metrów. Prototypowe bolidy o masie 15 kg będą na nim rozpędzane w ciągu\nparu sekund do planowanej przez Bushmanna i jego zespół prędkości. „Ostatnie próby\npokazały, że dzięki lewitacji magnetycznej możliwe jest nadanie rakiecie ogromnego\nprzyspieszenia w bardzo krótkim czasie, teraz chcemy sprawdzić, czy potrafimy zapanować nad\npojazdem pędzącym z tak ogromną prędkością” - wyjaśnia amerykański inżynier.\n(Źródło: Dziennik Zachodni)\nZałóż, że ruch rozpędzanego pojazdu będzie jednostajnie przyspieszony na całej\ndługości toru, a zjawisko lewitacji magnetycznej spowoduje eliminację tarcia w ruchu\nrozpędzanego pojazdu.\n1. Oblicz wartość przyspieszenia pojazdu.\n2. Oblicz czas potrzebny do rozpędzenia pojazdu do prędkości o wartości 900 km/h.\n3. Oblicz maksymalną wysokość, jaką mógłby osiągnąć ten pojazd gdyby nie zadziałały\nsilniki odrzutowe. Załóż, że połowa jego energii kinetycznej, jaką posiadał w chwili\nopuszczenia toru, uległaby rozproszeniu do otoczenia na skutek oporu powietrza.\na Wyjaśnij, czy można traktować ruch pojazdu jako rzut pionowy w polu jednorodnym\n3 w sytuacji, gdy nie zadziatalyby silniki odrzutowe.\na 4. Przedstaw na wykresie zależność od czasu efektywnej mocy chwilowej urządzenia\nE rozpędzającego pojazd. Wykres sporządź dla przedziału czasu, w którym pojazd jest\na rozpędzany. Przez moc efektywną należy rozumieć moc całkowitą pomniejszoną o moc\n$ rozpraszaną do otoczenia na skutek działania oporu powietrza.\nŚ 5. Oblicz, jaką co najmniej długość powinien mieć tor, aby pojazd mógł osiągnąć\nĘ prędkość o wartości 900 km/h i aby wartość przyspieszenia nie przekroczyła 10 g, co\nĄ umożliwiłoby wstępne rozpędzanie tą metodą statków załogowych.\nE *6. Oblicz napięcie elektryczne pomiędzy końcami rozpędzanego po torze pojazdu.\n3 Przyjmij, że pojazd ma długość 1 m, a jego kadłub jest wykonany z metalu, w którym\n> elektrony przewodnictwa mogą przemieszczać się swobodnie.","answer":null,"answer_text":"Zadanie 1 Lewitacja\nAgencja kosmiczna NASA zamierza wykorzystać zjawisko lewitacji magnetycznej do\nwystrzeliwania rakiet kosmicznych. W Centrum Lotów Kosmicznych im. Marshalla\nw Alabamie oddany został ostatnio do użytku specjalny tor, na którym testowana będzie ta\nnowoczesna technologia. ( )’Dzieki zastosowaniu magnetycznej lewitacji i elektrycznych\nsilników liniowych można znacznie zmniejszyć masę startową pojazdu, nadając mu zarazem\nznaczną prędkość. Po osiągnięciu prędkości 900 km na godzinę w magnetycznej rakiecie\nwłączałyby się silniki rakietowe, które następnie wyniosłyby ją na orbitę” - mówi szef projektu\ndr Sherry Bushmann. W przyszłym roku rozpocznie się budowa toru demonstracyjnego\no długości 120 metrów. Prototypowe bolidy o masie 15 kg będą na nim rozpędzane w ciągu\nparu sekund do planowanej przez Bushmanna i jego zespół prędkości. „Ostatnie próby\npokazały, że dzięki lewitacji magnetycznej możliwe jest nadanie rakiecie ogromnego\nprzyspieszenia w bardzo krótkim czasie, teraz chcemy sprawdzić, czy potrafimy zapanować nad\npojazdem pędzącym z tak ogromną prędkością” - wyjaśnia amerykański inżynier.\n(Źródło: Dziennik Zachodni)\nZałóż, że ruch rozpędzanego pojazdu będzie jednostajnie przyspieszony na całej\ndługości toru, a zjawisko lewitacji magnetycznej spowoduje eliminację tarcia w ruchu\nrozpędzanego pojazdu.\n1. Oblicz wartość przyspieszenia pojazdu.\n2. Oblicz czas potrzebny do rozpędzenia pojazdu do prędkości o wartości 900 km/h.\n3. Oblicz maksymalną wysokość, jaką mógłby osiągnąć ten pojazd gdyby nie zadziałały\nsilniki odrzutowe. Załóż, że połowa jego energii kinetycznej, jaką posiadał w chwili\nopuszczenia toru, uległaby rozproszeniu do otoczenia na skutek oporu powietrza.\na Wyjaśnij, czy można traktować ruch pojazdu jako rzut pionowy w polu jednorodnym\n3 w sytuacji, gdy nie zadziatalyby silniki odrzutowe.\na 4. Przedstaw na wykresie zależność od czasu efektywnej mocy chwilowej urządzenia\nE rozpędzającego pojazd. Wykres sporządź dla przedziału czasu, w którym pojazd jest\na rozpędzany. Przez moc efektywną należy rozumieć moc całkowitą pomniejszoną o moc\n$ rozpraszaną do otoczenia na skutek działania oporu powietrza.\nŚ 5. Oblicz, jaką co najmniej długość powinien mieć tor, aby pojazd mógł osiągnąć\nĘ prędkość o wartości 900 km/h i aby wartość przyspieszenia nie przekroczyła 10 g, co\nĄ umożliwiłoby wstępne rozpędzanie tą metodą statków załogowych.\nE *6. Oblicz napięcie elektryczne pomiędzy końcami rozpędzanego po torze pojazdu.\n3 Przyjmij, że pojazd ma długość 1 m, a jego kadłub jest wykonany z metalu, w którym\n> elektrony przewodnictwa mogą przemieszczać się swobodnie.","solution":null,"image":"img/fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa/zad-1.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":2,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Fizyka · Matura · maj 2002 (podstawowa)","subject_label":"Fizyka","category_label":"Matura"},{"id":"fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa/zad/2","paper_id":"fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa","number":"2","points":null,"ptype":"open","subject":"fizyka","category":"matura","year":2002,"month":"maj","level":"podstawowa","text":"Zadanie 2 Melex\nSamochód o napędzie elektrycznym poruszał się po poziomym odcinku jezdni z prędkością\no stałej wartości 5 m/s. Podczas jazdy natężenie prądu stałego pobieranego z akumulatora\nzasilającego silnik samochodu było równe 10 A, zaś napięcie pomiędzy jego zaciskami\nwynosiło 12 V. Po wyłączeniu silnika, samochód (bez używania hamulców) poruszał się\nruchem jednostajnie opóźnionym, zatrzymując się po przebyciu 400 m.\n1. Oblicz moc silnika samochodu w czasie ruchu z prędkością o wartości 5 m/s.\n2. Oblicz wartość siły oporu, działającej na samochód podczas jego ruchu.\n3. Oblicz czas, jaki upłynął od momentu wyłączenia silnika do zatrzymania samochodu.\n4. Oblicz masę samochodu.\n5. Przedstaw na wykresie zależność prędkości samochodu od czasu. Wykres sporządź dla\nprzedziału czasu, w którym samochód poruszał się ruchem jednostajnie opóźnionym.\n*6. Przedstaw na wykresie zależność prędkości samochodu od drogi przebytej po\nwyłączeniu silnika.","answer":null,"answer_text":"Zadanie 2 Melex\nSamochód o napędzie elektrycznym poruszał się po poziomym odcinku jezdni z prędkością\no stałej wartości 5 m/s. Podczas jazdy natężenie prądu stałego pobieranego z akumulatora\nzasilającego silnik samochodu było równe 10 A, zaś napięcie pomiędzy jego zaciskami\nwynosiło 12 V. Po wyłączeniu silnika, samochód (bez używania hamulców) poruszał się\nruchem jednostajnie opóźnionym, zatrzymując się po przebyciu 400 m.\n1. Oblicz moc silnika samochodu w czasie ruchu z prędkością o wartości 5 m/s.\n2. Oblicz wartość siły oporu, działającej na samochód podczas jego ruchu.\n3. Oblicz czas, jaki upłynął od momentu wyłączenia silnika do zatrzymania samochodu.\n4. Oblicz masę samochodu.\n5. Przedstaw na wykresie zależność prędkości samochodu od czasu. Wykres sporządź dla\nprzedziału czasu, w którym samochód poruszał się ruchem jednostajnie opóźnionym.\n*6. Przedstaw na wykresie zależność prędkości samochodu od drogi przebytej po\nwyłączeniu silnika.","solution":null,"image":"img/fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa/zad-2.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":3,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Fizyka · Matura · maj 2002 (podstawowa)","subject_label":"Fizyka","category_label":"Matura"},{"id":"fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa/zad/3","paper_id":"fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa","number":"3","points":null,"ptype":"open","subject":"fizyka","category":"matura","year":2002,"month":"maj","level":"podstawowa","text":"Zadanie 3 Zderzak\ni\n8 Podczas laboratoryjnych testów zderzaka samochodowego, poruszający się samochód uderzył\n3\nĘ w twardą pionową przeszkodę odbijając się od niej sprężyście. W poniższych tabelach\n2 przedstawiono zarejestrowane wyniki pomiaru wartości siły sprężystości zderzaka od:\nje)\nĘ\nw * czasu, jaki upłynął od początku zderzenia,\nS\nN\n„8 * odkształcenia zderzaka w kierunku ruchu.\n3\nEJ Stwierdzono także, że pod działaniem siły o wartości równej ciężarowi tego samochodu, zderzak\nN\n> odkształca się o 1 cm.\nn\n>|\nae]\na FIKN] ts] FIKN] x[em]\no AFZŁO.L[KN] | A 0.00 1[s] AF=+0,I[KN]_ | A x=+0,01[cm\nŚ a oo\n4\nme Po\na ie\nee\n[oo | 01]\n1. Sporządź wykres przedstawiający zależność siły sprężystości zderzaka od czasu.\nZaznacz niepewności pomiarowe.\n2. Sporządź wykres przedstawiający zależność siły sprężystości zderzaka od jego\nodkształcenia. Zaznacz niepewności pomiarowe.\n3. Określ czas trwania zderzenia samochodu z przeszkodą, uwzględniając niepewności\npomiarowe.\n4. Oblicz masę samochodu.\n5. Oblicz współczynnik sprężystości zderzaka.\n6. Oblicz wartość prędkości, z jaką samochód uderzył w przeszkodę.\n*7. Oblicz czas trwania zderzenia tego samochodu w takich samych warunkach po\ndwukrotnym zwiększeniu jego masy, uwzględniając niepewności pomiarowe.","answer":null,"answer_text":"Zadanie 3 Zderzak\ni\n8 Podczas laboratoryjnych testów zderzaka samochodowego, poruszający się samochód uderzył\n3\nĘ w twardą pionową przeszkodę odbijając się od niej sprężyście. W poniższych tabelach\n2 przedstawiono zarejestrowane wyniki pomiaru wartości siły sprężystości zderzaka od:\nje)\nĘ\nw * czasu, jaki upłynął od początku zderzenia,\nS\nN\n„8 * odkształcenia zderzaka w kierunku ruchu.\n3\nEJ Stwierdzono także, że pod działaniem siły o wartości równej ciężarowi tego samochodu, zderzak\nN\n> odkształca się o 1 cm.\nn\n>|\nae]\na FIKN] ts] FIKN] x[em]\no AFZŁO.L[KN] | A 0.00 1[s] AF=+0,I[KN]_ | A x=+0,01[cm\nŚ a oo\n4\nme Po\na ie\nee\n[oo | 01]\n1. Sporządź wykres przedstawiający zależność siły sprężystości zderzaka od czasu.\nZaznacz niepewności pomiarowe.\n2. Sporządź wykres przedstawiający zależność siły sprężystości zderzaka od jego\nodkształcenia. Zaznacz niepewności pomiarowe.\n3. Określ czas trwania zderzenia samochodu z przeszkodą, uwzględniając niepewności\npomiarowe.\n4. Oblicz masę samochodu.\n5. Oblicz współczynnik sprężystości zderzaka.\n6. Oblicz wartość prędkości, z jaką samochód uderzył w przeszkodę.\n*7. Oblicz czas trwania zderzenia tego samochodu w takich samych warunkach po\ndwukrotnym zwiększeniu jego masy, uwzględniając niepewności pomiarowe.","solution":null,"image":"img/fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa/zad-3.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":4,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Fizyka · Matura · maj 2002 (podstawowa)","subject_label":"Fizyka","category_label":"Matura"},{"id":"fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa/zad/4","paper_id":"fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa","number":"4","points":null,"ptype":"open","subject":"fizyka","category":"matura","year":2002,"month":"maj","level":"podstawowa","text":"Zadanie 4 Laboratorium optyczne\nW laboratorium optycznym zestawiono układ cienkich szklanych soczewek i zwierciadło\npłaskie, ustawione pod kątem 45° do osi optycznej soczewek. Soczewkę o ogniskowej 9 cm\nz ustawiono w odległości 40 cm za soczewką o ogniskowej 10 cm. Zwierciadło płaskie\nĄ ustawiono za soczewkami, natomiast ekran został ustawiony równolegle do osi optycznej\nE soczewek w odległości 0,81 m od osi. Soczewki wykonano ze szkła o współczynniku\n3 załamania 1,6.\nE\nĘ 1. Podaj i opisz trzy przykłady wykorzystania soczewek.\n> 2. Oblicz promienie krzywizn każdej soczewki, zakładając ich symetryczność.\n3 3. Oblicz zdolności skupiające soczewek.\nŃ 4. Naszkicuj konstrukcję obrazu powstałego na ekranie pochodzącego od świecy\nĄ ustawionej w odległości 15 cm przed pierwszą soczewką.\nE 5. Podaj odległość w jakiej należy ustawić zwierciadło za drugą soczewką, aby na ekranie\n3 powstał ostry obraz świecy. Odpowiedź uzasadnij.\n> 6. Oblicz powiększenie obrazu świecy powstałego po przejściu Światła przez układ\nsoczewek gdy świeca ustawiona jest w odległości 15 cm przed pierwszą soczewką.\n*7, Oblicz maksymalne natężenie oświetlenia punktu na ekranie należącego do obrazu\nświecy ustawionej w odległości 15 cm przed pierwszą soczewką. Załóż, że świecę\nmożemy uznać za punktowe źródło światła o światłości 50 cd, oraz że współczynnik\nabsorpcji układu soczewek wynosi 0,05, a współczynnik odbicia zwierciadła 0,9.","answer":null,"answer_text":"Zadanie 4 Laboratorium optyczne\nW laboratorium optycznym zestawiono układ cienkich szklanych soczewek i zwierciadło\npłaskie, ustawione pod kątem 45° do osi optycznej soczewek. Soczewkę o ogniskowej 9 cm\nz ustawiono w odległości 40 cm za soczewką o ogniskowej 10 cm. Zwierciadło płaskie\nĄ ustawiono za soczewkami, natomiast ekran został ustawiony równolegle do osi optycznej\nE soczewek w odległości 0,81 m od osi. Soczewki wykonano ze szkła o współczynniku\n3 załamania 1,6.\nE\nĘ 1. Podaj i opisz trzy przykłady wykorzystania soczewek.\n> 2. Oblicz promienie krzywizn każdej soczewki, zakładając ich symetryczność.\n3 3. Oblicz zdolności skupiające soczewek.\nŃ 4. Naszkicuj konstrukcję obrazu powstałego na ekranie pochodzącego od świecy\nĄ ustawionej w odległości 15 cm przed pierwszą soczewką.\nE 5. Podaj odległość w jakiej należy ustawić zwierciadło za drugą soczewką, aby na ekranie\n3 powstał ostry obraz świecy. Odpowiedź uzasadnij.\n> 6. Oblicz powiększenie obrazu świecy powstałego po przejściu Światła przez układ\nsoczewek gdy świeca ustawiona jest w odległości 15 cm przed pierwszą soczewką.\n*7, Oblicz maksymalne natężenie oświetlenia punktu na ekranie należącego do obrazu\nświecy ustawionej w odległości 15 cm przed pierwszą soczewką. Załóż, że świecę\nmożemy uznać za punktowe źródło światła o światłości 50 cd, oraz że współczynnik\nabsorpcji układu soczewek wynosi 0,05, a współczynnik odbicia zwierciadła 0,9.","solution":null,"image":"img/fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa/zad-4.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":5,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Fizyka · Matura · maj 2002 (podstawowa)","subject_label":"Fizyka","category_label":"Matura"},{"id":"fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa/zad/5","paper_id":"fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa","number":"5","points":null,"ptype":"open","subject":"fizyka","category":"matura","year":2002,"month":"maj","level":"podstawowa","text":"Zadanie 5 Jod\nPo wybuchu reaktora elektrowni jądrowej w Czarnobylu, promieniotwórczy jod ('*'l)\nprzedostał się do atmosfery. Tarczyca ma własności wchłaniania określonej ilości jodu i aby\nzapobiec gromadzeniu się w tarczycy promieniotwórczego jodu, ludziom podawano preparaty\nzawierające stabilny (nie promieniotwórczy) izotop jodu \"1. Tabela obrazuje liczbę jąder\nznajdujących się w próbce promieniotwórczego jodu (1, które uległy rozpadowi po\nokreślonym czasie:\n1. Podaj i opisz co najmniej dwa przykłady wykorzystania promieniowania jonizującego\nw gospodarce, przemyśle, bądź medycynie.\n2. Określ czas połowicznego rozpadu promieniotwórczego jodu ('*'I) na podstawie danych\nzawartych w tabeli.\n8, 3. Zapisz schemat rozpadu jodu ( *'I), wiedząc, że jest to rozpad p.\nvo\n2 4. Sporzadz wykres liczby jąder promieniotwórczych zawartych w próbce w zależności od\n&\nE czasu.\nE 5. Oblicz początkową masę próbki jodu.\nz 6. Oblicz aktywność próbki po 40 dniach.\nS\ny 7. Oblicz grubość blachy ołowianej jakiej należy użyć do osłony Źródła otwartego\no\naS! zawierającego jod (I), aby natężenie wiązki emitowanych ze źródła kwantów gamma\na oenergii 160 keV pochodzących z jąder będących produktami rozpadu '*'I uległo\nĄ dziesięciokrotnemu zmniejszeniu.\nae] -\n8 *8. Oblicz energię odrzutu, jaką uzyskuje powstałe jądro z rozpadu B izotopu 131] podczas\no\nEe emisji cząstki B o energii 182 keV. Porównaj otrzymany wynik z energią drgań\n> termicznych cząstki jednoatomowego gazu doskonałego w temperaturze 20°C.\nKarta wzorów i stałych fizycznych\nMechanika\nv(t) =v, + at my? - mv” . GM\nat | Pin 3 ra B= R\"\nS(t) = Sy +Vot +- z\n2 p= AW fe | -G Mm 26M\nF=ma At . r F,|= R\n2 FE, = uF;, - F, 7\np=mv T N g=- E yo =mgh ,h<<R,\n- Ag 2% 2\n: 10 _ 22 T\nF= AP © At T E pr 5-G Mm - = const.\nAt y? r R\nW =F: F,s i|=- E po : vtu\ns cos(F, 8) ja|=- pet f =f\nvtu\nTermodynamika i własności materii\nF pV =nRT W=pAV\n=- , p=ogh\np 5 P= pg p= W,\nmoje pV =N,k,T \"W\np= |F,|= ple Cp W\n=-, =c, +R - T,\nAQ =mc ,, AT x cy op = ey n= 2-1-2\nAQ =mC ,. AQ = AU +AW 2,\nElektryczność i magnetyzm\nE|- l og 7-42 © = BS cos(B,S)\n4né, r At ale Hol\n= U=IR =\n- OF 2ar\nBed R= pt > I\n1 1 S [B| = oN\nEy =-- 2 R.x = Ry +R, +0 +R, LLI\nAmey r 1,11 |=\n=P Rx Ry R R, AG Al\nz 4 Egy =O Ey = LS\n3 a U Law = yy At At\n3 IE -- k=1 U, _m\n~ d E Uw\nG Q 1 LT = 1 nN\n3 C==, 6=-QU R, +R, +::+R, h\n5 U 2 P=lU E=mc, A=-\nE lod 1 1 | NE p\nw -- =-+-+:+-- ||F, |=qvB sin(v, B) 11 1 11\nCm OG 60, ko a ROC)\n8 C= Cy +0,+:-+C, B= 6 f x y hoR\n3 2rn SZTEoFn\nEJ Niektóre stałe fizyczne\n> masa spoczynkowa 1 131\na elektronu masa spoczynkowa H | masa spoczynkowa * I ładunek elektronu\nŹ m, =911-107\" kg mip = 1,0079 u mj3i1 = 130,906 u e=16-107* C\nEj masa _ spoczynkowa | masa spoczynkowa “He masa spoczynkowa masa spoczynkowa\n2 Mane = 4,0026 u Xe Th\n= neutronu M;31xe = 130,905 u Mp = 234,0217u\nm, =1,68-1077 kg\nmasa spoczynkowa masa spoczynkowa masa spoczynkowa współczynnik absorpcji\nprotonu cząstki a. B1Te ołowiu dla E=160 keV\nm, =1,67-107” kg m, = 4,0016 u MiziTe = 130,907 u Hu =1928,41 1/m\nIn2 ~ 0,693 Inl0 = 2,303 e 2,72 ax 3,14\nFI\nTajemnica egzaminacyjna do dnia 10 maja 2002 roku, do godziny 14.00\nLubelski Kurator Oświaty\nMateriały dla Państwowej Komisji Egzaminacyjnej\ndo pisemnego egzaminu dojrzałości z fizyki\nwe wszystkich szkołach Średnich dla młodzieży\nTermin: 10 maja 2002 r. Godzina:\ni\n8\nE Uwagi wstępne\nee\n3 . . . se . Ą NE NE .\nE 1. Pisemny egzamin dojrzałości z fizyki mogą zdawać wszyscy abiturienci szkół średnich,\n5 bez wzgledu na profil i liczbe godzin w cyklu nauczania.\nĘ\nz 2. Zestaw tematów do pisemnego egzaminu z fizyki składa się z 5 zadań, z których zdający\nR wybiera 3 i przedstawia do oceny ich rozwiązania.\nĘ 3. Narozwiązanie abiturient może przeznaczyć 5 godzin zegarowych. Do zestawu dołączona jest\n5 karta wzorów i stałych fizycznych oraz układ okresowy pierwiastków. Pozwala to na\nR uniknięcie konieczności pamięciowego opanowania wielu danych i stałych fizycznych.\n3 4. Podczas rozwiązania zdający może korzystać z dołączonych do zadań kart wzorów i stałych\n£ fizycznych oraz może posługiwać się kalkulatorem z wyłączeniem kalkulatorów graficznych.\n3\n> 5. Zadania zawarte w zestawie egzaminacyjnym są tak skonstruowane, aby umożliwić\nE każdemu uczniowi ich rozwiązanie bez względu na realizowany przez niego program\nz nauczania. Treści zadań korelują z podstawami nauczania ogólnego fizyki z astronomią.\nPisemny egzamin dojrzałości z fizyki - wymagane umiejętności\nZadania na pisemnym egzaminie dojrzałości z fizyki w roku szkolnym 2001/2002 sprawdzają\nróżne umiejętności abiturienta, w szczególności:\n1. Znajomość i rozumienie pojęć, praw, zjawisk i procesów fizycznych.\n2. Zdolność stosowania posiadanej wiedzy i umiejętności do rozwiązywania zadań teoretycznych\ni praktycznych, w szczególności szacowania i obliczania wielkości fizycznych\nzwykorzystaniem znanych zależności fizycznych zapisanych w postaci formuł\nmatematycznych.\n3. Umiejętność stosowania metod badawczych do rozwiązywania problemów fizycznych,\nw tym między innymi:\na) interpretowania i przetwarzania informacji zapisanych w postaci tekstu, tabeli,\nwykresu lub diagramu,\nb) analizowania i szacowania niepewności pomiarowych,\nc) analizowania i oceniania wyników otrzymanych obliczeń,\nd) stosowania modeli fizycznych i dostrzeganie ich ograniczoności w rozwiązywanych\nproblemach.\n4. Umiejętność formułowania i uzasadniania opinii i sądów na podstawie posiadanych\niuzyskanych informacji i obliczeń oraz zastosowania nabytej wiedzy fizycznej\nw rozwiązywaniu problemów życia codziennego i w pokrewnych fizyce dziedzinach\nnauk (biologia, medycyna, ochrona środowiska, nauki techniczne).\nPisemny egzamin dojrzałości z fizyki - opis zestawu egzaminacyjnego\nW związku z tym, że Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia\n6 listopada 2001 roku zmieniające rozporządzenie z dnia 21 marca 2001 roku w sprawie\na warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz\nŚ dzani WE dzianć zkołach publi h sliwości\na przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych rozszerza możliwości\n&\na przystąpienia do pisemnego egzaminu dojrzałości wprowadza się dwa zestawy egzaminacyjne\no\n5 do egzaminu dojrzałości z fizyki z astronomią:\nE\n3\na\nN\n6 1. zestaw egzaminacyjny oznaczony F/I obowiązujący we wszystkich szkołach średnich dla\n3 młodzieży,\n>\nR 2. zestaw egzaminacyjny oznaczony F/II obowiązujący we wszystkich szkołach średnich dla\n| dorosłych.\nn\np.\nĘ\na Pisemny egzamin dojrzałości z fizyki - sposób oceniania rozwiązań\nL+\nz Ocenianie rozwiązań zadań odbywa się w analogiczny sposób jak w latach ubiegłych.\n1. Rozwiązania poszczególnych zadań oceniane są w oparciu o punktowe kryteria oceny.\n2. Oceniający prace korzystają z karty oceny oraz z tabeli punktów przeliczeniowych na\noceny szkolne.\n3. Ilości punktów możliwych do zdobycia i tabela przeliczeniowa punktów na oceny szkolne\njest zamieszczona w zestawie zadań i jest jawna dla zdającego.\n4. Przed przystąpieniem do oceniania prac zachęcamy nauczycieli do samodzielnego\nrozwiązania zadań. Proponujemy również szczegółową analizę kryteriów oceniania\ni zastosowanie ich do własnego rozwiązania zestawu zadań.\n5. Podczas oceniania zadań zdających prosimy o zwrócenie uwagi na:\ne wymóg podania w rozwiązaniu wyniku wraz z jednostką (wartość liczbowa moze\nbyć podana w zaokrągleniu),\ne _ poprawne sporządzenie wykresu, opis i wyskalowanie osi,\ne zadania, w których pominięcie cząstkowych obliczeń lub prezentacji sposobu\nrozumowania może spowodować utratę punktów.\n6. Zwracamy uwagę na to, że ocenianiu podlegają tylko te fragmenty pracy zdającego, które\ndotyczą postawionego pytania/polecenia. Komentarze, nawet poprawne, wykraczające\npoza zakres pytania nie podlegają ocenianiu.\n7. W przypadku wątpliwości podczas oceniania prosimy o przedyskutowanie w zespole\nprzedmiotowym lub o kontakt z egzaminatorem-ekspertem.\n8. Prosimy o wszelkie uwagi i komentarze dotyczące zarówno zestawu egzaminacyjnego,\njak i kryteriów oceniania.\nKRYTERIA OCENY: Lewitacja\n= Liczba\ng Podpunkt | Kryterium merytoryczne punktó\n& w\nz e Otrzymanie wyrażenia: a = v’/2 - s 0-1\n5 e _ Podanie wyniku wraz z jednostką; a = 260,4 m/s” 0-1\nKREOWANIE\n> 2 « Obliczenie czasu 0-1\niS e _ Podanie wyniku wraz z jednostką; t = 0,96 s 0-1\nEj e Otrzymanie wyrażenia: h = R: [4-g-R/(4-g°-R- v)- 1]\nN lub równoważnego 0-1\n3 3 e Zauwazenie, że w opisanej sytuacji można traktować ruch\n£ pojazdu jako rzut pionowy w polu jednorodnym 0-1\na e _ Podanie wyniku wraz z jednostką; h ~ 1593 m\n2, (lub h z 1593 m + 120 m = 1713 m) 0-2\n4 e Narysowanie właściwego (liniowego) wykresu z poprawnie\nopisanymi osiami 0-2\ne Otrzymanie wyrażenia: s > v'/(20 g) 0-1\n5 e _ Obliczenie długości toru 0-1\ne _ Podanie wyniku wraz z jednostką; s > 318,55 m 0-1\ne Zauwazenie, że przyczyną wystąpienia różnicy potencjałów\njest bezwładność elektronów 0-1\n*6 e Otrzymanie wyrażenia: U = m,'s'a/e 0-1\ne Dokonanie obliczeń 0-1\ne Podanie wyniku wraz z jednostką U = 1,48 nV 0-1\nzem] 20\nwtym: |-- przemyślana struktura rozwiązania, 0-1\n- zachowanie logicznego ciągu rozumowania.\nKryterium językowe\nwtym: |- przejrzystość i staranność pracy, 0-1\n- poprawność używanego języka naukowego. 0-1\nKRYTERIA OCENY: Melex\nLiczba\nPodpunkt | Kryterium merytoryczne punktó\na W\n8 e Skorzystanie z zależności P= U- I 0-1\n& 1 e Obliczenie mocy silnika samochodu 0-1\nG e _ Podanie wyniku wraz z jednostką; P = 120 W 0-1\n2 e Skorzystanie z zależności P= F+v 0-1\nEJ 2 e Obliczenie wartości siły oporu, działającej na samochód 0-1\nz e Podanie wyniku wraz z jednostką; F = 24 N 0-1\nN e Skorzystanie z zależności s = Vo - t- 0,5a - t oraz\n2 Vv=v-a't 0-1\nZ 3 e _ Obliczenie czasu 0-1\nŃ e Podanie wyniku wraz z jednostką; t = 160 s 0-1\n3 e Skorzystanie z zależności F=m'a,s=v,'t-0,5a* t oraz\n& V =v, - a+ t (lub wykorzystanie wyniku otrzymanego\na 4 w poprzednim punkcie) 0-1\n2, e Obliczenie masy 0-1\n= e Podanie wyniku wraz z jednostką; m = 768 kg 0-1\ne Właściwe opisanie i wyskalowanie osi 0-2\n5 e Zaznaczenie odpowiednich punktów 0-1\ne _ Narysowanie poprawnego liniowego wykresu 0-1\ne Poprawne zastosowanie zasady zachowania energii lub równań\nruchu 0-1\n*6 e _ Otrzymanie zależności: v = (vo -2:a*s)'? 0-1\ne Oznaczenie i wyskalowanie osi 0-1\ne _ Sporządzenie wykresu 0-1\nNam] 0 |\nKryterium strukturalne\nwtym: |-_ przemyślana struktura rozwiązania, 0-1\n- zachowanie logicznego ciągu rozumowania. 0-1\n- poprawność używanego języka naukowego. 0-1\nreteset 2\nKRYTERIA OCENY: Zderzak\nLiczba\nPodpunkt | Kryterium merytoryczne punktó\nW\ne Poprawne opisanie osi oraz właściwe zaznaczenie, co najmniej\na e _ sporządzenie właściwego wykresu 0-1\n8 e Poprawne opisanie osi oraz właściwe zaznaczenie, co najmniej\na e sporządzenie właściwego wykresu 0-1\n8 3 e _ Obliczenie niepewności pomiarowej 0-1\na e Podanie poprawnego wyniku;(0,100+0,002) s 0-1\nR e Zauwazenie, że m = F/g 0-1\n8 4 e Selekcja odpowiednich danych zawartych w tabeli 0-1\nZ e Podanie poprawnego wyniku m = 509,7kg 0-1\nR e Zauwazenie, że k=F/x 0-1\n5\nE e Podanie poprawnego wyniku; k ~ 500 kN/m = 5 kN/em 0-1\n8 e Zauwazenie, że 0,5: m+ V7=0,5:k+ A? 0-1\n3 e Selekcja odpowiednich danych zawartych w tabeli 0-1\n= e Podanie poprawnego wyniku; V ~ 0,63m/s 0-1\ne Zauważenie, że w czasie zderzenia samochód porusza się\nruchem harmonicznym 0-1\n“7 e _ Skorzystanie z zależności T ~ m 0-1\n« Dokonanie obliczeń 0-1\ne Podanie wyniku wraz z jednostką z uwzględnieniem\nniepewności pomiarowej T4 z (0,141+0,003) s 0-1\nnem] 20 |\nwtym: |- przemyślana struktura rozwiązania, 0-1\n- _ poprawność używanego języka naukowego. 0-1\nM $b\nKRYTERIA OCENY Laboratorium optyczne\n- Liczba\ne _ Podanie i opisanie jednego przykładu wykorzystania\nsoczewek 0-1\n1 e _ Podanie i opisanie drugiego przykładu wykorzystania\nsoczewek 0-1\na e _ Podanie i opisanie trzeciego przykładu wykorzystania\n8 soczewek 0-1\nG 2 R; = 10,8 cm 0-1\n2 e Obliczenie promienia R; = 12 cm 0-1\nEJ 3 e _ Obliczenie zdolności skupiającej soczewki Z, = 11,1 D 0-1\nEj e _ Obliczenie zdolności skupiającej soczewki Za = 10 D 0-1\ns e Konstrukcja obrazu po przejściu Światła przez pierwszą\niS soczewke 0-1\n> 4 e Konstrukcja obrazu po przejściu światła przez drugą\nŃ soczewkę 0-1\n3 e Konstrukcja obrazu po odbiciu od zwierciadła płaskiego 0-2\na 5 soczewki 0-1\n2, e _ Podanie uzasadnienia 0-1\n= e Obliczenie powiększenia dla pierwszej soczewki p; = 2 0-1\ne Oobliczenie powiększenia dla drugiej soczewki p2 = 9 0-1\ne _ Obliczenie powiększenia obrazu p = pi * p» = 18 0-1\ne Zastosowanie równania d’Alamberta E = Ia\" 0-1\n«7 e Uwzględnienie współczynnika odbicia 0-1\ne Uwzględnienie współczynnika absorpcji 0-1\ne Podanie wyniku wraz z jednostką E~20,3 Ix 0-1\nmm] 20 |\nwtym: |-- przemyślana struktura rozwiązania, 0-1\n- poprawność używanego języka naukowego. 0-1\n| RSE ABs | LI\nKRYTERIA OCENY Jod\n. Liczba\ne _ Podanie i opisanie jednego przykładu wykorzystania\ne _ Podanie i opisanie drugiego przykładu wykorzystania\n= promieniowania jonizujacego 0-1\n5\ne s\nM e Opisanie i wyskalowanie osi 0-1\nE 4 e Obliczenie liczby jąder promieniotwórczych 0-1\n= e Naniesienie punktów na wykres 0-1\nEj e _ Sporządzenie wykresu 0-1\n5 e Obliczenie masy próbki m = Nou / Na = 0,2 mg 0-1\nEJ e Zastosowanie zależności A = 0,693/T 1/2 0-1\n> e Zastosowanie zależności A = NĄ 0-1\na e _ Obliczenie i podanie wyniku wraz z jednostką A = 31 GBq 0-1\nE e Zastosowanie prawa absorpcji N = Noe™* 0-1\na 7 e _ Rozwiązanie równania x = In10/u 0-1\nR e _ Obliczenie i podanie wyniku wraz z jednostką x = 1,2 mm 0-1\n= e _ Zastosowanie zasady zachowania pędu i energii 0-1\n« Dokonanie obliczeń i podanie wyniku wraz z jednostką\n«8 E,=0,76 eV 0-1\ne _ Zastosowanie zależności E=3/2 kT i obliczenie energii drgań\ntermicznych E,~0,038 eV 0-1\ne Podanie odpowiedzi E1=20 Ey 0-1\namp 20 |\nwtym: |-- przemyślana struktura rozwiązania, 0-1\nKryterium językowe\nwtym: |- _ przejrzystość i staranność pracy, 0-1\n- poprawność używanego języka naukowego. 0-1\nARKUSZ OCENY PISEMNEJ PRACY MATURALNEJ\n(dotyczy abiturientów klas ogólnych)\nKod pracy maturalnej: cece ecessescecceecseeeceeeseeseeseseeaceacnecsecaeeecsesseeaeseeseeaeeaenesaeeeseeseesaeeaseneateateeees\nNumery wybranych zadań: ceccssesseeseseeseeeceeseeseecseesesaesceseeceeecsecaceecsecseeaesaeaeeaeeeeeeaeeaseeeeeeaes\nKrótka recenzja pracy:\ncj aaa\nvo\n3\nE\nE\n5\n[oj\na\no\nR\n= aaa\nE\nN\n3 Ocena zadań wg podanych kryteriów\niz Ocena Ocena Ocena R\n=) + . azem\n3 Punktowanie | merytoryczna struktury formy zapisu któ\nkry b h każdi . . dani punktow Skal.\nO wybranyc: za Każde rozwiązania zadania za ala ocen\nCJ zadań zadanie zadania zadanie\nz od 0 do 20 pkt | od 0 do 2 pkt | od 0 do 2 pkt\nZadaniem | | ||| | ||| || feel j\n| Zadanienr2 | | ||| | |||] | bdb | 56-60\n| Zadanienr3 | | || ||] db | 45-55\n| Zadanienr4 | || ||| | ||] | dst | 31-44\n| ZadanienrS | CT CC dop 24-30\n*) Ocenę celującą można wystawić w przypadku pełnego rozwiązania trzech zadań\n(dotyczy rozwiązania trzech zadań wraz z podpunktami oznaczonymi gwiazdką, bez\nwyboru zadania nr 5) - wymagana liczba punktów 65-72 pkt lub pełnego rozwiązania\ntrzech zadań (w tym zadania nr 5) - wymagana liczba punktów 59-72.\nOcena wg przyjętych wymagań na poszczególne stopnie szkolne:\nPodpis recenzenta | :.-eeeeeeeeeea eee aaa\nZatwierdzam OCENĘ ecsceccecceecseeseeeeseeseeecneeeeeeeeeeeeeaeees\nKraków, dn. A\nARKUSZ OCENY PISEMNEJ PRACY MATURALNEJ\n(dotyczy abiturientów klas o profilu matematyczno-fizycznym oraz klas autorskich, realizujących\nindywidualnie zatwierdzony rozszerzony program nauczania fizyki w ramach innowacji\npedagogicznych)\nKod pracy maturalnej: cece ecessescecceecseeeceeeseeseeseseeaceacnecsecaeeecsesseeaeseeseeaeeaenesaeeeseeseesaeeaseneateateeees\nNumery wybranych zadań: ceccssesseeseseeseeeceeseeseecseesesaesceseeceeecsecaceecsecseeaesaeaeeaeeeeeeaeeaseeeeeeaes\ni .\n8 Krótka recenzja pracy:\nn\n5\nE\nE aaa\nn\n3\n>\no\nKZ.\nKcy\nE\nJ\n3\nws 00.000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000 00000 ROG O OOOO OOOO OOOO 000\n3\n2, Ocena zadań wg podanych kryteriów\n= Ocena Ocena Ocena Razem\nPunktowanie | merytoryczna struktury formy zapisu Ą\nh : . - punktów\nwybranych za każde rozwiązania zadania za Skala ocen\nzadań zadanie zadania zadanie\nod 0 do 20 pkt | od 0 do 2 pkt | od 0 do 2 pkt\n| Zadaniem | ||| | |||] | eel 70-72\n| Zadanienr2 | | bdb | 67-72\n| Zadanienr3 | | ||| | | |||] db 54 66\n| Zadaniem4 | | | (| | ||| |do 37-53\n| ZadanienrS | | CEC dop 29-36\n* Ocenę celującą można wystawić jedynie w przypadku pełnego rozwiązania trzech zadań\nw tym zadania nr 5.\nOcena wg przyjętych wymagań na poszczególne stopnie szkolne:\nPodpis recenzenta | :.-eeeeeeeeeea eee aaa\nZatwierdzam OCENE ecseeececceecseeseeeeseeseeeceeeeeeeeeeeeeeaeees\nKrakow, dn. A\ni\no\nN\n3\nd\nE\ne)\nn\n3\na\nN\nn\n2\nS\nKZ.\nKcy\nE\nN\nĄ\nA\n3\noC\noO\n2","answer":null,"answer_text":"Zadanie 5 Jod\nPo wybuchu reaktora elektrowni jądrowej w Czarnobylu, promieniotwórczy jod ('*'l)\nprzedostał się do atmosfery. Tarczyca ma własności wchłaniania określonej ilości jodu i aby\nzapobiec gromadzeniu się w tarczycy promieniotwórczego jodu, ludziom podawano preparaty\nzawierające stabilny (nie promieniotwórczy) izotop jodu \"1. Tabela obrazuje liczbę jąder\nznajdujących się w próbce promieniotwórczego jodu (1, które uległy rozpadowi po\nokreślonym czasie:\n1. Podaj i opisz co najmniej dwa przykłady wykorzystania promieniowania jonizującego\nw gospodarce, przemyśle, bądź medycynie.\n2. Określ czas połowicznego rozpadu promieniotwórczego jodu ('*'I) na podstawie danych\nzawartych w tabeli.\n8, 3. Zapisz schemat rozpadu jodu ( *'I), wiedząc, że jest to rozpad p.\nvo\n2 4. Sporzadz wykres liczby jąder promieniotwórczych zawartych w próbce w zależności od\n&\nE czasu.\nE 5. Oblicz początkową masę próbki jodu.\nz 6. Oblicz aktywność próbki po 40 dniach.\nS\ny 7. Oblicz grubość blachy ołowianej jakiej należy użyć do osłony Źródła otwartego\no\naS! zawierającego jod (I), aby natężenie wiązki emitowanych ze źródła kwantów gamma\na oenergii 160 keV pochodzących z jąder będących produktami rozpadu '*'I uległo\nĄ dziesięciokrotnemu zmniejszeniu.\nae] -\n8 *8. Oblicz energię odrzutu, jaką uzyskuje powstałe jądro z rozpadu B izotopu 131] podczas\no\nEe emisji cząstki B o energii 182 keV. Porównaj otrzymany wynik z energią drgań\n> termicznych cząstki jednoatomowego gazu doskonałego w temperaturze 20°C.\nKarta wzorów i stałych fizycznych\nMechanika\nv(t) =v, + at my? - mv” . GM\nat | Pin 3 ra B= R\"\nS(t) = Sy +Vot +- z\n2 p= AW fe | -G Mm 26M\nF=ma At . r F,|= R\n2 FE, = uF;, - F, 7\np=mv T N g=- E yo =mgh ,h<<R,\n- Ag 2% 2\n: 10 _ 22 T\nF= AP © At T E pr 5-G Mm - = const.\nAt y? r R\nW =F: F,s i|=- E po : vtu\ns cos(F, 8) ja|=- pet f =f\nvtu\nTermodynamika i własności materii\nF pV =nRT W=pAV\n=- , p=ogh\np 5 P= pg p= W,\nmoje pV =N,k,T \"W\np= |F,|= ple Cp W\n=-, =c, +R - T,\nAQ =mc ,, AT x cy op = ey n= 2-1-2\nAQ =mC ,. AQ = AU +AW 2,\nElektryczność i magnetyzm\nE|- l og 7-42 © = BS cos(B,S)\n4né, r At ale Hol\n= U=IR =\n- OF 2ar\nBed R= pt > I\n1 1 S [B| = oN\nEy =-- 2 R.x = Ry +R, +0 +R, LLI\nAmey r 1,11 |=\n=P Rx Ry R R, AG Al\nz 4 Egy =O Ey = LS\n3 a U Law = yy At At\n3 IE -- k=1 U, _m\n~ d E Uw\nG Q 1 LT = 1 nN\n3 C==, 6=-QU R, +R, +::+R, h\n5 U 2 P=lU E=mc, A=-\nE lod 1 1 | NE p\nw -- =-+-+:+-- ||F, |=qvB sin(v, B) 11 1 11\nCm OG 60, ko a ROC)\n8 C= Cy +0,+:-+C, B= 6 f x y hoR\n3 2rn SZTEoFn\nEJ Niektóre stałe fizyczne\n> masa spoczynkowa 1 131\na elektronu masa spoczynkowa H | masa spoczynkowa * I ładunek elektronu\nŹ m, =911-107\" kg mip = 1,0079 u mj3i1 = 130,906 u e=16-107* C\nEj masa _ spoczynkowa | masa spoczynkowa “He masa spoczynkowa masa spoczynkowa\n2 Mane = 4,0026 u Xe Th\n= neutronu M;31xe = 130,905 u Mp = 234,0217u\nm, =1,68-1077 kg\nmasa spoczynkowa masa spoczynkowa masa spoczynkowa współczynnik absorpcji\nprotonu cząstki a. B1Te ołowiu dla E=160 keV\nm, =1,67-107” kg m, = 4,0016 u MiziTe = 130,907 u Hu =1928,41 1/m\nIn2 ~ 0,693 Inl0 = 2,303 e 2,72 ax 3,14\nFI\nTajemnica egzaminacyjna do dnia 10 maja 2002 roku, do godziny 14.00\nLubelski Kurator Oświaty\nMateriały dla Państwowej Komisji Egzaminacyjnej\ndo pisemnego egzaminu dojrzałości z fizyki\nwe wszystkich szkołach Średnich dla młodzieży\nTermin: 10 maja 2002 r. Godzina:\ni\n8\nE Uwagi wstępne\nee\n3 . . . se . Ą NE NE .\nE 1. Pisemny egzamin dojrzałości z fizyki mogą zdawać wszyscy abiturienci szkół średnich,\n5 bez wzgledu na profil i liczbe godzin w cyklu nauczania.\nĘ\nz 2. Zestaw tematów do pisemnego egzaminu z fizyki składa się z 5 zadań, z których zdający\nR wybiera 3 i przedstawia do oceny ich rozwiązania.\nĘ 3. Narozwiązanie abiturient może przeznaczyć 5 godzin zegarowych. Do zestawu dołączona jest\n5 karta wzorów i stałych fizycznych oraz układ okresowy pierwiastków. Pozwala to na\nR uniknięcie konieczności pamięciowego opanowania wielu danych i stałych fizycznych.\n3 4. Podczas rozwiązania zdający może korzystać z dołączonych do zadań kart wzorów i stałych\n£ fizycznych oraz może posługiwać się kalkulatorem z wyłączeniem kalkulatorów graficznych.\n3\n> 5. Zadania zawarte w zestawie egzaminacyjnym są tak skonstruowane, aby umożliwić\nE każdemu uczniowi ich rozwiązanie bez względu na realizowany przez niego program\nz nauczania. Treści zadań korelują z podstawami nauczania ogólnego fizyki z astronomią.\nPisemny egzamin dojrzałości z fizyki - wymagane umiejętności\nZadania na pisemnym egzaminie dojrzałości z fizyki w roku szkolnym 2001/2002 sprawdzają\nróżne umiejętności abiturienta, w szczególności:\n1. Znajomość i rozumienie pojęć, praw, zjawisk i procesów fizycznych.\n2. Zdolność stosowania posiadanej wiedzy i umiejętności do rozwiązywania zadań teoretycznych\ni praktycznych, w szczególności szacowania i obliczania wielkości fizycznych\nzwykorzystaniem znanych zależności fizycznych zapisanych w postaci formuł\nmatematycznych.\n3. Umiejętność stosowania metod badawczych do rozwiązywania problemów fizycznych,\nw tym między innymi:\na) interpretowania i przetwarzania informacji zapisanych w postaci tekstu, tabeli,\nwykresu lub diagramu,\nb) analizowania i szacowania niepewności pomiarowych,\nc) analizowania i oceniania wyników otrzymanych obliczeń,\nd) stosowania modeli fizycznych i dostrzeganie ich ograniczoności w rozwiązywanych\nproblemach.\n4. Umiejętność formułowania i uzasadniania opinii i sądów na podstawie posiadanych\niuzyskanych informacji i obliczeń oraz zastosowania nabytej wiedzy fizycznej\nw rozwiązywaniu problemów życia codziennego i w pokrewnych fizyce dziedzinach\nnauk (biologia, medycyna, ochrona środowiska, nauki techniczne).\nPisemny egzamin dojrzałości z fizyki - opis zestawu egzaminacyjnego\nW związku z tym, że Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia\n6 listopada 2001 roku zmieniające rozporządzenie z dnia 21 marca 2001 roku w sprawie\na warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz\nŚ dzani WE dzianć zkołach publi h sliwości\na przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych rozszerza możliwości\n&\na przystąpienia do pisemnego egzaminu dojrzałości wprowadza się dwa zestawy egzaminacyjne\no\n5 do egzaminu dojrzałości z fizyki z astronomią:\nE\n3\na\nN\n6 1. zestaw egzaminacyjny oznaczony F/I obowiązujący we wszystkich szkołach średnich dla\n3 młodzieży,\n>\nR 2. zestaw egzaminacyjny oznaczony F/II obowiązujący we wszystkich szkołach średnich dla\n| dorosłych.\nn\np.\nĘ\na Pisemny egzamin dojrzałości z fizyki - sposób oceniania rozwiązań\nL+\nz Ocenianie rozwiązań zadań odbywa się w analogiczny sposób jak w latach ubiegłych.\n1. Rozwiązania poszczególnych zadań oceniane są w oparciu o punktowe kryteria oceny.\n2. Oceniający prace korzystają z karty oceny oraz z tabeli punktów przeliczeniowych na\noceny szkolne.\n3. Ilości punktów możliwych do zdobycia i tabela przeliczeniowa punktów na oceny szkolne\njest zamieszczona w zestawie zadań i jest jawna dla zdającego.\n4. Przed przystąpieniem do oceniania prac zachęcamy nauczycieli do samodzielnego\nrozwiązania zadań. Proponujemy również szczegółową analizę kryteriów oceniania\ni zastosowanie ich do własnego rozwiązania zestawu zadań.\n5. Podczas oceniania zadań zdających prosimy o zwrócenie uwagi na:\ne wymóg podania w rozwiązaniu wyniku wraz z jednostką (wartość liczbowa moze\nbyć podana w zaokrągleniu),\ne _ poprawne sporządzenie wykresu, opis i wyskalowanie osi,\ne zadania, w których pominięcie cząstkowych obliczeń lub prezentacji sposobu\nrozumowania może spowodować utratę punktów.\n6. Zwracamy uwagę na to, że ocenianiu podlegają tylko te fragmenty pracy zdającego, które\ndotyczą postawionego pytania/polecenia. Komentarze, nawet poprawne, wykraczające\npoza zakres pytania nie podlegają ocenianiu.\n7. W przypadku wątpliwości podczas oceniania prosimy o przedyskutowanie w zespole\nprzedmiotowym lub o kontakt z egzaminatorem-ekspertem.\n8. Prosimy o wszelkie uwagi i komentarze dotyczące zarówno zestawu egzaminacyjnego,\njak i kryteriów oceniania.\nKRYTERIA OCENY: Lewitacja\n= Liczba\ng Podpunkt | Kryterium merytoryczne punktó\n& w\nz e Otrzymanie wyrażenia: a = v’/2 - s 0-1\n5 e _ Podanie wyniku wraz z jednostką; a = 260,4 m/s” 0-1\nKREOWANIE\n> 2 « Obliczenie czasu 0-1\niS e _ Podanie wyniku wraz z jednostką; t = 0,96 s 0-1\nEj e Otrzymanie wyrażenia: h = R: [4-g-R/(4-g°-R- v)- 1]\nN lub równoważnego 0-1\n3 3 e Zauwazenie, że w opisanej sytuacji można traktować ruch\n£ pojazdu jako rzut pionowy w polu jednorodnym 0-1\na e _ Podanie wyniku wraz z jednostką; h ~ 1593 m\n2, (lub h z 1593 m + 120 m = 1713 m) 0-2\n4 e Narysowanie właściwego (liniowego) wykresu z poprawnie\nopisanymi osiami 0-2\ne Otrzymanie wyrażenia: s > v'/(20 g) 0-1\n5 e _ Obliczenie długości toru 0-1\ne _ Podanie wyniku wraz z jednostką; s > 318,55 m 0-1\ne Zauwazenie, że przyczyną wystąpienia różnicy potencjałów\njest bezwładność elektronów 0-1\n*6 e Otrzymanie wyrażenia: U = m,'s'a/e 0-1\ne Dokonanie obliczeń 0-1\ne Podanie wyniku wraz z jednostką U = 1,48 nV 0-1\nzem] 20\nwtym: |-- przemyślana struktura rozwiązania, 0-1\n- zachowanie logicznego ciągu rozumowania.\nKryterium językowe\nwtym: |- przejrzystość i staranność pracy, 0-1\n- poprawność używanego języka naukowego. 0-1\nKRYTERIA OCENY: Melex\nLiczba\nPodpunkt | Kryterium merytoryczne punktó\na W\n8 e Skorzystanie z zależności P= U- I 0-1\n& 1 e Obliczenie mocy silnika samochodu 0-1\nG e _ Podanie wyniku wraz z jednostką; P = 120 W 0-1\n2 e Skorzystanie z zależności P= F+v 0-1\nEJ 2 e Obliczenie wartości siły oporu, działającej na samochód 0-1\nz e Podanie wyniku wraz z jednostką; F = 24 N 0-1\nN e Skorzystanie z zależności s = Vo - t- 0,5a - t oraz\n2 Vv=v-a't 0-1\nZ 3 e _ Obliczenie czasu 0-1\nŃ e Podanie wyniku wraz z jednostką; t = 160 s 0-1\n3 e Skorzystanie z zależności F=m'a,s=v,'t-0,5a* t oraz\n& V =v, - a+ t (lub wykorzystanie wyniku otrzymanego\na 4 w poprzednim punkcie) 0-1\n2, e Obliczenie masy 0-1\n= e Podanie wyniku wraz z jednostką; m = 768 kg 0-1\ne Właściwe opisanie i wyskalowanie osi 0-2\n5 e Zaznaczenie odpowiednich punktów 0-1\ne _ Narysowanie poprawnego liniowego wykresu 0-1\ne Poprawne zastosowanie zasady zachowania energii lub równań\nruchu 0-1\n*6 e _ Otrzymanie zależności: v = (vo -2:a*s)'? 0-1\ne Oznaczenie i wyskalowanie osi 0-1\ne _ Sporządzenie wykresu 0-1\nNam] 0 |\nKryterium strukturalne\nwtym: |-_ przemyślana struktura rozwiązania, 0-1\n- zachowanie logicznego ciągu rozumowania. 0-1\n- poprawność używanego języka naukowego. 0-1\nreteset 2\nKRYTERIA OCENY: Zderzak\nLiczba\nPodpunkt | Kryterium merytoryczne punktó\nW\ne Poprawne opisanie osi oraz właściwe zaznaczenie, co najmniej\na e _ sporządzenie właściwego wykresu 0-1\n8 e Poprawne opisanie osi oraz właściwe zaznaczenie, co najmniej\na e sporządzenie właściwego wykresu 0-1\n8 3 e _ Obliczenie niepewności pomiarowej 0-1\na e Podanie poprawnego wyniku;(0,100+0,002) s 0-1\nR e Zauwazenie, że m = F/g 0-1\n8 4 e Selekcja odpowiednich danych zawartych w tabeli 0-1\nZ e Podanie poprawnego wyniku m = 509,7kg 0-1\nR e Zauwazenie, że k=F/x 0-1\n5\nE e Podanie poprawnego wyniku; k ~ 500 kN/m = 5 kN/em 0-1\n8 e Zauwazenie, że 0,5: m+ V7=0,5:k+ A? 0-1\n3 e Selekcja odpowiednich danych zawartych w tabeli 0-1\n= e Podanie poprawnego wyniku; V ~ 0,63m/s 0-1\ne Zauważenie, że w czasie zderzenia samochód porusza się\nruchem harmonicznym 0-1\n“7 e _ Skorzystanie z zależności T ~ m 0-1\n« Dokonanie obliczeń 0-1\ne Podanie wyniku wraz z jednostką z uwzględnieniem\nniepewności pomiarowej T4 z (0,141+0,003) s 0-1\nnem] 20 |\nwtym: |- przemyślana struktura rozwiązania, 0-1\n- _ poprawność używanego języka naukowego. 0-1\nM $b\nKRYTERIA OCENY Laboratorium optyczne\n- Liczba\ne _ Podanie i opisanie jednego przykładu wykorzystania\nsoczewek 0-1\n1 e _ Podanie i opisanie drugiego przykładu wykorzystania\nsoczewek 0-1\na e _ Podanie i opisanie trzeciego przykładu wykorzystania\n8 soczewek 0-1\nG 2 R; = 10,8 cm 0-1\n2 e Obliczenie promienia R; = 12 cm 0-1\nEJ 3 e _ Obliczenie zdolności skupiającej soczewki Z, = 11,1 D 0-1\nEj e _ Obliczenie zdolności skupiającej soczewki Za = 10 D 0-1\ns e Konstrukcja obrazu po przejściu Światła przez pierwszą\niS soczewke 0-1\n> 4 e Konstrukcja obrazu po przejściu światła przez drugą\nŃ soczewkę 0-1\n3 e Konstrukcja obrazu po odbiciu od zwierciadła płaskiego 0-2\na 5 soczewki 0-1\n2, e _ Podanie uzasadnienia 0-1\n= e Obliczenie powiększenia dla pierwszej soczewki p; = 2 0-1\ne Oobliczenie powiększenia dla drugiej soczewki p2 = 9 0-1\ne _ Obliczenie powiększenia obrazu p = pi * p» = 18 0-1\ne Zastosowanie równania d’Alamberta E = Ia\" 0-1\n«7 e Uwzględnienie współczynnika odbicia 0-1\ne Uwzględnienie współczynnika absorpcji 0-1\ne Podanie wyniku wraz z jednostką E~20,3 Ix 0-1\nmm] 20 |\nwtym: |-- przemyślana struktura rozwiązania, 0-1\n- poprawność używanego języka naukowego. 0-1\n| RSE ABs | LI\nKRYTERIA OCENY Jod\n. Liczba\ne _ Podanie i opisanie jednego przykładu wykorzystania\ne _ Podanie i opisanie drugiego przykładu wykorzystania\n= promieniowania jonizujacego 0-1\n5\ne s\nM e Opisanie i wyskalowanie osi 0-1\nE 4 e Obliczenie liczby jąder promieniotwórczych 0-1\n= e Naniesienie punktów na wykres 0-1\nEj e _ Sporządzenie wykresu 0-1\n5 e Obliczenie masy próbki m = Nou / Na = 0,2 mg 0-1\nEJ e Zastosowanie zależności A = 0,693/T 1/2 0-1\n> e Zastosowanie zależności A = NĄ 0-1\na e _ Obliczenie i podanie wyniku wraz z jednostką A = 31 GBq 0-1\nE e Zastosowanie prawa absorpcji N = Noe™* 0-1\na 7 e _ Rozwiązanie równania x = In10/u 0-1\nR e _ Obliczenie i podanie wyniku wraz z jednostką x = 1,2 mm 0-1\n= e _ Zastosowanie zasady zachowania pędu i energii 0-1\n« Dokonanie obliczeń i podanie wyniku wraz z jednostką\n«8 E,=0,76 eV 0-1\ne _ Zastosowanie zależności E=3/2 kT i obliczenie energii drgań\ntermicznych E,~0,038 eV 0-1\ne Podanie odpowiedzi E1=20 Ey 0-1\namp 20 |\nwtym: |-- przemyślana struktura rozwiązania, 0-1\nKryterium językowe\nwtym: |- _ przejrzystość i staranność pracy, 0-1\n- poprawność używanego języka naukowego. 0-1\nARKUSZ OCENY PISEMNEJ PRACY MATURALNEJ\n(dotyczy abiturientów klas ogólnych)\nKod pracy maturalnej: cece ecessescecceecseeeceeeseeseeseseeaceacnecsecaeeecsesseeaeseeseeaeeaenesaeeeseeseesaeeaseneateateeees\nNumery wybranych zadań: ceccssesseeseseeseeeceeseeseecseesesaesceseeceeecsecaceecsecseeaesaeaeeaeeeeeeaeeaseeeeeeaes\nKrótka recenzja pracy:\ncj aaa\nvo\n3\nE\nE\n5\n[oj\na\no\nR\n= aaa\nE\nN\n3 Ocena zadań wg podanych kryteriów\niz Ocena Ocena Ocena R\n=) + . azem\n3 Punktowanie | merytoryczna struktury formy zapisu któ\nkry b h każdi . . dani punktow Skal.\nO wybranyc: za Każde rozwiązania zadania za ala ocen\nCJ zadań zadanie zadania zadanie\nz od 0 do 20 pkt | od 0 do 2 pkt | od 0 do 2 pkt\nZadaniem | | ||| | ||| || feel j\n| Zadanienr2 | | ||| | |||] | bdb | 56-60\n| Zadanienr3 | | || ||] db | 45-55\n| Zadanienr4 | || ||| | ||] | dst | 31-44\n| ZadanienrS | CT CC dop 24-30\n*) Ocenę celującą można wystawić w przypadku pełnego rozwiązania trzech zadań\n(dotyczy rozwiązania trzech zadań wraz z podpunktami oznaczonymi gwiazdką, bez\nwyboru zadania nr 5) - wymagana liczba punktów 65-72 pkt lub pełnego rozwiązania\ntrzech zadań (w tym zadania nr 5) - wymagana liczba punktów 59-72.\nOcena wg przyjętych wymagań na poszczególne stopnie szkolne:\nPodpis recenzenta | :.-eeeeeeeeeea eee aaa\nZatwierdzam OCENĘ ecsceccecceecseeseeeeseeseeecneeeeeeeeeeeeeaeees\nKraków, dn. A\nARKUSZ OCENY PISEMNEJ PRACY MATURALNEJ\n(dotyczy abiturientów klas o profilu matematyczno-fizycznym oraz klas autorskich, realizujących\nindywidualnie zatwierdzony rozszerzony program nauczania fizyki w ramach innowacji\npedagogicznych)\nKod pracy maturalnej: cece ecessescecceecseeeceeeseeseeseseeaceacnecsecaeeecsesseeaeseeseeaeeaenesaeeeseeseesaeeaseneateateeees\nNumery wybranych zadań: ceccssesseeseseeseeeceeseeseecseesesaesceseeceeecsecaceecsecseeaesaeaeeaeeeeeeaeeaseeeeeeaes\ni .\n8 Krótka recenzja pracy:\nn\n5\nE\nE aaa\nn\n3\n>\no\nKZ.\nKcy\nE\nJ\n3\nws 00.000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000 00000 ROG O OOOO OOOO OOOO 000\n3\n2, Ocena zadań wg podanych kryteriów\n= Ocena Ocena Ocena Razem\nPunktowanie | merytoryczna struktury formy zapisu Ą\nh : . - punktów\nwybranych za każde rozwiązania zadania za Skala ocen\nzadań zadanie zadania zadanie\nod 0 do 20 pkt | od 0 do 2 pkt | od 0 do 2 pkt\n| Zadaniem | ||| | |||] | eel 70-72\n| Zadanienr2 | | bdb | 67-72\n| Zadanienr3 | | ||| | | |||] db 54 66\n| Zadaniem4 | | | (| | ||| |do 37-53\n| ZadanienrS | | CEC dop 29-36\n* Ocenę celującą można wystawić jedynie w przypadku pełnego rozwiązania trzech zadań\nw tym zadania nr 5.\nOcena wg przyjętych wymagań na poszczególne stopnie szkolne:\nPodpis recenzenta | :.-eeeeeeeeeea eee aaa\nZatwierdzam OCENE ecseeececceecseeseeeeseeseeeceeeeeeeeeeeeeeaeees\nKrakow, dn. A\ni\no\nN\n3\nd\nE\ne)\nn\n3\na\nN\nn\n2\nS\nKZ.\nKcy\nE\nN\nĄ\nA\n3\noC\noO\n2","solution":null,"image":"img/fizyka-2002-maj-matura-stara-podstawowa/zad-5.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":5,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Fizyka · Matura · maj 2002 (podstawowa)","subject_label":"Fizyka","category_label":"Matura"}]}