{"paper":{"id":"jezyk-polski-2023-sierpien-poprawkowa-stara-podstawowa-2","subject":"jezyk-polski","category":"inne","year":2023,"month":"sierpien","level":"podstawowa","variant":"stara","exam_pdf":"jezyk-polski-2023-sierpien-poprawkowa-stara-podstawowa-2/jezyk-polski-2023-sierpien-poprawkowa-stara-podstawowa-2.pdf","key_pdf":null,"question_count":1,"source_label":"Język polski · Inne · sierpień 2023 (podstawowa)","subject_label":"Język polski","category_label":"Inne"},"questions":[{"id":"jezyk-polski-2023-sierpien-poprawkowa-stara-podstawowa-2/zad/13","paper_id":"jezyk-polski-2023-sierpien-poprawkowa-stara-podstawowa-2","number":"13","points":50,"ptype":"closed","subject":"jezyk-polski","category":"inne","year":2023,"month":"sierpien","level":"podstawowa","text":"Zadanie 13. (0-50)\nWybierz jeden temat i napisz wypracowanie.\nTemat 1. Czy porozumienie między ludźmi jest możliwe? Rozważ problem i uzasadnij\nswoje zdanie, odwołując się do podanego fragmentu Wesela, całego dramatu\nStanisława Wyspiańskiego oraz do wybranego tekstu kultury. Twoja praca\npowinna liczyć co najmniej 250 wyrazów.\nStanisław Wyspiański\nWesele\nAKT I\nSCENA 1.\nCzepiec, Dziennikarz\nCZEPIEC\nCóz tam, panie, w polityce?\nChińcyki trzymają się mocno!?\nDZIENNIKARZ\nA, mój miły gospodarzu,\nmam przez cały dzień dosyć Chińczyków.\nCZEPIEC\nPan polityk!\nDZIENNIKARZ\nOtóż właśnie polityków\nmam dość, po uszy, dzień cały.\nCZEPIEC\nKiedy to ciekawe sprawy.\nDZIENNIKARZ\nA to czytaj, kto ciekawy;\nwiecie choć, gdzie Chiny leżą?\nStanisław Wyspiański (1869-1907)\n- polski dramaturg, poeta, malarz,\ngrafik, architekt. Tworzył w Młodej\nPolsce. Bywa nazywany czwartym\nwieszczem narodowym.\nEPOP-P2_100\nCZEPIEC\nNo, daleko, kajsi gdzieś daleko;\na panowie to nijak nie wiedzą,\nże chłop chłopskim rozumem trafi,\nchoćby było i daleko.\nA i my tu cytomy gazety\nI syćko wiemy.\nDZIENNIKARZ\nA po co -?\nCZEPIEC\nSami się do światu garniemy.\nDZIENNIKARZ\nJa myślę, że na waszej parafii\nświat dla was aż dosyć szeroki.\nCZEPIEC\nA tu ano i u nas bywają,\nco byli aże dwa roki\nw Japonii; jak była wojna.\nDZIENNIKARZ\nAle tu wieś spokojna. -\nNiech na całym świecie wojna,\nbyle polska wieś zaciszna,\nbyle polska wieś spokojna.\nCZEPIEC\nPon się boją we wsi ruchu.\nPon nos obśmiwajom w duchu. -\nA jak my, to my się rwiemy\nino do jakiej bijacki.\nZ takich, jak my, był Głowacki.\nA, jak myślę, ze panowie\nduza by juz mogli mieć,\nino oni nie chcom chcieć!\nStanisław Wyspiański, Wesele, Wrocław 1984.\nEPOP-P2_100\nTemat 2. Młodość - wiara we własne możliwości czy lęk przed przyszłością? Rozważ\nproblem i uzasadnij swoje zdanie, odwołując się do fragmentu Nocy i dni\nMarii Dąbrowskiej oraz do wybranych tekstów kultury. Twoja praca powinna\nliczyć co najmniej 250 wyrazów.\nMaria Dąbrowska\nNoce i dnie1\nPrzed rozejściem się Bogumił spytał córkę:\n- Agnichna, czy ty rzeczywiście chcesz jechać na uniwersytet?\n- Tak. Na przyrodę do Szwajcarii. Do Lozanny. […]\n- A czy ta przyroda - spytał wreszcie z pewnego rodzaju nieśmiałością - zapewni ci\nw przyszłości chleb, moje dziecko? Bo, niestety, o tym, nie mając majątku, musimy też\npomyśleć.\n- O naturalnie - odparła Agnieszka bez troski. - Wiem o kobietach, które skończyły\nchemię i dostały świetne posady w laboratoriach fabrycznych. Więc o ile mi tatuś pomoże…\n- Ja ci pomogę. […]\nAgnieszka zamyśliła się. Miała wrażenie, że powiedziała ojcu nieprawdę. Właściwie nie\nzastanawiała się dotąd, w jaki sposób jeść będzie chleb ze swego wykształcenia. Przyrodę\nuważała za wstęp do studiów społecznych i filozoficznych, po których dopiero, jak sądziła,\nbędzie należycie przygotowana do życia. A może chciała jechać nie dla nauki, lecz tak, by\nzaznać świata?\n- Jakoś to zużytkuję - rzekła niepewnie. - Właściwie to nie myślałam jeszcze o żadnym\nfachu - przyznała się. - Chciałabym - uczyniła nagle odkrycie - robić dobrze wszystko, co\nsię nadarzy.\nBogumiłowi to się nieoczekiwanie spodobało, pani Barbara natomiast zauważyła:\n- Jednak trzeba wiedzieć, co się chce robić. I mieć wytknięty cel.\nAgnieszka zmrużyła oczy i uśmiechnęła się w milczeniu. Zarozumiała młodość kazała jej\nwierzyć, że każda rzecz, do której ona się weźmie, będzie miała z natury rzeczy dobry\ni wzniosły cel.\n- Może ja ci dam świecę? - pytała pani Barbara. - Bo na schodach ciemno.\n- To nic. Ja trafię. Dobranoc!\nMimo odbytej drogi, zmęczenia po egzaminach i późnej godziny, Agnieszce nie chciało\nsię spać. Zapaliwszy lampę, przystąpiła do urządzania pokoju, który miała tymczasem\nzajmować sama. […] Skończywszy i przyjrzawszy się wszystkiemu z różnych kątów pokoju,\npostanowiła jeszcze napisać listy do koleżanek. Przy trzecim z nich podniosła głowę, gdyż\nwydało jej się, że w ciszy nocnej coś zaczęło niewyraźnie i delikatnie dźwięczeć. […] Wstała\ni otworzyła okno. Owiał ją surowy chłód przedrannej godziny, usłyszała szczebiot jaskółek.\n[…] Agnieszka podeszła do stołu i dopisała na liście do Sztumskiej:\n„Kochana moja! Wschód zastał mnie na rozmowie z Tobą. Mam uczucie, że widzę to po\nraz pierwszy. Oddycham blaskiem zorzy i podziwiam wspaniałość bytu. O, Nato, jak\nMaria\nDąbrowska\n(1889-1965) -\npisarka\ni publicystka.\nEPOP-P2_100\npogodzić świadomość, że świat jest zły, źle przecież urządzony, z tym że jest cudowny\ni dobry, dobry…”.\nNagle coś przeszkodziło jej pisać. Uczuła się strasznie zużyta i stara.\n- Ile myśmy już przeżyły - westchnęła. Miała wrażenie, że rozstrzygnęła już wszystkie\nsprawy życia i że nie ma co do roboty na świecie. Ale to trwało krótko, bo wnet poczuła całą\nsobą, że stoi znów u początku życia i musi wszystko rozstrzygnąć na nowo. I nie może się\noglądać za siebie. Listy do przyjaciółek wydały jej się martwe i pisane do martwej\nprzeszłości. Prawdziwe listy musiałyby brzmieć: „Żegnajcie mi, żegnajcie na zawsze”. Mimo\nże z Natą miała się spotkać w Lozannie.\n- Czyż jestem taka zmienna? - przeraziła się. - Czyż nic nie zostało z tych uczuć, które\njeszcze przed chwilą… Nie! Zostało! Ale wszystko, co było materialne i fizyczne -\nprzeminęło. Został ślad w duszy… tylko w duszy i pamięci. I tylko to można nieść\nw przyszłość. I czyż to mało? Czyż to nie bardziej rzeczywiste, niż gdyby wznawiać te\nprzyjaźnie, stosunki, w dawnej postaci?\nSerce jej biło, a oczy napełniły się łzami.\n- Ach, żyć, żyć - szeptała. - Poznać wszystkie „jak” i wszystkie „dlaczego”, rozwijać się,\nrozkwitać, ogarnąć wszystko jeśli nie życiem swoim, to duchem swoim! I umrzeć u szczytu\nżycia i w najwspanialszej chwili… - marzyła z uniesieniem wczesnej młodości, która jest albo\nnajzupełniej zachłanna, albo najzupełniej wyłączna w swoich pragnieniach.\nNagle obejrzała się jak nieprzytomna.\n- Co za myśli, co za uczucia mnie przepełniają. I dokąd one wiodą? Co z nimi robić?\nCzym będzie to wszystko, czego pragnę? I po co ja przesiedziałam tę noc?\nMaria Dąbrowska, Noce i dnie, Wrocław 2021.\n1 W powieści Noce i dnie ukazano losy kilku pokoleń zubożałej rodziny szlacheckiej Niechciców, przede\nwszystkim małżeństwa Barbary i Bogumiła oraz ich dzieci. Tłem historycznym dla wydarzeń jest okres\nod powstania styczniowego w 1863 r. do wybuchu I wojny światowej w 1914 r.\nEPOP-P2_100\nTemat 3. Zinterpretuj podany utwór. Postaw tezę interpretacyjną i ją uzasadnij. Twoja\npraca powinna liczyć co najmniej 250 wyrazów.\nWisława Szymborska\nNotatka\nŻycie - jedyny sposób,\nżeby obrastać liśćmi,\nłapać oddech na piasku,\nwzlatywać na skrzydłach;\nbyć psem,\nalbo głaskać go po ciepłej sierści;\nodróżniać ból\nod wszystkiego, co nim nie jest;\nmieścić się w wydarzeniach,\npodziewać w widokach,\nposzukiwać najmniejszej między omyłkami.\nWyjątkowa okazja,\nżeby przez chwilę pamiętać,\no czym się rozmawiało\nprzy zgaszonej lampie;\ni żeby raz przynajmniej\npotknąć się o kamień,\nzmoknąć na którymś deszczu,\nzgubić klucze w trawie;\ni wodzić wzrokiem za iskrą na wietrze;\ni bez ustanku czegoś ważnego\nnie wiedzieć.\n[Z tomu Chwila, 2002]\nWisława Szymborska, Notatka, [w:] tejże, Wybór poezji, Wrocław 2020.\nWisława\nSzymborska\n(1923-2012) -\npoetka, laureatka\nLiterackiej Nagrody\nNobla.\nEPOP-P2_100\nna temat nr\nMiejsce dla\negzaminatora\nEPOP-P2_100\nEPOP-P2_100\nEPOP-P2_100\nEPOP-P2_100\nEPOP-P2_100\nEPOP-P2_100\nTabelę wypełnia egzaminator!\nLiczba punktów\nSuma\nUzasadnienie przyznania 0 punktów\nrozprawka\nA.\n0 - 3 - 6\nB.\n0 - 4 - 8 - 12 - 18\ninterpretacja\nA.\n0 - 3 - 6 - 9\nB.\n0 - 5 - 10 - 15\nC.\n0 - 2 - 4\nD.\n0 - 3 - 6\nE.\n0 - 1 - 2\nF.\n0 - 2 - 4\nG.\n0 - 3 - 6\nH.\n0 - 2 - 4\nEPOP-P2_100\nBRUDNOPIS (nie podlega ocenie)\nJĘZYK POLSKI\nPoziom podstawowy\nWypracowanie\nFormuła 2015\nJĘZYK POLSKI\nPoziom podstawowy\nWypracowanie\nFormuła 2015\nJĘZYK POLSKI\nPoziom podstawowy\nWypracowanie\nFormuła 2015","answer":null,"answer_text":null,"solution":null,"image":"img/jezyk-polski-2023-sierpien-poprawkowa-stara-podstawowa-2/zad-13.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":3,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":null,"solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Język polski · Inne · sierpień 2023 (podstawowa)","subject_label":"Język polski","category_label":"Inne"}]}