{"id":"biologia-2023-przykladowy-arkusz-cke-rozszerzona/zad/9","paper_id":"biologia-2023-przykladowy-arkusz-cke-rozszerzona","number":"9","points":null,"ptype":"open","subject":"biologia","category":"przykladowy","year":2023,"month":null,"level":"rozszerzona","text":"Zadanie 9.\nZdjęcie A przedstawia bursztynkę pospolitą (Succinea putris) - niewielkiego ślimaka\nspotykanego w zacienionych wilgotnych zaroślach. Na zdjęciu B widoczny jest osobnik\nbursztynki, który ma charakterystycznie zgrubiałe czułki, świadczące o obecności w nich larw\npasożytniczej przywry Leucochloridium paradoxum. Czułki tego ślimaka barwą oraz\nkształtem przypominają gąsienice motyli i rytmicznie pulsują. Z tego powodu zwracają na nie\nuwagę ptaki owadożerne, np. sikory, zięby czy muchołówki, w których diecie zwykle nie\nwystępują ślimaki. Ptaki te zjadają czułki ślimaka, przez co zarażają się pasożytem.\nBursztynki zarażają się przywrą, zjadając wraz z roślinami ptasie odchody, w których\nznajdują się jaja z rozwiniętym w nich pierwszym stadium larwalnym pasożyta (miracidium).\nW przewodzie pokarmowym ślimaka rozwijają się z nich następne stadia larwalne\n(sporocysty), które rozmnażają się partenogenetycznie i wytwarzają charakterystyczne worki\nz larwami kolejnego stadium (metacerkariami), umiejscowione w czułkach bursztynki.\nZbadano wpływ zarażenia przywrą na zachowanie ślimaków. Na wykresie przedstawiono\npomiary natężenia oświetlenia w miejscach, które wybierały ślimaki mające czułki zmienione\nprzez larwy Leucochloridium, oraz w miejscach, w których gromadziły się bursztynki bez\nobjawów zarażenia tym pasożytem. Obserwacje osobników z obu grup trwały po 45 minut.\nA\nB\nMBIP-R0_100\nNa podstawie: W. Wesołowska, T. Wesołowski, Do Leucochloridium sporocysts manipulate\nthe behaviour of their snail hosts?, „Journal of Zoology” 292, 2014;\nM. Tabin, Władcy marionetek, „Wiedza i Życie” 8, 2011; www.flickr.com","answer":null,"answer_text":null,"solution":null,"image":"img/biologia-2023-przykladowy-arkusz-cke-rozszerzona/zad-9.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":12,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":null,"solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Biologia · Arkusz przykładowy · 2023 (rozszerzona)","subject_label":"Biologia","category_label":"Arkusz przykładowy","text_html":"<p>Zadanie 9.<br>Zdjęcie A przedstawia bursztynkę pospolitą (Succinea putris) - niewielkiego ślimaka<br>spotykanego w zacienionych wilgotnych zaroślach. Na zdjęciu B widoczny jest osobnik<br>bursztynki, który ma charakterystycznie zgrubiałe czułki, świadczące o obecności w nich larw<br>pasożytniczej przywry Leucochloridium paradoxum. Czułki tego ślimaka barwą oraz<br>kształtem przypominają gąsienice motyli i rytmicznie pulsują. Z tego powodu zwracają na nie<br>uwagę ptaki owadożerne, np. sikory, zięby czy muchołówki, w których diecie zwykle nie<br>występują ślimaki. Ptaki te zjadają czułki ślimaka, przez co zarażają się pasożytem.<br>Bursztynki zarażają się przywrą, zjadając wraz z roślinami ptasie odchody, w których<br>znajdują się jaja z rozwiniętym w nich pierwszym stadium larwalnym pasożyta (miracidium).<br>W przewodzie pokarmowym ślimaka rozwijają się z nich następne stadia larwalne<br>(sporocysty), które rozmnażają się partenogenetycznie i wytwarzają charakterystyczne worki<br>z larwami kolejnego stadium (metacerkariami), umiejscowione w czułkach bursztynki.<br>Zbadano wpływ zarażenia przywrą na zachowanie ślimaków. Na wykresie przedstawiono<br>pomiary natężenia oświetlenia w miejscach, które wybierały ślimaki mające czułki zmienione<br>przez larwy Leucochloridium, oraz w miejscach, w których gromadziły się bursztynki bez<br>objawów zarażenia tym pasożytem. Obserwacje osobników z obu grup trwały po 45 minut.<br>A<br>B<br>MBIP-R0_100<br>Na podstawie: W. Wesołowska, T. Wesołowski, Do Leucochloridium sporocysts manipulate<br>the behaviour of their snail hosts?, „Journal of Zoology” 292, 2014;<br>M. Tabin, Władcy marionetek, „Wiedza i Życie” 8, 2011; www.flickr.com</p>","solutions":[]}