{"id":"chemia-2016-maj-matura-rozszerzona/zad/18","paper_id":"chemia-2016-maj-matura-rozszerzona","number":"18","points":1,"ptype":"closed","subject":"chemia","category":"matura","year":2016,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 18. (0-1)\nZ dwóch jonów:\n3\n4\nPO\ni\n4\n2PO\nH\n, tylko jeden może pełnić zarówno funkcję zasady\nBrønsteda, jak i funkcję kwasu Brønsteda.\nWybierz ten jon. Uzupełnij podane poniżej zapisy, tak aby otrzymać dwa równania\nreakcji (w środowisku kwasowym i zasadowym) z udziałem wybranego jonu.\nO\nH3\n→ +\nOH → +\nWypełnia\negzaminator\nNr zadania\n16.1. 16.2. 16.3. 16.4.\n17.\n18.\nMaks. liczba pkt\n1\n1\n1\n1\n1\n1\nUzyskana liczba pkt\nNa3PO4 (s)\nwoda z dodatkiem fenoloftaleiny\nNaH2PO4 (s)\nwoda z dodatkiem fenoloftaleiny\nII\nI\nMCH_1R","answer":null,"answer_text":"Zadanie 18. (0-1)\nII Rozumowanie\ni zastosowanie nabytej\nwiedzy do\nrozwiązywania\nproblemów.\nIV etap edukacyjny - poziom rozszerzony\n4. Kinetyka i statyka chemiczna. Zdający:\n4.8) klasyfikuje substancje do kwasów lub zasad zgodnie\nz teorią Brønsteda-Lowry’ego.\nSchemat punktowania\n1 p. - za poprawne napisanie dwóch równań reakcji z udziałem jonu\n4\n2PO\nH\n0 p. - za błędne napisanie równania reakcji (błędne wzory reagentów, błędne współczynniki\nstechiometryczne, niewłaściwa forma zapisu) albo brak odpowiedzi.\nPoprawna odpowiedź\n4\n2PO\nH\nO\nH3\n⇄ H3PO4 + H2O\n4\n2PO\nH\nOH ⇄\n2\n4\nHPO\n+ H2O","solution":"## Poprawna odpowiedź: jon \\(\\ce{H2PO4^-}\\)\n\n**Reakcja w środowisku kwasowym** (jon działa jako **zasada Brønsteda** - przyjmuje proton):\n\n\\[\\ce{H2PO4^- + H^+ -> H3PO4}\\]\n\n**Reakcja w środowisku zasadowym** (jon działa jako **kwas Brønsteda** - oddaje proton):\n\n\\[\\ce{H2PO4^- + OH^- -> HPO4^2- + H2O}\\]\n\n## Sposób 1 - Analiza możliwości oddania i przyjęcia protonu\n\n**Krok 1: Definicja kwasu i zasady Brønsteda**\n\n- **Kwas Brønsteda** = donor protonu \\(\\ce{H+}\\) → musi mieć przynajmniej jeden atom H do oddania\n- **Zasada Brønsteda** = akceptor protonu \\(\\ce{H+}\\) → musi mieć wolną parę elektronową\n\n**Krok 2: Sprawdzamy jon \\(\\ce{PO4^{3-}}\\)**\n\n\\(\\ce{PO4^{3-}}\\) - brak atomów wodoru!\n\n- Jako zasada: ✅ może przyjąć proton → \\(\\ce{PO4^3- + H^+ -> HPO4^2-}\\)\n- Jako kwas: ❌ nie ma co oddać - zero atomów H w strukturze\n\n\\(\\ce{PO4^{3-}}\\) pełni **tylko funkcję zasady** - odpada.\n\n**Krok 3: Sprawdzamy jon \\(\\ce{H2PO4^-}\\)**\n\n\\(\\ce{H2PO4^-}\\) - ma **dwa atomy wodoru**, które może oddać, i wolną parę elektronową przy tlenie, którą może użyć do przyjęcia protonu.\n\n- Jako **zasada** (środowisko kwasowe - nadmiar \\(\\ce{H+}\\), jon je \"pochłania\"):\n\n\\[\\ce{H2PO4^- + H^+ -> H3PO4}\\]\n\n- Jako **kwas** (środowisko zasadowe - \\(\\ce{OH^-}\\) \"wyrywa\" proton od jonu):\n\n\\[\\ce{H2PO4^- + OH^- -> HPO4^2- + H2O}\\]\n\n**\\(\\ce{H2PO4^-}\\) jest amfoteryczny** - spełnia oba warunki. ✅\n\n## Sposób 2 - Weryfikacja przez szereg kwasowości fosforowej\n\nKwas fosforowy \\(\\ce{H3PO4}\\) jest **trójprotonowy** - dysocjuje stopniowo:\n\n\\[\\ce{H3PO4 <=> H^+ + H2PO4^-} \\quad (K_{a1})\\]\n\\[\\ce{H2PO4^- <=> H^+ + HPO4^2-} \\quad (K_{a2})\\]\n\\[\\ce{HPO4^2- <=> H^+ + PO4^3-} \\quad (K_{a3})\\]\n\nZ tego schematu jasno wynika:\n\n| Jon | Może oddać H⁺? | Może przyjąć H⁺? | Amfoteryczny? |\n| \\(\\ce{PO4^3-}\\) | ❌ (end of chain) | ✅ | ❌ |\n| \\(\\ce{H2PO4^-}\\) | ✅ → \\(\\ce{HPO4^2-}\\) | ✅ → \\(\\ce{H3PO4}\\) | ✅ |\n\n\\(\\ce{H2PO4^-}\\) leży **w środku szeregu** - może iść zarówno \"w górę\" (przyjąć H⁺ → \\(\\ce{H3PO4}\\)), jak i \"w dół\" (oddać H⁺ → \\(\\ce{HPO4^2-}\\)). To geometryczne potwierdzenie amfoteryczności.\n\n## Wzory z karty CKE\n\n📖 **Karta wzorów str. 9 - Stałe dysocjacji kwasów:**\n\nZnajdziesz tam wartości \\(K_{a1}\\), \\(K_{a2}\\), \\(K_{a3}\\) dla \\(\\ce{H3PO4}\\), co potwierdza trójstopniową dysocjację i pozwala zlokalizować \\(\\ce{H2PO4^-}\\) jako cząstkę pośrednią (amfoteryczną).\n\nW tym zadaniu nie potrzebujemy konkretnych liczb - wystarczy rozumienie struktury szeregu dysocjacji.\n\n## Typowe pułapki\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Wielu uczniów myśli, że \\(\\ce{PO4^{3-}}\\) też może być kwasem - bo \"ma ładunek, więc może coś oddać\". Kwas Brønsteda oddaje **proton H⁺**, a nie elektron czy ładunek. Bez atomu H w strukturze = nie może być kwasem Brønsteda.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** W równaniu zasadowym produkt to \\(\\ce{HPO4^2-}\\), nie \\(\\ce{PO4^3-}\\) - \\(\\ce{H2PO4^-}\\) oddaje **jeden** proton, nie dwa naraz. Dwustopniowe odrywanie jest możliwe tylko przy bardzo silnej zasadzie i nie jest tu oczekiwane.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Sprawdź bilans ładunku w obu równaniach! W reakcji zasadowej: lewa strona: \\(-1 + (-1) = -2\\); prawa: \\(-2 + 0 = -2\\) ✅. W kwasowej: lewa: \\(-1 + (+1) = 0\\); prawa: \\(0\\) ✅.","image":"img/chemia-2016-maj-matura-rozszerzona/zad-18.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":11,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Chemia · Matura · maj 2016 (rozszerzona)","subject_label":"Chemia","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 18. (0-1)<br>Z dwóch jonów:<br>3<br>4<br>PO<br>i<br>4<br>2PO<br>H<br>, tylko jeden może pełnić zarówno funkcję zasady<br>Brønsteda, jak i funkcję kwasu Brønsteda.<br>Wybierz ten jon. Uzupełnij podane poniżej zapisy, tak aby otrzymać dwa równania<br>reakcji (w środowisku kwasowym i zasadowym) z udziałem wybranego jonu.<br>O<br>H3<br>→ +<br>OH → +<br>Wypełnia<br>egzaminator<br>Nr zadania<br>16.1. 16.2. 16.3. 16.4.<br>17.<br>18.<br>Maks. liczba pkt<br>1<br>1<br>1<br>1<br>1<br>1<br>Uzyskana liczba pkt<br>Na3PO4 (s)<br>woda z dodatkiem fenoloftaleiny<br>NaH2PO4 (s)<br>woda z dodatkiem fenoloftaleiny<br>II<br>I<br>MCH_1R</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 18. (0-1)<br>II Rozumowanie<br>i zastosowanie nabytej<br>wiedzy do<br>rozwiązywania<br>problemów.<br>IV etap edukacyjny - poziom rozszerzony</p>\n<ol><li>Kinetyka i statyka chemiczna. Zdający:</li></ol>\n<p>4.8) klasyfikuje substancje do kwasów lub zasad zgodnie<br>z teorią Brønsteda-Lowry’ego.<br>Schemat punktowania<br>1 p. - za poprawne napisanie dwóch równań reakcji z udziałem jonu<br>4<br>2PO<br>H<br>0 p. - za błędne napisanie równania reakcji (błędne wzory reagentów, błędne współczynniki<br>stechiometryczne, niewłaściwa forma zapisu) albo brak odpowiedzi.<br>Poprawna odpowiedź<br>4<br>2PO<br>H<br>O<br>H3<br>⇄ H3PO4 + H2O<br>4<br>2PO<br>H<br>OH ⇄<br>2<br>4<br>HPO</p>\n<ul><li>H2O</li></ul>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź: jon <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mo>&#x02212;</mo></msup></mrow></mrow></math></h4>\n<p><strong>Reakcja w środowisku kwasowym</strong> (jon działa jako <strong>zasada Brønsteda</strong> - przyjmuje proton):</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mo>&#x02212;</mo></msup><mo>&#x0002B;</mo><msup><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></msup><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><mn>4</mn></mrow></mrow></math></div>\n<p><strong>Reakcja w środowisku zasadowym</strong> (jon działa jako <strong>kwas Brønsteda</strong> - oddaje proton):</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mo>&#x02212;</mo></msup><mo>&#x0002B;</mo><mi>O</mi><msup><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo></msup><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>H</mi><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mn>2</mn></msup><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi></mrow></mrow></math></div>\n<h4>Sposób 1 - Analiza możliwości oddania i przyjęcia protonu</h4>\n<p><strong>Krok 1: Definicja kwasu i zasady Brønsteda</strong></p>\n<ul><li><strong>Kwas Brønsteda</strong> = donor protonu <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> → musi mieć przynajmniej jeden atom H do oddania</li><li><strong>Zasada Brønsteda</strong> = akceptor protonu <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> → musi mieć wolną parę elektronową</li></ul>\n<p><strong>Krok 2: Sprawdzamy jon <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mrow><mn>3</mn><mo>&#x02212;</mo></mrow></msup></mrow></mrow></math></strong></p>\n<p><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mrow><mn>3</mn><mo>&#x02212;</mo></mrow></msup></mrow></mrow></math> - brak atomów wodoru!</p>\n<ul><li>Jako zasada: ✅ może przyjąć proton → <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mn>3</mn></msup><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0002B;</mo><msup><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></msup><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>H</mi><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mn>2</mn></msup><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math></li><li>Jako kwas: ❌ nie ma co oddać - zero atomów H w strukturze</li></ul>\n<p><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mrow><mn>3</mn><mo>&#x02212;</mo></mrow></msup></mrow></mrow></math> pełni <strong>tylko funkcję zasady</strong> - odpada.</p>\n<p><strong>Krok 3: Sprawdzamy jon <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mo>&#x02212;</mo></msup></mrow></mrow></math></strong></p>\n<p><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mo>&#x02212;</mo></msup></mrow></mrow></math> - ma <strong>dwa atomy wodoru</strong>, które może oddać, i wolną parę elektronową przy tlenie, którą może użyć do przyjęcia protonu.</p>\n<ul><li>Jako <strong>zasada</strong> (środowisko kwasowe - nadmiar <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math>, jon je &quot;pochłania&quot;):</li></ul>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mo>&#x02212;</mo></msup><mo>&#x0002B;</mo><msup><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></msup><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><mn>4</mn></mrow></mrow></math></div>\n<ul><li>Jako <strong>kwas</strong> (środowisko zasadowe - <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>O</mi><msup><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo></msup></mrow></mrow></math> &quot;wyrywa&quot; proton od jonu):</li></ul>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mo>&#x02212;</mo></msup><mo>&#x0002B;</mo><mi>O</mi><msup><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo></msup><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>H</mi><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mn>2</mn></msup><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi></mrow></mrow></math></div>\n<p><strong><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mo>&#x02212;</mo></msup></mrow></mrow></math> jest amfoteryczny</strong> - spełnia oba warunki. ✅</p>\n<h4>Sposób 2 - Weryfikacja przez szereg kwasowości fosforowej</h4>\n<p>Kwas fosforowy <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><mn>4</mn></mrow></mrow></math> jest <strong>trójprotonowy</strong> - dysocjuje stopniowo:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><mn>4</mn><mo>&#x0003C;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x0003E;</mo><msup><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></msup><mo>&#x0002B;</mo><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mo>&#x02212;</mo></msup></mrow><mspace width=\"1em\" /><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><msub><mi>K</mi><mrow><mi>a</mi><mn>1</mn></mrow></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math></div>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mo>&#x02212;</mo></msup><mo>&#x0003C;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x0003E;</mo><msup><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></msup><mo>&#x0002B;</mo><mi>H</mi><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mn>2</mn></msup><mo>&#x02212;</mo></mrow><mspace width=\"1em\" /><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><msub><mi>K</mi><mrow><mi>a</mi><mn>2</mn></mrow></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math></div>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mn>2</mn></msup><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003C;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x0003E;</mo><msup><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></msup><mo>&#x0002B;</mo><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mn>3</mn></msup><mo>&#x02212;</mo></mrow><mspace width=\"1em\" /><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><msub><mi>K</mi><mrow><mi>a</mi><mn>3</mn></mrow></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math></div>\n<p>Z tego schematu jasno wynika:</p>\n<p>| Jon | Może oddać H⁺? | Może przyjąć H⁺? | Amfoteryczny? |<br>| <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mn>3</mn></msup><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math> | ❌ (end of chain) | ✅ | ❌ |<br>| <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mo>&#x02212;</mo></msup></mrow></mrow></math> | ✅ → <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mn>2</mn></msup><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math> | ✅ → <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><mn>4</mn></mrow></mrow></math> | ✅ |</p>\n<p><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mo>&#x02212;</mo></msup></mrow></mrow></math> leży <strong>w środku szeregu</strong> - może iść zarówno &quot;w górę&quot; (przyjąć H⁺ → <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><mn>4</mn></mrow></mrow></math>), jak i &quot;w dół&quot; (oddać H⁺ → <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mn>2</mn></msup><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math>). To geometryczne potwierdzenie amfoteryczności.</p>\n<h4>Wzory z karty CKE</h4>\n<p>📖 <strong>Karta wzorów str. 9 - Stałe dysocjacji kwasów:</strong></p>\n<p>Znajdziesz tam wartości <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mrow><mi>a</mi><mn>1</mn></mrow></msub></mrow></math>, <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mrow><mi>a</mi><mn>2</mn></mrow></msub></mrow></math>, <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mrow><mi>a</mi><mn>3</mn></mrow></msub></mrow></math> dla <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><mn>4</mn></mrow></mrow></math>, co potwierdza trójstopniową dysocjację i pozwala zlokalizować <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mo>&#x02212;</mo></msup></mrow></mrow></math> jako cząstkę pośrednią (amfoteryczną).</p>\n<p>W tym zadaniu nie potrzebujemy konkretnych liczb - wystarczy rozumienie struktury szeregu dysocjacji.</p>\n<h4>Typowe pułapki</h4>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Wielu uczniów myśli, że <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mrow><mn>3</mn><mo>&#x02212;</mo></mrow></msup></mrow></mrow></math> też może być kwasem - bo &quot;ma ładunek, więc może coś oddać&quot;. Kwas Brønsteda oddaje <strong>proton H⁺</strong>, a nie elektron czy ładunek. Bez atomu H w strukturze = nie może być kwasem Brønsteda.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> W równaniu zasadowym produkt to <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mn>2</mn></msup><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math>, nie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mn>3</mn></msup><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math> - <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>P</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mo>&#x02212;</mo></msup></mrow></mrow></math> oddaje <strong>jeden</strong> proton, nie dwa naraz. Dwustopniowe odrywanie jest możliwe tylko przy bardzo silnej zasadzie i nie jest tu oczekiwane.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Sprawdź bilans ładunku w obu równaniach! W reakcji zasadowej: lewa strona: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x02212;</mo><mn>1</mn><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mo>&#x02212;</mo><mn>1</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x02212;</mo><mn>2</mn></mrow></math>; prawa: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x02212;</mo><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo><mn>0</mn><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x02212;</mo><mn>2</mn></mrow></math> ✅. W kwasowej: lewa: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x02212;</mo><mn>1</mn><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>1</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mn>0</mn></mrow></math>; prawa: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mn>0</mn></mrow></math> ✅.</blockquote>"}]}