{"id":"chemia-2016-maj-matura-rozszerzona/zad/25.1","paper_id":"chemia-2016-maj-matura-rozszerzona","number":"25.1","points":1,"ptype":"closed","subject":"chemia","category":"matura","year":2016,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 25.1. (0-1)\nUzupełnij poniższe zdania. Wybierz i zaznacz jedno właściwe określenie spośród\npodanych w każdym nawiasie.\nPodczas\netapu\nI\nalken\nulega\ndziałaniu\nreagenta\n(wolnorodnikowego /\nnukleofilowego / elektrofilowego). W etapie II karbokation łączy się z cząsteczką wody,\nw wyniku czego powstaje protonowany alkohol. Na tym etapie przemiany woda działa jako\n(nukleofil / elektrofil). Podczas etapu III protonowany alkohol (oddaje / pobiera) proton,\nco prowadzi do powstania obojętnego alkoholu oraz do odtworzenia katalizatora.","answer":null,"answer_text":"Zadanie 25.1. (0-1)\nI Wykorzystanie\ni tworzenie informacji.\nII Rozumowanie\ni zastosowanie nabytej\nwiedzy do\nrozwiązywania\nproblemów.\nIV etap edukacyjny - poziom rozszerzony\n9. Węglowodory. Zdający:\n9.11) wyjaśnia […] mechanizmy reakcji […].\n10. Hydroksylowe pochodne węglowodorów - alkohole i fenole.\nZdający:\n10.3) opisuje właściwości […] alkoholi […].\nSchemat punktowania\n1 p. - za poprawne wskazanie określeń w każdym nawiasie.\n0 p. - za odpowiedź niepełną lub błędną albo brak odpowiedzi.\nPoprawna odpowiedź\nPodczas etapu I alken ulega działaniu reagenta (wolnorodnikowego / nukleofilowego /\nelektrofilowego). W etapie II karbokation łączy się z cząsteczką wody, w wyniku czego\npowstaje protonowany alkohol. Na tym etapie przemiany woda działa jako (nukleofil /\nelektrofil). Podczas etapu III protonowany alkohol (oddaje / pobiera) proton, co prowadzi\ndo powstania obojętnego alkoholu oraz odtworzenie katalizatora.","solution":"## Poprawna odpowiedź:\n\n1. **elektrofilowego**\n2. **nukleofil**\n3. **oddaje**\n\n## Sposób 1 - Analiza mechanizmu addycji elektrofilowej wody do alkenu (AE)\n\nOpisany mechanizm to klasyczna **addycja elektrofilowa** wody do alkenu, katalizowana kwasem (np. \\ce{H2SO4} lub \\ce{H3PO4}). Katalizatorem jest proton \\ce{H+}.\n\n**Etap I - addycja protonu do alkenu (powstanie karbokationu):**\n\n\\[\n\\ce{R-CH=CH2 + H+ -> R-CH+(CH3)}\n\\]\n\nWiązanie \\(\\pi\\) alkenu jest bogate w elektrony → atakuje je elektrofil (\\ce{H+}). Wiązanie \\(\\pi\\) pęka heterolitycznie, a węgiel przyjmuje ładunek dodatni. To jest reakcja **elektrofilowa** - inicjowana przez elektrofil, nie przez rodnik.\n\n> Wolnorodnikowy mechanizm nie daje karbokationu - daje rodnik węglowy. Skoro etap II mówi o karbokationie, etap I musi być elektrofilowy.\n\n**Etap II - atak wody na karbokation:**\n\n\\[\n\\ce{R-CH+(CH3) + H2O -> R-CH(OH2+)(CH3)}\n\\]\n\nKarbokation to **elektrofil** (puste orbitale, niedobór elektronów). Woda posiada **wolne pary elektronowe** na tlenie i donuje je do karbokationu. Coś, co donuje parę elektronów, to z definicji **nukleofil**.\n\n**Etap III - utrata protonu (odtworzenie katalizatora):**\n\n\\[\n\\ce{R-CH(OH2+)(CH3) -> R-CH(OH)(CH3) + H+}\n\\]\n\nProtonowany alkohol (\\ce{ROH2+}) **oddaje** proton do środowiska. Efekty:\n- Powstaje obojętny alkohol \\ce{R-CH(OH)(CH3)}\n- Odtworzony zostaje \\ce{H+} - katalizator wchodzi do kolejnego cyklu\n\n## Sposób 2 - Weryfikacja przez definicje (nukleofil / elektrofil)\n\n| Pojęcie | Definicja | Co w zadaniu |\n| **elektrofil** | reagent z niedoborem elektronów, przyjmuje parę e⁻ | \\ce{H+} w etapie I, karbokation w etapie II |\n| **nukleofil** | reagent z nadmiarem elektronów, donuje parę e⁻ | woda w etapie II (\\ce{:OH2}) |\n| **rodnik** | cząstka z niesparowanym elektronem | NIE pojawia się - brak UV, brak inicjatora |\n\nSkoro w etapie II powstaje karbokation (jon z ładunkiem +), etap I musiał przebiegać z udziałem elektrofila (tj. \\ce{H+}) - co potwierdza **elektrofilowy** charakter etapu I.\n\n## Wzory z karty CKE\n\nW tym zadaniu nie używamy konkretnych wartości liczbowych z karty wzorów - wystarczy znajomość mechanizmów addycji elektrofilowej (AE). Pojęcia nukleofil/elektrofil i mechanizm addycji do alkenu to wiedza podręcznikowa wymagana na maturze rozszerzonej.\n\n## Dlaczego inne odpowiedzi są błędne\n\n| Wariant | Błąd |\n| **wolnorodnikowego** (etap I) | Addycja wolnorodnikowa nie daje karbokationu - produkt etapu I to rodnik węglowy \\ce{R-CH•(CH3)}, który nie reaguje z wodą w sposób opisany w etapie II. Brak inicjatora (UV, nadtlenki) potwierdza, że to nie mechanizm rodnikowy. |\n| **elektrofil** (etap II) | Woda atakuje elektrofilowy karbokation, więc sama musi być nukleofilem. Gdyby woda była elektrofilem, musiałaby atakować centrum z nadmiarem elektronów - tymczasem karbokation to centrum z niedoborem elektronów. |\n| **pobiera** (etap III) | Protonowany alkohol \\ce{ROH2+} ma nadmiar protonów (jest kwasem). Musi oddać proton, żeby stać się obojętny. Gdyby pobierał, stawałby się jeszcze bardziej naładowany dodatnio. |\n\n## Typowe pułapki\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Uczniowie mylą, \"kto jest nukleofilem a kto elektrofilem\" w konkretnym etapie. Zapamiętaj: karbokation = elektrofil (plus → chce elektrony), woda = nukleofil (ma wolne pary → daje elektrony).\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Addycja rodnikowa również może dawać alkohol, ALE wymaga innych warunków (UV, nadtlenki) i NIE przebiega przez karbokation - słowo \"karbokation\" w treści zadania jednoznacznie wskazuje na mechanizm jonowy (elektrofilowy).\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Etap III jest kluczowy dla zrozumienia katalizy kwasowej - proton jest **odtwarzany**, nie zużywany. To dlatego kwas jest katalizatorem (nie reagentem).","image":"img/chemia-2016-maj-matura-rozszerzona/zad-25.1.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":16,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Chemia · Matura · maj 2016 (rozszerzona)","subject_label":"Chemia","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 25.1. (0-1)<br>Uzupełnij poniższe zdania. Wybierz i zaznacz jedno właściwe określenie spośród<br>podanych w każdym nawiasie.<br>Podczas<br>etapu<br>I<br>alken<br>ulega<br>działaniu<br>reagenta<br>(wolnorodnikowego /<br>nukleofilowego / elektrofilowego). W etapie II karbokation łączy się z cząsteczką wody,<br>w wyniku czego powstaje protonowany alkohol. Na tym etapie przemiany woda działa jako<br>(nukleofil / elektrofil). Podczas etapu III protonowany alkohol (oddaje / pobiera) proton,<br>co prowadzi do powstania obojętnego alkoholu oraz do odtworzenia katalizatora.</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 25.1. (0-1)<br>I Wykorzystanie<br>i tworzenie informacji.<br>II Rozumowanie<br>i zastosowanie nabytej<br>wiedzy do<br>rozwiązywania<br>problemów.<br>IV etap edukacyjny - poziom rozszerzony</p>\n<ol><li>Węglowodory. Zdający:</li></ol>\n<p>9.11) wyjaśnia […] mechanizmy reakcji […].</p>\n<ol><li>Hydroksylowe pochodne węglowodorów - alkohole i fenole.</li></ol>\n<p>Zdający:<br>10.3) opisuje właściwości […] alkoholi […].<br>Schemat punktowania<br>1 p. - za poprawne wskazanie określeń w każdym nawiasie.<br>0 p. - za odpowiedź niepełną lub błędną albo brak odpowiedzi.<br>Poprawna odpowiedź<br>Podczas etapu I alken ulega działaniu reagenta (wolnorodnikowego / nukleofilowego /<br>elektrofilowego). W etapie II karbokation łączy się z cząsteczką wody, w wyniku czego<br>powstaje protonowany alkohol. Na tym etapie przemiany woda działa jako (nukleofil /<br>elektrofil). Podczas etapu III protonowany alkohol (oddaje / pobiera) proton, co prowadzi<br>do powstania obojętnego alkoholu oraz odtworzenie katalizatora.</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź:</h4>\n<ol><li><strong>elektrofilowego</strong></li><li><strong>nukleofil</strong></li><li><strong>oddaje</strong></li></ol>\n<h4>Sposób 1 - Analiza mechanizmu addycji elektrofilowej wody do alkenu (AE)</h4>\n<p>Opisany mechanizm to klasyczna <strong>addycja elektrofilowa</strong> wody do alkenu, katalizowana kwasem (np. \\ce{H2SO4} lub \\ce{H3PO4}). Katalizatorem jest proton \\ce{H+}.</p>\n<p><strong>Etap I - addycja protonu do alkenu (powstanie karbokationu):</strong></p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>R</mi><mo>&#x02212;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mo>&#x0003D;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>R</mi><mo>&#x02212;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<p>Wiązanie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>&#x003C0;</mi></mrow></math> alkenu jest bogate w elektrony → atakuje je elektrofil (\\ce{H+}). Wiązanie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>&#x003C0;</mi></mrow></math> pęka heterolitycznie, a węgiel przyjmuje ładunek dodatni. To jest reakcja <strong>elektrofilowa</strong> - inicjowana przez elektrofil, nie przez rodnik.</p>\n<blockquote>Wolnorodnikowy mechanizm nie daje karbokationu - daje rodnik węglowy. Skoro etap II mówi o karbokationie, etap I musi być elektrofilowy.</blockquote>\n<p><strong>Etap II - atak wody na karbokation:</strong></p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>R</mi><mo>&#x02212;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>R</mi><mo>&#x02212;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<p>Karbokation to <strong>elektrofil</strong> (puste orbitale, niedobór elektronów). Woda posiada <strong>wolne pary elektronowe</strong> na tlenie i donuje je do karbokationu. Coś, co donuje parę elektronów, to z definicji <strong>nukleofil</strong>.</p>\n<p><strong>Etap III - utrata protonu (odtworzenie katalizatora):</strong></p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>R</mi><mo>&#x02212;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>R</mi><mo>&#x02212;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<p>Protonowany alkohol (\\ce{ROH2+}) <strong>oddaje</strong> proton do środowiska. Efekty:</p>\n<ul><li>Powstaje obojętny alkohol \\ce{R-CH(OH)(CH3)}</li><li>Odtworzony zostaje \\ce{H+} - katalizator wchodzi do kolejnego cyklu</li></ul>\n<h4>Sposób 2 - Weryfikacja przez definicje (nukleofil / elektrofil)</h4>\n<p>| Pojęcie | Definicja | Co w zadaniu |<br>| <strong>elektrofil</strong> | reagent z niedoborem elektronów, przyjmuje parę e⁻ | \\ce{H+} w etapie I, karbokation w etapie II |<br>| <strong>nukleofil</strong> | reagent z nadmiarem elektronów, donuje parę e⁻ | woda w etapie II (\\ce{:OH2}) |<br>| <strong>rodnik</strong> | cząstka z niesparowanym elektronem | NIE pojawia się - brak UV, brak inicjatora |</p>\n<p>Skoro w etapie II powstaje karbokation (jon z ładunkiem +), etap I musiał przebiegać z udziałem elektrofila (tj. \\ce{H+}) - co potwierdza <strong>elektrofilowy</strong> charakter etapu I.</p>\n<h4>Wzory z karty CKE</h4>\n<p>W tym zadaniu nie używamy konkretnych wartości liczbowych z karty wzorów - wystarczy znajomość mechanizmów addycji elektrofilowej (AE). Pojęcia nukleofil/elektrofil i mechanizm addycji do alkenu to wiedza podręcznikowa wymagana na maturze rozszerzonej.</p>\n<h4>Dlaczego inne odpowiedzi są błędne</h4>\n<p>| Wariant | Błąd |<br>| <strong>wolnorodnikowego</strong> (etap I) | Addycja wolnorodnikowa nie daje karbokationu - produkt etapu I to rodnik węglowy \\ce{R-CH•(CH3)}, który nie reaguje z wodą w sposób opisany w etapie II. Brak inicjatora (UV, nadtlenki) potwierdza, że to nie mechanizm rodnikowy. |<br>| <strong>elektrofil</strong> (etap II) | Woda atakuje elektrofilowy karbokation, więc sama musi być nukleofilem. Gdyby woda była elektrofilem, musiałaby atakować centrum z nadmiarem elektronów - tymczasem karbokation to centrum z niedoborem elektronów. |<br>| <strong>pobiera</strong> (etap III) | Protonowany alkohol \\ce{ROH2+} ma nadmiar protonów (jest kwasem). Musi oddać proton, żeby stać się obojętny. Gdyby pobierał, stawałby się jeszcze bardziej naładowany dodatnio. |</p>\n<h4>Typowe pułapki</h4>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Uczniowie mylą, &quot;kto jest nukleofilem a kto elektrofilem&quot; w konkretnym etapie. Zapamiętaj: karbokation = elektrofil (plus → chce elektrony), woda = nukleofil (ma wolne pary → daje elektrony).</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Addycja rodnikowa również może dawać alkohol, ALE wymaga innych warunków (UV, nadtlenki) i NIE przebiega przez karbokation - słowo &quot;karbokation&quot; w treści zadania jednoznacznie wskazuje na mechanizm jonowy (elektrofilowy).</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Etap III jest kluczowy dla zrozumienia katalizy kwasowej - proton jest <strong>odtwarzany</strong>, nie zużywany. To dlatego kwas jest katalizatorem (nie reagentem).</blockquote>"}]}