{"id":"chemia-2017-maj-matura-rozszerzona/zad/33.1","paper_id":"chemia-2017-maj-matura-rozszerzona","number":"33.1","points":1,"ptype":"open","subject":"chemia","category":"matura","year":2017,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 33.1. (0-1)\nPrzeanalizuj budowę cząsteczki kwasu winowego ze względu na możliwość wystąpienia\nstereoizomerii i odpowiedz na poniższe pytanie. Wpisz TAK albo NIE do tabeli i podaj\nuzasadnienie.\nCzy obecność w cząsteczce kwasu winowego dwóch asymetrycznych\natomów węgla upoważnia do sformułowania wniosku, że istnieją\n4 możliwe odmiany cząsteczki tego kwasu (tzw. stereoizomery)?\nUzasadnienie:","answer":null,"answer_text":"Zadanie 33.1. (0-1)\nSchemat punktowania\n1 p. - za poprawne uzupełnienie tabeli i poprawne uzasadnienie.\n0 p. - za odpowiedź niepełną lub błędną albo brak odpowiedzi.\nUwaga: odpowiedź musi zawierać stwierdzenie, że:\n istnieje forma (odmiana, izomer), która ma płaszczyznę symetrii lub która jest formą mezo\n lub istnieje odmiana achiralna\n lub każdy z asymetrycznych atomów węgla ma takie same podstawniki.\nPoprawna odpowiedź\nCzy obecność w cząsteczce kwasu winowego dwóch asymetrycznych\natomów węgla upoważnia do sformułowania wniosku, że istnieją 4\nmożliwe odmiany cząsteczki tego kwasu (tzw. stereoizomery)?\nNie\nUzasadnienie, np.:\nZwiązek, którego cząsteczki zawierają dwa asymetryczne atomy węgla ma maksymalnie\n4 stereoizomery. Liczba ta może być mniejsza, jeśli niektóre stereoizomery nie są chiralne.\nTaka sytuacja ma miejsce w przypadku jednego stereoizomeru kwasu winowego, który nie\njest czynny optycznie. Jego cząsteczki mają płaszczyznę symetrii.","solution":"## Poprawna odpowiedź: NIE\n\nMimo dwóch asymetrycznych atomów węgla kwas winowy ma **3, a nie 4 stereoizomery** - bo jedna z potencjalnych form jest cząsteczką mezo.\n\n## Sposób 1 - Analiza symetrii wewnętrznej cząsteczki\n\n**Wzór kwasu winowego:**\n\n\\[\\ce{HOOC-CH(OH)-CH(OH)-COOH}\\]\n\nOba centra chiralne (C2 i C3) mają **identyczne cztery podstawniki**:\n- \\(\\ce{-OH}\\)\n- \\(\\ce{-H}\\)\n- \\(\\ce{-COOH}\\)\n- \\(\\ce{-CH(OH)-COOH}\\)\n\n**Krok 1 - Ile form daje wzór 2^n?**\n\nOgólna reguła: \\(n\\) asymetrycznych atomów węgla → maksymalnie \\(2^n\\) stereoizomerów.\nDla \\(n = 2\\): maksymalnie \\(2^2 = 4\\) formy.\n\n**Krok 2 - Wypisujemy wszystkie kombinacje konfiguracji:**\n\n| Forma | Konfiguracja C2 | Konfiguracja C3 |\n| I | R | R |\n| II | S | S |\n| III | R | S |\n| IV | S | R |\n\n**Krok 3 - Sprawdzamy, czy formy III i IV są naprawdę różne.**\n\nFormy (2R,3S) i (2S,3R) - obróćmy cząsteczkę III o 180°:\n\nPonieważ oba centra chiralne są **identycznie podstawione**, cząsteczka (2R,3S) posiada **wewnętrzną płaszczyznę symetrii** prostopadłą do wiązania C2-C3 (widoczne w projekcji Newmana lub Fischera). Lustrzane odbicie formy (2R,3S) po obróceniu o 180° pokrywa się z oryginałem - jest to ta **sama cząsteczka**.\n\nForma ta to **kwas mezo-winowy** - optycznie nieaktywny pomimo dwóch centrów chiralnych (wewnętrzna kompensacja skręcalności).\n\n**Krok 4 - Podsumowanie:**\n\n| Stereoizomer | Forma | Aktywność optyczna |\n| Kwas (2R,3R)-winowy (naturalny, L-) | enancjomer I | \\([\\alpha] > 0\\) |\n| Kwas (2S,3S)-winowy (D-) | enancjomer II | \\([\\alpha] < 0\\) |\n| Kwas mezo-winowy (2R,3S) | forma mezo | \\([\\alpha] = 0\\) |\n\n**Łącznie: 3 stereoizomery, nie 4.**\n\n## Sposób 2 - Weryfikacja przez projekcje Fischera\n\nRysujemy projekcje Fischera wszystkich czterech „kandydatów\":\n\nForma I (2R,3R): Forma II (2S,3S): Forma III (2R,3S): Forma IV (2S,3R):\nCOOH COOH COOH COOH\nHO-C-H H-C-OH HO-C-H H-C-OH\nHO-C-H H-C-OH H-C-OH HO-C-H\nCOOH COOH COOH COOH\n\nPorównujemy formę III i IV: obrót projekcji Fischera formy IV o 180° w płaszczyźnie kartki daje dokładnie formę III. Są to **ta sama cząsteczka** - nie są enancjomerami ani diastereoizomerami.\n\nPotwierdzenie: forma III ma oś symetrii \\(C_2\\) lub płaszczyznę symetrii → **związek mezo**.\n\n## Wzory z karty CKE\n\nW tym zadaniu nie używamy konkretnych wartości liczbowych z karty wzorów - wystarczy znajomość zasad stereochemii (centra chiralne, cząsteczki mezo, reguła \\(2^n\\)).\n\n## Typowe pułapki i uwaga\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Reguła \\(2^n\\) daje MAKSYMALNĄ liczbę stereoizomerów - może być ich mniej, jeśli cząsteczka jest symetryczna. Nie stosuj jej mechanicznie bez sprawdzenia budowy!\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Cząsteczka mezo jest chiralnie kompensowana wewnętrznie - ma centra asymetryczne, ale NIE jest optycznie czynna i NIE ma enancjomeru (jest tożsama ze swoim lustrzanym odbiciem).\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Formy (2R,3S) i (2S,3R) to NIE są dwa różne związki - to ten sam kwas mezo-winowy, co można pokazać obrotem projekcji Fischera. Typowy błąd: policzenie ich jako oddzielnych stereoizomerów i uzyskanie odpowiedzi „4\".\n\n## Schemat oceniania CKE\n\nZa poprawne uzupelnienie tabeli (NIE) i poprawne uzasadnienie (jeden stereoizomer to forma mezo z plaszczyzna symetrii, achiralna - stad 3, nie 4 stereoizomery) - 1 pkt. Za odpowiedz niepelna lub bledna - 0 pkt.","image":"img/chemia-2017-maj-matura-rozszerzona/zad-33.1.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":21,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Chemia · Matura · maj 2017 (rozszerzona)","subject_label":"Chemia","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 33.1. (0-1)<br>Przeanalizuj budowę cząsteczki kwasu winowego ze względu na możliwość wystąpienia<br>stereoizomerii i odpowiedz na poniższe pytanie. Wpisz TAK albo NIE do tabeli i podaj<br>uzasadnienie.<br>Czy obecność w cząsteczce kwasu winowego dwóch asymetrycznych<br>atomów węgla upoważnia do sformułowania wniosku, że istnieją<br>4 możliwe odmiany cząsteczki tego kwasu (tzw. stereoizomery)?<br>Uzasadnienie:</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 33.1. (0-1)<br>Schemat punktowania<br>1 p. - za poprawne uzupełnienie tabeli i poprawne uzasadnienie.<br>0 p. - za odpowiedź niepełną lub błędną albo brak odpowiedzi.<br>Uwaga: odpowiedź musi zawierać stwierdzenie, że:<br> istnieje forma (odmiana, izomer), która ma płaszczyznę symetrii lub która jest formą mezo<br> lub istnieje odmiana achiralna<br> lub każdy z asymetrycznych atomów węgla ma takie same podstawniki.<br>Poprawna odpowiedź<br>Czy obecność w cząsteczce kwasu winowego dwóch asymetrycznych<br>atomów węgla upoważnia do sformułowania wniosku, że istnieją 4<br>możliwe odmiany cząsteczki tego kwasu (tzw. stereoizomery)?<br>Nie<br>Uzasadnienie, np.:<br>Związek, którego cząsteczki zawierają dwa asymetryczne atomy węgla ma maksymalnie<br>4 stereoizomery. Liczba ta może być mniejsza, jeśli niektóre stereoizomery nie są chiralne.<br>Taka sytuacja ma miejsce w przypadku jednego stereoizomeru kwasu winowego, który nie<br>jest czynny optycznie. Jego cząsteczki mają płaszczyznę symetrii.</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź: NIE</h4>\n<p>Mimo dwóch asymetrycznych atomów węgla kwas winowy ma <strong>3, a nie 4 stereoizomery</strong> - bo jedna z potencjalnych form jest cząsteczką mezo.</p>\n<h4>Sposób 1 - Analiza symetrii wewnętrznej cząsteczki</h4>\n<p><strong>Wzór kwasu winowego:</strong></p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>C</mi><mo>&#x02212;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x02212;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x02212;</mo><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math></div>\n<p>Oba centra chiralne (C2 i C3) mają <strong>identyczne cztery podstawniki</strong>:</p>\n<ul><li><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mo>&#x02212;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math></li><li><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mo>&#x02212;</mo><mi>H</mi></mrow></mrow></math></li><li><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mo>&#x02212;</mo><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math></li><li><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mo>&#x02212;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x02212;</mo><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math></li></ul>\n<p><strong>Krok 1 - Ile form daje wzór 2^n?</strong></p>\n<p>Ogólna reguła: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>n</mi></mrow></math> asymetrycznych atomów węgla → maksymalnie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msup><mn>2</mn><mi>n</mi></msup></mrow></math> stereoizomerów.<br>Dla <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>n</mi><mo>&#x0003D;</mo><mn>2</mn></mrow></math>: maksymalnie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msup><mn>2</mn><mn>2</mn></msup><mo>&#x0003D;</mo><mn>4</mn></mrow></math> formy.</p>\n<p><strong>Krok 2 - Wypisujemy wszystkie kombinacje konfiguracji:</strong></p>\n<p>| Forma | Konfiguracja C2 | Konfiguracja C3 |<br>| I | R | R |<br>| II | S | S |<br>| III | R | S |<br>| IV | S | R |</p>\n<p><strong>Krok 3 - Sprawdzamy, czy formy III i IV są naprawdę różne.</strong></p>\n<p>Formy (2R,3S) i (2S,3R) - obróćmy cząsteczkę III o 180°:</p>\n<p>Ponieważ oba centra chiralne są <strong>identycznie podstawione</strong>, cząsteczka (2R,3S) posiada <strong>wewnętrzną płaszczyznę symetrii</strong> prostopadłą do wiązania C2-C3 (widoczne w projekcji Newmana lub Fischera). Lustrzane odbicie formy (2R,3S) po obróceniu o 180° pokrywa się z oryginałem - jest to ta <strong>sama cząsteczka</strong>.</p>\n<p>Forma ta to <strong>kwas mezo-winowy</strong> - optycznie nieaktywny pomimo dwóch centrów chiralnych (wewnętrzna kompensacja skręcalności).</p>\n<p><strong>Krok 4 - Podsumowanie:</strong></p>\n<p>| Stereoizomer | Forma | Aktywność optyczna |<br>| Kwas (2R,3R)-winowy (naturalny, L-) | enancjomer I | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>&#x003B1;</mi><mo stretchy=\"false\">]</mo><mo>&#x0003E;</mo><mn>0</mn></mrow></math> |<br>| Kwas (2S,3S)-winowy (D-) | enancjomer II | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>&#x003B1;</mi><mo stretchy=\"false\">]</mo><mo>&#x0003C;</mo><mn>0</mn></mrow></math> |<br>| Kwas mezo-winowy (2R,3S) | forma mezo | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>&#x003B1;</mi><mo stretchy=\"false\">]</mo><mo>&#x0003D;</mo><mn>0</mn></mrow></math> |</p>\n<p><strong>Łącznie: 3 stereoizomery, nie 4.</strong></p>\n<h4>Sposób 2 - Weryfikacja przez projekcje Fischera</h4>\n<p>Rysujemy projekcje Fischera wszystkich czterech „kandydatów&quot;:</p>\n<p>Forma I (2R,3R): Forma II (2S,3S): Forma III (2R,3S): Forma IV (2S,3R):<br>COOH COOH COOH COOH<br>HO-C-H H-C-OH HO-C-H H-C-OH<br>HO-C-H H-C-OH H-C-OH HO-C-H<br>COOH COOH COOH COOH</p>\n<p>Porównujemy formę III i IV: obrót projekcji Fischera formy IV o 180° w płaszczyźnie kartki daje dokładnie formę III. Są to <strong>ta sama cząsteczka</strong> - nie są enancjomerami ani diastereoizomerami.</p>\n<p>Potwierdzenie: forma III ma oś symetrii <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>C</mi><mn>2</mn></msub></mrow></math> lub płaszczyznę symetrii → <strong>związek mezo</strong>.</p>\n<h4>Wzory z karty CKE</h4>\n<p>W tym zadaniu nie używamy konkretnych wartości liczbowych z karty wzorów - wystarczy znajomość zasad stereochemii (centra chiralne, cząsteczki mezo, reguła <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msup><mn>2</mn><mi>n</mi></msup></mrow></math>).</p>\n<h4>Typowe pułapki i uwaga</h4>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Reguła <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msup><mn>2</mn><mi>n</mi></msup></mrow></math> daje MAKSYMALNĄ liczbę stereoizomerów - może być ich mniej, jeśli cząsteczka jest symetryczna. Nie stosuj jej mechanicznie bez sprawdzenia budowy!</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Cząsteczka mezo jest chiralnie kompensowana wewnętrznie - ma centra asymetryczne, ale NIE jest optycznie czynna i NIE ma enancjomeru (jest tożsama ze swoim lustrzanym odbiciem).</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Formy (2R,3S) i (2S,3R) to NIE są dwa różne związki - to ten sam kwas mezo-winowy, co można pokazać obrotem projekcji Fischera. Typowy błąd: policzenie ich jako oddzielnych stereoizomerów i uzyskanie odpowiedzi „4&quot;.</blockquote>\n<h4>Schemat oceniania CKE</h4>\n<p>Za poprawne uzupelnienie tabeli (NIE) i poprawne uzasadnienie (jeden stereoizomer to forma mezo z plaszczyzna symetrii, achiralna - stad 3, nie 4 stereoizomery) - 1 pkt. Za odpowiedz niepelna lub bledna - 0 pkt.</p>"}]}