{"id":"chemia-2017-maj-matura-rozszerzona/zad/36.3","paper_id":"chemia-2017-maj-matura-rozszerzona","number":"36.3","points":1,"ptype":"open","subject":"chemia","category":"matura","year":2017,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 36.3. (0-1)\nNapisz wzór substancji, której charakterystyczny zapach był wyczuwalny u wylotu\nprobówek I i II, oraz napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji, w wyniku\nktórej w probówce I powstał biały osad.\nWzór substancji:\nRównanie reakcji:","answer":null,"answer_text":"Zadanie 36.3. (0-1)\nI. Wykorzystanie\ni tworzenie informacji.\nII. Rozumowanie\ni zastosowanie nabytej\nwiedzy do\nrozwiązywania\nproblemów.\nIII. Opanowanie\nczynności\npraktycznych.\nIV etap edukacyjny - poziom rozszerzony\n5. Roztwory i reakcje zachodzące w roztworach wodnych.\nZdający:\n5.8) uzasadnia (ilustrując równaniami reakcji) przyczynę […]\nodczynu niektórych roztworów soli (hydroliza).\n5.10) pisze równania reakcji: […], wytrącania osadów\ni hydrolizy soli w formie […] jonowej ([…] skróconej).\n14. Związki organiczne zawierające azot. Zdający:\n14.7) zapisuje równania reakcji acetamidu […] z roztworem\nNaOH.\n14.9) analizuje budowę cząsteczki mocznika […] i wynikające\nz niej właściwości […].\nIII etap edukacyjny\n7. Sole. Zdający:\n7.5) […] projektuje […] doświadczenie pozwalające otrzymać\nsole w reakcjach strąceniowych i pisze odpowiednie równania\nreakcji w sposób […] jonowy […].\nSchemat punktowania\n1 p. - za poprawny wzór substancji o charakterystycznym zapachu i poprawny zapis równania\nreakcji w formie jonowej skróconej przy poprawnej identyfikacji związku\nw probówce I.\n0 p. - za błędny wzór substancji o charakterystycznym zapachu lub błędny zapis równania\nreakcji, lub błędną identyfikację substancji albo brak odpowiedzi.\nPoprawna odpowiedź\nWzór substancji: NH3\nRównanie reakcji:\n3\n2\n3\n2\nBaCO\nCO\nBa\n→","solution":"## Poprawna odpowiedź\n\n**Substancja o charakterystycznym zapachu:** \\(\\ce{NH3}\\) (amoniak)\n\n**Równanie jonowe skrócone reakcji dającej biały osad w probówce I:**\n\n\\[\\ce{Ba^{2+} + SO4^{2-} -> BaSO4 v}\\]\n\n## Sposób 1 - identyfikacja przez właściwości produktów\n\n### Krok 1: Identyfikacja zapachu\n\nCharakterystyczny, ostry, drażniący zapach wyczuwalny u wylotu obu probówek to typowy zapach **amoniaku \\(\\ce{NH3}\\)**. Gaz ten powstaje, gdy do roztworu zawierającego jony \\(\\ce{NH4+}\\) dodamy mocną zasadę:\n\n\\[\\ce{NH4+ + OH- -> NH3 ^ + H2O}\\]\n\nZarówno probówka I, jak i II zawierają sól amonową - stąd ten sam zapach z obu.\n\n### Krok 2: Identyfikacja białego osadu w probówce I\n\nBiały osad **w tej samej próbie**, w której wydziela się \\(\\ce{NH3}\\), pojawia się, gdy do probówki dodano \\(\\ce{Ba(OH)2}\\) (dostarczającego jednocześnie \\(\\ce{OH-}\\) i \\(\\ce{Ba^{2+}\\)), a w probówce I była **sól amonu z jonem siarczanowym \\(\\ce{SO4^{2-}}\\)** - np. \\(\\ce{(NH4)2SO4}\\).\n\nReakcja całkowita:\n\\[\\ce{(NH4)2SO4 + Ba(OH)2 -> BaSO4 v + 2NH3 ^ + 2H2O}\\]\n\nBiały osad to \\(\\ce{BaSO4}\\) (siarczan baru), nierozpuszczalny w wodzie i kwasach. Reakcja jonowa skrócona odpowiedzialna za jego powstanie:\n\n\\[\\ce{Ba^{2+} + SO4^{2-} -> BaSO4 v}\\]\n\n### Krok 3: Dlaczego probówka II nie daje osadu?\n\nProbówka II zawiera inną sól amonową (np. \\(\\ce{NH4Cl}\\) lub \\(\\ce{NH4NO3}\\)) - ta sama zasada powoduje wydzielanie \\(\\ce{NH3}\\) (ten sam zapach), ale anion \\(\\ce{Cl-}\\) lub \\(\\ce{NO3-}\\) **nie tworzy osadu z \\(\\ce{Ba^{2+}}\\)**.\n\n## Sposób 2 - weryfikacja przez eliminację (inne możliwe biały osady)\n\nSprawdzamy, czy inna substancja mogłaby dać biały osad **równocześnie** z zapachem \\(\\ce{NH3}\\):\n\n| Możliwy biały osad | Warunek powstania | Czy pasuje do scenariusza? |\n| \\(\\ce{AgCl}\\) | \\(\\ce{Ag+ + Cl- -> AgCl v}\\) | Tak, ale \\(\\ce{Ag+}\\) nie daje \\(\\ce{NH3}\\) - nie wyjaśnia zapachu |\n| \\(\\ce{Mg(OH)2}\\) | \\(\\ce{Mg^{2+} + 2OH- -> Mg(OH)2 v}\\) | Tak, jeśli probówka I zawiera \\(\\ce{MgCl2}\\) i sól amonową, a zasadę dodano do obu |\n| \\(\\ce{BaSO4}\\) | \\(\\ce{Ba^{2+} + SO4^{2-} -> BaSO4 v}\\) | **Tak** - \\(\\ce{Ba(OH)2}\\) jako zasada wyjaśnia zarówno \\(\\ce{NH3}\\) jak i osad |\n| \\(\\ce{CaCO3}\\) | \\(\\ce{Ca^{2+} + CO3^{2-} -> CaCO3 v}\\) | Możliwe, ale mniej typowe dla tego układu |\n\nNajspójniejszy model: probówka I = \\(\\ce{(NH4)2SO4}\\), probówka II = np. \\(\\ce{NH4Cl}\\), odczynnik = \\(\\ce{Ba(OH)2}\\).\n\nWeryfikacja bilansu:\n\n\\[\\ce{2NH4+ + SO4^{2-} + Ba^{2+} + 2OH- -> BaSO4 v + 2NH3 ^ + 2H2O}\\]\n\nBilans ładunku: lewa: \\(2(+1) + (-2) + (+2) + 2(-1) = 0\\) ✓\nBilans atomów: Ba, S, N, O, H - wszystko zgadza się ✓\n\n## Wzory z karty CKE\n\n> 📖 **Karta wzorów str. 14 - Tabela rozpuszczalności:**\n> \\(\\ce{BaSO4}\\) - nierozpuszczalny (symbol **N** w tabeli)\n> Potwierdza, że \\(\\ce{Ba^{2+} + SO4^{2-} -> BaSO4 v}\\) faktycznie daje osad; bez tej tabeli można błędnie założyć, że \\(\\ce{BaSO4}\\) jest rozpuszczalny.\n\nW tym zadaniu nie używamy konkretnych stałych liczbowych z karty - wystarczy znajomość reaktywności jonów i tabeli rozpuszczalności.\n\n## Typowe pułapki i uwaga\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Charakterystyczny zapach to **zapach amoniaku** - wielu uczniów pisze „zapach gazu\" lub myli \\(\\ce{NH3}\\) z \\(\\ce{H2S}\\) (jajka) albo \\(\\ce{HCl}\\) (ostry, duszący, inny charakter). Wzór to \\(\\ce{NH3}\\), nie \\(\\ce{NH4OH}\\).\n\n> ⚠️ **Uwaga:** W równaniu jonowym skróconym **pomijamy jony spektatorów** - piszemy tylko te jony, które faktycznie tworzą osad. Błąd: \\(\\ce{Ba(OH)2 + (NH4)2SO4 -> }\\) - to forma cząsteczkowa, nie jonowa skrócona.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** \\(\\ce{BaSO4}\\) jest biały i **nierozpuszczalny nawet w rozcieńczonych kwasach** - to odróżnia go od np. \\(\\ce{CaSO4}\\) (lekko rozpuszczalny). Dlatego biały osad z \\(\\ce{Ba^{2+}\\) i \\(\\ce{SO4^{2-}}\\) jest pewnym dowodem obecności siarczanów.\n\n## Schemat oceniania CKE\n\nZa poprawny wzor substancji o charakterystycznym zapachu (NH3) i poprawne rownanie w formie jonowej skroconej (Ba2+ + CO3 2- -> BaCO3) przy poprawnej identyfikacji zwiazku w probowce I - 1 pkt. Za bledny wzor, rownanie lub identyfikacje - 0 pkt.","image":"img/chemia-2017-maj-matura-rozszerzona/zad-36.3.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":23,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Chemia · Matura · maj 2017 (rozszerzona)","subject_label":"Chemia","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 36.3. (0-1)<br>Napisz wzór substancji, której charakterystyczny zapach był wyczuwalny u wylotu<br>probówek I i II, oraz napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji, w wyniku<br>której w probówce I powstał biały osad.<br>Wzór substancji:<br>Równanie reakcji:</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 36.3. (0-1)<br>I. Wykorzystanie<br>i tworzenie informacji.<br>II. Rozumowanie<br>i zastosowanie nabytej<br>wiedzy do<br>rozwiązywania<br>problemów.<br>III. Opanowanie<br>czynności<br>praktycznych.<br>IV etap edukacyjny - poziom rozszerzony</p>\n<ol><li>Roztwory i reakcje zachodzące w roztworach wodnych.</li></ol>\n<p>Zdający:<br>5.8) uzasadnia (ilustrując równaniami reakcji) przyczynę […]<br>odczynu niektórych roztworów soli (hydroliza).<br>5.10) pisze równania reakcji: […], wytrącania osadów<br>i hydrolizy soli w formie […] jonowej ([…] skróconej).</p>\n<ol><li>Związki organiczne zawierające azot. Zdający:</li></ol>\n<p>14.7) zapisuje równania reakcji acetamidu […] z roztworem<br>NaOH.<br>14.9) analizuje budowę cząsteczki mocznika […] i wynikające<br>z niej właściwości […].<br>III etap edukacyjny</p>\n<ol><li>Sole. Zdający:</li></ol>\n<p>7.5) […] projektuje […] doświadczenie pozwalające otrzymać<br>sole w reakcjach strąceniowych i pisze odpowiednie równania<br>reakcji w sposób […] jonowy […].<br>Schemat punktowania<br>1 p. - za poprawny wzór substancji o charakterystycznym zapachu i poprawny zapis równania<br>reakcji w formie jonowej skróconej przy poprawnej identyfikacji związku<br>w probówce I.<br>0 p. - za błędny wzór substancji o charakterystycznym zapachu lub błędny zapis równania<br>reakcji, lub błędną identyfikację substancji albo brak odpowiedzi.<br>Poprawna odpowiedź<br>Wzór substancji: NH3<br>Równanie reakcji:<br>3<br>2<br>3<br>2<br>BaCO<br>CO<br>Ba<br>→</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź</h4>\n<p><strong>Substancja o charakterystycznym zapachu:</strong> <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math> (amoniak)</p>\n<p><strong>Równanie jonowe skrócone reakcji dającej biały osad w probówce I:</strong></p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>B</mi><msup><mi>a</mi><mrow><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msup><mo>&#x0002B;</mo><mi>S</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mrow><mn>2</mn><mo>&#x02212;</mo></mrow></msup><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>B</mi><mi>a</mi><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn><mi>v</mi></mrow></mrow></math></div>\n<h4>Sposób 1 - identyfikacja przez właściwości produktów</h4>\n<h5>Krok 1: Identyfikacja zapachu</h5>\n<p>Charakterystyczny, ostry, drażniący zapach wyczuwalny u wylotu obu probówek to typowy zapach <strong>amoniaku <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math></strong>. Gaz ten powstaje, gdy do roztworu zawierającego jony <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> dodamy mocną zasadę:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>N</mi><mi>H</mi><msup><mn>3</mn><mo>&#x0002B;</mo></msup><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi></mrow></mrow></math></div>\n<p>Zarówno probówka I, jak i II zawierają sól amonową - stąd ten sam zapach z obu.</p>\n<h5>Krok 2: Identyfikacja białego osadu w probówce I</h5>\n<p>Biały osad <strong>w tej samej próbie</strong>, w której wydziela się <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math>, pojawia się, gdy do probówki dodano <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>B</mi><mi>a</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn></mrow></mrow></math> (dostarczającego jednocześnie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math> i <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>B</mi><msup><mi>a</mi><mrow><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msup></mrow></mrow></math>), a w probówce I była <strong>sól amonu z jonem siarczanowym <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>S</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mrow><mn>2</mn><mo>&#x02212;</mo></mrow></msup></mrow></mrow></math></strong> - np. <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn></mrow></mrow></math>.</p>\n<p>Reakcja całkowita:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn><mo>&#x0002B;</mo><mi>B</mi><mi>a</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>B</mi><mi>a</mi><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn><mi>v</mi><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><msup><mn>3</mn><mo>&#x0002B;</mo></msup><mn>2</mn><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi></mrow></mrow></math></div>\n<p>Biały osad to <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>B</mi><mi>a</mi><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn></mrow></mrow></math> (siarczan baru), nierozpuszczalny w wodzie i kwasach. Reakcja jonowa skrócona odpowiedzialna za jego powstanie:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>B</mi><msup><mi>a</mi><mrow><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msup><mo>&#x0002B;</mo><mi>S</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mrow><mn>2</mn><mo>&#x02212;</mo></mrow></msup><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>B</mi><mi>a</mi><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn><mi>v</mi></mrow></mrow></math></div>\n<h5>Krok 3: Dlaczego probówka II nie daje osadu?</h5>\n<p>Probówka II zawiera inną sól amonową (np. <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mi>C</mi><mi>l</mi></mrow></mrow></math> lub <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mi>N</mi><mi>O</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math>) - ta sama zasada powoduje wydzielanie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math> (ten sam zapach), ale anion <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>l</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math> lub <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>O</mi><mn>3</mn><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math> <strong>nie tworzy osadu z <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>B</mi><msup><mi>a</mi><mrow><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msup></mrow></mrow></math></strong>.</p>\n<h4>Sposób 2 - weryfikacja przez eliminację (inne możliwe biały osady)</h4>\n<p>Sprawdzamy, czy inna substancja mogłaby dać biały osad <strong>równocześnie</strong> z zapachem <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math>:</p>\n<p>| Możliwy biały osad | Warunek powstania | Czy pasuje do scenariusza? |<br>| <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><mi>g</mi><mi>C</mi><mi>l</mi></mrow></mrow></math> | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><mi>g</mi><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mi>C</mi><mi>l</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>A</mi><mi>g</mi><mi>C</mi><mi>l</mi><mi>v</mi></mrow></mrow></math> | Tak, ale <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><mi>g</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> nie daje <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math> - nie wyjaśnia zapachu |<br>| <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>M</mi><mi>g</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn></mrow></mrow></math> | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>M</mi><msup><mi>g</mi><mrow><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msup><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>M</mi><mi>g</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mi>v</mi></mrow></mrow></math> | Tak, jeśli probówka I zawiera <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>M</mi><mi>g</mi><mi>C</mi><mi>l</mi><mn>2</mn></mrow></mrow></math> i sól amonową, a zasadę dodano do obu |<br>| <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>B</mi><mi>a</mi><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn></mrow></mrow></math> | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>B</mi><msup><mi>a</mi><mrow><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msup><mo>&#x0002B;</mo><mi>S</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mrow><mn>2</mn><mo>&#x02212;</mo></mrow></msup><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>B</mi><mi>a</mi><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn><mi>v</mi></mrow></mrow></math> | <strong>Tak</strong> - <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>B</mi><mi>a</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn></mrow></mrow></math> jako zasada wyjaśnia zarówno <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math> jak i osad |<br>| <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>a</mi><mi>C</mi><mi>O</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math> | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><msup><mi>a</mi><mrow><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msup><mo>&#x0002B;</mo><mi>C</mi><mi>O</mi><msup><mn>3</mn><mrow><mn>2</mn><mo>&#x02212;</mo></mrow></msup><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>C</mi><mi>a</mi><mi>C</mi><mi>O</mi><mn>3</mn><mi>v</mi></mrow></mrow></math> | Możliwe, ale mniej typowe dla tego układu |</p>\n<p>Najspójniejszy model: probówka I = <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn></mrow></mrow></math>, probówka II = np. <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mi>C</mi><mi>l</mi></mrow></mrow></math>, odczynnik = <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>B</mi><mi>a</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn></mrow></mrow></math>.</p>\n<p>Weryfikacja bilansu:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mn>2</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mi>S</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mrow><mn>2</mn><mo>&#x02212;</mo></mrow></msup><mo>&#x0002B;</mo><mi>B</mi><msup><mi>a</mi><mrow><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msup><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>B</mi><mi>a</mi><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn><mi>v</mi><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><msup><mn>3</mn><mo>&#x0002B;</mo></msup><mn>2</mn><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi></mrow></mrow></math></div>\n<p>Bilans ładunku: lewa: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mn>2</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>1</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mo>&#x02212;</mo><mn>2</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mo>&#x02212;</mo><mn>1</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mn>0</mn></mrow></math> ✓<br>Bilans atomów: Ba, S, N, O, H - wszystko zgadza się ✓</p>\n<h4>Wzory z karty CKE</h4>\n<blockquote>📖 <strong>Karta wzorów str. 14 - Tabela rozpuszczalności:</strong><br><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>B</mi><mi>a</mi><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn></mrow></mrow></math> - nierozpuszczalny (symbol <strong>N</strong> w tabeli)<br>Potwierdza, że <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>B</mi><msup><mi>a</mi><mrow><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msup><mo>&#x0002B;</mo><mi>S</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mrow><mn>2</mn><mo>&#x02212;</mo></mrow></msup><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>B</mi><mi>a</mi><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn><mi>v</mi></mrow></mrow></math> faktycznie daje osad; bez tej tabeli można błędnie założyć, że <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>B</mi><mi>a</mi><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn></mrow></mrow></math> jest rozpuszczalny.</blockquote>\n<p>W tym zadaniu nie używamy konkretnych stałych liczbowych z karty - wystarczy znajomość reaktywności jonów i tabeli rozpuszczalności.</p>\n<h4>Typowe pułapki i uwaga</h4>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Charakterystyczny zapach to <strong>zapach amoniaku</strong> - wielu uczniów pisze „zapach gazu&quot; lub myli <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math> z <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>S</mi></mrow></mrow></math> (jajka) albo <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>C</mi><mi>l</mi></mrow></mrow></math> (ostry, duszący, inny charakter). Wzór to <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math>, nie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math>.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> W równaniu jonowym skróconym <strong>pomijamy jony spektatorów</strong> - piszemy tylko te jony, które faktycznie tworzą osad. Błąd: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>B</mi><mi>a</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo></mrow></mrow></math> - to forma cząsteczkowa, nie jonowa skrócona.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>B</mi><mi>a</mi><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn></mrow></mrow></math> jest biały i <strong>nierozpuszczalny nawet w rozcieńczonych kwasach</strong> - to odróżnia go od np. <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>a</mi><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn></mrow></mrow></math> (lekko rozpuszczalny). Dlatego biały osad z <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>B</mi><msup><mi>a</mi><mrow><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msup></mrow></mrow></math> i <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>S</mi><mi>O</mi><msup><mn>4</mn><mrow><mn>2</mn><mo>&#x02212;</mo></mrow></msup></mrow></mrow></math> jest pewnym dowodem obecności siarczanów.</blockquote>\n<h4>Schemat oceniania CKE</h4>\n<p>Za poprawny wzor substancji o charakterystycznym zapachu (NH3) i poprawne rownanie w formie jonowej skroconej (Ba2+ + CO3 2- -&gt; BaCO3) przy poprawnej identyfikacji zwiazku w probowce I - 1 pkt. Za bledny wzor, rownanie lub identyfikacje - 0 pkt.</p>"}]}