{"id":"chemia-2017-maj-matura-rozszerzona/zad/4","paper_id":"chemia-2017-maj-matura-rozszerzona","number":"4","points":1,"ptype":"open","subject":"chemia","category":"matura","year":2017,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 4. (0-1)\nZależność między mocą kwasu Brønsteda a mocą zasady sprzężonej z tym kwasem opisuje\nrównanie:\nKa · Kb = Kw\ngdzie: Ka - stała dysocjacji kwasu, Kb - stała dysocjacji sprzężonej zasady, a Kw - iloczyn\njonowy wody.\nNa podstawie: A. Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, Warszawa 2004.\nDane są kwasy karboksylowe o wzorach:\nI CH3COOH II CH3CH2COOH III C6H5COOH\nUzupełnij poniższe zdania. Wpisz w wyznaczone miejsca odpowiednie wzory i podkreśl\nwłaściwe określenie spośród wymienionych w nawiasie.\nSpośród związków oznaczonych numerami I, II i III najmocniejszym kwasem jest\nSpośród zasad sprzężonych z kwasami I, II i III najsłabszą zasadą jest\nW sprzężonej parze kwas-zasada im słabszy jest kwas, tym\n(mocniejsza / słabsza) jest sprzężona z nim zasada.\nMCH_1R\nInformacja do zadań 5.-6.\nReakcja syntezy amoniaku przebiega zgodnie z równaniem:\nN2 (g) + 3H2 (g) ⇄ 2NH3 (g)","answer":null,"answer_text":"Zadanie 4. (0-1)\nI. Wykorzystanie\ni tworzenie informacji.\nII. Rozumowanie\ni zastosowanie nabytej\nwiedzy do\nrozwiązywania\nproblemów.\nIV etap edukacyjny - poziom rozszerzony\n4. Kinetyka i statyka chemiczna. Zdający:\n4.8) klasyfikuje substancje do kwasów i zasad zgodnie z teorią\nBrönsteda-Lowry’ego.\n4.9) interpretuje wartości stałej dysocjacji.\n4.10) porównuje moc elektrolitów na podstawie wartości stałej\ndysocjacji.\nSchemat punktowania\n1 p. - za poprawne uzupełnienie zdań.\n0 p. - za odpowiedź błędną albo brak odpowiedzi.\nPoprawna odpowiedź\nSpośród związków oznaczonych numerami I, II i III najmocniejszym kwasem jest\nC6H5COOH. Spośród zasad sprzężonych z kwasami I, II i III najsłabszą zasadą jest\nC6H5COO -.\nW\nsprzężonej\nparze\nkwas-zasada\nim\nsłabszy\njest\nkwas,\ntym\n(mocniejsza / słabsza) jest sprzężona z nim zasada.","solution":"## Poprawna odpowiedź:\n\n**Zdanie 1:** Najsilniejszym kwasem spośród I-III jest kwas **III (\\ce{C6H5COOH})**, a zasada z nim sprzężona to **\\ce{C6H5COO^-}** i jest ona **najsłabszą** zasadą spośród zasad sprzężonych z kwasami I, II, III.\n\n**Zdanie 2:** Najsłabszym kwasem jest kwas **II (\\ce{CH3CH2COOH})**, a zasada z nim sprzężona to **\\ce{CH3CH2COO^-}** i jest ona **najsilniejszą** zasadą spośród zasad sprzężonych z kwasami I, II, III.\n\n## Sposób 1 - porównanie Ka i wnioski ze sprzężenia Brønsteda\n\n**Krok 1: Odczytaj wartości Ka z karty wzorów**\n\nZ karty CKE (str. 9) dla kwasów karboksylowych:\n\n| Kwas | Wzór | \\(K_a\\) | \\(pK_a\\) |\n| I | \\(\\ce{CH3COOH}\\) | \\(1{,}76 \\cdot 10^{-5}\\) | 4,75 |\n| II | \\(\\ce{CH3CH2COOH}\\) | \\(1{,}34 \\cdot 10^{-5}\\) | 4,87 |\n| III | \\(\\ce{C6H5COOH}\\) | \\(6{,}46 \\cdot 10^{-5}\\) | 4,19 |\n\n**Krok 2: Uszereguj kwasy według mocy**\n\nIm większe \\(K_a\\) → tym silniejszy kwas:\n\n\\[K_a(\\text{III}) > K_a(\\text{I}) > K_a(\\text{II})\\]\n\n\\[6{,}46 \\cdot 10^{-5} \\; > \\; 1{,}76 \\cdot 10^{-5} \\; > \\; 1{,}34 \\cdot 10^{-5}\\]\n\nKolejność mocy: **III > I > II**\n\n**Krok 3: Wyznacz zasady sprzężone**\n\nZasada sprzężona powstaje przez odłączenie protonu \\(\\ce{H+}\\) od kwasu:\n\n\\[\\ce{CH3COOH -> CH3COO^- + H+}\\]\n\\[\\ce{CH3CH2COOH -> CH3CH2COO^- + H+}\\]\n\\[\\ce{C6H5COOH -> C6H5COO^- + H+}\\]\n\n**Krok 4: Zastosuj regułę \\(K_a \\cdot K_b = K_w\\)**\n\n\\[K_b = \\frac{K_w}{K_a}\\]\n\nIm **większy** \\(K_a\\) (silniejszy kwas) → tym **mniejszy** \\(K_b\\) (słabsza zasada sprzężona). Zależność jest odwrotna.\n\nDlatego:\n- Zasada sprzężona z **najsilniejszym kwasem** (III, \\(\\ce{C6H5COO^-}\\)) → **najsłabsza** zasada\n- Zasada sprzężona z **najsłabszym kwasem** (II, \\(\\ce{CH3CH2COO^-}\\)) → **najsilniejsza** zasada\n\n## Sposób 2 - rozumowanie przez efekty elektronowe (weryfikacja)\n\n**Dlaczego \\(\\ce{C6H5COOH}\\) jest najsilniejszym kwasem?**\n\nPierścień fenylowy delokalizuje ładunek ujemny jonu \\(\\ce{C6H5COO^-}\\) przez rezonans (efekt mezomeryczny, sprzężenie π z ugrupowaniem -COO⁻). Jon jest **stabilniejszy** → kwas chętniej oddaje proton → **silniejszy kwas**.\n\n**Dlaczego \\(\\ce{CH3CH2COOH}\\) jest najsłabszym?**\n\nGrupy alkilowe (\\(\\ce{CH3-}\\), \\(\\ce{CH3CH2-}\\)) wykazują efekt indukcyjny +I - **destabilizują** anion karboksylanowy (odpychają elektrony w stronę ujemnego tlenu). Propanian ma dłuższy łańcuch węglowy → silniejszy efekt +I → słabszy kwas od octowego.\n\nKolejność mocy potwierdzona: \\(\\ce{C6H5COOH} > \\ce{CH3COOH} > \\ce{CH3CH2COOH}\\)\n\n## Wzory z karty CKE\n\n📖 **Karta wzorów str. 9 - Stałe dysocjacji kwasów karboksylowych:**\nWartości \\(K_a\\) dla \\(\\ce{CH3COOH}\\), \\(\\ce{CH3CH2COOH}\\) i \\(\\ce{C6H5COOH}\\) - odczytujemy bezpośrednio z tabeli i porównujemy wielkość stałych dysocjacji.\n\n📖 **Wzór z treści zadania:**\n\\[K_a \\cdot K_b = K_w = 1{,}0 \\cdot 10^{-14}\\]\nStosujemy do wyciągnięcia wniosku: silniejszy kwas ↔ słabsza zasada sprzężona.\n\n## Typowe pułapki\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Łatwo pomylić kierunek zależności - uczeń myli \"silny kwas → silna zasada sprzężona\", a jest dokładnie **odwrotnie**. Skoro kwas \"łatwiej\" oddał proton, oznacza to, że zasada go \"niechętnie\" odzyskuje - jest słaba.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Nie wystarczy stwierdzić, że \"kwas organiczny = słaby kwas\". Trzeba porównać konkretne wartości \\(K_a\\) - między kwasami karboksylowymi są istotne różnice rzędu 5-krotnego (benzoesowy jest ok. 5× silniejszy od propionowego).\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Wzory zasad sprzężonych muszą być poprawnie zapisane jako aniony z ładunkiem -1, np. \\(\\ce{C6H5COO^-}\\), a nie jako cząsteczki obojętne.\n\n## Schemat oceniania CKE\n\nZa poprawne uzupelnienie zdan (najmocniejszy kwas C6H5COOH, najslabsza zasada C6H5COO-, im slabszy kwas tym mocniejsza zasada) - 1 pkt. Za odpowiedz bledna - 0 pkt.","image":"img/chemia-2017-maj-matura-rozszerzona/zad-4.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":4,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Chemia · Matura · maj 2017 (rozszerzona)","subject_label":"Chemia","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 4. (0-1)<br>Zależność między mocą kwasu Brønsteda a mocą zasady sprzężonej z tym kwasem opisuje<br>równanie:<br>Ka · Kb = Kw<br>gdzie: Ka - stała dysocjacji kwasu, Kb - stała dysocjacji sprzężonej zasady, a Kw - iloczyn<br>jonowy wody.<br>Na podstawie: A. Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, Warszawa 2004.<br>Dane są kwasy karboksylowe o wzorach:<br>I CH3COOH II CH3CH2COOH III C6H5COOH<br>Uzupełnij poniższe zdania. Wpisz w wyznaczone miejsca odpowiednie wzory i podkreśl<br>właściwe określenie spośród wymienionych w nawiasie.<br>Spośród związków oznaczonych numerami I, II i III najmocniejszym kwasem jest<br>Spośród zasad sprzężonych z kwasami I, II i III najsłabszą zasadą jest<br>W sprzężonej parze kwas-zasada im słabszy jest kwas, tym<br>(mocniejsza / słabsza) jest sprzężona z nim zasada.<br>MCH_1R<br>Informacja do zadań 5.-6.<br>Reakcja syntezy amoniaku przebiega zgodnie z równaniem:<br>N2 (g) + 3H2 (g) ⇄ 2NH3 (g)</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 4. (0-1)<br>I. Wykorzystanie<br>i tworzenie informacji.<br>II. Rozumowanie<br>i zastosowanie nabytej<br>wiedzy do<br>rozwiązywania<br>problemów.<br>IV etap edukacyjny - poziom rozszerzony</p>\n<ol><li>Kinetyka i statyka chemiczna. Zdający:</li></ol>\n<p>4.8) klasyfikuje substancje do kwasów i zasad zgodnie z teorią<br>Brönsteda-Lowry’ego.<br>4.9) interpretuje wartości stałej dysocjacji.<br>4.10) porównuje moc elektrolitów na podstawie wartości stałej<br>dysocjacji.<br>Schemat punktowania<br>1 p. - za poprawne uzupełnienie zdań.<br>0 p. - za odpowiedź błędną albo brak odpowiedzi.<br>Poprawna odpowiedź<br>Spośród związków oznaczonych numerami I, II i III najmocniejszym kwasem jest<br>C6H5COOH. Spośród zasad sprzężonych z kwasami I, II i III najsłabszą zasadą jest<br>C6H5COO -.<br>W<br>sprzężonej<br>parze<br>kwas-zasada<br>im<br>słabszy<br>jest<br>kwas,<br>tym<br>(mocniejsza / słabsza) jest sprzężona z nim zasada.</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź:</h4>\n<p><strong>Zdanie 1:</strong> Najsilniejszym kwasem spośród I-III jest kwas <strong>III (\\ce{C6H5COOH})</strong>, a zasada z nim sprzężona to <strong>\\ce{C6H5COO^-}</strong> i jest ona <strong>najsłabszą</strong> zasadą spośród zasad sprzężonych z kwasami I, II, III.</p>\n<p><strong>Zdanie 2:</strong> Najsłabszym kwasem jest kwas <strong>II (\\ce{CH3CH2COOH})</strong>, a zasada z nim sprzężona to <strong>\\ce{CH3CH2COO^-}</strong> i jest ona <strong>najsilniejszą</strong> zasadą spośród zasad sprzężonych z kwasami I, II, III.</p>\n<h4>Sposób 1 - porównanie Ka i wnioski ze sprzężenia Brønsteda</h4>\n<p><strong>Krok 1: Odczytaj wartości Ka z karty wzorów</strong></p>\n<p>Z karty CKE (str. 9) dla kwasów karboksylowych:</p>\n<p>| Kwas | Wzór | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>p</mi><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> |<br>| I | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math> | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mn>1</mn><mrow><mo>&#x0002C;</mo></mrow><mn>76</mn><mo>&#x000B7;</mo><msup><mn>10</mn><mrow><mo>&#x02212;</mo><mn>5</mn></mrow></msup></mrow></math> | 4,75 |<br>| II | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math> | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mn>1</mn><mrow><mo>&#x0002C;</mo></mrow><mn>34</mn><mo>&#x000B7;</mo><msup><mn>10</mn><mrow><mo>&#x02212;</mo><mn>5</mn></mrow></msup></mrow></math> | 4,87 |<br>| III | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mn>6</mn><mi>H</mi><mn>5</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math> | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mn>6</mn><mrow><mo>&#x0002C;</mo></mrow><mn>46</mn><mo>&#x000B7;</mo><msup><mn>10</mn><mrow><mo>&#x02212;</mo><mn>5</mn></mrow></msup></mrow></math> | 4,19 |</p>\n<p><strong>Krok 2: Uszereguj kwasy według mocy</strong></p>\n<p>Im większe <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> → tym silniejszy kwas:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mtext>III</mtext><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003E;</mo><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mtext>I</mtext><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003E;</mo><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mtext>II</mtext><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math></div>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mn>6</mn><mrow><mo>&#x0002C;</mo></mrow><mn>46</mn><mo>&#x000B7;</mo><msup><mn>10</mn><mrow><mo>&#x02212;</mo><mn>5</mn></mrow></msup><mspace width=\"0.278em\" /><mo>&#x0003E;</mo><mspace width=\"0.278em\" /><mn>1</mn><mrow><mo>&#x0002C;</mo></mrow><mn>76</mn><mo>&#x000B7;</mo><msup><mn>10</mn><mrow><mo>&#x02212;</mo><mn>5</mn></mrow></msup><mspace width=\"0.278em\" /><mo>&#x0003E;</mo><mspace width=\"0.278em\" /><mn>1</mn><mrow><mo>&#x0002C;</mo></mrow><mn>34</mn><mo>&#x000B7;</mo><msup><mn>10</mn><mrow><mo>&#x02212;</mo><mn>5</mn></mrow></msup></mrow></math></div>\n<p>Kolejność mocy: <strong>III &gt; I &gt; II</strong></p>\n<p><strong>Krok 3: Wyznacz zasady sprzężone</strong></p>\n<p>Zasada sprzężona powstaje przez odłączenie protonu <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> od kwasu:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><msup><mi>O</mi><mo>&#x02212;</mo></msup><mo>&#x0002B;</mo><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><msup><mi>O</mi><mo>&#x02212;</mo></msup><mo>&#x0002B;</mo><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mn>6</mn><mi>H</mi><mn>5</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>C</mi><mn>6</mn><mi>H</mi><mn>5</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><msup><mi>O</mi><mo>&#x02212;</mo></msup><mo>&#x0002B;</mo><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<p><strong>Krok 4: Zastosuj regułę <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo>&#x000B7;</mo><msub><mi>K</mi><mi>b</mi></msub><mo>&#x0003D;</mo><msub><mi>K</mi><mi>w</mi></msub></mrow></math></strong></p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>b</mi></msub><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><msub><mi>K</mi><mi>w</mi></msub></mrow><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></mfrac></mrow></math></div>\n<p>Im <strong>większy</strong> <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> (silniejszy kwas) → tym <strong>mniejszy</strong> <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>b</mi></msub></mrow></math> (słabsza zasada sprzężona). Zależność jest odwrotna.</p>\n<p>Dlatego:</p>\n<ul><li>Zasada sprzężona z <strong>najsilniejszym kwasem</strong> (III, <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mn>6</mn><mi>H</mi><mn>5</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><msup><mi>O</mi><mo>&#x02212;</mo></msup></mrow></mrow></math>) → <strong>najsłabsza</strong> zasada</li><li>Zasada sprzężona z <strong>najsłabszym kwasem</strong> (II, <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><msup><mi>O</mi><mo>&#x02212;</mo></msup></mrow></mrow></math>) → <strong>najsilniejsza</strong> zasada</li></ul>\n<h4>Sposób 2 - rozumowanie przez efekty elektronowe (weryfikacja)</h4>\n<p><strong>Dlaczego <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mn>6</mn><mi>H</mi><mn>5</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math> jest najsilniejszym kwasem?</strong></p>\n<p>Pierścień fenylowy delokalizuje ładunek ujemny jonu <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mn>6</mn><mi>H</mi><mn>5</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><msup><mi>O</mi><mo>&#x02212;</mo></msup></mrow></mrow></math> przez rezonans (efekt mezomeryczny, sprzężenie π z ugrupowaniem -COO⁻). Jon jest <strong>stabilniejszy</strong> → kwas chętniej oddaje proton → <strong>silniejszy kwas</strong>.</p>\n<p><strong>Dlaczego <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math> jest najsłabszym?</strong></p>\n<p>Grupy alkilowe (<math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math>, <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>2</mn><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math>) wykazują efekt indukcyjny +I - <strong>destabilizują</strong> anion karboksylanowy (odpychają elektrony w stronę ujemnego tlenu). Propanian ma dłuższy łańcuch węglowy → silniejszy efekt +I → słabszy kwas od octowego.</p>\n<p>Kolejność mocy potwierdzona: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mn>6</mn><mi>H</mi><mn>5</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow><mo>&#x0003E;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow><mo>&#x0003E;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math></p>\n<h4>Wzory z karty CKE</h4>\n<p>📖 <strong>Karta wzorów str. 9 - Stałe dysocjacji kwasów karboksylowych:</strong><br>Wartości <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> dla <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math>, <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math> i <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mn>6</mn><mi>H</mi><mn>5</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math> - odczytujemy bezpośrednio z tabeli i porównujemy wielkość stałych dysocjacji.</p>\n<p>📖 <strong>Wzór z treści zadania:</strong></p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo>&#x000B7;</mo><msub><mi>K</mi><mi>b</mi></msub><mo>&#x0003D;</mo><msub><mi>K</mi><mi>w</mi></msub><mo>&#x0003D;</mo><mn>1</mn><mrow><mo>&#x0002C;</mo></mrow><mn>0</mn><mo>&#x000B7;</mo><msup><mn>10</mn><mrow><mo>&#x02212;</mo><mn>14</mn></mrow></msup></mrow></math></div>\n<p>Stosujemy do wyciągnięcia wniosku: silniejszy kwas ↔ słabsza zasada sprzężona.</p>\n<h4>Typowe pułapki</h4>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Łatwo pomylić kierunek zależności - uczeń myli &quot;silny kwas → silna zasada sprzężona&quot;, a jest dokładnie <strong>odwrotnie</strong>. Skoro kwas &quot;łatwiej&quot; oddał proton, oznacza to, że zasada go &quot;niechętnie&quot; odzyskuje - jest słaba.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Nie wystarczy stwierdzić, że &quot;kwas organiczny = słaby kwas&quot;. Trzeba porównać konkretne wartości <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> - między kwasami karboksylowymi są istotne różnice rzędu 5-krotnego (benzoesowy jest ok. 5× silniejszy od propionowego).</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Wzory zasad sprzężonych muszą być poprawnie zapisane jako aniony z ładunkiem -1, np. <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mn>6</mn><mi>H</mi><mn>5</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><msup><mi>O</mi><mo>&#x02212;</mo></msup></mrow></mrow></math>, a nie jako cząsteczki obojętne.</blockquote>\n<h4>Schemat oceniania CKE</h4>\n<p>Za poprawne uzupelnienie zdan (najmocniejszy kwas C6H5COOH, najslabsza zasada C6H5COO-, im slabszy kwas tym mocniejsza zasada) - 1 pkt. Za odpowiedz bledna - 0 pkt.</p>"}]}