{"id":"chemia-2018-maj-matura-rozszerzona/zad/39","paper_id":"chemia-2018-maj-matura-rozszerzona","number":"39","points":1,"ptype":"open","subject":"chemia","category":"matura","year":2018,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 39. (0-1)\nW roztworze o odczynie zasadowym ketony, których cząsteczki zawierają grupę -OH przy\natomie węgla połączonym z atomem węgla grupy karbonylowej, ulegają izomeryzacji. Tę\nprzemianę ilustruje poniższy schemat.\nH\nC\nOH\nR\nCHO\nC\nO\nR\nCH2OH\nC\nOH\nR\nCHOH\nOH -\nOH -\nPrzeprowadzono doświadczenie, w którym do dwóch probówek - w jednej probówce\nznajdował się wodny roztwór glukozy, a w drugiej wodny roztwór fruktozy - dodano\nzalkalizowaną zawiesinę wodorotlenku miedzi(II). Następnie zawartość każdej probówki\nwymieszano i ogrzano.\nOdpowiedz na poniższe pytanie. Wpisz TAK albo NIE do tabeli i podaj uzasadnienie.\nW uzasadnieniu odwołaj się do konsekwencji procesu opisanego w informacji oraz nazwij\nwłaściwości cukrów, które potwierdzono opisanym doświadczeniem.\nCzy po dodaniu do probówek z wodnymi roztworami glukozy\ni fruktozy zalkalizowanej zawiesiny wodorotlenku miedzi(II),\na następnie po wymieszaniu i ogrzaniu zawartości każdej probówki\nzaobserwowano różne objawy reakcji?\nUzasadnienie:\nWypełnia\negzaminator\nNr zadania\n37.\n38.1. 38.2.\n39.\nMaks. liczba pkt\n1\n1\n1\n1\nUzyskana liczba pkt\nMCH_1R","answer":null,"answer_text":"Zadanie 39. (0-1)\nI. Wykorzystanie\ni tworzenie informacji.\nII. Rozumowanie\ni zastosowanie nabytej\nwiedzy do rozwiązywania\nproblemów.\nIII. Opanowanie czynności\npraktycznych.\nIV etap edukacyjny - poziom rozszerzony\n16. Cukry. Zdający:\n16.4) projektuje i wykonuje doświadczenie, którego wynik\npotwierdzi obecność grupy aldehydowej w cząsteczce\nglukozy;\n16.5) opisuje właściwości glukozy i fruktozy; wskazuje na\npodobieństwa i różnice; planuje i wykonuje doświadczenie\npozwalające na odróżnienie tych cukrów.\nSchemat punktowania\n1 p. - za poprawne uzupełnienie tabeli i poprawne uzasadnienie uwzględniające proces\nizomeryzacji i właściwości redukujące cukrów.\n0 p. - za odpowiedź niepełną lub błędną albo brak odpowiedzi.\nPoprawna odpowiedź\nCzy po dodaniu do probówek z wodnymi roztworami glukozy\ni fruktozy zalkalizowanej zawiesiny wodorotlenku miedzi(II),\na następnie wymieszaniu i ogrzaniu zawartości każdej probówki\nzaobserwowano różne objawy reakcji?\nNIE\nUzasadnienie: W warunkach doświadczenie fruktoza ulega izomeryzacji, w wyniku której\ntworzą się związki (m.in. glukoza), których cząsteczki mają grupę aldehydową i wykazują\nwłaściwości redukujące.\nUwaga! Za uzasadnienie, w którym zdający odwoła się wyłącznie do takich samych objawów\nreakcji w obu probówkach, należy przyznać 0 pkt.","solution":"## Poprawna odpowiedź: TAK\n\nW obu probówkach obserwuje się identyczny wynik: wytrącenie **ceglastoczerwonego osadu \\(\\ce{Cu2O}\\)** - doświadczenie przebiega tak samo dla roztworu glukozy i fruktozy.\n\n## Sposób 1 - Analiza właściwości redukujących obu cukrów\n\n**Krok 1 - Co to za odczynnik?**\n\nZalkalizowana zawiesina \\(\\ce{Cu(OH)2}\\) to tzw. **odczynnik Trommera** (lub odczynnik Fehlinga - zasada działania identyczna). Reaguje z cukrami redukującymi - zawierającymi wolną grupę aldehydową lub zdolnymi do jej wytworzenia.\n\n**Krok 2 - Glukoza (aldoza)**\n\nGlukoza posiada **wolną grupę aldehydową** \\(-\\text{CHO}\\) (jest aldoheksozą). W środowisku zasadowym, po podgrzaniu, ulega **utlenieniu**:\n\n\\[\\ce{R-CHO + 2Cu(OH)2 -> R-COOH + Cu2O v + 2H2O}\\]\n\n- Glukoza: utleniona (dawca elektronów) → **reduktor**\n- \\(\\ce{Cu^2+}\\) → zredukowany do \\(\\ce{Cu^+}\\) → **osad \\(\\ce{Cu2O}\\)** (ceglastoczerwony)\n\nWynik: ✅ **pozytywny** - czerwony osad\n\n**Krok 3 - Fruktoza (ketoza) - dlaczego też reaguje?**\n\nFruktoza ma grupę **ketonową** \\(-\\text{C=O}\\) przy C-2 (jest 2-ketoheksozą). Teoretycznie ketony nie reagują z odczynnikiem Fehlinga. Ale:\n\n> W **środowisku zasadowym** fruktoza ulega **tautomeryzacji enolowej** przez wspólny enodiol C1-C2.\n\n\\[\\text{fruktoza} \\xrightarrow{\\text{OH}^-} \\text{enodiol} \\rightleftharpoons \\text{glukoza (i mannoza)}\\]\n\nPowstaje aldehyd (glukoza), który jest **natychmiast utleniany** przez \\(\\ce{Cu(OH)2}\\):\n\n\\[\\ce{R-CHO + 2Cu(OH)2 -> R-COOH + Cu2O v + 2H2O}\\]\n\nWynik: ✅ **pozytywny** - czerwony osad (taki sam jak dla glukozy)\n\n**Krok 4 - Odpowiedź i uzasadnienie**\n\n| Pytanie | Odpowiedź |\n| Czy wyniki doświadczenia w obu probówkach są identyczne? | **TAK** |\n\n**Uzasadnienie:**\nW obu probówkach zachodzi reakcja redoks - cukier ulega utlenieniu (pełni rolę reduktora), a jony \\(\\ce{Cu^2+}\\) ulegają redukcji do \\(\\ce{Cu^+}\\), tworząc ceglastoczerwony osad \\(\\ce{Cu2O}\\). Doświadczenie potwierdza **właściwości redukujące** obu cukrów. Glukoza redukuje \\(\\ce{Cu(OH)2}\\) bezpośrednio dzięki wolnej grupie aldehydowej. Fruktoza, mimo że jest ketozą, w środowisku zasadowym izomeryzuje do glukozy (przez enodiol) i również wykazuje **właściwości redukujące**.\n\n## Sposób 2 - Weryfikacja przez bilans redoks\n\nSprawdzamy zmianę stopni utlenienia:\n\n**Miedź:**\n\\[\\ce{Cu^{+2}} \\rightarrow \\ce{Cu^{+1}} \\quad \\Delta = -1 \\text{ (redukcja, } \\times 2\\text{)}\\]\n\n**Węgiel aldehydowy (glukoza):**\n\\[\\text{C w } {-}\\text{CHO}: \\text{st. utl.} = -1 \\rightarrow \\text{C w } {-}\\text{COOH}: \\text{st. utl.} = +3 \\quad \\Delta = +4 \\text{ (utlenianie)}\\]\n\nBilans elektronów jest zachowany - reakcja redoks jest prawidłowa.\n\nDla fruktozy - po izomeryzacji do glukozy w zasadzie - ten sam bilans obowiązuje. Osad \\(\\ce{Cu2O}\\) musi powstać w obu przypadkach. ✅\n\n## Wzory z karty CKE\n\n📖 **Karta wzorów str. 4 - Kwasy organiczne i sacharydy:**\nZawiera wzory glukozy i fruktozy jako heksoz (\\(\\ce{C6H12O6}\\)) - możesz zidentyfikować grupy funkcyjne (aldehydowa vs ketonowa) bezpośrednio ze wzorów strukturalnych.\n\nW tym zadaniu nie używamy konkretnych stałych liczbowych z karty - wystarczy znajomość właściwości chemicznych aldehydów, ketonów i reakcji redoks cukrów.\n\n## Typowe pułapki i uwagi\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Najczęstszy błąd - pisanie, że fruktoza NIE reaguje z \\(\\ce{Cu(OH)2}\\), bo jest ketozą (nie aldehydem). To błąd! W **środowisku zasadowym** fruktoza izomeryzuje do glukozy - ten mechanizm jest kluczowy i MUSI pojawić się w uzasadnieniu.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Nie wystarczy napisać tylko \"oba cukry są redukujące\" - trzeba wyjaśnić **dlaczego fruktoza wykazuje te właściwości** mimo braku grupy aldehydowej (tj. wspomnieć o izomeryzacji/tautomeryzacji w zasadzie).\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Ceglastoczerwony osad to \\(\\ce{Cu2O}\\) (tlenek miedzi(I), \\(\\ce{Cu^+}\\)) - nie \\(\\ce{CuO}\\) (czarny, \\(\\ce{Cu^2+}\\)). Nie mylić produktów!\n\n## Schemat oceniania CKE\n\n- 1 p. - za poprawne uzupelnienie tabeli (NIE) i uzasadnienie uwzgledniajace izomeryzacje fruktozy do zwiazkow z grupa aldehydowa (wlasciwosci redukujace).\n- 0 p. - za odpowiedz niepelna lub bledna albo brak odpowiedzi.\n- Uwaga CKE: odwolanie sie wylacznie do takich samych objawow w obu probowkach -> 0 pkt.","image":"img/chemia-2018-maj-matura-rozszerzona/zad-39.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":23,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Chemia · Matura · maj 2018 (rozszerzona)","subject_label":"Chemia","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 39. (0-1)<br>W roztworze o odczynie zasadowym ketony, których cząsteczki zawierają grupę -OH przy<br>atomie węgla połączonym z atomem węgla grupy karbonylowej, ulegają izomeryzacji. Tę<br>przemianę ilustruje poniższy schemat.<br>H<br>C<br>OH<br>R<br>CHO<br>C<br>O<br>R<br>CH2OH<br>C<br>OH<br>R<br>CHOH<br>OH -<br>OH -<br>Przeprowadzono doświadczenie, w którym do dwóch probówek - w jednej probówce<br>znajdował się wodny roztwór glukozy, a w drugiej wodny roztwór fruktozy - dodano<br>zalkalizowaną zawiesinę wodorotlenku miedzi(II). Następnie zawartość każdej probówki<br>wymieszano i ogrzano.<br>Odpowiedz na poniższe pytanie. Wpisz TAK albo NIE do tabeli i podaj uzasadnienie.<br>W uzasadnieniu odwołaj się do konsekwencji procesu opisanego w informacji oraz nazwij<br>właściwości cukrów, które potwierdzono opisanym doświadczeniem.<br>Czy po dodaniu do probówek z wodnymi roztworami glukozy<br>i fruktozy zalkalizowanej zawiesiny wodorotlenku miedzi(II),<br>a następnie po wymieszaniu i ogrzaniu zawartości każdej probówki<br>zaobserwowano różne objawy reakcji?<br>Uzasadnienie:<br>Wypełnia<br>egzaminator<br>Nr zadania<br>37.<br>38.1. 38.2.<br>39.<br>Maks. liczba pkt<br>1<br>1<br>1<br>1<br>Uzyskana liczba pkt<br>MCH_1R</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 39. (0-1)<br>I. Wykorzystanie<br>i tworzenie informacji.<br>II. Rozumowanie<br>i zastosowanie nabytej<br>wiedzy do rozwiązywania<br>problemów.<br>III. Opanowanie czynności<br>praktycznych.<br>IV etap edukacyjny - poziom rozszerzony</p>\n<ol><li>Cukry. Zdający:</li></ol>\n<p>16.4) projektuje i wykonuje doświadczenie, którego wynik<br>potwierdzi obecność grupy aldehydowej w cząsteczce<br>glukozy;<br>16.5) opisuje właściwości glukozy i fruktozy; wskazuje na<br>podobieństwa i różnice; planuje i wykonuje doświadczenie<br>pozwalające na odróżnienie tych cukrów.<br>Schemat punktowania<br>1 p. - za poprawne uzupełnienie tabeli i poprawne uzasadnienie uwzględniające proces<br>izomeryzacji i właściwości redukujące cukrów.<br>0 p. - za odpowiedź niepełną lub błędną albo brak odpowiedzi.<br>Poprawna odpowiedź<br>Czy po dodaniu do probówek z wodnymi roztworami glukozy<br>i fruktozy zalkalizowanej zawiesiny wodorotlenku miedzi(II),<br>a następnie wymieszaniu i ogrzaniu zawartości każdej probówki<br>zaobserwowano różne objawy reakcji?<br>NIE<br>Uzasadnienie: W warunkach doświadczenie fruktoza ulega izomeryzacji, w wyniku której<br>tworzą się związki (m.in. glukoza), których cząsteczki mają grupę aldehydową i wykazują<br>właściwości redukujące.<br>Uwaga! Za uzasadnienie, w którym zdający odwoła się wyłącznie do takich samych objawów<br>reakcji w obu probówkach, należy przyznać 0 pkt.</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź: TAK</h4>\n<p>W obu probówkach obserwuje się identyczny wynik: wytrącenie <strong>ceglastoczerwonego osadu <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>u</mi><mn>2</mn><mi>O</mi></mrow></mrow></math></strong> - doświadczenie przebiega tak samo dla roztworu glukozy i fruktozy.</p>\n<h4>Sposób 1 - Analiza właściwości redukujących obu cukrów</h4>\n<p><strong>Krok 1 - Co to za odczynnik?</strong></p>\n<p>Zalkalizowana zawiesina <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>u</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn></mrow></mrow></math> to tzw. <strong>odczynnik Trommera</strong> (lub odczynnik Fehlinga - zasada działania identyczna). Reaguje z cukrami redukującymi - zawierającymi wolną grupę aldehydową lub zdolnymi do jej wytworzenia.</p>\n<p><strong>Krok 2 - Glukoza (aldoza)</strong></p>\n<p>Glukoza posiada <strong>wolną grupę aldehydową</strong> <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x02212;</mo><mtext>CHO</mtext></mrow></math> (jest aldoheksozą). W środowisku zasadowym, po podgrzaniu, ulega <strong>utlenieniu</strong>:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>R</mi><mo>&#x02212;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mi>O</mi><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>C</mi><mi>u</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>R</mi><mo>&#x02212;</mo><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo><mi>C</mi><mi>u</mi><mn>2</mn><mi>O</mi><mi>v</mi><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi></mrow></mrow></math></div>\n<ul><li>Glukoza: utleniona (dawca elektronów) → <strong>reduktor</strong></li><li><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><msup><mi>u</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> → zredukowany do <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><msup><mi>u</mi><mo>&#x0002B;</mo></msup></mrow></mrow></math> → <strong>osad <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>u</mi><mn>2</mn><mi>O</mi></mrow></mrow></math></strong> (ceglastoczerwony)</li></ul>\n<p>Wynik: ✅ <strong>pozytywny</strong> - czerwony osad</p>\n<p><strong>Krok 3 - Fruktoza (ketoza) - dlaczego też reaguje?</strong></p>\n<p>Fruktoza ma grupę <strong>ketonową</strong> <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x02212;</mo><mtext>C=O</mtext></mrow></math> przy C-2 (jest 2-ketoheksozą). Teoretycznie ketony nie reagują z odczynnikiem Fehlinga. Ale:</p>\n<blockquote>W <strong>środowisku zasadowym</strong> fruktoza ulega <strong>tautomeryzacji enolowej</strong> przez wspólny enodiol C1-C2.</blockquote>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mtext>fruktoza</mtext><mover><mstyle scriptlevel=\"0\"><mo>&#x2192;</mo></mstyle><mpadded width=\"+0.833em\" lspace=\"0.556em\" voffset=\"-.2em\" height=\"-.2em\"><mrow><msup><mtext>OH</mtext><mo>&#x02212;</mo></msup></mrow><mspace depth=\".25em\" /></mpadded></mover><mtext>enodiol</mtext><mo>&#x021CC;</mo><mtext>glukoza&#x000A0;(i&#x000A0;mannoza)</mtext></mrow></math></div>\n<p>Powstaje aldehyd (glukoza), który jest <strong>natychmiast utleniany</strong> przez <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>u</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn></mrow></mrow></math>:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>R</mi><mo>&#x02212;</mo><mi>C</mi><mi>H</mi><mi>O</mi><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>C</mi><mi>u</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>R</mi><mo>&#x02212;</mo><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo><mi>C</mi><mi>u</mi><mn>2</mn><mi>O</mi><mi>v</mi><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi></mrow></mrow></math></div>\n<p>Wynik: ✅ <strong>pozytywny</strong> - czerwony osad (taki sam jak dla glukozy)</p>\n<p><strong>Krok 4 - Odpowiedź i uzasadnienie</strong></p>\n<p>| Pytanie | Odpowiedź |<br>| Czy wyniki doświadczenia w obu probówkach są identyczne? | <strong>TAK</strong> |</p>\n<p><strong>Uzasadnienie:</strong><br>W obu probówkach zachodzi reakcja redoks - cukier ulega utlenieniu (pełni rolę reduktora), a jony <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><msup><mi>u</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> ulegają redukcji do <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><msup><mi>u</mi><mo>&#x0002B;</mo></msup></mrow></mrow></math>, tworząc ceglastoczerwony osad <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>u</mi><mn>2</mn><mi>O</mi></mrow></mrow></math>. Doświadczenie potwierdza <strong>właściwości redukujące</strong> obu cukrów. Glukoza redukuje <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>u</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn></mrow></mrow></math> bezpośrednio dzięki wolnej grupie aldehydowej. Fruktoza, mimo że jest ketozą, w środowisku zasadowym izomeryzuje do glukozy (przez enodiol) i również wykazuje <strong>właściwości redukujące</strong>.</p>\n<h4>Sposób 2 - Weryfikacja przez bilans redoks</h4>\n<p>Sprawdzamy zmianę stopni utlenienia:</p>\n<p><strong>Miedź:</strong></p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><msup><mi>u</mi><mrow><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn></mrow></msup></mrow><mo>&#x02192;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><msup><mi>u</mi><mrow><mo>&#x0002B;</mo><mn>1</mn></mrow></msup></mrow><mspace width=\"1em\" /><mi>&#x00394;</mi><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x02212;</mo><mn>1</mn><mtext>&#x000A0;(redukcja,&#x000A0;</mtext><mo>&#x000D7;</mo><mn>2</mn><mtext>)</mtext></mrow></math></div>\n<p><strong>Węgiel aldehydowy (glukoza):</strong></p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mtext>C&#x000A0;w&#x000A0;</mtext><mrow><mo>&#x02212;</mo></mrow><mtext>CHO</mtext><mi>:</mi><mtext>st.&#x000A0;utl.</mtext><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x02212;</mo><mn>1</mn><mo>&#x02192;</mo><mtext>C&#x000A0;w&#x000A0;</mtext><mrow><mo>&#x02212;</mo></mrow><mtext>COOH</mtext><mi>:</mi><mtext>st.&#x000A0;utl.</mtext><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>3</mn><mspace width=\"1em\" /><mi>&#x00394;</mi><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>4</mn><mtext>&#x000A0;(utlenianie)</mtext></mrow></math></div>\n<p>Bilans elektronów jest zachowany - reakcja redoks jest prawidłowa.</p>\n<p>Dla fruktozy - po izomeryzacji do glukozy w zasadzie - ten sam bilans obowiązuje. Osad <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>u</mi><mn>2</mn><mi>O</mi></mrow></mrow></math> musi powstać w obu przypadkach. ✅</p>\n<h4>Wzory z karty CKE</h4>\n<p>📖 <strong>Karta wzorów str. 4 - Kwasy organiczne i sacharydy:</strong><br>Zawiera wzory glukozy i fruktozy jako heksoz (<math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mn>6</mn><mi>H</mi><mn>12</mn><mi>O</mi><mn>6</mn></mrow></mrow></math>) - możesz zidentyfikować grupy funkcyjne (aldehydowa vs ketonowa) bezpośrednio ze wzorów strukturalnych.</p>\n<p>W tym zadaniu nie używamy konkretnych stałych liczbowych z karty - wystarczy znajomość właściwości chemicznych aldehydów, ketonów i reakcji redoks cukrów.</p>\n<h4>Typowe pułapki i uwagi</h4>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Najczęstszy błąd - pisanie, że fruktoza NIE reaguje z <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>u</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn></mrow></mrow></math>, bo jest ketozą (nie aldehydem). To błąd! W <strong>środowisku zasadowym</strong> fruktoza izomeryzuje do glukozy - ten mechanizm jest kluczowy i MUSI pojawić się w uzasadnieniu.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Nie wystarczy napisać tylko &quot;oba cukry są redukujące&quot; - trzeba wyjaśnić <strong>dlaczego fruktoza wykazuje te właściwości</strong> mimo braku grupy aldehydowej (tj. wspomnieć o izomeryzacji/tautomeryzacji w zasadzie).</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Ceglastoczerwony osad to <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>u</mi><mn>2</mn><mi>O</mi></mrow></mrow></math> (tlenek miedzi(I), <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><msup><mi>u</mi><mo>&#x0002B;</mo></msup></mrow></mrow></math>) - nie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>u</mi><mi>O</mi></mrow></mrow></math> (czarny, <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><msup><mi>u</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math>). Nie mylić produktów!</blockquote>\n<h4>Schemat oceniania CKE</h4>\n<ul><li>1 p. - za poprawne uzupelnienie tabeli (NIE) i uzasadnienie uwzgledniajace izomeryzacje fruktozy do zwiazkow z grupa aldehydowa (wlasciwosci redukujace).</li><li>0 p. - za odpowiedz niepelna lub bledna albo brak odpowiedzi.</li><li>Uwaga CKE: odwolanie sie wylacznie do takich samych objawow w obu probowkach -&gt; 0 pkt.</li></ul>"}]}