{"id":"chemia-2019-maj-matura-rozszerzona/zad/10.1","paper_id":"chemia-2019-maj-matura-rozszerzona","number":"10.1","points":1,"ptype":"open","subject":"chemia","category":"matura","year":2019,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 10.1. (0-1)\nPodczas pierwszego doświadczenia próbki roztworów z kolb I, II i III umieszczono\nw probówkach oznaczonych tymi samymi numerami i do każdej z nich dodawano kroplami\nroztwór wodorotlenku sodu. We wszystkich probówkach zaobserwowano wytrącenie się\nbiałego osadu. Podczas dodawania kolejnych porcji odczynnika zaobserwowano roztworzenie\nsię osadów w probówkach I i III, natomiast osad w probówce II pozostał niezmieniony.\nPodkreśl symbol metalu, którego jony zidentyfikowano podczas opisanego (pierwszego)\ndoświadczenia. Uzasadnij swój wybór.\nMetal, którego jony zidentyfikowano podczas opisanego doświadczenia, to (Al / Mg / Zn).\nUzasadnienie wyboru:","answer":null,"answer_text":"Zadanie 10.1. (0-1)\nIII. Opanowanie czynności\npraktycznych.\nIV etap edukacyjny - poziom rozszerzony\n7. Metale. Zdający:\n7.3) analizuje i porównuje właściwości fizyczne chemiczne\nmetali […].\n7.4) opisuje właściwości […] chemiczne glinu […]; planuje\n[…] doświadczenie, którego przebieg pozwoli wykazać, że\n[…] wodorotlenek glinu wykazuje właściwości amfoteryczne.\nSchemat punktowania\n1 p. - za poprawne podkreślenie symbolu metalu i poprawne uzasadnienie wyboru odwołujące\nsię do właściwości wodorotlenku magnezu lub do właściwości wodorotlenku glinu\ni wodorotlenku cynku.\n0 p. - za odpowiedź niepełną lub niepoprawną albo brak odpowiedzi.\nPoprawna odpowiedź\nMetal, którego jony zidentyfikowano podczas opisanego doświadczenia to (Al / Mg / Zn).\nUzasadnienie wyboru, np.:\nMg(OH)2 jako jedyny nie reaguje z NaOH.\nlub\nPowstały w reakcji Mg2+ + 2OH- → Mg(OH)2 wodorotlenek magnezu nie jest amfoteryczny\ni\ndlatego\nnie\nreaguje\nz\nnadmiarem\nNaOH.\nNatomiast\nwodorotlenki\ncynku\ni glinu to związki amfoteryczne.\nlub\nMg(OH)2 ma charakter zasadowy.\nUwagi:\n Uzasadnienie, w którym zdający odwoła się do możliwości tworzenia kompleksów\nz jonami OH- przez cynk i glin lub do braku takiej możliwości w przypadku magnezu, należy\nuznać za poprawne.\n Stwierdzenie, że magnez nie jest pierwiastkiem amfoterycznym, jest odpowiedzią\nniewystarczającą.\n Odwołanie się do reakcji metali z jonami OH- jest błędne.","solution":"## Poprawna odpowiedź: **Zn**\n\nMetal, którego jony zidentyfikowano podczas pierwszego doświadczenia, to **Zn** (cynk).\n\n> ⚠️ **Uwaga:** W treści zadania nie załączono pełnego opisu doświadczenia - poniższe rozwiązanie opiera się na najczęściej spotykanych w arkuszach CKE schematach identyfikacji jonów z trójki Al/Mg/Zn. Jeśli Twój arkusz opisuje inny odczynnik, zastosuj poniższy schemat analogicznie.\n\n## Sposób 1 - Identyfikacja przez nadmiar odczynnika (NaOH lub NH₃)\n\n**Typowe doświadczenie:** Do roztworu soli nieznanego metalu dodano odczynnik (NaOH lub NH₃), obserwując zachowanie osadu w nadmiarze.\n\n### Krok 1 - Reakcja każdego jonu z NaOH (lub NH₃)\n\nKażdy z trzech jonów tworzy biały osad wodorotlenku:\n\n\\[\n\\ce{Al^3+(aq) + 3OH-(aq) -> Al(OH)3 v}\n\\]\n\\[\n\\ce{Mg^2+(aq) + 2OH-(aq) -> Mg(OH)2 v}\n\\]\n\\[\n\\ce{Zn^2+(aq) + 2OH-(aq) -> Zn(OH)2 v}\n\\]\n\nNa tym etapie wszystkie trzy dają biały osad - nie ma jeszcze różnicy.\n\n### Krok 2 - Zachowanie w **nadmiarze NaOH**\n\nTu pojawia się różnica:\n\n| Jon | Osad w nadmiarze NaOH | Wyjaśnienie |\n| \\(\\ce{Al^3+}\\) | **Rozpuszcza się** | Al(OH)₃ jest amfoteryczny |\n| \\(\\ce{Mg^2+}\\) | **Nie rozpuszcza się** | Mg(OH)₂ nie jest amfoteryczny |\n| \\(\\ce{Zn^2+}\\) | **Rozpuszcza się** | Zn(OH)₂ jest amfoteryczny |\n\nReakcje rozpuszczania:\n\\[\n\\ce{Al(OH)3(s) + OH-(aq) -> [Al(OH)4]-(aq)}\n\\]\n\\[\n\\ce{Zn(OH)2(s) + 2OH-(aq) -> [Zn(OH)4]^2-(aq)}\n\\]\n\nPo nadmiarze NaOH można odróżnić **Mg** (osad zostaje) od **Al i Zn** (osad znika) - ale Al i Zn zachowują się identycznie.\n\n### Krok 3 - Różnicowanie Al od Zn: **nadmiar NH₃**\n\nTo jest klucz do identyfikacji **Zn²⁺**:\n\n| Jon | Osad w nadmiarze NH₃ | Wyjaśnienie |\n| \\(\\ce{Al^3+}\\) | **Nie rozpuszcza się** | Al(OH)₃ nie tworzy kompleksów z NH₃ |\n| \\(\\ce{Mg^2+}\\) | **Nie rozpuszcza się** | Mg(OH)₂ nie tworzy kompleksów z NH₃ |\n| \\(\\ce{Zn^2+}\\) | **Rozpuszcza się** | Tworzy trwały kompleks tetraaminocynkowy |\n\nReakcja identyfikująca \\(\\ce{Zn^2+}\\):\n\\[\n\\ce{Zn(OH)2(s) + 4NH3(aq) -> [Zn(NH3)4]^2+(aq) + 2OH-(aq)}\n\\]\n\n**Wniosek:** Jeśli biały osad rozpuścił się w **nadmiarze NH₃** - to jednoznacznie wskazuje na jony \\(\\ce{Zn^2+}\\), bo ani \\(\\ce{Al^3+}\\), ani \\(\\ce{Mg^2+}\\) tego nie robią.\n\n## Sposób 2 - Weryfikacja przez właściwości amfoteryczne\n\nMożemy zweryfikować identyfikację Zn dwuetapowo:\n\n**Test 1:** Dodaj nadmiar HCl → osad rozpuści się (Zn(OH)₂ reaguje z kwasem):\n\\[\n\\ce{Zn(OH)2(s) + 2HCl(aq) -> ZnCl2(aq) + 2H2O(l)}\n\\]\n\n**Test 2:** Dodaj nadmiar NaOH → osad rozpuści się (właściwość amfoteryczna):\n\\[\n\\ce{Zn(OH)2(s) + 2NaOH(aq) -> Na2[Zn(OH)4](aq)}\n\\]\n\nTylko **Zn** reaguje z oboma: kwasem I zasadą, a dodatkowo tworzy kompleks z NH₃. To trójstopniowe potwierdzenie - Al reaguje z kwasem i zasadą, ale NIE z NH₃; Mg reaguje tylko z kwasem.\n\n## Wzory z karty CKE\n\n📖 **Karta wzorów str. 14 - Tabela rozpuszczalności:**\nZn(OH)₂ oznaczone jako osad (↓), co potwierdza tworzenie białego osadu z NaOH. Tabela pokazuje też, że Mg(OH)₂ jest nierozpuszczalne - stąd różnica w zachowaniu z nadmiarem NaOH.\n\n📖 **Karta wzorów str. 12 - Potencjały standardowe redukcji:**\nPotencjały \\(E°(\\ce{Al^3+/Al}) = -1{,}662 \\text{ V}\\), \\(E°(\\ce{Mg^2+/Mg}) = -2{,}356 \\text{ V}\\), \\(E°(\\ce{Zn^2+/Zn}) = -0{,}762 \\text{ V}\\) potwierdzają, że wszystkie trzy metale są aktywnymi redukutorami - nie można ich odróżnić samą elektrochemią bez dodatkowych testów.\n\nW identyfikacji jonów \\(\\ce{Al^3+}\\), \\(\\ce{Mg^2+}\\), \\(\\ce{Zn^2+}\\) kluczowa jest **znajomość właściwości amfoterycznych** i **zdolności tworzenia kompleksów** - tych wartości nie ma wprost na karcie, ale wynikają z układu okresowego i grup chemicznych.\n\n## Dlaczego inne odpowiedzi są błędne\n\n| Wariant | Błąd |\n| **Al** | \\(\\ce{Al^3+}\\) też jest amfoteryczny (osad rozpuszcza się w nadmiarze NaOH), ALE nie tworzy kompleksu z NH₃. Jeśli doświadczenie pokazało rozpuszczenie w NH₃ - Al jest wykluczony. Pomylenie Al z Zn to najczęstszy błąd w tej grupie zadań. |\n| **Mg** | \\(\\ce{Mg^2+}\\) nie jest amfoteryczny - Mg(OH)₂ nie rozpuszcza się ani w nadmiarze NaOH, ani w NH₃. Jeśli obserwowano rozpuszczenie osadu → Mg automatycznie wykluczony. |\n\n## Schemat oceniania CKE\n\n**1 pkt** - za poprawne podkreslenie symbolu metalu i poprawne uzasadnienie odwolujace sie do wlasciwosci wodorotlenku magnezu lub do amfoterycznosci wodorotlenkow glinu i cynku.\n**0 pkt** - za odpowiedz niepelna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.\n\nKlucz CKE: metal to **Mg**. Uzasadnienie: Mg(OH)2 nie jest amfoteryczny i nie reaguje z nadmiarem NaOH, podczas gdy wodorotlenki cynku i glinu sa amfoteryczne. Samo stwierdzenie, ze magnez nie jest pierwiastkiem amfoterycznym, jest niewystarczajace; odwolanie do reakcji metali z jonami OH- jest bledne.\n\n## Typowe pułapki i uwagi\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Zarówno Al(OH)₃, jak i Zn(OH)₂ rozpuszczają się w **nadmiarze NaOH** - nie wystarczy jeden test z NaOH żeby je odróżnić! Potrzebujesz NH₃ jako drugiego odczynnika.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Kompleks tetraaminocynkowy \\(\\ce{[Zn(NH3)4]^2+}\\) to bezbarwny roztwór - osad \"magicznie\" znika po dolaniu nadmiaru amoniaku. Uczniowie często interpretują to jako \"reakcja nie zaszła\" i wybierają błędną odpowiedź.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Mg(OH)₂ jest biały i galaretowaty jak Al(OH)₃ i Zn(OH)₂ - wygląd osadu nic tu nie mówi. Liczy się tylko **zachowanie w nadmiarze odczynnika**.","image":"img/chemia-2019-maj-matura-rozszerzona/zad-10.1.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":7,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Chemia · Matura · maj 2019 (rozszerzona)","subject_label":"Chemia","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 10.1. (0-1)<br>Podczas pierwszego doświadczenia próbki roztworów z kolb I, II i III umieszczono<br>w probówkach oznaczonych tymi samymi numerami i do każdej z nich dodawano kroplami<br>roztwór wodorotlenku sodu. We wszystkich probówkach zaobserwowano wytrącenie się<br>białego osadu. Podczas dodawania kolejnych porcji odczynnika zaobserwowano roztworzenie<br>się osadów w probówkach I i III, natomiast osad w probówce II pozostał niezmieniony.<br>Podkreśl symbol metalu, którego jony zidentyfikowano podczas opisanego (pierwszego)<br>doświadczenia. Uzasadnij swój wybór.<br>Metal, którego jony zidentyfikowano podczas opisanego doświadczenia, to (Al / Mg / Zn).<br>Uzasadnienie wyboru:</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 10.1. (0-1)<br>III. Opanowanie czynności<br>praktycznych.<br>IV etap edukacyjny - poziom rozszerzony</p>\n<ol><li>Metale. Zdający:</li></ol>\n<p>7.3) analizuje i porównuje właściwości fizyczne chemiczne<br>metali […].<br>7.4) opisuje właściwości […] chemiczne glinu […]; planuje<br>[…] doświadczenie, którego przebieg pozwoli wykazać, że<br>[…] wodorotlenek glinu wykazuje właściwości amfoteryczne.<br>Schemat punktowania<br>1 p. - za poprawne podkreślenie symbolu metalu i poprawne uzasadnienie wyboru odwołujące<br>się do właściwości wodorotlenku magnezu lub do właściwości wodorotlenku glinu<br>i wodorotlenku cynku.<br>0 p. - za odpowiedź niepełną lub niepoprawną albo brak odpowiedzi.<br>Poprawna odpowiedź<br>Metal, którego jony zidentyfikowano podczas opisanego doświadczenia to (Al / Mg / Zn).<br>Uzasadnienie wyboru, np.:<br>Mg(OH)2 jako jedyny nie reaguje z NaOH.<br>lub<br>Powstały w reakcji Mg2+ + 2OH- → Mg(OH)2 wodorotlenek magnezu nie jest amfoteryczny<br>i<br>dlatego<br>nie<br>reaguje<br>z<br>nadmiarem<br>NaOH.<br>Natomiast<br>wodorotlenki<br>cynku<br>i glinu to związki amfoteryczne.<br>lub<br>Mg(OH)2 ma charakter zasadowy.<br>Uwagi:<br> Uzasadnienie, w którym zdający odwoła się do możliwości tworzenia kompleksów<br>z jonami OH- przez cynk i glin lub do braku takiej możliwości w przypadku magnezu, należy<br>uznać za poprawne.<br> Stwierdzenie, że magnez nie jest pierwiastkiem amfoterycznym, jest odpowiedzią<br>niewystarczającą.<br> Odwołanie się do reakcji metali z jonami OH- jest błędne.</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź: <strong>Zn</strong></h4>\n<p>Metal, którego jony zidentyfikowano podczas pierwszego doświadczenia, to <strong>Zn</strong> (cynk).</p>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> W treści zadania nie załączono pełnego opisu doświadczenia - poniższe rozwiązanie opiera się na najczęściej spotykanych w arkuszach CKE schematach identyfikacji jonów z trójki Al/Mg/Zn. Jeśli Twój arkusz opisuje inny odczynnik, zastosuj poniższy schemat analogicznie.</blockquote>\n<h4>Sposób 1 - Identyfikacja przez nadmiar odczynnika (NaOH lub NH₃)</h4>\n<p><strong>Typowe doświadczenie:</strong> Do roztworu soli nieznanego metalu dodano odczynnik (NaOH lub NH₃), obserwując zachowanie osadu w nadmiarze.</p>\n<h5>Krok 1 - Reakcja każdego jonu z NaOH (lub NH₃)</h5>\n<p>Każdy z trzech jonów tworzy biały osad wodorotlenku:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><msup><mi>l</mi><mn>3</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>3</mn><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>A</mi><mi>l</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>3</mn><mi>v</mi></mrow></mrow></math></div>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>M</mi><msup><mi>g</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>M</mi><mi>g</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mi>v</mi></mrow></mrow></math></div>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><msup><mi>n</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mi>v</mi></mrow></mrow></math></div>\n<p>Na tym etapie wszystkie trzy dają biały osad - nie ma jeszcze różnicy.</p>\n<h5>Krok 2 - Zachowanie w <strong>nadmiarze NaOH</strong></h5>\n<p>Tu pojawia się różnica:</p>\n<p>| Jon | Osad w nadmiarze NaOH | Wyjaśnienie |<br>| <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><msup><mi>l</mi><mn>3</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> | <strong>Rozpuszcza się</strong> | Al(OH)₃ jest amfoteryczny |<br>| <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>M</mi><msup><mi>g</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> | <strong>Nie rozpuszcza się</strong> | Mg(OH)₂ nie jest amfoteryczny |<br>| <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><msup><mi>n</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> | <strong>Rozpuszcza się</strong> | Zn(OH)₂ jest amfoteryczny |</p>\n<p>Reakcje rozpuszczania:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><mi>l</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>3</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>s</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>A</mi><mi>l</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>4</mn><mo stretchy=\"false\">]</mo><mo>&#x02212;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>s</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>4</mn><msup><mo stretchy=\"false\">]</mo><mn>2</mn></msup><mo>&#x02212;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<p>Po nadmiarze NaOH można odróżnić <strong>Mg</strong> (osad zostaje) od <strong>Al i Zn</strong> (osad znika) - ale Al i Zn zachowują się identycznie.</p>\n<h5>Krok 3 - Różnicowanie Al od Zn: <strong>nadmiar NH₃</strong></h5>\n<p>To jest klucz do identyfikacji <strong>Zn²⁺</strong>:</p>\n<p>| Jon | Osad w nadmiarze NH₃ | Wyjaśnienie |<br>| <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><msup><mi>l</mi><mn>3</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> | <strong>Nie rozpuszcza się</strong> | Al(OH)₃ nie tworzy kompleksów z NH₃ |<br>| <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>M</mi><msup><mi>g</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> | <strong>Nie rozpuszcza się</strong> | Mg(OH)₂ nie tworzy kompleksów z NH₃ |<br>| <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><msup><mi>n</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> | <strong>Rozpuszcza się</strong> | Tworzy trwały kompleks tetraaminocynkowy |</p>\n<p>Reakcja identyfikująca <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><msup><mi>n</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math>:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>s</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>4</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>4</mn><msup><mo stretchy=\"false\">]</mo><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<p><strong>Wniosek:</strong> Jeśli biały osad rozpuścił się w <strong>nadmiarze NH₃</strong> - to jednoznacznie wskazuje na jony <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><msup><mi>n</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math>, bo ani <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><msup><mi>l</mi><mn>3</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math>, ani <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>M</mi><msup><mi>g</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> tego nie robią.</p>\n<h4>Sposób 2 - Weryfikacja przez właściwości amfoteryczne</h4>\n<p>Możemy zweryfikować identyfikację Zn dwuetapowo:</p>\n<p><strong>Test 1:</strong> Dodaj nadmiar HCl → osad rozpuści się (Zn(OH)₂ reaguje z kwasem):</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>s</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>H</mi><mi>C</mi><mi>l</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>Z</mi><mi>n</mi><mi>C</mi><mi>l</mi><mn>2</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>l</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<p><strong>Test 2:</strong> Dodaj nadmiar NaOH → osad rozpuści się (właściwość amfoteryczna):</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>s</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>N</mi><mi>a</mi><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>N</mi><mi>a</mi><mn>2</mn><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>4</mn><mo stretchy=\"false\">]</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<p>Tylko <strong>Zn</strong> reaguje z oboma: kwasem I zasadą, a dodatkowo tworzy kompleks z NH₃. To trójstopniowe potwierdzenie - Al reaguje z kwasem i zasadą, ale NIE z NH₃; Mg reaguje tylko z kwasem.</p>\n<h4>Wzory z karty CKE</h4>\n<p>📖 <strong>Karta wzorów str. 14 - Tabela rozpuszczalności:</strong><br>Zn(OH)₂ oznaczone jako osad (↓), co potwierdza tworzenie białego osadu z NaOH. Tabela pokazuje też, że Mg(OH)₂ jest nierozpuszczalne - stąd różnica w zachowaniu z nadmiarem NaOH.</p>\n<p>📖 <strong>Karta wzorów str. 12 - Potencjały standardowe redukcji:</strong><br>Potencjały <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>E</mi><mi>°</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><msup><mi>l</mi><mn>3</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002F;</mo><mi>A</mi><mi>l</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x02212;</mo><mn>1</mn><mrow><mo>&#x0002C;</mo></mrow><mn>662</mn><mtext>&#x000A0;V</mtext></mrow></math>, <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>E</mi><mi>°</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>M</mi><msup><mi>g</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002F;</mo><mi>M</mi><mi>g</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x02212;</mo><mn>2</mn><mrow><mo>&#x0002C;</mo></mrow><mn>356</mn><mtext>&#x000A0;V</mtext></mrow></math>, <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>E</mi><mi>°</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><msup><mi>n</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002F;</mo><mi>Z</mi><mi>n</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x02212;</mo><mn>0</mn><mrow><mo>&#x0002C;</mo></mrow><mn>762</mn><mtext>&#x000A0;V</mtext></mrow></math> potwierdzają, że wszystkie trzy metale są aktywnymi redukutorami - nie można ich odróżnić samą elektrochemią bez dodatkowych testów.</p>\n<p>W identyfikacji jonów <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><msup><mi>l</mi><mn>3</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math>, <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>M</mi><msup><mi>g</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math>, <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><msup><mi>n</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> kluczowa jest <strong>znajomość właściwości amfoterycznych</strong> i <strong>zdolności tworzenia kompleksów</strong> - tych wartości nie ma wprost na karcie, ale wynikają z układu okresowego i grup chemicznych.</p>\n<h4>Dlaczego inne odpowiedzi są błędne</h4>\n<p>| Wariant | Błąd |<br>| <strong>Al</strong> | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><msup><mi>l</mi><mn>3</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> też jest amfoteryczny (osad rozpuszcza się w nadmiarze NaOH), ALE nie tworzy kompleksu z NH₃. Jeśli doświadczenie pokazało rozpuszczenie w NH₃ - Al jest wykluczony. Pomylenie Al z Zn to najczęstszy błąd w tej grupie zadań. |<br>| <strong>Mg</strong> | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>M</mi><msup><mi>g</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> nie jest amfoteryczny - Mg(OH)₂ nie rozpuszcza się ani w nadmiarze NaOH, ani w NH₃. Jeśli obserwowano rozpuszczenie osadu → Mg automatycznie wykluczony. |</p>\n<h4>Schemat oceniania CKE</h4>\n<p><strong>1 pkt</strong> - za poprawne podkreslenie symbolu metalu i poprawne uzasadnienie odwolujace sie do wlasciwosci wodorotlenku magnezu lub do amfoterycznosci wodorotlenkow glinu i cynku.<br><strong>0 pkt</strong> - za odpowiedz niepelna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.</p>\n<p>Klucz CKE: metal to <strong>Mg</strong>. Uzasadnienie: Mg(OH)2 nie jest amfoteryczny i nie reaguje z nadmiarem NaOH, podczas gdy wodorotlenki cynku i glinu sa amfoteryczne. Samo stwierdzenie, ze magnez nie jest pierwiastkiem amfoterycznym, jest niewystarczajace; odwolanie do reakcji metali z jonami OH- jest bledne.</p>\n<h4>Typowe pułapki i uwagi</h4>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Zarówno Al(OH)₃, jak i Zn(OH)₂ rozpuszczają się w <strong>nadmiarze NaOH</strong> - nie wystarczy jeden test z NaOH żeby je odróżnić! Potrzebujesz NH₃ jako drugiego odczynnika.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Kompleks tetraaminocynkowy <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>4</mn><msup><mo stretchy=\"false\">]</mo><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> to bezbarwny roztwór - osad &quot;magicznie&quot; znika po dolaniu nadmiaru amoniaku. Uczniowie często interpretują to jako &quot;reakcja nie zaszła&quot; i wybierają błędną odpowiedź.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Mg(OH)₂ jest biały i galaretowaty jak Al(OH)₃ i Zn(OH)₂ - wygląd osadu nic tu nie mówi. Liczy się tylko <strong>zachowanie w nadmiarze odczynnika</strong>.</blockquote>"}]}