{"id":"chemia-2019-maj-matura-rozszerzona/zad/10.2","paper_id":"chemia-2019-maj-matura-rozszerzona","number":"10.2","points":2,"ptype":"open","subject":"chemia","category":"matura","year":2019,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 10.2. (0-2)\nPodczas drugiego doświadczenia próbki roztworów z kolb I i III umieszczono\nw probówkach oznaczonych tymi samymi numerami i do każdej z nich dodawano kroplami\nroztwór amoniaku. Najpierw w obu probówkach wytrącił się biały osad, ale przy dodawaniu\nkolejnych porcji odczynnika zaobserwowano roztworzenie się osadu w probówce I.\nNapisz:\nw formie jonowej skróconej równanie reakcji, w wyniku której w probówce III\nwytrącił się biały osad;\nw formie jonowej skróconej równanie reakcji, w wyniku której nastąpiło\nroztworzenie białego osadu w probówce I.\nWypełnia\negzaminator\nNr zadania\n9.1.\n9.2. 10.1. 10.2.\nMaks. liczba pkt\n1\n1\n1\n2\nUzyskana liczba pkt\nMCH_1R\nInformacja do zadań 11.-12.\nW temperaturze T rozpuszczono w wodzie kwas HX. Równowagę w otrzymanym roztworze\nilustruje równanie\nO\nH\nHX\n2\n⇄\n+ + X\nO\nH3\nPoniższy wykres przedstawia procentowy udział drobin znajdujących się w wodnym roztworze\nkwasu HX o temperaturze T (na wykresie nie uwzględniono wody oraz jonów pochodzących\nz autodysocjacji wody).","answer":null,"answer_text":"Zadanie 10.2. (0-2)\nI. Wykorzystanie\ni tworzenie informacji.\nIII. Opanowanie\nczynności praktycznych.\nIV etap edukacyjny - poziom rozszerzony\n7. Metale. Zdający:\n7.3) analizuje i porównuje właściwości fizyczne i chemiczne\nmetali […].\nSchemat punktowania\n2 p. - za poprawne napisanie w formie jonowej skróconej dwóch równań reakcji.\n1 p. - za poprawne napisanie w formie jonowej skróconej jednego równania reakcji.\n0 p. - za błędne napisanie równań reakcji (błędne wzory reagentów, błędne współczynniki\nstechiometryczne, niewłaściwa forma zapisu) albo brak odpowiedzi.\nPoprawna odpowiedź\n• równanie reakcji, w wyniku której w probówce III wytrącił się biały osad\n3+\n3\n2\n3\n4\nAl\n3NH\nH O\nAl(OH) ( )\n3NH\n⋅\n→\n↓\nlub\n3+\n3\n2\n3\n4\nAl\n3NH\n3H O\nAl(OH) ( )\n3NH\n→\n↓\nlub\n3+\n3\nAl\n3OH\nAl(OH) ( )\n-→\n↓\n• równanie reakcji, w wyniku której nastąpiło roztworzenie białego osadu w probówce I\nZn(OH)2 + 4NH3·H2O → [Zn(NH3)4]2+ + 2OH - + 4H2O\nlub Zn(OH)2 + 4NH3 → [Zn(NH3)4]2+ + 2OH -\nUwaga: Brak nawiasu kwadratowego we wzorze jonu kompleksowego nie powoduje utraty\npunktu.","solution":"## Poprawna odpowiedź:\n\n**Wytrącenie białego osadu w probówce III** (zawiera jony \\(\\ce{Al^3+}\\)):\n\\[\\ce{Al^3+ + 3NH3 * H2O -> Al(OH)3 v + 3NH4+}\\]\n\n**Roztworzenie białego osadu w probówce I** (zawiera jony \\(\\ce{Zn^2+}\\)):\n\\[\\ce{Zn(OH)2 + 4NH3 -> [Zn(NH3)4]^2+ + 2OH-}\\]\n\n## Sposób 1 - analiza zachowania osadów z nadmiarem amoniaku\n\n**Krok 1 - identyfikacja zawartości kolb**\n\nZ opisu pierwszego doświadczenia (kontekst zadania 10.1) wnioskujemy:\n- **Kolba I** - roztwór soli cynku (\\(\\ce{ZnSO4}\\) lub \\(\\ce{ZnCl2}\\)), jony \\(\\ce{Zn^2+}\\)\n- **Kolba III** - roztwór soli glinu (\\(\\ce{AlCl3}\\) lub \\(\\ce{Al2(SO4)3}\\)), jony \\(\\ce{Al^3+}\\)\n\n**Krok 2 - wytrącenie białego osadu w probówce III**\n\nWodny roztwór amoniaku (\\(\\ce{NH3 * H2O}\\)) jest słabą zasadą - dostarcza jonów \\(\\ce{OH-}\\). Jony \\(\\ce{Al^3+}\\) reagują z nimi, tworząc biały, galaretowaty osad wodorotlenku glinu:\n\n\\[\\ce{Al^3+ + 3NH3 * H2O -> Al(OH)3 v + 3NH4+}\\]\n\n\\(\\ce{Al(OH)3}\\) **nie rozpuszcza się** w nadmiarze amoniaku - \\(\\ce{NH3}\\) jest za słabą zasadą, żeby stworzyć kompleks z Al. Osad pozostaje.\n\n**Krok 3 - wytrącenie białego osadu w probówce I**\n\nPodobnie jony \\(\\ce{Zn^2+}\\) reagują z małą ilością amoniaku - najpierw tworzy się biały osad wodorotlenku cynku:\n\n\\[\\ce{Zn^2+ + 2NH3 * H2O -> Zn(OH)2 v + 2NH4+}\\]\n\n**Krok 4 - roztworzenie osadu w probówce I (nadmiar \\(\\ce{NH3}\\))**\n\n\\(\\ce{Zn(OH)2}\\) jest amfoteryczny i jako kwas Lewisa chętnie tworzy kompleksy z amoniną jako ligandem. Przy nadmiarze \\(\\ce{NH3}\\) osad przechodzi do roztworu:\n\n\\[\\ce{Zn(OH)2 + 4NH3 -> [Zn(NH3)4]^2+ + 2OH-}\\]\n\nProdukt - **tetraaminocynkan(II)** \\(\\ce{[Zn(NH3)4]^2+}\\) - jest bezbarwnym, rozpuszczalnym kompleksem. Osad znika.\n\n## Sposób 2 - weryfikacja przez bilans ładunków i atomów\n\n**Reakcja glinu:**\n\n\\[\\ce{Al^3+ + 3NH3 * H2O -> Al(OH)3 v + 3NH4+}\\]\n\n- Ładunki: lewa = \\(+3\\), prawa = \\(3 \\times (+1) = +3\\) ✓\n- Atomy N: 3 = 3 ✓; H: \\(3 \\times 4 = 12\\), prawa: \\(3 + 3 \\times 4 = 15\\) poczekaj:\n\nLewa strona: 3 N, \\(3 \\times (3+1) = 12\\) H, 3 O\nPrawa strona: 3 O (w \\(\\ce{Al(OH)3}\\)), 3 N, \\(3 + 3 \\times 4 = 15\\)\n\nSprawdzam dokładniej: \\(\\ce{NH3 * H2O}\\) to 1 N + 5 H + 1 O. Trzy cząsteczki = 3 N + 15 H + 3 O.\nPrawa: \\(\\ce{Al(OH)3}\\) = 3 O + 3 H; \\(\\ce{3NH4+}\\) = 3 N + 12 H.\nRazem prawa: 3 N + 15 H + 3 O ✓ Bilans zgadza się.\n\n**Reakcja rozpuszczenia Zn(OH)₂:**\n\n\\[\\ce{Zn(OH)2 + 4NH3 -> [Zn(NH3)4]^2+ + 2OH-}\\]\n\n- Ładunki: lewa = 0, prawa = \\(+2 + 2 \\times (-1) = 0\\) ✓\n- Zn: 1 = 1 ✓; N: 4 = 4 ✓; O: 2 = 2 ✓; H: \\(2 + 4 \\times 3 = 14\\), prawa: \\(4 \\times 3 + 2 = 14\\) ✓\n\nOba równania poprawnie zbilansowane.\n\n## Wzory z karty CKE\n\nW tym zadaniu nie korzystamy z liczbowych stałych z karty wzorów.\n\n📖 **Karta wzorów str. 14 - Tabela rozpuszczalności:**\nPotwierdza, że \\(\\ce{Al(OH)3}\\) jest **nierozpuszczalny** (oznaczenie \"n\"), \\(\\ce{Zn(OH)2}\\) także - stąd oba wytrącają się jako osady po dodaniu słabej zasady (amoniaku). Tabela pomaga zrozumieć, dlaczego w pierwszym kroku powstaje osad w obu probówkach.\n\n📖 **Karta wzorów str. 12 - Potencjały i właściwości metali (kontekst ogólny):**\nCynk jest metalem tworzącym kompleksy amoniakatowe - informacja ta wynika z chemii grupy 12 układu okresowego (str. 15). Glin kompleksów z \\(\\ce{NH3}\\) nie tworzy - tworzy je dopiero z \\(\\ce{OH-}\\) (w nadmiarze NaOH).\n\n## Schemat oceniania CKE\n\n**2 pkt** - za poprawne napisanie w formie jonowej skroconej dwoch rownan reakcji.\n**1 pkt** - za poprawne jedno rownanie.\n**0 pkt** - za bledne rownania (bledne wzory, wspolczynniki, forma zapisu) albo brak odpowiedzi.\n\nKlucz CKE: probowka III (bialy osad): \\(\\ce{Al^3+ + 3NH3.H2O -> Al(OH)3 v + 3NH4+}\\) (lub z \\(\\ce{3OH-}\\)); probowka I (roztworzenie osadu): \\(\\ce{Zn(OH)2 + 4NH3.H2O -> [Zn(NH3)4]^2+ + 2OH- + 4H2O}\\). Brak nawiasu kwadratowego we wzorze jonu kompleksowego nie powoduje utraty punktu.\n\n## Typowe pułapki\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Nie mylić amoniaku z wodorotlenkiem sodu! \\(\\ce{NaOH}\\) rozpuszcza \\(\\ce{Al(OH)3}\\) (glinian - amfoteryczność), a \\(\\ce{NH3}\\) - nie. W tym zadaniu odczynnikiem jest amoniak, więc osad w probówce III **pozostaje**.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Równanie rozpuszczenia osadu to **osobna reakcja** od jego wytrącenia. Pytanie pyta o roztworzenie \\(\\ce{Zn(OH)2}\\), czyli substratem musi być \\(\\ce{Zn(OH)2}\\), nie \\(\\ce{Zn^2+}\\).\n\n> ⚠️ **Uwaga:** W kompleksie cynku liczba ligandów \\(\\ce{NH3}\\) wynosi **4** (koordynacja 4 dla Zn²⁺). Częsty błąd to napisanie 2 lub 6 cząsteczek \\(\\ce{NH3}\\).","image":"img/chemia-2019-maj-matura-rozszerzona/zad-10.2.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":7,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Chemia · Matura · maj 2019 (rozszerzona)","subject_label":"Chemia","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 10.2. (0-2)<br>Podczas drugiego doświadczenia próbki roztworów z kolb I i III umieszczono<br>w probówkach oznaczonych tymi samymi numerami i do każdej z nich dodawano kroplami<br>roztwór amoniaku. Najpierw w obu probówkach wytrącił się biały osad, ale przy dodawaniu<br>kolejnych porcji odczynnika zaobserwowano roztworzenie się osadu w probówce I.<br>Napisz:<br>w formie jonowej skróconej równanie reakcji, w wyniku której w probówce III<br>wytrącił się biały osad;<br>w formie jonowej skróconej równanie reakcji, w wyniku której nastąpiło<br>roztworzenie białego osadu w probówce I.<br>Wypełnia<br>egzaminator<br>Nr zadania<br>9.1.<br>9.2. 10.1. 10.2.<br>Maks. liczba pkt<br>1<br>1<br>1<br>2<br>Uzyskana liczba pkt<br>MCH_1R<br>Informacja do zadań 11.-12.<br>W temperaturze T rozpuszczono w wodzie kwas HX. Równowagę w otrzymanym roztworze<br>ilustruje równanie<br>O<br>H<br>HX<br>2<br>⇄</p>\n<ul><li>+ X</li></ul>\n<p>O<br>H3<br>Poniższy wykres przedstawia procentowy udział drobin znajdujących się w wodnym roztworze<br>kwasu HX o temperaturze T (na wykresie nie uwzględniono wody oraz jonów pochodzących<br>z autodysocjacji wody).</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 10.2. (0-2)<br>I. Wykorzystanie<br>i tworzenie informacji.<br>III. Opanowanie<br>czynności praktycznych.<br>IV etap edukacyjny - poziom rozszerzony</p>\n<ol><li>Metale. Zdający:</li></ol>\n<p>7.3) analizuje i porównuje właściwości fizyczne i chemiczne<br>metali […].<br>Schemat punktowania<br>2 p. - za poprawne napisanie w formie jonowej skróconej dwóch równań reakcji.<br>1 p. - za poprawne napisanie w formie jonowej skróconej jednego równania reakcji.<br>0 p. - za błędne napisanie równań reakcji (błędne wzory reagentów, błędne współczynniki<br>stechiometryczne, niewłaściwa forma zapisu) albo brak odpowiedzi.<br>Poprawna odpowiedź<br>• równanie reakcji, w wyniku której w probówce III wytrącił się biały osad<br>3+<br>3<br>2<br>3<br>4<br>Al<br>3NH<br>H O<br>Al(OH) ( )<br>3NH<br>⋅<br>→<br>↓<br>lub<br>3+<br>3<br>2<br>3<br>4<br>Al<br>3NH<br>3H O<br>Al(OH) ( )<br>3NH<br>→<br>↓<br>lub<br>3+<br>3<br>Al<br>3OH<br>Al(OH) ( )<br>-→<br>↓<br>• równanie reakcji, w wyniku której nastąpiło roztworzenie białego osadu w probówce I<br>Zn(OH)2 + 4NH3·H2O → [Zn(NH3)4]2+ + 2OH - + 4H2O<br>lub Zn(OH)2 + 4NH3 → [Zn(NH3)4]2+ + 2OH -<br>Uwaga: Brak nawiasu kwadratowego we wzorze jonu kompleksowego nie powoduje utraty<br>punktu.</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź:</h4>\n<p><strong>Wytrącenie białego osadu w probówce III</strong> (zawiera jony <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><msup><mi>l</mi><mn>3</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math>):</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><msup><mi>l</mi><mn>3</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>3</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo>&#x0002A;</mo><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>A</mi><mi>l</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>3</mn><mi>v</mi><mo>&#x0002B;</mo><mn>3</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<p><strong>Roztworzenie białego osadu w probówce I</strong> (zawiera jony <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><msup><mi>n</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math>):</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo><mn>4</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>4</mn><msup><mo stretchy=\"false\">]</mo><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<h4>Sposób 1 - analiza zachowania osadów z nadmiarem amoniaku</h4>\n<p><strong>Krok 1 - identyfikacja zawartości kolb</strong></p>\n<p>Z opisu pierwszego doświadczenia (kontekst zadania 10.1) wnioskujemy:</p>\n<ul><li><strong>Kolba I</strong> - roztwór soli cynku (<math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><mi>n</mi><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn></mrow></mrow></math> lub <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><mi>n</mi><mi>C</mi><mi>l</mi><mn>2</mn></mrow></mrow></math>), jony <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><msup><mi>n</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math></li><li><strong>Kolba III</strong> - roztwór soli glinu (<math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><mi>l</mi><mi>C</mi><mi>l</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math> lub <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><mi>l</mi><mn>2</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>S</mi><mi>O</mi><mn>4</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>3</mn></mrow></mrow></math>), jony <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><msup><mi>l</mi><mn>3</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math></li></ul>\n<p><strong>Krok 2 - wytrącenie białego osadu w probówce III</strong></p>\n<p>Wodny roztwór amoniaku (<math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo>&#x0002A;</mo><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi></mrow></mrow></math>) jest słabą zasadą - dostarcza jonów <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math>. Jony <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><msup><mi>l</mi><mn>3</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> reagują z nimi, tworząc biały, galaretowaty osad wodorotlenku glinu:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><msup><mi>l</mi><mn>3</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>3</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo>&#x0002A;</mo><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>A</mi><mi>l</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>3</mn><mi>v</mi><mo>&#x0002B;</mo><mn>3</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<p><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><mi>l</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>3</mn></mrow></mrow></math> <strong>nie rozpuszcza się</strong> w nadmiarze amoniaku - <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math> jest za słabą zasadą, żeby stworzyć kompleks z Al. Osad pozostaje.</p>\n<p><strong>Krok 3 - wytrącenie białego osadu w probówce I</strong></p>\n<p>Podobnie jony <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><msup><mi>n</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> reagują z małą ilością amoniaku - najpierw tworzy się biały osad wodorotlenku cynku:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><msup><mi>n</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo>&#x0002A;</mo><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mi>v</mi><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<p><strong>Krok 4 - roztworzenie osadu w probówce I (nadmiar <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math>)</strong></p>\n<p><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn></mrow></mrow></math> jest amfoteryczny i jako kwas Lewisa chętnie tworzy kompleksy z amoniną jako ligandem. Przy nadmiarze <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math> osad przechodzi do roztworu:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo><mn>4</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>4</mn><msup><mo stretchy=\"false\">]</mo><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<p>Produkt - <strong>tetraaminocynkan(II)</strong> <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>4</mn><msup><mo stretchy=\"false\">]</mo><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> - jest bezbarwnym, rozpuszczalnym kompleksem. Osad znika.</p>\n<h4>Sposób 2 - weryfikacja przez bilans ładunków i atomów</h4>\n<p><strong>Reakcja glinu:</strong></p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><msup><mi>l</mi><mn>3</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>3</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo>&#x0002A;</mo><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>A</mi><mi>l</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>3</mn><mi>v</mi><mo>&#x0002B;</mo><mn>3</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<ul><li>Ładunki: lewa = <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x0002B;</mo><mn>3</mn></mrow></math>, prawa = <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mn>3</mn><mo>&#x000D7;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>1</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>3</mn></mrow></math> ✓</li><li>Atomy N: 3 = 3 ✓; H: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mn>3</mn><mo>&#x000D7;</mo><mn>4</mn><mo>&#x0003D;</mo><mn>12</mn></mrow></math>, prawa: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mn>3</mn><mo>&#x0002B;</mo><mn>3</mn><mo>&#x000D7;</mo><mn>4</mn><mo>&#x0003D;</mo><mn>15</mn></mrow></math> poczekaj:</li></ul>\n<p>Lewa strona: 3 N, <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mn>3</mn><mo>&#x000D7;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mn>3</mn><mo>&#x0002B;</mo><mn>1</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mn>12</mn></mrow></math> H, 3 O<br>Prawa strona: 3 O (w <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><mi>l</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>3</mn></mrow></mrow></math>), 3 N, <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mn>3</mn><mo>&#x0002B;</mo><mn>3</mn><mo>&#x000D7;</mo><mn>4</mn><mo>&#x0003D;</mo><mn>15</mn></mrow></math></p>\n<p>Sprawdzam dokładniej: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo>&#x0002A;</mo><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi></mrow></mrow></math> to 1 N + 5 H + 1 O. Trzy cząsteczki = 3 N + 15 H + 3 O.<br>Prawa: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><mi>l</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>3</mn></mrow></mrow></math> = 3 O + 3 H; <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mn>3</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> = 3 N + 12 H.<br>Razem prawa: 3 N + 15 H + 3 O ✓ Bilans zgadza się.</p>\n<p><strong>Reakcja rozpuszczenia Zn(OH)₂:</strong></p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo><mn>4</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>4</mn><msup><mo stretchy=\"false\">]</mo><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<ul><li>Ładunki: lewa = 0, prawa = <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mo>&#x000D7;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mo>&#x02212;</mo><mn>1</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mn>0</mn></mrow></math> ✓</li><li>Zn: 1 = 1 ✓; N: 4 = 4 ✓; O: 2 = 2 ✓; H: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo><mn>4</mn><mo>&#x000D7;</mo><mn>3</mn><mo>&#x0003D;</mo><mn>14</mn></mrow></math>, prawa: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mn>4</mn><mo>&#x000D7;</mo><mn>3</mn><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mo>&#x0003D;</mo><mn>14</mn></mrow></math> ✓</li></ul>\n<p>Oba równania poprawnie zbilansowane.</p>\n<h4>Wzory z karty CKE</h4>\n<p>W tym zadaniu nie korzystamy z liczbowych stałych z karty wzorów.</p>\n<p>📖 <strong>Karta wzorów str. 14 - Tabela rozpuszczalności:</strong><br>Potwierdza, że <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><mi>l</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>3</mn></mrow></mrow></math> jest <strong>nierozpuszczalny</strong> (oznaczenie &quot;n&quot;), <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn></mrow></mrow></math> także - stąd oba wytrącają się jako osady po dodaniu słabej zasady (amoniaku). Tabela pomaga zrozumieć, dlaczego w pierwszym kroku powstaje osad w obu probówkach.</p>\n<p>📖 <strong>Karta wzorów str. 12 - Potencjały i właściwości metali (kontekst ogólny):</strong><br>Cynk jest metalem tworzącym kompleksy amoniakatowe - informacja ta wynika z chemii grupy 12 układu okresowego (str. 15). Glin kompleksów z <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math> nie tworzy - tworzy je dopiero z <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math> (w nadmiarze NaOH).</p>\n<h4>Schemat oceniania CKE</h4>\n<p><strong>2 pkt</strong> - za poprawne napisanie w formie jonowej skroconej dwoch rownan reakcji.<br><strong>1 pkt</strong> - za poprawne jedno rownanie.<br><strong>0 pkt</strong> - za bledne rownania (bledne wzory, wspolczynniki, forma zapisu) albo brak odpowiedzi.</p>\n<p>Klucz CKE: probowka III (bialy osad): <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><msup><mi>l</mi><mn>3</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>3</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo>&#x0002E;</mo><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>A</mi><mi>l</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>3</mn><mi>v</mi><mo>&#x0002B;</mo><mn>3</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> (lub z <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mn>3</mn><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math>); probowka I (roztworzenie osadu): <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn><mo>&#x0002B;</mo><mn>4</mn><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo>&#x0002E;</mo><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>4</mn><msup><mo stretchy=\"false\">]</mo><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>O</mi><mi>H</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>4</mn><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi></mrow></mrow></math>. Brak nawiasu kwadratowego we wzorze jonu kompleksowego nie powoduje utraty punktu.</p>\n<h4>Typowe pułapki</h4>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Nie mylić amoniaku z wodorotlenkiem sodu! <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>a</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math> rozpuszcza <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><mi>l</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>3</mn></mrow></mrow></math> (glinian - amfoteryczność), a <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math> - nie. W tym zadaniu odczynnikiem jest amoniak, więc osad w probówce III <strong>pozostaje</strong>.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Równanie rozpuszczenia osadu to <strong>osobna reakcja</strong> od jego wytrącenia. Pytanie pyta o roztworzenie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn></mrow></mrow></math>, czyli substratem musi być <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>O</mi><mi>H</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn></mrow></mrow></math>, nie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><msup><mi>n</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math>.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> W kompleksie cynku liczba ligandów <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math> wynosi <strong>4</strong> (koordynacja 4 dla Zn²⁺). Częsty błąd to napisanie 2 lub 6 cząsteczek <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math>.</blockquote>"}]}