{"id":"chemia-2019-maj-matura-rozszerzona/zad/12.1","paper_id":"chemia-2019-maj-matura-rozszerzona","number":"12.1","points":1,"ptype":"open","subject":"chemia","category":"matura","year":2019,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 12.1. (0-1)\nOceń, czy zmieni się (wzrośnie, zmaleje) czy nie ulegnie zmianie wartość stopnia\ndysocjacji kwasu HX, jeśli do jego wodnego roztworu doda się niewielką ilość mocnego\nkwasu. Odpowiedź uzasadnij.\nOcena:\nUzasadnienie:\nHX\n54%\nH3O+\nX-\nMCH_1R","answer":null,"answer_text":"Zadanie 12.1. (0-1)\nSchemat punktowania\n1 p. - za poprawną ocenę i poprawne uzasadnienie odwołujące się do zmiany stężenia\nrównowagowego kwasu HX.\n0 p. - za odpowiedź niepełną lub niepoprawną albo brak odpowiedzi.\nPoprawna odpowiedź\nOcena: Stopień dysocjacji zmaleje.\nUzasadnienie, np.: Dodatek mocnego kwasu powoduje wzrost stężenia jonów H3O+, co\nskutkuje przesunięciem równowagi dysocjacji kwasu HX „w lewo”.\nlub\nMaleje wydajność dysocjacji kwasu HX.\nlub\nZgodnie z regułą przekory wzrośnie stężenie cząsteczek niezdysocjowanych kwasu HX.\nlub\nNastąpi cofnięcie procesu dysocjacji kwasu HX, a więc wzrośnie stężenie cząsteczek HX.\nUwaga: Uzasadnienie, w którym zdający stwierdza, że im większe jest stężenie kwasu, tym\nmniejszy jest stopień dysocjacji, jest błędne.","solution":"## Poprawna odpowiedź: stopień dysocjacji HX **zmaleje**.\n\nDodanie mocnego kwasu powoduje wzrost stężenia jonów \\(\\ce{H+}\\), co - zgodnie z regułą Le Chateliera - przesuwa równowagę dysocjacji HX w lewo, zmniejszając stopień dysocjacji.\n\n## Sposób 1 - Reguła Le Chateliera (efekt wspólnego jonu)\n\n**Równowaga dysocjacji słabego kwasu HX:**\n\n\\[\\ce{HX(aq) <=> H+(aq) + X-(aq)}\\]\n\n**Stała dysocjacji:**\n\n\\[K_a = \\frac{[\\ce{H+}][\\ce{X-}]}{[\\ce{HX}]} = \\text{const (w danej temperaturze)}\\]\n\n**Co się dzieje po dodaniu mocnego kwasu (np. \\(\\ce{HCl}\\))?**\n\nMocny kwas dysocjuje całkowicie:\n\n\\[\\ce{HCl -> H+(aq) + Cl-(aq)}\\]\n\nStężenie jonów \\(\\ce{H+}\\) w roztworze **wzrasta**.\n\n**Efekt na równowagę HX:**\n\nIloczyn \\([\\ce{H+}][\\ce{X-}]\\) chwilowo przekracza \\(K_a \\cdot [\\ce{HX}]\\), więc równowaga **przesuwa się w lewo** (reguła Le Chateliera). W nowym stanie równowagi:\n- \\([\\ce{X-}]\\) - maleje\n- \\([\\ce{HX}]\\) - rośnie\n\n**Stopień dysocjacji** to:\n\n\\[\\alpha = \\frac{[\\ce{X-}]}{c_0(\\ce{HX})}\\]\n\nPonieważ \\([\\ce{X-}]\\) zmalało, a \\(c_0(\\ce{HX})\\) (analityczne stężenie kwasu) nie zmieniło się, **\\(\\alpha\\) zmaleje**.\n\n> Zjawisko to nazywamy **efektem wspólnego jonu** - \\(\\ce{H+}\\) to jon wspólny dla dysocjacji HX i dodanego mocnego kwasu.\n\n## Sposób 2 - Weryfikacja przez wyrażenie na Ka\n\nZ wyrażenia na stałą dysocjacji:\n\n\\[K_a = \\frac{[\\ce{H+}][\\ce{X-}]}{[\\ce{HX}]} \\implies [\\ce{X-}] = \\frac{K_a \\cdot [\\ce{HX}]}{[\\ce{H+}]}\\]\n\nPo dodaniu mocnego kwasu \\([\\ce{H+}]\\) **rośnie** (mianownik rośnie), więc \\([\\ce{X-}]\\) **maleje** przy stałym \\(K_a\\).\n\nStopień dysocjacji:\n\n\\[\\alpha = \\frac{[\\ce{X-}]}{c_0(\\ce{HX})} \\downarrow\\]\n\nWynik zgodny ze Sposobem 1. ✓\n\n## Wzory z karty CKE\n\nW tym zadaniu nie używamy konkretnych wartości liczbowych z karty wzorów - wystarczy znajomość definicji stałej dysocjacji i reguły Le Chateliera.\n\n> 📖 Dla przypomnienia - **Karta wzorów str. 9** zawiera definicję stałej dysocjacji kwasów \\(K_a\\) i tabelę wartości \\(pK_a\\) dla wybranych kwasów. Gdyby zadanie dotyczyło konkretnego kwasu (np. \\(\\ce{CH3COOH}\\)), odczytałbyś \\(K_a\\) właśnie stamtąd.\n\n## Schemat oceniania CKE\n\n**1 pkt** - za poprawna ocene i uzasadnienie odwolujace sie do zmiany stezenia rownowagowego kwasu HX.\n**0 pkt** - za odpowiedz niepelna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.\n\nKlucz CKE: stopien dysocjacji **zmaleje**. Uzasadnienie: dodatek mocnego kwasu zwieksza stezenie \\(\\ce{H3O+}\\), co przesuwa rownowage dysocjacji HX w lewo. Uzasadnienie typu im wieksze stezenie kwasu, tym mniejszy stopien dysocjacji jest bledne.\n\n## Typowe pułapki i uwagi\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Częsty błąd to odpowiedź \"stopień dysocjacji nie zmienia się, bo \\(K_a\\) jest stałe\". \\(K_a\\) rzeczywiście jest stałe, ale \\(\\alpha\\) zależy od stężenia wszystkich jonów w roztworze - nie tylko od \\(K_a\\). Stałość \\(K_a\\) wymusza zmianę \\(\\alpha\\), gdy zmienia się \\([\\ce{H+}]\\).\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Nie mylić stopnia dysocjacji (\\(\\alpha\\)) z stałą dysocjacji (\\(K_a\\)). \\(K_a\\) w danej temperaturze jest stałe i NIE zmienia się po dodaniu mocnego kwasu. Zmienia się \\(\\alpha\\).\n\n> ⚠️ **Uwaga:** \"Niewielka ilość\" mocnego kwasu - nie zmienia to logiki rozwiązania, efekt wspólnego jonu działa zawsze, nawet przy małym dodatku. Przy bardzo dużym dodatku HX praktycznie przestaje dysocjować (\\(\\alpha \\to 0\\)).","image":"img/chemia-2019-maj-matura-rozszerzona/zad-12.1.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":8,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Chemia · Matura · maj 2019 (rozszerzona)","subject_label":"Chemia","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 12.1. (0-1)<br>Oceń, czy zmieni się (wzrośnie, zmaleje) czy nie ulegnie zmianie wartość stopnia<br>dysocjacji kwasu HX, jeśli do jego wodnego roztworu doda się niewielką ilość mocnego<br>kwasu. Odpowiedź uzasadnij.<br>Ocena:<br>Uzasadnienie:<br>HX<br>54%<br>H3O+<br>X-<br>MCH_1R</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 12.1. (0-1)<br>Schemat punktowania<br>1 p. - za poprawną ocenę i poprawne uzasadnienie odwołujące się do zmiany stężenia<br>równowagowego kwasu HX.<br>0 p. - za odpowiedź niepełną lub niepoprawną albo brak odpowiedzi.<br>Poprawna odpowiedź<br>Ocena: Stopień dysocjacji zmaleje.<br>Uzasadnienie, np.: Dodatek mocnego kwasu powoduje wzrost stężenia jonów H3O+, co<br>skutkuje przesunięciem równowagi dysocjacji kwasu HX „w lewo”.<br>lub<br>Maleje wydajność dysocjacji kwasu HX.<br>lub<br>Zgodnie z regułą przekory wzrośnie stężenie cząsteczek niezdysocjowanych kwasu HX.<br>lub<br>Nastąpi cofnięcie procesu dysocjacji kwasu HX, a więc wzrośnie stężenie cząsteczek HX.<br>Uwaga: Uzasadnienie, w którym zdający stwierdza, że im większe jest stężenie kwasu, tym<br>mniejszy jest stopień dysocjacji, jest błędne.</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź: stopień dysocjacji HX <strong>zmaleje</strong>.</h4>\n<p>Dodanie mocnego kwasu powoduje wzrost stężenia jonów <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math>, co - zgodnie z regułą Le Chateliera - przesuwa równowagę dysocjacji HX w lewo, zmniejszając stopień dysocjacji.</p>\n<h4>Sposób 1 - Reguła Le Chateliera (efekt wspólnego jonu)</h4>\n<p><strong>Równowaga dysocjacji słabego kwasu HX:</strong></p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003C;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mi>X</mi><mo>&#x02212;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<p><strong>Stała dysocjacji:</strong></p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>X</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></mfrac><mo>&#x0003D;</mo><mtext>const&#x000A0;(w&#x000A0;danej&#x000A0;temperaturze)</mtext></mrow></math></div>\n<p><strong>Co się dzieje po dodaniu mocnego kwasu (np. <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>C</mi><mi>l</mi></mrow></mrow></math>)?</strong></p>\n<p>Mocny kwas dysocjuje całkowicie:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>C</mi><mi>l</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mi>C</mi><mi>l</mi><mo>&#x02212;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<p>Stężenie jonów <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> w roztworze <strong>wzrasta</strong>.</p>\n<p><strong>Efekt na równowagę HX:</strong></p>\n<p>Iloczyn <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>X</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math> chwilowo przekracza <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo>&#x000B7;</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math>, więc równowaga <strong>przesuwa się w lewo</strong> (reguła Le Chateliera). W nowym stanie równowagi:</p>\n<ul><li><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>X</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math> - maleje</li><li><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math> - rośnie</li></ul>\n<p><strong>Stopień dysocjacji</strong> to:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>&#x003B1;</mi><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>X</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow><mrow><msub><mi>c</mi><mn>0</mn></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></mfrac></mrow></math></div>\n<p>Ponieważ <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>X</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math> zmalało, a <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>c</mi><mn>0</mn></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math> (analityczne stężenie kwasu) nie zmieniło się, <strong><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>&#x003B1;</mi></mrow></math> zmaleje</strong>.</p>\n<blockquote>Zjawisko to nazywamy <strong>efektem wspólnego jonu</strong> - <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> to jon wspólny dla dysocjacji HX i dodanego mocnego kwasu.</blockquote>\n<h4>Sposób 2 - Weryfikacja przez wyrażenie na Ka</h4>\n<p>Z wyrażenia na stałą dysocjacji:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>X</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></mfrac><mi>&#x027F9;</mi><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>X</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo>&#x000B7;</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></mfrac></mrow></math></div>\n<p>Po dodaniu mocnego kwasu <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math> <strong>rośnie</strong> (mianownik rośnie), więc <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>X</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math> <strong>maleje</strong> przy stałym <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math>.</p>\n<p>Stopień dysocjacji:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>&#x003B1;</mi><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>X</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow><mrow><msub><mi>c</mi><mn>0</mn></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></mfrac><mo>&#x02193;</mo></mrow></math></div>\n<p>Wynik zgodny ze Sposobem 1. ✓</p>\n<h4>Wzory z karty CKE</h4>\n<p>W tym zadaniu nie używamy konkretnych wartości liczbowych z karty wzorów - wystarczy znajomość definicji stałej dysocjacji i reguły Le Chateliera.</p>\n<blockquote>📖 Dla przypomnienia - <strong>Karta wzorów str. 9</strong> zawiera definicję stałej dysocjacji kwasów <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> i tabelę wartości <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>p</mi><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> dla wybranych kwasów. Gdyby zadanie dotyczyło konkretnego kwasu (np. <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math>), odczytałbyś <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> właśnie stamtąd.</blockquote>\n<h4>Schemat oceniania CKE</h4>\n<p><strong>1 pkt</strong> - za poprawna ocene i uzasadnienie odwolujace sie do zmiany stezenia rownowagowego kwasu HX.<br><strong>0 pkt</strong> - za odpowiedz niepelna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.</p>\n<p>Klucz CKE: stopien dysocjacji <strong>zmaleje</strong>. Uzasadnienie: dodatek mocnego kwasu zwieksza stezenie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>O</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math>, co przesuwa rownowage dysocjacji HX w lewo. Uzasadnienie typu im wieksze stezenie kwasu, tym mniejszy stopien dysocjacji jest bledne.</p>\n<h4>Typowe pułapki i uwagi</h4>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Częsty błąd to odpowiedź &quot;stopień dysocjacji nie zmienia się, bo <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> jest stałe&quot;. <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> rzeczywiście jest stałe, ale <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>&#x003B1;</mi></mrow></math> zależy od stężenia wszystkich jonów w roztworze - nie tylko od <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math>. Stałość <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> wymusza zmianę <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>&#x003B1;</mi></mrow></math>, gdy zmienia się <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math>.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Nie mylić stopnia dysocjacji (<math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>&#x003B1;</mi></mrow></math>) z stałą dysocjacji (<math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math>). <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> w danej temperaturze jest stałe i NIE zmienia się po dodaniu mocnego kwasu. Zmienia się <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>&#x003B1;</mi></mrow></math>.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> &quot;Niewielka ilość&quot; mocnego kwasu - nie zmienia to logiki rozwiązania, efekt wspólnego jonu działa zawsze, nawet przy małym dodatku. Przy bardzo dużym dodatku HX praktycznie przestaje dysocjować (<math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>&#x003B1;</mi><mo>&#x02192;</mo><mn>0</mn></mrow></math>).</blockquote>"}]}