{"id":"chemia-2019-maj-matura-rozszerzona/zad/12.2","paper_id":"chemia-2019-maj-matura-rozszerzona","number":"12.2","points":1,"ptype":"open","subject":"chemia","category":"matura","year":2019,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 12.2. (0-1)\nOceń, czy zmieni się (wzrośnie, zmaleje) czy nie ulegnie zmianie wartość stałej dysocjacji\nkwasu HX, jeśli do jego wodnego roztworu doda się niewielką ilość mocnego kwasu.\nOdpowiedź uzasadnij.\nOcena:\nUzasadnienie:","answer":null,"answer_text":"Zadanie 12.2. (0-1)\nSchemat punktowania\n1 p. - za poprawną ocenę i poprawne uzasadnienie odwołujące się do niezależności stałej\ndysocjacji od stężenia reagentów lub do braku zmiany temperatury, lub do warunków\ndoświadczenia.\n0 p. - za odpowiedź niepełną lub niepoprawną albo brak odpowiedzi.\nPoprawna odpowiedź\nOcena: Wartość stałej dysocjacji nie ulegnie zmianie.\nUzasadnienie, np.: Wartość stałej dysocjacji nie zależy od składu roztworu.\nlub\nWartość stałe dysocjacji nie zależy od stężenia kwasu HX lub jonów H+.\nlub\nPonieważ nie zmieniła się temperatura.","solution":"## Poprawna odpowiedź\n\nWartość stałej dysocjacji kwasu \\(\\ce{HX}\\) **nie ulegnie zmianie**.\n\n## Sposób 1 - Definicja termodynamiczna stałej dysocjacji\n\nStała dysocjacji kwasu \\(\\ce{HX}\\) opisuje równowagę:\n\n\\[\\ce{HX + H2O <=> H3O+ + X-}\\]\n\ni jest zdefiniowana jako:\n\n\\[K_a = \\frac{[\\ce{H3O+}][\\ce{X-}]}{[\\ce{HX}]}\\]\n\n**Kluczowa obserwacja:** \\(K_a\\) jest stałą równowagi tej reakcji. Stałe równowagi zależą **wyłącznie od temperatury** - nie od stężeń składników układu.\n\nGdy dodajemy mocny kwas (np. \\(\\ce{HCl}\\)), wzrasta stężenie \\(\\ce{H3O+}\\) w roztworze. Układ jest teraz wytrącony ze stanu równowagi - mianownik jest \"za mały\", a licznik \"za duży\". Dlatego równowaga przesuwa się w lewo (zgodnie z regułą przekory), zmniejszając \\([\\ce{H3O+}]\\) i \\([\\ce{X-}]\\), a zwiększając \\([\\ce{HX}]\\).\n\nStężenia poszczególnych składników zmieniają się, ale **iloraz \\(\\frac{[\\ce{H3O+}][\\ce{X-}]}{[\\ce{HX}]}\\) powraca do tej samej wartości \\(K_a\\)** - bo temperatura się nie zmieniła.\n\n**Wniosek:** Stała dysocjacji \\(K_a\\) nie zmienia się.\n\n## Sposób 2 - Weryfikacja przez regułę przekory (Le Chatelier)\n\nSprawdzamy, co faktycznie dzieje się z układem po dodaniu mocnego kwasu:\n\n1. Dodajemy \\(\\ce{HCl -> H+ + Cl-}\\) - rośnie \\([\\ce{H3O+}]\\)\n2. Reguła Le Chateliera: równowaga przesuwa się w **lewo** (w stronę \\(\\ce{HX}\\))\n3. Efekt: maleje \\([\\ce{X-}]\\), rośnie \\([\\ce{HX}]\\), a \\([\\ce{H3O+}]\\) spada (choć pozostaje wyższe niż przed dodaniem)\n\nPoliczmy iloraz reakcji \\(Q\\) tuż po dodaniu kwasu (przed przesunięciem równowagi):\n\n\\[Q = \\frac{[\\ce{H3O+}]_{\\text{wzrosło}} \\cdot [\\ce{X-}]}{[\\ce{HX}]} > K_a\\]\n\nUkład dąży do zmniejszenia \\(Q\\) z powrotem do \\(K_a\\) - przesuwa się w lewo. Ostatecznie \\(Q = K_a\\) ponownie, przy tej samej temperaturze.\n\n**Stężenia się zmieniają, \\(K_a\\) pozostaje taka sama.** Dodanie mocnego kwasu zmienia stopień dysocjacji \\(\\alpha\\) (maleje!), ale nie zmienia \\(K_a\\).\n\n## Wzory z karty CKE\n\n📖 **Karta wzorów str. 9 - Stałe dysocjacji kwasów:**\n\nKarta zawiera wartości \\(pK_a\\) dla wybranych kwasów słabych. Sama definicja:\n\\[K_a = \\frac{[\\ce{H3O+}][\\ce{A-}]}{[\\ce{HA}]}\\]\npotwierdza, że \\(K_a\\) to stała równowagi - jej wartość jest funkcją wyłącznie temperatury.\n\n## Schemat oceniania CKE\n\n**1 pkt** - za poprawna ocene i uzasadnienie odwolujace sie do niezaleznosci stalej dysocjacji od stezenia reagentow lub do braku zmiany temperatury.\n**0 pkt** - za odpowiedz niepelna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.\n\nKlucz CKE: wartosc stalej dysocjacji **nie ulegnie zmianie** - nie zalezy od skladu roztworu ani stezenia, a temperatura sie nie zmienila.\n\n## Typowe pułapki\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Najczęstszy błąd to stwierdzenie, że \"stała maleje, bo wzrósł mianownik \\([\\ce{H3O+}]\\)\". Uczeń zapomina, że układ reaguje na zaburzenie i przesuwa się w lewo - \\(K_a\\) to stała równowagi, nie chwilowa wartość \\(Q\\)!\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Nie mylić \\(K_a\\) ze **stopniem dysocjacji** \\(\\alpha\\). Stopień dysocjacji **maleje** po dodaniu mocnego kwasu (efekt wspólnego jonu), ale \\(K_a\\) pozostaje bez zmian.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** \\(K_a\\) zmienia się tylko przy zmianie **temperatury**. Zmiana stężeń (przez dodanie jonów, rozcieńczenie itp.) przesuwa równowagę, ale nie zmienia wartości stałej równowagi.","image":"img/chemia-2019-maj-matura-rozszerzona/zad-12.2.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":9,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Chemia · Matura · maj 2019 (rozszerzona)","subject_label":"Chemia","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 12.2. (0-1)<br>Oceń, czy zmieni się (wzrośnie, zmaleje) czy nie ulegnie zmianie wartość stałej dysocjacji<br>kwasu HX, jeśli do jego wodnego roztworu doda się niewielką ilość mocnego kwasu.<br>Odpowiedź uzasadnij.<br>Ocena:<br>Uzasadnienie:</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 12.2. (0-1)<br>Schemat punktowania<br>1 p. - za poprawną ocenę i poprawne uzasadnienie odwołujące się do niezależności stałej<br>dysocjacji od stężenia reagentów lub do braku zmiany temperatury, lub do warunków<br>doświadczenia.<br>0 p. - za odpowiedź niepełną lub niepoprawną albo brak odpowiedzi.<br>Poprawna odpowiedź<br>Ocena: Wartość stałej dysocjacji nie ulegnie zmianie.<br>Uzasadnienie, np.: Wartość stałej dysocjacji nie zależy od składu roztworu.<br>lub<br>Wartość stałe dysocjacji nie zależy od stężenia kwasu HX lub jonów H+.<br>lub<br>Ponieważ nie zmieniła się temperatura.</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź</h4>\n<p>Wartość stałej dysocjacji kwasu <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi></mrow></mrow></math> <strong>nie ulegnie zmianie</strong>.</p>\n<h4>Sposób 1 - Definicja termodynamiczna stałej dysocjacji</h4>\n<p>Stała dysocjacji kwasu <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi></mrow></mrow></math> opisuje równowagę:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi><mo>&#x0002B;</mo><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi><mo>&#x0003C;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>O</mi><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mi>X</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<p>i jest zdefiniowana jako:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>O</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>X</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></mfrac></mrow></math></div>\n<p><strong>Kluczowa obserwacja:</strong> <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> jest stałą równowagi tej reakcji. Stałe równowagi zależą <strong>wyłącznie od temperatury</strong> - nie od stężeń składników układu.</p>\n<p>Gdy dodajemy mocny kwas (np. <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>C</mi><mi>l</mi></mrow></mrow></math>), wzrasta stężenie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>O</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> w roztworze. Układ jest teraz wytrącony ze stanu równowagi - mianownik jest &quot;za mały&quot;, a licznik &quot;za duży&quot;. Dlatego równowaga przesuwa się w lewo (zgodnie z regułą przekory), zmniejszając <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>O</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math> i <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>X</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math>, a zwiększając <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math>.</p>\n<p>Stężenia poszczególnych składników zmieniają się, ale <strong>iloraz <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mfrac><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>O</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>X</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></mfrac></mrow></math> powraca do tej samej wartości <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math></strong> - bo temperatura się nie zmieniła.</p>\n<p><strong>Wniosek:</strong> Stała dysocjacji <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> nie zmienia się.</p>\n<h4>Sposób 2 - Weryfikacja przez regułę przekory (Le Chatelier)</h4>\n<p>Sprawdzamy, co faktycznie dzieje się z układem po dodaniu mocnego kwasu:</p>\n<ol><li>Dodajemy <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>C</mi><mi>l</mi><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mi>C</mi><mi>l</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math> - rośnie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>O</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math></li><li>Reguła Le Chateliera: równowaga przesuwa się w <strong>lewo</strong> (w stronę <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi></mrow></mrow></math>)</li><li>Efekt: maleje <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>X</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math>, rośnie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math>, a <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>O</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math> spada (choć pozostaje wyższe niż przed dodaniem)</li></ol>\n<p>Policzmy iloraz reakcji <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>Q</mi></mrow></math> tuż po dodaniu kwasu (przed przesunięciem równowagi):</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>Q</mi><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>O</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><msub><mo stretchy=\"false\">]</mo><mrow><mtext>wzrosło</mtext></mrow></msub><mo>&#x000B7;</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>X</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>X</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></mfrac><mo>&#x0003E;</mo><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math></div>\n<p>Układ dąży do zmniejszenia <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>Q</mi></mrow></math> z powrotem do <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> - przesuwa się w lewo. Ostatecznie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>Q</mi><mo>&#x0003D;</mo><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> ponownie, przy tej samej temperaturze.</p>\n<p><strong>Stężenia się zmieniają, <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> pozostaje taka sama.</strong> Dodanie mocnego kwasu zmienia stopień dysocjacji <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>&#x003B1;</mi></mrow></math> (maleje!), ale nie zmienia <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math>.</p>\n<h4>Wzory z karty CKE</h4>\n<p>📖 <strong>Karta wzorów str. 9 - Stałe dysocjacji kwasów:</strong></p>\n<p>Karta zawiera wartości <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>p</mi><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> dla wybranych kwasów słabych. Sama definicja:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>O</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>A</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></mfrac></mrow></math></div>\n<p>potwierdza, że <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> to stała równowagi - jej wartość jest funkcją wyłącznie temperatury.</p>\n<h4>Schemat oceniania CKE</h4>\n<p><strong>1 pkt</strong> - za poprawna ocene i uzasadnienie odwolujace sie do niezaleznosci stalej dysocjacji od stezenia reagentow lub do braku zmiany temperatury.<br><strong>0 pkt</strong> - za odpowiedz niepelna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.</p>\n<p>Klucz CKE: wartosc stalej dysocjacji <strong>nie ulegnie zmianie</strong> - nie zalezy od skladu roztworu ani stezenia, a temperatura sie nie zmienila.</p>\n<h4>Typowe pułapki</h4>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Najczęstszy błąd to stwierdzenie, że &quot;stała maleje, bo wzrósł mianownik <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>O</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math>&quot;. Uczeń zapomina, że układ reaguje na zaburzenie i przesuwa się w lewo - <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> to stała równowagi, nie chwilowa wartość <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>Q</mi></mrow></math>!</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Nie mylić <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> ze <strong>stopniem dysocjacji</strong> <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>&#x003B1;</mi></mrow></math>. Stopień dysocjacji <strong>maleje</strong> po dodaniu mocnego kwasu (efekt wspólnego jonu), ale <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> pozostaje bez zmian.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> zmienia się tylko przy zmianie <strong>temperatury</strong>. Zmiana stężeń (przez dodanie jonów, rozcieńczenie itp.) przesuwa równowagę, ale nie zmienia wartości stałej równowagi.</blockquote>"}]}