{"id":"chemia-2019-maj-matura-rozszerzona/zad/16","paper_id":"chemia-2019-maj-matura-rozszerzona","number":"16","points":1,"ptype":"closed","subject":"chemia","category":"matura","year":2019,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 16. (0-1)\nZdolność elektrolitu do dysocjacji zależy od właściwości tego elektrolitu oraz od właściwości\nużytego rozpuszczalnika. Im silniejszą zasadą Brønsteda jest rozpuszczalnik, tym w większym\nstopniu dysocjuje w nim elektrolit będący kwasem Brønsteda.\nZbadano dysocjację jednoprotonowego kwasu HA w różnych rozpuszczalnikach. W wodzie\nHA jest słabym kwasem.\nUzupełnij poniższe zdanie. Wybierz i zaznacz nazwę rozpuszczalnika.\nW danej temperaturze wartość stałej dysocjacji kwasu HA jest największa w roztworze,\nw którym rozpuszczalnikiem jest (ciekły amoniak / kwas mrówkowy / metanol / woda).","answer":null,"answer_text":"Zadanie 16. (0-1)\nII. Rozumowanie\ni zastosowanie nabytej\nwiedzy do rozwiązywania\nproblemów.\nIV etap edukacyjny - zakres rozszerzony\n4. Kinetyka i statyka chemiczna. Zdający:\n4.8) klasyfikuje substancje do kwasów i zasad zgodnie\nz teorią Brønsteda-Lowry’ego;\n4.9) interpretuje wartości stałej dysocjacji, pH, pKw.\nSchemat punktowania\n1 p. - za poprawne uzupełnienie zdania.\n0 p. - za odpowiedź niepoprawną albo brak odpowiedzi.\nPoprawna odpowiedź\nW danej temperaturze wartość stałej dysocjacji kwasu HA jest największa w roztworze,\nw którym rozpuszczalnikiem jest (ciekły amoniak / kwas mrówkowy / metanol / woda).","solution":"## Poprawna odpowiedź: **ciekły amoniak**\n\n## Sposób 1 - Zasadowość rozpuszczalnika jako czynnik decydujący\n\nStała dysocjacji kwasu \\(\\text{HA}\\) w danym rozpuszczalniku \\(\\text{S}\\) opisuje równowagę:\n\n\\[\\ce{HA + S <=> SH+ + A-}, \\quad K_a = \\frac{[\\ce{SH+}][\\ce{A-}]}{[\\ce{HA}]}\\]\n\n**Kluczowa zasada:** Im bardziej zasadowy rozpuszczalnik (im chętniej przyjmuje proton od HA), tym bardziej równowaga przesuwa się w prawo → tym **większe** \\(K_a\\).\n\nPorównujemy zasadowość protonową (zdolność do przyjmowania \\(\\ce{H+}\\)) czterech rozpuszczalników:\n\n| Rozpuszczalnik | Charakter kwasowo-zasadowy | Zasadowość |\n| Kwas mrówkowy \\(\\ce{HCOOH}\\) | Kwasowy (sam oddaje protony!) | Bardzo mała |\n| Metanol \\(\\ce{CH3OH}\\) | Słabo zasadowy (słabiej niż woda) | Mała |\n| Woda \\(\\ce{H2O}\\) | Amfoteryczna, umiarkowanie zasadowa | Średnia |\n| Ciekły amoniak \\(\\ce{NH3}\\) | Zasadowy (silnie przyjmuje protony) | **Bardzo duża** |\n\nAmoniak reaguje z kwasem HA:\n\n\\[\\ce{HA + NH3 <=> NH4+ + A-}\\]\n\n\\(\\ce{NH3}\\) jest znacznie silniejszą zasadą niż woda - ma dużo większe powinowactwo do protonu (wyższe pKa sprzężonego kwasu: \\(\\text{p}K_a(\\ce{NH4+}) \\approx 9{,}25\\) vs \\(\\text{p}K_a(\\ce{H3O+}) = 0\\)). To oznacza, że nawet słabe kwasy są w ciekłym amoniaku **znacznie silniej zjonizowane** niż w wodzie.\n\n**Wniosek:** \\(K_a(\\text{HA})\\) jest największa w **ciekłym amoniaku**.\n\n## Sposób 2 - Efekt niwelujący (poziomowanie) i skala kwasowości\n\nKażdy rozpuszczalnik ma własną \"skalę kwasowości\" - przenosi punkt odniesienia dla mocy kwasów.\n\n- **Kwas mrówkowy** (rozpuszczalnik kwasowy): tłumi dysocjację HA, bo sam konkuruje z HA o oddanie protonu. Efekt niwelujący przesuwa równowagę **w lewo** → \\(K_a\\) maleje.\n\n- **Metanol**: mniej zasadowy od wody (słabiej solwatuje \\(\\ce{H+}\\) i \\(\\ce{A-}\\)) → \\(K_a\\) mniejsze niż w wodzie.\n\n- **Woda**: standardowy punkt odniesienia dla \\(K_a\\).\n\n- **Ciekły amoniak**: najsilniejsza zasada w zbiorze → **najsilniej stabilizuje \\(\\ce{NH4+}\\) i \\(\\ce{A-}\\)** poprzez solwatację → równowaga mocno przesunięta w prawo → **największe \\(K_a\\)**.\n\nKolejność rosnącej wartości \\(K_a(\\text{HA})\\):\n\n\\[K_a(\\text{w HCOOH}) < K_a(\\text{w metanolu}) < K_a(\\text{w wodzie}) < K_a(\\text{w ciekłym } \\ce{NH3})\\]\n\n## Wzory z karty CKE\n\nW tym zadaniu nie używamy konkretnych wartości liczbowych z karty wzorów - wystarczy znajomość teorii Brønsteda-Lowry'ego i zasady wpływu zasadowości rozpuszczalnika na stałą dysocjacji.\n\n> 📖 Pomocniczo: **Karta wzorów str. 9** - zestawienie stałych dysocjacji kwasów (pKa). Warto zauważyć, że wartości Ka podano dla środowiska **wodnego** (25°C) - zmiana rozpuszczalnika zmienia wartości \\(K_a\\) diametralnie.\n\n## Dlaczego inne odpowiedzi są błędne\n\n| Wariant | Typowy błąd |\n| **Kwas mrówkowy** | Mylenie \"kwas → duże Ka\" - ale kwasowy rozpuszczalnik tłumi dysocjację HA (efekt niwelujący), nie wspomaga jej. Ka jest najmniejsze. |\n| **Metanol** | Metanol jest słabiej zasadowy od wody, więc Ka(HA) < Ka(HA w wodzie). Słabsza solwatacja jonów → mniejsza dysocjacja. |\n| **Woda** | Woda jest zasadowa i daje duże Ka, ale amoniak jest silniejszą zasadą → Ka w NH₃ jeszcze większe. Woda to \"bezpieczna\" ale błędna odpowiedź. |\n\n## Schemat oceniania CKE\n\n**1 pkt** - za poprawne uzupelnienie zdania.\n**0 pkt** - za odpowiedz niepoprawna albo brak odpowiedzi.\n\nKlucz CKE: rozpuszczalnikiem dajacym najwieksza wartosc stalej dysocjacji kwasu HA jest **ciekly amoniak**.\n\n## Typowe pułapki\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Nie mylić Ka kwasu HA z mocą samego rozpuszczalnika jako kwasu! Zasadowy rozpuszczalnik = duże Ka kwasu HA (przyjmuje proton), nie zasadowy = małe Ka. Mówimy o zasadowości, nie kwasowości.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Kwas mrówkowy wydaje się \"aktywny chemicznie\" przez słowo \"kwas\" w nazwie - ale właśnie dlatego, że sam jest kwasem, słabo przyjmuje protony od HA i tłumi jego dysocjację.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Wartości Ka z tablic/karty wzorów dotyczą zawsze środowiska **wodnego**. W innych rozpuszczalnikach te wartości całkowicie się zmieniają - nie można ich przenosić wprost.","image":"img/chemia-2019-maj-matura-rozszerzona/zad-16.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":11,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Chemia · Matura · maj 2019 (rozszerzona)","subject_label":"Chemia","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 16. (0-1)<br>Zdolność elektrolitu do dysocjacji zależy od właściwości tego elektrolitu oraz od właściwości<br>użytego rozpuszczalnika. Im silniejszą zasadą Brønsteda jest rozpuszczalnik, tym w większym<br>stopniu dysocjuje w nim elektrolit będący kwasem Brønsteda.<br>Zbadano dysocjację jednoprotonowego kwasu HA w różnych rozpuszczalnikach. W wodzie<br>HA jest słabym kwasem.<br>Uzupełnij poniższe zdanie. Wybierz i zaznacz nazwę rozpuszczalnika.<br>W danej temperaturze wartość stałej dysocjacji kwasu HA jest największa w roztworze,<br>w którym rozpuszczalnikiem jest (ciekły amoniak / kwas mrówkowy / metanol / woda).</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 16. (0-1)<br>II. Rozumowanie<br>i zastosowanie nabytej<br>wiedzy do rozwiązywania<br>problemów.<br>IV etap edukacyjny - zakres rozszerzony</p>\n<ol><li>Kinetyka i statyka chemiczna. Zdający:</li></ol>\n<p>4.8) klasyfikuje substancje do kwasów i zasad zgodnie<br>z teorią Brønsteda-Lowry’ego;<br>4.9) interpretuje wartości stałej dysocjacji, pH, pKw.<br>Schemat punktowania<br>1 p. - za poprawne uzupełnienie zdania.<br>0 p. - za odpowiedź niepoprawną albo brak odpowiedzi.<br>Poprawna odpowiedź<br>W danej temperaturze wartość stałej dysocjacji kwasu HA jest największa w roztworze,<br>w którym rozpuszczalnikiem jest (ciekły amoniak / kwas mrówkowy / metanol / woda).</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź: <strong>ciekły amoniak</strong></h4>\n<h4>Sposób 1 - Zasadowość rozpuszczalnika jako czynnik decydujący</h4>\n<p>Stała dysocjacji kwasu <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mtext>HA</mtext></mrow></math> w danym rozpuszczalniku <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mtext>S</mtext></mrow></math> opisuje równowagę:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>A</mi><mo>&#x0002B;</mo><mi>S</mi><mo>&#x0003C;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>S</mi><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mi>A</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo>&#x0002C;</mo><mspace width=\"1em\" /><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>S</mi><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>A</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></mfrac></mrow></math></div>\n<p><strong>Kluczowa zasada:</strong> Im bardziej zasadowy rozpuszczalnik (im chętniej przyjmuje proton od HA), tym bardziej równowaga przesuwa się w prawo → tym <strong>większe</strong> <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math>.</p>\n<p>Porównujemy zasadowość protonową (zdolność do przyjmowania <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math>) czterech rozpuszczalników:</p>\n<p>| Rozpuszczalnik | Charakter kwasowo-zasadowy | Zasadowość |<br>| Kwas mrówkowy <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math> | Kwasowy (sam oddaje protony!) | Bardzo mała |<br>| Metanol <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math> | Słabo zasadowy (słabiej niż woda) | Mała |<br>| Woda <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>2</mn><mi>O</mi></mrow></mrow></math> | Amfoteryczna, umiarkowanie zasadowa | Średnia |<br>| Ciekły amoniak <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math> | Zasadowy (silnie przyjmuje protony) | <strong>Bardzo duża</strong> |</p>\n<p>Amoniak reaguje z kwasem HA:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>A</mi><mo>&#x0002B;</mo><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mo>&#x0003C;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mo>&#x0002B;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mi>A</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math></div>\n<p><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow></mrow></math> jest znacznie silniejszą zasadą niż woda - ma dużo większe powinowactwo do protonu (wyższe pKa sprzężonego kwasu: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mtext>p</mtext><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x02248;</mo><mn>9</mn><mrow><mo>&#x0002C;</mo></mrow><mn>25</mn></mrow></math> vs <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mtext>p</mtext><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>O</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mn>0</mn></mrow></math>). To oznacza, że nawet słabe kwasy są w ciekłym amoniaku <strong>znacznie silniej zjonizowane</strong> niż w wodzie.</p>\n<p><strong>Wniosek:</strong> <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mtext>HA</mtext><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math> jest największa w <strong>ciekłym amoniaku</strong>.</p>\n<h4>Sposób 2 - Efekt niwelujący (poziomowanie) i skala kwasowości</h4>\n<p>Każdy rozpuszczalnik ma własną &quot;skalę kwasowości&quot; - przenosi punkt odniesienia dla mocy kwasów.</p>\n<ul><li><strong>Kwas mrówkowy</strong> (rozpuszczalnik kwasowy): tłumi dysocjację HA, bo sam konkuruje z HA o oddanie protonu. Efekt niwelujący przesuwa równowagę <strong>w lewo</strong> → <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> maleje.</li></ul>\n<ul><li><strong>Metanol</strong>: mniej zasadowy od wody (słabiej solwatuje <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> i <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math>) → <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> mniejsze niż w wodzie.</li></ul>\n<ul><li><strong>Woda</strong>: standardowy punkt odniesienia dla <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math>.</li></ul>\n<ul><li><strong>Ciekły amoniak</strong>: najsilniejsza zasada w zbiorze → <strong>najsilniej stabilizuje <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>4</mn><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> i <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>A</mi><mo>&#x02212;</mo></mrow></mrow></math></strong> poprzez solwatację → równowaga mocno przesunięta w prawo → <strong>największe <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math></strong>.</li></ul>\n<p>Kolejność rosnącej wartości <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mtext>HA</mtext><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math>:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mtext>w&#x000A0;HCOOH</mtext><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003C;</mo><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mtext>w&#x000A0;metanolu</mtext><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003C;</mo><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mtext>w&#x000A0;wodzie</mtext><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003C;</mo><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mtext>w&#x000A0;ciekłym&#x000A0;</mtext><mi>\\ce</mi><mrow><mi>N</mi><mi>H</mi><mn>3</mn></mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math></div>\n<h4>Wzory z karty CKE</h4>\n<p>W tym zadaniu nie używamy konkretnych wartości liczbowych z karty wzorów - wystarczy znajomość teorii Brønsteda-Lowry&#x27;ego i zasady wpływu zasadowości rozpuszczalnika na stałą dysocjacji.</p>\n<blockquote>📖 Pomocniczo: <strong>Karta wzorów str. 9</strong> - zestawienie stałych dysocjacji kwasów (pKa). Warto zauważyć, że wartości Ka podano dla środowiska <strong>wodnego</strong> (25°C) - zmiana rozpuszczalnika zmienia wartości <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></math> diametralnie.</blockquote>\n<h4>Dlaczego inne odpowiedzi są błędne</h4>\n<p>| Wariant | Typowy błąd |<br>| <strong>Kwas mrówkowy</strong> | Mylenie &quot;kwas → duże Ka&quot; - ale kwasowy rozpuszczalnik tłumi dysocjację HA (efekt niwelujący), nie wspomaga jej. Ka jest najmniejsze. |<br>| <strong>Metanol</strong> | Metanol jest słabiej zasadowy od wody, więc Ka(HA) &lt; Ka(HA w wodzie). Słabsza solwatacja jonów → mniejsza dysocjacja. |<br>| <strong>Woda</strong> | Woda jest zasadowa i daje duże Ka, ale amoniak jest silniejszą zasadą → Ka w NH₃ jeszcze większe. Woda to &quot;bezpieczna&quot; ale błędna odpowiedź. |</p>\n<h4>Schemat oceniania CKE</h4>\n<p><strong>1 pkt</strong> - za poprawne uzupelnienie zdania.<br><strong>0 pkt</strong> - za odpowiedz niepoprawna albo brak odpowiedzi.</p>\n<p>Klucz CKE: rozpuszczalnikiem dajacym najwieksza wartosc stalej dysocjacji kwasu HA jest <strong>ciekly amoniak</strong>.</p>\n<h4>Typowe pułapki</h4>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Nie mylić Ka kwasu HA z mocą samego rozpuszczalnika jako kwasu! Zasadowy rozpuszczalnik = duże Ka kwasu HA (przyjmuje proton), nie zasadowy = małe Ka. Mówimy o zasadowości, nie kwasowości.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Kwas mrówkowy wydaje się &quot;aktywny chemicznie&quot; przez słowo &quot;kwas&quot; w nazwie - ale właśnie dlatego, że sam jest kwasem, słabo przyjmuje protony od HA i tłumi jego dysocjację.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Wartości Ka z tablic/karty wzorów dotyczą zawsze środowiska <strong>wodnego</strong>. W innych rozpuszczalnikach te wartości całkowicie się zmieniają - nie można ich przenosić wprost.</blockquote>"}]}