{"id":"chemia-2019-maj-matura-rozszerzona/zad/19","paper_id":"chemia-2019-maj-matura-rozszerzona","number":"19","points":1,"ptype":"true_false","subject":"chemia","category":"matura","year":2019,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 19. (0-1)\nPrzeprowadzono\ndoświadczenie,\nw\nktórym\ndo\nprobówki\nI\nwlano\nkwas\nsolny\no pH = 2, a do probówki II - wodny roztwór kwasu octowego (etanowego) o pH = 2. Roztwory\nmiały temperaturę 298 K. Następnie do obu probówek dodano po 1 gramie pyłu cynkowego.\nOpisane doświadczenie zilustrowano poniższym schematem.\nOceń, czy podane poniżej informacje są prawdziwe. Zaznacz P, jeśli informacja jest\nprawdziwa, albo F - jeśli jest fałszywa.\n1. W warunkach doświadczenia stężenie molowe kwasu solnego jest większe niż\nstężenie molowe wodnego roztworu kwasu octowego.\nP\nF\n2.\nUżycie w doświadczeniu wodnych roztworów o pH = 3 skutkowałoby\nwzrostem szybkości reakcji wyłącznie w probówce II, ponieważ kwas\nuczestniczący w tej przemianie jest kwasem słabym.\nP\nF\n3.\nOchłodzenie obu użytych w doświadczeniu wodnych roztworów\nskutkowałoby zmniejszeniem szybkości wydzielania gazu w przemianach\nzachodzących w probówkach I i II.\nP\nF","answer":null,"answer_text":"Zadanie 19. (0-1)\nI. Wykorzystanie\ni tworzenie informacji.\nIII. Opanowanie\nczynności praktycznych.\nIV etap edukacyjny - poziom rozszerzony\n4. Kinetyka i statyka chemiczna. Zdający:\n4.5) przewiduje wpływ: stężenia substratów, […] temperatury\nna szybkość reakcji […];\n4.9) interpretuje wartości stałej dysocjacji, pH […].\nSchemat punktowania\n1 p. - za poprawne wskazanie trzech odpowiedzi.\n0 p. - za odpowiedź niepełną lub niepoprawną albo brak odpowiedzi.\nPoprawna odpowiedź\n1. - F, 2. - F, 3. - P","solution":"## Poprawna odpowiedź\n\n**1. F 2. F 3. P**\n\nOba roztwory mają to samo pH = 2, czyli takie samo początkowe \\([\\ce{H+}] = 10^{-2}\\ \\text{mol/dm}^3\\). HCl to kwas mocny (\\(\\alpha = 1\\)), kwas octowy to kwas słaby (\\(\\alpha \\ll 1\\)).\n\n\\[\\ce{Zn(s) + 2H+(aq) -> Zn^2+(aq) + H2(g) ^}\\]\n\n## Sposób 1 - Ocena każdego stwierdzenia\n\n**Stwierdzenie 1:** *\"W warunkach doświadczenia stężenie molowe kwasu solnego jest większe niż stężenie molowe wodnego roztworu kwasu octowego.\"* → **F (fałsz)**\n\nObie próbówki mają to samo pH = 2, czyli \\([\\ce{H+}] = 0{,}01\\ \\text{mol/dm}^3\\). Dla HCl (kwas mocny, \\(\\alpha = 1\\)) całe stężenie pochodzi z dysocjacji, więc \\(c(\\ce{HCl}) = 0{,}01\\ \\text{mol/dm}^3\\). Kwas octowy jest słaby i tylko częściowo zdysocjowany - aby osiągnąć to samo \\([\\ce{H+}]\\), jego stężenie całkowite musi być **wielokrotnie większe** niż 0,01 mol/dm³:\n\n\\[c_0(\\ce{CH3COOH}) = \\frac{[\\ce{H+}]^2}{K_a} \\approx \\frac{(10^{-2})^2}{1{,}8\\cdot 10^{-5}} \\approx 5{,}6\\ \\text{mol/dm}^3\\]\n\nZatem \\(c(\\ce{HCl}) \\ll c(\\ce{CH3COOH})\\) - stwierdzenie mówi odwrotnie, więc jest **fałszywe**.\n\n**Stwierdzenie 2:** *\"Użycie w doświadczeniu wodnych roztworów o pH = 3 skutkowałoby wzrostem szybkości reakcji wyłącznie w próbówce II, ponieważ kwas uczestniczący w tej przemianie jest kwasem słabym.\"* → **F (fałsz)**\n\nWzrost pH z 2 do 3 oznacza **dziesięciokrotnie mniejsze** stężenie jonów \\(\\ce{H+}\\) (\\(10^{-3}\\) zamiast \\(10^{-2}\\ \\text{mol/dm}^3\\)). Szybkość reakcji cynku z kwasem zależy od \\([\\ce{H+}]\\), więc obniżenie stężenia \\(\\ce{H+}\\) **zmniejszyłoby** szybkość reakcji - i to w **obu** próbówkach, a nie zwiększyło i nie wyłącznie w II. Stwierdzenie jest podwójnie błędne (zły kierunek zmiany i zła próbówka), więc **fałszywe**.\n\n**Stwierdzenie 3:** *\"Ochłodzenie obu użytych w doświadczeniu wodnych roztworów skutkowałoby zmniejszeniem szybkości wydzielania gazu w przemianach zachodzących w próbówkach I i II.\"* → **P (prawda)**\n\nObniżenie temperatury zawsze **zmniejsza szybkość reakcji** (mniejsza energia kinetyczna cząsteczek, mniej zderzeń skutecznych - zależność wynika z równania Arrheniusa). Dotyczy to obu próbówek. Stwierdzenie **prawdziwe**.\n\n## Sposób 2 - Weryfikacja przez wpływ \\([\\ce{H+}]\\) i temperatury na szybkość\n\n| Czynnik | Wpływ na szybkość wydzielania \\(\\ce{H2}\\) | Ocena |\n| To samo pH = 2 w obu | takie samo początkowe \\([\\ce{H+}]\\), ale \\(c(\\ce{CH3COOH}) \\gg c(\\ce{HCl})\\) | stw. 1 = **F** |\n| Zmiana pH 2 → 3 | \\([\\ce{H+}]\\) maleje 10×, szybkość **spada** w obu próbówkach | stw. 2 = **F** |\n| Ochłodzenie | mniejsza energia cząsteczek → szybkość **spada** w obu | stw. 3 = **P** |\n\nKluczowe rozróżnienie: pH (a więc \\([\\ce{H+}]\\)) i temperatura decydują o **szybkości**, natomiast stężenie całkowite kwasu (\\(c_0\\)) decyduje o **zapasie protonów** (ile ich łącznie do dyspozycji). To samo pH nie oznacza tego samego stężenia molowego kwasu.\n\n## Schemat oceniania CKE\n\n**1 pkt** - za poprawne wskazanie trzech odpowiedzi.\n**0 pkt** - za odpowiedz niepelna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.\n\nKlucz CKE: **1 - F, 2 - F, 3 - P**.\n\n## Typowe pułapki\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Identyczne pH ≠ identyczne stężenie molowe kwasu. Przy pH = 2 stężenie całkowite \\(\\ce{CH3COOH}\\) jest setki razy wyższe niż \\(\\ce{HCl}\\), bo kwas słaby jest tylko częściowo zdysocjowany.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Wyższe pH = **niższe** \\([\\ce{H+}]\\) = **wolniejsza** reakcja. pH = 3 daje 10× mniej \\(\\ce{H+}\\) niż pH = 2, więc reakcja zwalnia (w obu próbówkach), a nie przyspiesza.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Obniżenie temperatury zawsze spowalnia reakcję chemiczną - to ogólna reguła (Arrhenius), niezależna od tego, czy kwas jest mocny czy słaby.","image":"img/chemia-2019-maj-matura-rozszerzona/zad-19.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":13,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Chemia · Matura · maj 2019 (rozszerzona)","subject_label":"Chemia","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 19. (0-1)<br>Przeprowadzono<br>doświadczenie,<br>w<br>którym<br>do<br>probówki<br>I<br>wlano<br>kwas<br>solny<br>o pH = 2, a do probówki II - wodny roztwór kwasu octowego (etanowego) o pH = 2. Roztwory<br>miały temperaturę 298 K. Następnie do obu probówek dodano po 1 gramie pyłu cynkowego.<br>Opisane doświadczenie zilustrowano poniższym schematem.<br>Oceń, czy podane poniżej informacje są prawdziwe. Zaznacz P, jeśli informacja jest<br>prawdziwa, albo F - jeśli jest fałszywa.</p>\n<ol><li>W warunkach doświadczenia stężenie molowe kwasu solnego jest większe niż</li></ol>\n<p>stężenie molowe wodnego roztworu kwasu octowego.<br>P<br>F<br>2.<br>Użycie w doświadczeniu wodnych roztworów o pH = 3 skutkowałoby<br>wzrostem szybkości reakcji wyłącznie w probówce II, ponieważ kwas<br>uczestniczący w tej przemianie jest kwasem słabym.<br>P<br>F<br>3.<br>Ochłodzenie obu użytych w doświadczeniu wodnych roztworów<br>skutkowałoby zmniejszeniem szybkości wydzielania gazu w przemianach<br>zachodzących w probówkach I i II.<br>P<br>F</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 19. (0-1)<br>I. Wykorzystanie<br>i tworzenie informacji.<br>III. Opanowanie<br>czynności praktycznych.<br>IV etap edukacyjny - poziom rozszerzony</p>\n<ol><li>Kinetyka i statyka chemiczna. Zdający:</li></ol>\n<p>4.5) przewiduje wpływ: stężenia substratów, […] temperatury<br>na szybkość reakcji […];<br>4.9) interpretuje wartości stałej dysocjacji, pH […].<br>Schemat punktowania<br>1 p. - za poprawne wskazanie trzech odpowiedzi.<br>0 p. - za odpowiedź niepełną lub niepoprawną albo brak odpowiedzi.<br>Poprawna odpowiedź</p>\n<ol><li>- F, 2. - F, 3. - P</li></ol>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź</h4>\n<p><strong>1. F 2. F 3. P</strong></p>\n<p>Oba roztwory mają to samo pH = 2, czyli takie samo początkowe <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo><mo>&#x0003D;</mo><msup><mn>10</mn><mrow><mo>&#x02212;</mo><mn>2</mn></mrow></msup><mtext>&#x000A0;</mtext><msup><mtext>mol/dm</mtext><mn>3</mn></msup></mrow></math>. HCl to kwas mocny (<math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>&#x003B1;</mi><mo>&#x0003D;</mo><mn>1</mn></mrow></math>), kwas octowy to kwas słaby (<math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>&#x003B1;</mi><mo>&#x0226A;</mo><mn>1</mn></mrow></math>).</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>Z</mi><mi>n</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>s</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mn>2</mn><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x02212;</mo><mo>&#x0003E;</mo><mi>Z</mi><msup><mi>n</mi><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>a</mi><mi>q</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mi>H</mi><mn>2</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>g</mi><msup><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mi>}</mi></msup></mrow></mrow></math></div>\n<h4>Sposób 1 - Ocena każdego stwierdzenia</h4>\n<p><strong>Stwierdzenie 1:</strong> <em>&quot;W warunkach doświadczenia stężenie molowe kwasu solnego jest większe niż stężenie molowe wodnego roztworu kwasu octowego.&quot;</em> → <strong>F (fałsz)</strong></p>\n<p>Obie próbówki mają to samo pH = 2, czyli <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo><mo>&#x0003D;</mo><mn>0</mn><mrow><mo>&#x0002C;</mo></mrow><mn>01</mn><mtext>&#x000A0;</mtext><msup><mtext>mol/dm</mtext><mn>3</mn></msup></mrow></math>. Dla HCl (kwas mocny, <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>&#x003B1;</mi><mo>&#x0003D;</mo><mn>1</mn></mrow></math>) całe stężenie pochodzi z dysocjacji, więc <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>c</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>C</mi><mi>l</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mn>0</mn><mrow><mo>&#x0002C;</mo></mrow><mn>01</mn><mtext>&#x000A0;</mtext><msup><mtext>mol/dm</mtext><mn>3</mn></msup></mrow></math>. Kwas octowy jest słaby i tylko częściowo zdysocjowany - aby osiągnąć to samo <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math>, jego stężenie całkowite musi być <strong>wielokrotnie większe</strong> niż 0,01 mol/dm³:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><msub><mi>c</mi><mn>0</mn></msub><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><msup><mo stretchy=\"false\">]</mo><mn>2</mn></msup></mrow><mrow><msub><mi>K</mi><mi>a</mi></msub></mrow></mfrac><mo>&#x02248;</mo><mfrac><mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><msup><mn>10</mn><mrow><mo>&#x02212;</mo><mn>2</mn></mrow></msup><msup><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn></msup></mrow><mrow><mn>1</mn><mrow><mo>&#x0002C;</mo></mrow><mn>8</mn><mo>&#x000B7;</mo><msup><mn>10</mn><mrow><mo>&#x02212;</mo><mn>5</mn></mrow></msup></mrow></mfrac><mo>&#x02248;</mo><mn>5</mn><mrow><mo>&#x0002C;</mo></mrow><mn>6</mn><mtext>&#x000A0;</mtext><msup><mtext>mol/dm</mtext><mn>3</mn></msup></mrow></math></div>\n<p>Zatem <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>c</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>C</mi><mi>l</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0226A;</mo><mi>c</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math> - stwierdzenie mówi odwrotnie, więc jest <strong>fałszywe</strong>.</p>\n<p><strong>Stwierdzenie 2:</strong> <em>&quot;Użycie w doświadczeniu wodnych roztworów o pH = 3 skutkowałoby wzrostem szybkości reakcji wyłącznie w próbówce II, ponieważ kwas uczestniczący w tej przemianie jest kwasem słabym.&quot;</em> → <strong>F (fałsz)</strong></p>\n<p>Wzrost pH z 2 do 3 oznacza <strong>dziesięciokrotnie mniejsze</strong> stężenie jonów <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> (<math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msup><mn>10</mn><mrow><mo>&#x02212;</mo><mn>3</mn></mrow></msup></mrow></math> zamiast <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msup><mn>10</mn><mrow><mo>&#x02212;</mo><mn>2</mn></mrow></msup><mtext>&#x000A0;</mtext><msup><mtext>mol/dm</mtext><mn>3</mn></msup></mrow></math>). Szybkość reakcji cynku z kwasem zależy od <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math>, więc obniżenie stężenia <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> <strong>zmniejszyłoby</strong> szybkość reakcji - i to w <strong>obu</strong> próbówkach, a nie zwiększyło i nie wyłącznie w II. Stwierdzenie jest podwójnie błędne (zły kierunek zmiany i zła próbówka), więc <strong>fałszywe</strong>.</p>\n<p><strong>Stwierdzenie 3:</strong> <em>&quot;Ochłodzenie obu użytych w doświadczeniu wodnych roztworów skutkowałoby zmniejszeniem szybkości wydzielania gazu w przemianach zachodzących w próbówkach I i II.&quot;</em> → <strong>P (prawda)</strong></p>\n<p>Obniżenie temperatury zawsze <strong>zmniejsza szybkość reakcji</strong> (mniejsza energia kinetyczna cząsteczek, mniej zderzeń skutecznych - zależność wynika z równania Arrheniusa). Dotyczy to obu próbówek. Stwierdzenie <strong>prawdziwe</strong>.</p>\n<h4>Sposób 2 - Weryfikacja przez wpływ <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math> i temperatury na szybkość</h4>\n<p>| Czynnik | Wpływ na szybkość wydzielania <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mn>2</mn></mrow></mrow></math> | Ocena |<br>| To samo pH = 2 w obu | takie samo początkowe <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math>, ale <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>c</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mo>&#x0226B;</mo><mi>c</mi><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>C</mi><mi>l</mi></mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math> | stw. 1 = <strong>F</strong> |<br>| Zmiana pH 2 → 3 | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math> maleje 10×, szybkość <strong>spada</strong> w obu próbówkach | stw. 2 = <strong>F</strong> |<br>| Ochłodzenie | mniejsza energia cząsteczek → szybkość <strong>spada</strong> w obu | stw. 3 = <strong>P</strong> |</p>\n<p>Kluczowe rozróżnienie: pH (a więc <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math>) i temperatura decydują o <strong>szybkości</strong>, natomiast stężenie całkowite kwasu (<math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>c</mi><mn>0</mn></msub></mrow></math>) decyduje o <strong>zapasie protonów</strong> (ile ich łącznie do dyspozycji). To samo pH nie oznacza tego samego stężenia molowego kwasu.</p>\n<h4>Schemat oceniania CKE</h4>\n<p><strong>1 pkt</strong> - za poprawne wskazanie trzech odpowiedzi.<br><strong>0 pkt</strong> - za odpowiedz niepelna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.</p>\n<p>Klucz CKE: <strong>1 - F, 2 - F, 3 - P</strong>.</p>\n<h4>Typowe pułapki</h4>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Identyczne pH ≠ identyczne stężenie molowe kwasu. Przy pH = 2 stężenie całkowite <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>C</mi><mi>H</mi><mn>3</mn><mi>C</mi><mi>O</mi><mi>O</mi><mi>H</mi></mrow></mrow></math> jest setki razy wyższe niż <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mi>C</mi><mi>l</mi></mrow></mrow></math>, bo kwas słaby jest tylko częściowo zdysocjowany.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Wyższe pH = <strong>niższe</strong> <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">[</mo><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow><mo stretchy=\"false\">]</mo></mrow></math> = <strong>wolniejsza</strong> reakcja. pH = 3 daje 10× mniej <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>\\ce</mi><mrow><mi>H</mi><mo>&#x0002B;</mo></mrow></mrow></math> niż pH = 2, więc reakcja zwalnia (w obu próbówkach), a nie przyspiesza.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Obniżenie temperatury zawsze spowalnia reakcję chemiczną - to ogólna reguła (Arrhenius), niezależna od tego, czy kwas jest mocny czy słaby.</blockquote>"}]}