{"id":"chemia-2020-lipiec-matura-rozszerzona/zad/37","paper_id":"chemia-2020-lipiec-matura-rozszerzona","number":"37","points":1,"ptype":"true_false","subject":"chemia","category":"matura","year":2020,"month":"lipiec","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 37. (0-1)\nBadania wykazały, że atomy tworzące wiązanie peptydowe stanowią sztywny i płaski element\nstrukturalny. Mała odległość między atomem węgla a atomem azotu, które tworzą to wiązanie,\nwskazuje, że w znacznym stopniu ma ono charakter wiązania podwójnego (około 50%).\nW rezultacie kąty między wiązaniami tworzonymi przez opisane atomy są zbliżone do 120º.\nWiązanie peptydowe może być opisane jako stan pośredni między dwiema strukturami\nzilustrowanymi poniżej na przykładzie fragmentu łańcucha peptydowego (R1 i R2 oznaczają\nłańcuchy boczne aminokwasów):\nN\nH\nC\nC\nN\nO\nC\nH\nR2\nH\nR1\nH\nN\nH\nC\nC\nN\nC\nH\nR2\nH\nR1\nH\nO\nstruktura I\nstruktura II\nNa podstawie: R.T. Morrison, R.N. Boyd, Chemia organiczna, Warszawa 2008,\noraz L. Stryer, Biochemia, Warszawa 2003.\nOceń, czy podane poniżej informacje są prawdziwe. Zaznacz P, jeśli informacja jest\nprawdziwa, albo F - jeśli jest fałszywa.\n1. W strukturze II atomowi węgla i atomowi azotu, które tworzą wiązanie\npeptydowe, przypisuje się hybrydyzację typu sp2.\nP\nF\n2. Częściowo podwójny charakter wiązania peptydowego jest przyczyną\nograniczenia swobodnego obrotu cząsteczki peptydu wokół osi tego wiązania. P\nF\n3.\nStruktura II jest możliwa, ponieważ para elektronowa azotu w wiązaniu\npeptydowym może być wykorzystana do utworzenia wiązania π z atomem\nwęgla.\nP\nF\nMCH_1R\nInformacja do zadań 38.-39.\nJednym z etapów produkcji bioetanolu z D-ksylozy w enzymatycznym procesie zachodzącym\npod wpływem drożdży jest utworzenie ksylitolu, który następnie zostaje przekształcony\nw ksylulozę:\nenzym\nenzym\nD-ksyloza ksylitol D-ksyluloza\nCHO\nCH2OH\nH\nOH\nO\nH\nH\nH\nOH\nCH2OH\nCH2OH\nH\nOH\nO\nH\nH\nH\nOH\nCH2OH\nCH2OH\nO\nO\nH\nH\nH\nOH\nNa podstawie: W. Sybirny, A. Puchalski, A. Sybirny, Biotechnologia, 2004.\nOznaczenia „D” i „L” określają przynależność związków do odpowiednich szeregów\nkonfiguracyjnych. We wzorach Fischera cząsteczek o konfiguracji „D” grupa hydroksylowa\nprzy asymetrycznym atomie węgla o najwyższym lokancie jest położona po prawej stronie\nłańcucha węglowego. Cząsteczki tego samego związku o konfiguracji „D” i „L” są\nenancjomerami.","answer":null,"answer_text":"Zadanie 37. (0-1)\nSchemat punktowania\n1 p. - za poprawne wskazanie trzech odpowiedzi.\n0 p. - za odpowiedź niepełną lub błędną albo brak odpowiedzi.\nPoprawna odpowiedź\n1. W strukturze II atomowi węgla i atomowi azotu, które tworzą wiązanie\npeptydowe, przypisuje się hybrydyzację typu sp2.\nP\n2.\nCzęściowo podwójny charakter wiązania peptydowego jest przyczyną\nograniczenia swobodnego obrotu cząsteczki peptydu wokół osi tego\nwiązania.\nP\n3.\nStruktura II jest możliwa, ponieważ para elektronowa azotu w wiązaniu\npeptydowym może być wykorzystana do utworzenia wiązania π z atomem\nwęgla.\nP\nZasady oceniania rozwiązań zadań","solution":null,"image":"img/chemia-2020-lipiec-matura-rozszerzona/zad-37.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":23,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Chemia · Matura · lipiec 2020 (rozszerzona)","subject_label":"Chemia","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 37. (0-1)<br>Badania wykazały, że atomy tworzące wiązanie peptydowe stanowią sztywny i płaski element<br>strukturalny. Mała odległość między atomem węgla a atomem azotu, które tworzą to wiązanie,<br>wskazuje, że w znacznym stopniu ma ono charakter wiązania podwójnego (około 50%).<br>W rezultacie kąty między wiązaniami tworzonymi przez opisane atomy są zbliżone do 120º.<br>Wiązanie peptydowe może być opisane jako stan pośredni między dwiema strukturami<br>zilustrowanymi poniżej na przykładzie fragmentu łańcucha peptydowego (R1 i R2 oznaczają<br>łańcuchy boczne aminokwasów):<br>N<br>H<br>C<br>C<br>N<br>O<br>C<br>H<br>R2<br>H<br>R1<br>H<br>N<br>H<br>C<br>C<br>N<br>C<br>H<br>R2<br>H<br>R1<br>H<br>O<br>struktura I<br>struktura II<br>Na podstawie: R.T. Morrison, R.N. Boyd, Chemia organiczna, Warszawa 2008,<br>oraz L. Stryer, Biochemia, Warszawa 2003.<br>Oceń, czy podane poniżej informacje są prawdziwe. Zaznacz P, jeśli informacja jest<br>prawdziwa, albo F - jeśli jest fałszywa.</p>\n<ol><li>W strukturze II atomowi węgla i atomowi azotu, które tworzą wiązanie</li></ol>\n<p>peptydowe, przypisuje się hybrydyzację typu sp2.<br>P<br>F</p>\n<ol><li>Częściowo podwójny charakter wiązania peptydowego jest przyczyną</li></ol>\n<p>ograniczenia swobodnego obrotu cząsteczki peptydu wokół osi tego wiązania. P<br>F<br>3.<br>Struktura II jest możliwa, ponieważ para elektronowa azotu w wiązaniu<br>peptydowym może być wykorzystana do utworzenia wiązania π z atomem<br>węgla.<br>P<br>F<br>MCH_1R<br>Informacja do zadań 38.-39.<br>Jednym z etapów produkcji bioetanolu z D-ksylozy w enzymatycznym procesie zachodzącym<br>pod wpływem drożdży jest utworzenie ksylitolu, który następnie zostaje przekształcony<br>w ksylulozę:<br>enzym<br>enzym<br>D-ksyloza ksylitol D-ksyluloza<br>CHO<br>CH2OH<br>H<br>OH<br>O<br>H<br>H<br>H<br>OH<br>CH2OH<br>CH2OH<br>H<br>OH<br>O<br>H<br>H<br>H<br>OH<br>CH2OH<br>CH2OH<br>O<br>O<br>H<br>H<br>H<br>OH<br>Na podstawie: W. Sybirny, A. Puchalski, A. Sybirny, Biotechnologia, 2004.<br>Oznaczenia „D” i „L” określają przynależność związków do odpowiednich szeregów<br>konfiguracyjnych. We wzorach Fischera cząsteczek o konfiguracji „D” grupa hydroksylowa<br>przy asymetrycznym atomie węgla o najwyższym lokancie jest położona po prawej stronie<br>łańcucha węglowego. Cząsteczki tego samego związku o konfiguracji „D” i „L” są<br>enancjomerami.</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 37. (0-1)<br>Schemat punktowania<br>1 p. - za poprawne wskazanie trzech odpowiedzi.<br>0 p. - za odpowiedź niepełną lub błędną albo brak odpowiedzi.<br>Poprawna odpowiedź</p>\n<ol><li>W strukturze II atomowi węgla i atomowi azotu, które tworzą wiązanie</li></ol>\n<p>peptydowe, przypisuje się hybrydyzację typu sp2.<br>P<br>2.<br>Częściowo podwójny charakter wiązania peptydowego jest przyczyną<br>ograniczenia swobodnego obrotu cząsteczki peptydu wokół osi tego<br>wiązania.<br>P<br>3.<br>Struktura II jest możliwa, ponieważ para elektronowa azotu w wiązaniu<br>peptydowym może być wykorzystana do utworzenia wiązania π z atomem<br>węgla.<br>P<br>Zasady oceniania rozwiązań zadań</p>","solutions":[]}