{"id":"filozofia-2015-maj-matura-stara-podstawowa/zad/16","paper_id":"filozofia-2015-maj-matura-stara-podstawowa","number":"16","points":2,"ptype":"open","subject":"filozofia","category":"matura","year":2015,"month":"maj","level":"podstawowa","text":"Zadanie 16. (2 pkt)\nPorównaj\nkoncepcję\nrozpaczy\nw\ntekście\nRomana\nIngardena\nz\nkoncepcją\nzaproponowaną przez Sørena Kierkegaarda w poniższym fragmencie.\nRozpacz to rozpad syntetycznego stosunku jaźni do samej siebie. Ale synteza nie jest\nrozpadem, jest tylko możliwością, czyli w samej syntezie zawiera się możliwość rozpadu.\nGdyby synteza była rozpadem, rozpacz nie mogłaby powstać; w tym wypadku rozpacz\nbyłaby właściwością natury ludzkiej jako takiej, a więc nie byłaby rozpaczą; byłaby czymś,\nco atakowałoby człowieka, czymś, co przychodziłoby z zewnątrz jak choroba, w którą\nczłowiek popada, jak śmierć, która każdego czeka. Aliści rozpacz rodzi się wewnątrz\nczłowieka; gdyby człowiek nie był syntezą, nie mógłby popaść w rozpacz ani tym bardziej\nnie mógłby rozpaczać, gdyby ta synteza nie rodziła się we właściwym stosunku z ręki Boga.\nSøren Kierkegaard, Choroba na śmierć, [w:] Antologia tekstów filozoficznych, cz. II, Kraków 2003.","answer":null,"answer_text":"Zadanie 16. (0-2)\nPrzykładowa odpowiedź\nZgodnie z koncepcją S. Kierkegaarda rozpacz oznacza utratę własnej osobowości\npsychicznej. Następuje, gdy jaźń człowieka nie pozwala urzeczywistnić się indywidualnej\ntożsamości. Natomiast według Ingardena rozpacz jest efektem zaniku lub osłabienia mocy\ntwórczej człowieka. Z tego powodu jest on zmuszony do konfrontacji z rzeczywistością, czyli\nświatem natury, mu obcą i nieprzyjazną. Odczuwa on osamotnienie i odarcie z kultury, która\ndo tej pory definiowała go jako człowieka.\nSchemat punktowania\n2 p. - za stwierdzenie różnicy w poglądach filozofów i jej uzasadnienie.\n1 p. - za stwierdzenie różnicy w poglądach filozofów.\n0 p. - za odpowiedź błędną lub brak odpowiedzi.","solution":null,"image":"img/filozofia-2015-maj-matura-stara-podstawowa/zad-16.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":9,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Filozofia · Matura · maj 2015 (podstawowa)","subject_label":"Filozofia","category_label":"Matura","text_html":"

Zadanie 16. (2 pkt)
Porównaj
koncepcję
rozpaczy
w
tekście
Romana
Ingardena
z
koncepcją
zaproponowaną przez Sørena Kierkegaarda w poniższym fragmencie.
Rozpacz to rozpad syntetycznego stosunku jaźni do samej siebie. Ale synteza nie jest
rozpadem, jest tylko możliwością, czyli w samej syntezie zawiera się możliwość rozpadu.
Gdyby synteza była rozpadem, rozpacz nie mogłaby powstać; w tym wypadku rozpacz
byłaby właściwością natury ludzkiej jako takiej, a więc nie byłaby rozpaczą; byłaby czymś,
co atakowałoby człowieka, czymś, co przychodziłoby z zewnątrz jak choroba, w którą
człowiek popada, jak śmierć, która każdego czeka. Aliści rozpacz rodzi się wewnątrz
człowieka; gdyby człowiek nie był syntezą, nie mógłby popaść w rozpacz ani tym bardziej
nie mógłby rozpaczać, gdyby ta synteza nie rodziła się we właściwym stosunku z ręki Boga.
Søren Kierkegaard, Choroba na śmierć, [w:] Antologia tekstów filozoficznych, cz. II, Kraków 2003.

","answer_text_html":"

Zadanie 16. (0-2)
Przykładowa odpowiedź
Zgodnie z koncepcją S. Kierkegaarda rozpacz oznacza utratę własnej osobowości
psychicznej. Następuje, gdy jaźń człowieka nie pozwala urzeczywistnić się indywidualnej
tożsamości. Natomiast według Ingardena rozpacz jest efektem zaniku lub osłabienia mocy
twórczej człowieka. Z tego powodu jest on zmuszony do konfrontacji z rzeczywistością, czyli
światem natury, mu obcą i nieprzyjazną. Odczuwa on osamotnienie i odarcie z kultury, która
do tej pory definiowała go jako człowieka.
Schemat punktowania
2 p. - za stwierdzenie różnicy w poglądach filozofów i jej uzasadnienie.
1 p. - za stwierdzenie różnicy w poglądach filozofów.
0 p. - za odpowiedź błędną lub brak odpowiedzi.

","solutions":[]}