{"id":"filozofia-2022-maj-matura-rozszerzona/zad/7","paper_id":"filozofia-2022-maj-matura-rozszerzona","number":"7","points":1,"ptype":"open","subject":"filozofia","category":"matura","year":2022,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 7. (0-1)\nUzupełnij przesłankę 2. w poniższym rozumowaniu tak, aby otrzymać formalnie\npoprawne rozumowanie dedukcyjne.\nPrzesłanka 1.: Jeśli idee są wieczne, to nieprawda, że dusze są śmiertelne.\nPrzesłanka 2.:\nWniosek: Nieprawda, że dusze są wieczne.\nPrzeczytaj tekst i wykonaj zadania.\nEdmund Husserl\nIdee czystej fenomenologii i fenomenologicznej filozofii\nŻadna teoria, jaką by można wymyślić, nie może nas zwieść na manowce co do tej zasady\nwszystkich zasad: że każda źródłowo prezentująca naoczność jest źródłem prawomocności\npoznania, że wszystko, co się nam w «intuicji» źródłowo (by się tak wyrazić: w swej\ncielesnej rzeczywistości) przedstawia, należy po prostu przyjąć jako to, jako co się\nprezentuje, ale także jedynie w tych granicach, w jakich się tu prezentuje.\nEdmund Husserl, Idee czystej fenomenologii i fenomenologicznej filozofii, Warszawa 1975.\nEFIP-R0_100","answer":null,"answer_text":"Zadanie 7. (0-1)\nWymagania egzaminacyjne 2022\nWymaganie ogólne\nWymagania szczegółowe\nI. Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie\nzawartych w nich informacji.\nZdający rozpoznaje i rozumie problemy […]\nfilozoficzne […].\nIV. Umiejętności logiczne. Zdający:\n3. odróżnia przesłanki i wniosek\nw rozumowaniu i potrafi wskazać\nprzesłankę, która nie jest wyrażona wprost;\n4. odróżnia rozumowania dedukcyjne od\nniededukcyjnych (niezawodne od\nzawodnych) […].\nZasady oceniania\n1 pkt - poprawne uzupełnienie przesłanki 2.\n0 pkt - odpowiedź błędna albo brak odpowiedzi.\nPrzykładowe rozwiązania\nPrzesłanka 2.: Jeśli jest tak, że jeśli idee są wieczne, to nieprawda, że dusze są śmiertelne,\nto nieprawda, że dusze są wieczne.\nPrzesłanka 2.: Idee są wieczne i jeśli nieprawda, że dusze są śmiertelne, to nieprawda, że\ndusze są wieczne.\nUwaga: Przesłanka 2. może przybrać wiele postaci - wystarczy, by uzupełniony układ zdań\n(niekoniecznie spójny semantycznie) był podstawieniem dowolnej tautologii logicznej, np.:\n„Idee są wieczne i dusze są śmiertelne”, „Idee są wieczne i nieprawda, że dusze są wieczne”.","solution":"## Poprawna odpowiedź\n\nUzupełnienie Przesłanki 2. (przykłady poprawnych odpowiedzi):\n\n**Wariant A (najprostszy):**\n> Przesłanka 2.: Jeśli jest tak, że jeśli idee są wieczne, to nieprawda, że dusze są śmiertelne - to nieprawda, że dusze są wieczne.\n\n**Wariant B:**\n> Przesłanka 2.: Idee są wieczne i jeśli nieprawda, że dusze są śmiertelne, to nieprawda, że dusze są wieczne.\n\n**Wariant C (tautologia logiczna):**\n> Przesłanka 2.: Idee są wieczne i dusze są śmiertelne.\n\n## Sposób 1 - analiza struktury formalnej\n\nRozumowanie ma postać:\n- **P1:** Jeśli idee są wieczne → nieprawda, że dusze są śmiertelne. [P1: A → ¬B]\n- **P2:** ???\n- **Wniosek:** Nieprawda, że dusze są wieczne. [W: ¬C]\n\nZadanie: uzupełnić P2 tak, żeby P1 ∧ P2 |= W było *formalnie poprawnym* rozumowaniem dedukcyjnym.\n\n**Klucz:** W logice zdaniowej wystarczy, żeby cały układ zdań (P1 ∧ P2) implikował W jako **tautologia** (podstawienie schematu poprawnej formuły logicznej). Nie musi być semantycznie spójny.\n\nNajprostsze rozwiązanie: P2 samo w sobie implikuje wniosek, np.:\n- P2: „Nieprawda, że dusze są wieczne\" → wtedy wniosek jest po prostu powtórzeniem P2 (modus ponens trywialny).\nAlbo:\n- P2 razem z P1 tworzy łańcuch prowadzący do wniosku przez *modus ponens* lub *modus tollens*.\n\n**Wariant A** (podany w kluczu CKE) to przykład zastosowania schematu:\n*Jeśli [P1], to [W]* - a P2 po prostu „twierdzi, że P1 jest prawdziwe\".\n\n## Sposób 2 - intuicja logiczna (bez symboli)\n\nMamy już zdanie P1: „Jeśli idee są wieczne, to dusze nie są śmiertelne.\"\nWniosek: „Dusze nie są wieczne.\"\n\nŻeby dostać ten wniosek dedukcyjnie, P2 musi być zdaniem, które razem z P1 **logicznie wymusza** wniosek.\n\nNajprostszy wariant: P2 powiada, że P1 prowadzi już do wniosku:\n> „Jeśli (jeśli idee wieczne → dusze nieśmiertelne), to (dusze niewieczne).\"\n\nLub P2 po prostu dostarcza brakującego kroku:\n> „Idee są wieczne i dusze są śmiertelne\" → razem z P1 (przez modus tollens) daje „nieprawda, że dusze są wieczne\".\n\n## Schemat CKE\n\n> 📋 **Klucz CKE (zadanie 7, max 1 pkt):**\n> - **1 pkt** - poprawne uzupełnienie Przesłanki 2. (dowolny wariant, który czyni rozumowanie formalnie poprawnym).\n> - **0 pkt** - odpowiedź błędna lub brak odpowiedzi.\n>\n> **Uwaga CKE:** P2 może przybrać wiele postaci - wystarczy, by uzupełniony układ zdań był podstawieniem dowolnej **tautologii logicznej**. Może być nawet semantycznie niespójny (np. „Idee są wieczne i dusze są śmiertelne\" - sprzeczne z P1, ale formalnie czyni rozumowanie poprawnym).\n\n## Typowe pułapki\n\n1. **Próba budowania „sensownego\" rozumowania filozoficznego:** zadanie pyta o formalną poprawność dedukcji, nie o zgodność z Platońską filozofią.\n2. **Zostawienie P2 pustego lub zbyt krótkiego:** P2 musi być pełnym zdaniem logicznym, nie fragmentem.\n3. **Zapomnienie o formalizmie:** „Dusze nie są wieczne, bo Platon tak mówi\" - to nie jest formalna dedukcja, a właśnie dedukcja jest wymagana.","image":"img/filozofia-2022-maj-matura-rozszerzona/zad-7.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":6,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Filozofia · Matura · maj 2022 (rozszerzona)","subject_label":"Filozofia","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 7. (0-1)<br>Uzupełnij przesłankę 2. w poniższym rozumowaniu tak, aby otrzymać formalnie<br>poprawne rozumowanie dedukcyjne.<br>Przesłanka 1.: Jeśli idee są wieczne, to nieprawda, że dusze są śmiertelne.<br>Przesłanka 2.:<br>Wniosek: Nieprawda, że dusze są wieczne.<br>Przeczytaj tekst i wykonaj zadania.<br>Edmund Husserl<br>Idee czystej fenomenologii i fenomenologicznej filozofii<br>Żadna teoria, jaką by można wymyślić, nie może nas zwieść na manowce co do tej zasady<br>wszystkich zasad: że każda źródłowo prezentująca naoczność jest źródłem prawomocności<br>poznania, że wszystko, co się nam w «intuicji» źródłowo (by się tak wyrazić: w swej<br>cielesnej rzeczywistości) przedstawia, należy po prostu przyjąć jako to, jako co się<br>prezentuje, ale także jedynie w tych granicach, w jakich się tu prezentuje.<br>Edmund Husserl, Idee czystej fenomenologii i fenomenologicznej filozofii, Warszawa 1975.<br>EFIP-R0_100</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 7. (0-1)<br>Wymagania egzaminacyjne 2022<br>Wymaganie ogólne<br>Wymagania szczegółowe<br>I. Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie<br>zawartych w nich informacji.<br>Zdający rozpoznaje i rozumie problemy […]<br>filozoficzne […].<br>IV. Umiejętności logiczne. Zdający:</p>\n<ol><li>odróżnia przesłanki i wniosek</li></ol>\n<p>w rozumowaniu i potrafi wskazać<br>przesłankę, która nie jest wyrażona wprost;</p>\n<ol><li>odróżnia rozumowania dedukcyjne od</li></ol>\n<p>niededukcyjnych (niezawodne od<br>zawodnych) […].<br>Zasady oceniania<br>1 pkt - poprawne uzupełnienie przesłanki 2.<br>0 pkt - odpowiedź błędna albo brak odpowiedzi.<br>Przykładowe rozwiązania<br>Przesłanka 2.: Jeśli jest tak, że jeśli idee są wieczne, to nieprawda, że dusze są śmiertelne,<br>to nieprawda, że dusze są wieczne.<br>Przesłanka 2.: Idee są wieczne i jeśli nieprawda, że dusze są śmiertelne, to nieprawda, że<br>dusze są wieczne.<br>Uwaga: Przesłanka 2. może przybrać wiele postaci - wystarczy, by uzupełniony układ zdań<br>(niekoniecznie spójny semantycznie) był podstawieniem dowolnej tautologii logicznej, np.:<br>„Idee są wieczne i dusze są śmiertelne”, „Idee są wieczne i nieprawda, że dusze są wieczne”.</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź</h4>\n<p>Uzupełnienie Przesłanki 2. (przykłady poprawnych odpowiedzi):</p>\n<p><strong>Wariant A (najprostszy):</strong></p>\n<blockquote>Przesłanka 2.: Jeśli jest tak, że jeśli idee są wieczne, to nieprawda, że dusze są śmiertelne - to nieprawda, że dusze są wieczne.</blockquote>\n<p><strong>Wariant B:</strong></p>\n<blockquote>Przesłanka 2.: Idee są wieczne i jeśli nieprawda, że dusze są śmiertelne, to nieprawda, że dusze są wieczne.</blockquote>\n<p><strong>Wariant C (tautologia logiczna):</strong></p>\n<blockquote>Przesłanka 2.: Idee są wieczne i dusze są śmiertelne.</blockquote>\n<h4>Sposób 1 - analiza struktury formalnej</h4>\n<p>Rozumowanie ma postać:</p>\n<ul><li><strong>P1:</strong> Jeśli idee są wieczne → nieprawda, że dusze są śmiertelne. [P1: A → ¬B]</li><li><strong>P2:</strong> ???</li><li><strong>Wniosek:</strong> Nieprawda, że dusze są wieczne. [W: ¬C]</li></ul>\n<p>Zadanie: uzupełnić P2 tak, żeby P1 ∧ P2 |= W było <em>formalnie poprawnym</em> rozumowaniem dedukcyjnym.</p>\n<p><strong>Klucz:</strong> W logice zdaniowej wystarczy, żeby cały układ zdań (P1 ∧ P2) implikował W jako <strong>tautologia</strong> (podstawienie schematu poprawnej formuły logicznej). Nie musi być semantycznie spójny.</p>\n<p>Najprostsze rozwiązanie: P2 samo w sobie implikuje wniosek, np.:</p>\n<ul><li>P2: „Nieprawda, że dusze są wieczne&quot; → wtedy wniosek jest po prostu powtórzeniem P2 (modus ponens trywialny).</li></ul>\n<p>Albo:</p>\n<ul><li>P2 razem z P1 tworzy łańcuch prowadzący do wniosku przez <em>modus ponens</em> lub <em>modus tollens</em>.</li></ul>\n<p><strong>Wariant A</strong> (podany w kluczu CKE) to przykład zastosowania schematu:<br><em>Jeśli [P1], to [W]</em> - a P2 po prostu „twierdzi, że P1 jest prawdziwe&quot;.</p>\n<h4>Sposób 2 - intuicja logiczna (bez symboli)</h4>\n<p>Mamy już zdanie P1: „Jeśli idee są wieczne, to dusze nie są śmiertelne.&quot;<br>Wniosek: „Dusze nie są wieczne.&quot;</p>\n<p>Żeby dostać ten wniosek dedukcyjnie, P2 musi być zdaniem, które razem z P1 <strong>logicznie wymusza</strong> wniosek.</p>\n<p>Najprostszy wariant: P2 powiada, że P1 prowadzi już do wniosku:</p>\n<blockquote>„Jeśli (jeśli idee wieczne → dusze nieśmiertelne), to (dusze niewieczne).&quot;</blockquote>\n<p>Lub P2 po prostu dostarcza brakującego kroku:</p>\n<blockquote>„Idee są wieczne i dusze są śmiertelne&quot; → razem z P1 (przez modus tollens) daje „nieprawda, że dusze są wieczne&quot;.</blockquote>\n<h4>Schemat CKE</h4>\n<blockquote>📋 <strong>Klucz CKE (zadanie 7, max 1 pkt):</strong><br>- <strong>1 pkt</strong> - poprawne uzupełnienie Przesłanki 2. (dowolny wariant, który czyni rozumowanie formalnie poprawnym).<br>- <strong>0 pkt</strong> - odpowiedź błędna lub brak odpowiedzi.<br><br><strong>Uwaga CKE:</strong> P2 może przybrać wiele postaci - wystarczy, by uzupełniony układ zdań był podstawieniem dowolnej <strong>tautologii logicznej</strong>. Może być nawet semantycznie niespójny (np. „Idee są wieczne i dusze są śmiertelne&quot; - sprzeczne z P1, ale formalnie czyni rozumowanie poprawnym).</blockquote>\n<h4>Typowe pułapki</h4>\n<ol><li><strong>Próba budowania „sensownego&quot; rozumowania filozoficznego:</strong> zadanie pyta o formalną poprawność dedukcji, nie o zgodność z Platońską filozofią.</li><li><strong>Zostawienie P2 pustego lub zbyt krótkiego:</strong> P2 musi być pełnym zdaniem logicznym, nie fragmentem.</li><li><strong>Zapomnienie o formalizmie:</strong> „Dusze nie są wieczne, bo Platon tak mówi&quot; - to nie jest formalna dedukcja, a właśnie dedukcja jest wymagana.</li></ol>"}]}