{"id":"filozofia-2024-grudzien-probna-rozszerzona/zad/9","paper_id":"filozofia-2024-grudzien-probna-rozszerzona","number":"9","points":1,"ptype":"open","subject":"filozofia","category":"probna","year":2024,"month":"grudzien","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 9. (0-1)\nPrzeczytaj poniższy fragment tekstu Rene Descartes’a.\nPo czym, zastanawiając się nad tym, że wątpiłem i że wskutek tego moja istota nie była\ncałkiem doskonała, jasno bowiem widziałem, że większą doskonałością było wiedzieć aniżeli\nwątpić, wpadłem na myśl, by wyśledzić, od kogóż to nauczyłem się myśleć o czymś\ndoskonalszym od siebie; rozpoznałem oczywiście, że musiało to być od istoty, której natura\nrzeczywiście była doskonalsza […]; a ponieważ jest nie mniejszą sprzecznością, żeby rzecz\nnajdoskonalsza pochodziła od mniej doskonałej i do niej przynależała, aniżeli to, że coś\npowstaje z niczego, więc ja również nie mogłem uzyskać jej [idei istoty doskonalszej ode\nmnie] od samego siebie. Pozostawało więc tylko jedno, że była mi dana przez istotę\no naturze, która naprawdę była doskonalsza ode mnie, a nawet która posiadała w sobie\nwszystkie doskonałości, o których mogłem mieć jakąkolwiek ideę, co, jednym słowem,\nznaczy, która była Bogiem.\nR. Descartes, Rozprawa o metodzie, tłum. W. Wojciechowska, Warszawa 1970.\nRozstrzygnij, czy przedstawiony wywód, którego konkluzją jest teza o istnieniu Boga,\njest akceptowalny z pozycji deizmu. Uzasadnij swoje rozstrzygnięcie.\nRozstrzygnięcie:\nUzasadnienie:","answer":null,"answer_text":"Zadanie 9. (0-1)\nWymagania ogólne\nWymagania szczegółowe\nIII. Znajomość poglądów filozofów\nreprezentatywnych dla poszczególnych\nepok kultury europejskiej.\nIV. Rozumienie ważniejszych pojęć,\nzagadnień i stanowisk głównych dyscyplin\nfilozoficznych.\nVI. Podejmowanie rzetelnej dyskusji\nfilozoficznej oraz formułowanie w niej\njasnego i uzasadnionego stanowiska.\nII. Elementy historii filozofii.\n3. René Descartes. Zdający:\n5) analizuje fragment Rozprawy o metodzie\nRené Descartesa (cz. IV).\nIII. Wybrane problemy filozofii.\n7. Spór o istnienie i naturę absolutu (Boga).\nZdający:\n1) odróżnia i wyjaśnia następujące\nstanowiska: […] deizm […];\n2) krytycznie rekonstruuje następujące\nargumenty za istnieniem Boga: argument\nontologiczny, argument kosmologiczny,\nargument teleologiczny, argument moralny.\nZasady oceniania\n1 pkt - poprawne rozstrzygnięcie wraz z zasadnym uzasadnieniem.\n0 pkt - odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.\nRozwiązanie\nRozstrzygnięcie: Tak, deista mógłby zaakceptować wywód przedstawiony w tekście\nźródłowym, w szczególności pod pewnym warunkiem.\nPrzykładowe uzasadnienie: Deista uważa, że Bóg istnieje, a jego istnienie można wykazać\nna drodze dyskursywnej. Deiści twierdzą też, że Bóg nie ingeruje w losy świata. Autor tekstu\nźródłowego w swoim wywodzie wykazuje, że Bóg istnieje (lub że można wykazać, że\nistnieje) i wprost nie wypowiada się na temat istnienia opatrzności. Zatem deista może\nprzystać na wywód przedstawiony w tekście źródłowym.\nUwaga: Dopuszczalne jest też inne rozstrzygnięcie, o ile będzie należycie uzasadnione.","solution":null,"image":"img/filozofia-2024-grudzien-probna-rozszerzona/zad-9.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":11,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Filozofia · Matura próbna · grudzień 2024 (rozszerzona)","subject_label":"Filozofia","category_label":"Matura próbna","text_html":"

Zadanie 9. (0-1)
Przeczytaj poniższy fragment tekstu Rene Descartes’a.
Po czym, zastanawiając się nad tym, że wątpiłem i że wskutek tego moja istota nie była
całkiem doskonała, jasno bowiem widziałem, że większą doskonałością było wiedzieć aniżeli
wątpić, wpadłem na myśl, by wyśledzić, od kogóż to nauczyłem się myśleć o czymś
doskonalszym od siebie; rozpoznałem oczywiście, że musiało to być od istoty, której natura
rzeczywiście była doskonalsza […]; a ponieważ jest nie mniejszą sprzecznością, żeby rzecz
najdoskonalsza pochodziła od mniej doskonałej i do niej przynależała, aniżeli to, że coś
powstaje z niczego, więc ja również nie mogłem uzyskać jej [idei istoty doskonalszej ode
mnie] od samego siebie. Pozostawało więc tylko jedno, że była mi dana przez istotę
o naturze, która naprawdę była doskonalsza ode mnie, a nawet która posiadała w sobie
wszystkie doskonałości, o których mogłem mieć jakąkolwiek ideę, co, jednym słowem,
znaczy, która była Bogiem.
R. Descartes, Rozprawa o metodzie, tłum. W. Wojciechowska, Warszawa 1970.
Rozstrzygnij, czy przedstawiony wywód, którego konkluzją jest teza o istnieniu Boga,
jest akceptowalny z pozycji deizmu. Uzasadnij swoje rozstrzygnięcie.
Rozstrzygnięcie:
Uzasadnienie:

","answer_text_html":"

Zadanie 9. (0-1)
Wymagania ogólne
Wymagania szczegółowe
III. Znajomość poglądów filozofów
reprezentatywnych dla poszczególnych
epok kultury europejskiej.
IV. Rozumienie ważniejszych pojęć,
zagadnień i stanowisk głównych dyscyplin
filozoficznych.
VI. Podejmowanie rzetelnej dyskusji
filozoficznej oraz formułowanie w niej
jasnego i uzasadnionego stanowiska.
II. Elementy historii filozofii.

\n
  1. René Descartes. Zdający:
  2. analizuje fragment Rozprawy o metodzie
\n

René Descartesa (cz. IV).
III. Wybrane problemy filozofii.

\n
  1. Spór o istnienie i naturę absolutu (Boga).
\n

Zdający:

\n
  1. odróżnia i wyjaśnia następujące
\n

stanowiska: […] deizm […];

\n
  1. krytycznie rekonstruuje następujące
\n

argumenty za istnieniem Boga: argument
ontologiczny, argument kosmologiczny,
argument teleologiczny, argument moralny.
Zasady oceniania
1 pkt - poprawne rozstrzygnięcie wraz z zasadnym uzasadnieniem.
0 pkt - odpowiedź niepoprawna lub niepełna albo brak odpowiedzi.
Rozwiązanie
Rozstrzygnięcie: Tak, deista mógłby zaakceptować wywód przedstawiony w tekście
źródłowym, w szczególności pod pewnym warunkiem.
Przykładowe uzasadnienie: Deista uważa, że Bóg istnieje, a jego istnienie można wykazać
na drodze dyskursywnej. Deiści twierdzą też, że Bóg nie ingeruje w losy świata. Autor tekstu
źródłowego w swoim wywodzie wykazuje, że Bóg istnieje (lub że można wykazać, że
istnieje) i wprost nie wypowiada się na temat istnienia opatrzności. Zatem deista może
przystać na wywód przedstawiony w tekście źródłowym.
Uwaga: Dopuszczalne jest też inne rozstrzygnięcie, o ile będzie należycie uzasadnione.

","solutions":[]}