{"id":"filozofia-2025-maj-matura-rozszerzona/zad/12","paper_id":"filozofia-2025-maj-matura-rozszerzona","number":"12","points":1,"ptype":"open","subject":"filozofia","category":"matura","year":2025,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 12. (0-1)\nRozstrzygnij, czy według René Descartes’a myśl: Wydaje mi się, że czuję zapach róży,\njest prawdą niepowątpiewalną. Odpowiedź uzasadnij.\nRozstrzygnięcie:\nUzasadnienie:\n11.\n0-1\n12.\n0-1\nMFIP-R0_100","answer":null,"answer_text":"Zadanie 12. (0-1)\nWymagania ogólne\nWymagania szczegółowe\nIII. Znajomość poglądów filozofów\nreprezentatywnych dla poszczególnych\nepok kultury europejskiej.\nVI. Podejmowanie rzetelnej dyskusji\nfilozoficznej oraz formułowanie w niej\njasnego i uzasadnionego stanowiska.\nII. Elementy historii filozofii.\n3. René Descartes. Zdający:\n1) wyjaśnia, na czym polega kartezjański\nracjonalizm, sceptycyzm metodyczny\ni dualizm psychofizyczny;\n2) objaśnia sens formuły „myślę, więc\njestem”;\n3) krytycznie rekonstruuje kartezjański\nargument na rzecz istnienia świata\nzewnętrznego.\nZasady oceniania\n1 pkt - poprawne rozstrzygnięcie wraz z właściwym uzasadnianiem.\n0 pkt - odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.\nRozwiązanie\nRozstrzygnięcie: Tak\nPrzykładowe uzasadnienie: Ponieważ myśl o takiej treści jest oczywista - sama świadomość\nokreślonego wrażenia przesądza o niepowątpiewalności tego wrażenia. Nawet jeśli jest się\nzwodzonym przez „złośliwego demona” i to, co się czuję, nie jest zapachem róży, to\nrównocześnie nie można być zwodzonym w kwestii tego, że podmiotowi wydaje się, iż czuje\nzapach róży.","solution":"## Poprawna odpowiedź\n\n**Rozstrzygnięcie: Tak** - myśl \"Wydaje mi się, że czuję zapach róży\" jest według Kartezjusza prawdą niepowątpiewalną.\n\n**Uzasadnienie:** Sama *świadomość* wrażenia - nawet jeśli wywołana przez złośliwego demona - jest niepowątpiewalna. Podmiot może się mylić co do istnienia róży i jej zapachu, ale nie może się mylić co do *tego, że ma wrażenie* zapachu. To jest pewne.\n\n## Sposób 1 - przez metodę kartezjańskiego zwątpienia\n\nRené Descartes (1596-1650) w *Medytacjach o pierwszej filozofii* (1641) stosuje **metodyczne zwątpienie** (*dubito methodicus*): odrzuca wszystko, w co można wątpić, szukając pewności niepowątpiewalnej.\n\nHierarchia zwątpień:\n1. **Zmysły mogą zwodzić** - nie wiem, czy naprawdę czuję zapach róży (może to sen, halucynacja, złośliwy demon)\n2. **Ciało może nie istnieć** - może mnie zwodzi demon co do istnienia zewnętrznego świata\n3. **Ale**: Nie mogę wątpić w to, **że MI się wydaje** - samo zjawisko bycia-pod-wrażeniem jest niepowątpiewalne\n\n> Cogito, ergo sum - myślę, więc jestem (fr. *je pense, donc je suis* / łac. *cogito, ergo sum*)\n\nWrażenie \"wydaje mi się, że czuję zapach\" jest właśnie **aktem cogito** - aktem myślenia/doświadczania.\n\n## Sposób 2 - przez rozróżnienie treści i aktu\n\nKartezjusz odróżnia:\n- **Treść wrażenia:** \"czuję zapach róży\" - można wątpić (może róży nie ma)\n- **Akt wrażenia:** \"mi się wydaje\" - niepowątpiewalny, bo podmiot *ma* to wrażenie\n\nNawet najskuteczniejszy demon nie może sprawić, że podmiot *myśli, iż ma wrażenie*, a jednak go nie ma. Samo \"wydaje mi się\" jest pewnikiem.\n\n## Schemat CKE\n\n> **Klucz CKE - schemat punktowania (zadanie 12, max 1 pkt):**\n> - **1 pkt** - rozstrzygnięcie \"Tak\" ORAZ uzasadnienie (świadomość wrażenia jest pewna, nawet jeśli treść wrażenia może być fałszywa)\n> - **0 pkt** - brak uzasadnienia lub błędne rozstrzygnięcie \"Nie\"\n> - **Kluczowa myśl:** samo bycie pod wrażeniem / własna świadomość wrażenia jest oczywista i niepowątpiewalna\n\n## Dlaczego błędne\n\n- **Błąd:** Odpowiedź \"Nie\" - myśląc, że \"może demon zwodzi w kwestii zapachu\". Demon może zwieść co do *przedmiotu* wrażenia, nie co do *faktu wrażenia*.\n\n## Typowe pułapki\n\n1. **\"Wydaje mi się, że\" to formuła pierwszoosobowa** - właśnie ta formuła jest u Kartezjusza niepowątpiewalna.\n2. Złośliwy demon (*genius malignus*) może zwieść w wielu kwestiach, ale nie co do treści własnego umysłu w chwili przeżywania.\n3. Kartezjański cogito to pierwszy filozoficzny fundament po przeprowadzeniu zwątpienia - wrażenie \"wydaje mi się\" jest jego egzemplifikacją.\"\n\n## Sposób 1 - co to znaczy \"egzystencja poprzedza esencję\"\n\nJean-Paul Sartre (1905-1980) w wykładzie *Egzystencjalizm jest humanizmem* (1945) głosi centralną tezę egzystencjalizmu:\n\n> \"egzystencja poprzedza esencję\" (*l'existence précčde l'essence*)\n\n**Co to oznacza:**\n- **Esencja** (*essentia*) = istota, natura, definicja - to, czym coś *jest*\n- **Egzystencja** (*existentia*) = istnienie, bycie w świecie - fakt, że coś *jest*\n\nPrzykład Sartre'a: **nóż kieszonkowy** - najpierw istnieje w umyśle twórcy (esencja-projekt), potem jest wytworzony (egzystencja). Esencja poprzedza egzystencję.\n\nDla **człowieka** jest inaczej: człowiek najpierw *istnieje* (pojawia się na świecie), a dopiero potem tworzy swoją esencję przez **wybory i działania**. Nie ma z góry danej natury ludzkiej.\n\n## Sposób 2 - eliminacja błędnych opcji\n\n**A. forma poprzedza materię** - to Arystoteles, nie Sartre. Forma i materia to hylomorfizm.\n\n**B. esencja poprzedza egzystencję** - to odwrotnie! To twierdzenie teizmu i klasycznej metafizyki: Bóg najpierw ma projekt (esencję) człowieka, potem go stwarza. Sartre to odrzuca.\n\n**C. egzystencja poprzedza esencję** - POPRAWNE. Kluczowa teza Sartre'a: człowiek jest \"wrzucony w istnienie\" bez gotowej natury i sam ją tworzy.\n\n**D. a priori poprzedza a posteriori** - to rozróżnienie epistemologiczne Kanta, nie egzystencjalizm.\n\n## Schemat CKE\n\n> **Klucz CKE - schemat punktowania (zadanie 13, max 1 pkt):**\n> - **1 pkt** - odpowiedź C\n> - **0 pkt** - inna odpowiedź\n\n## Dlaczego błędne\n\n| Opcja | Treść | Dlaczego błędna | Typowa pułapka |\n| A | forma poprzedza materię | Arystoteles, nie Sartre | Mylenie z hylomorfizmem |\n| B | esencja poprzedza egzystencję | Odwrócenie tezy Sartre'a | Najczęstszy błąd - odwrócona kolejność |\n| **C** | **egzystencja poprzedza esencję** | **POPRAWNA** | - |\n| D | a priori poprzedza a posteriori | Kant, epistemologia | Mylenie z teorią poznania |\n\n## Typowe pułapki\n\n1. **Nie mylić kolejności!** Esencja poprzedza egzystencję = klasyczna metafizyka/teizm. Egzystencja poprzedza esencję = Sartre/egzystencjalizm.\n2. Sartre mówi: człowiek jest \"skazany na wolność\" (*condamné ŕ ętre libre*) - bo nie ma gotowej esencji, sam ją musi stworzyć przez wybory.\n3. Paralelnie: dla Boga (jeśli istnieje), wg Sartre'a, esencja poprzedza egzystencję - Bóg ma projekt, a potem stwarza. Ale człowiek jest wyjątkiem.","image":"img/filozofia-2025-maj-matura-rozszerzona/zad-12.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":10,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Filozofia · Matura · maj 2025 (rozszerzona)","subject_label":"Filozofia","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 12. (0-1)<br>Rozstrzygnij, czy według René Descartes’a myśl: Wydaje mi się, że czuję zapach róży,<br>jest prawdą niepowątpiewalną. Odpowiedź uzasadnij.<br>Rozstrzygnięcie:<br>Uzasadnienie:<br>11.<br>0-1<br>12.<br>0-1<br>MFIP-R0_100</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 12. (0-1)<br>Wymagania ogólne<br>Wymagania szczegółowe<br>III. Znajomość poglądów filozofów<br>reprezentatywnych dla poszczególnych<br>epok kultury europejskiej.<br>VI. Podejmowanie rzetelnej dyskusji<br>filozoficznej oraz formułowanie w niej<br>jasnego i uzasadnionego stanowiska.<br>II. Elementy historii filozofii.</p>\n<ol><li>René Descartes. Zdający:</li><li>wyjaśnia, na czym polega kartezjański</li></ol>\n<p>racjonalizm, sceptycyzm metodyczny<br>i dualizm psychofizyczny;</p>\n<ol><li>objaśnia sens formuły „myślę, więc</li></ol>\n<p>jestem”;</p>\n<ol><li>krytycznie rekonstruuje kartezjański</li></ol>\n<p>argument na rzecz istnienia świata<br>zewnętrznego.<br>Zasady oceniania<br>1 pkt - poprawne rozstrzygnięcie wraz z właściwym uzasadnianiem.<br>0 pkt - odpowiedź niepełna lub niepoprawna albo brak odpowiedzi.<br>Rozwiązanie<br>Rozstrzygnięcie: Tak<br>Przykładowe uzasadnienie: Ponieważ myśl o takiej treści jest oczywista - sama świadomość<br>określonego wrażenia przesądza o niepowątpiewalności tego wrażenia. Nawet jeśli jest się<br>zwodzonym przez „złośliwego demona” i to, co się czuję, nie jest zapachem róży, to<br>równocześnie nie można być zwodzonym w kwestii tego, że podmiotowi wydaje się, iż czuje<br>zapach róży.</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź</h4>\n<p><strong>Rozstrzygnięcie: Tak</strong> - myśl &quot;Wydaje mi się, że czuję zapach róży&quot; jest według Kartezjusza prawdą niepowątpiewalną.</p>\n<p><strong>Uzasadnienie:</strong> Sama <em>świadomość</em> wrażenia - nawet jeśli wywołana przez złośliwego demona - jest niepowątpiewalna. Podmiot może się mylić co do istnienia róży i jej zapachu, ale nie może się mylić co do <em>tego, że ma wrażenie</em> zapachu. To jest pewne.</p>\n<h4>Sposób 1 - przez metodę kartezjańskiego zwątpienia</h4>\n<p>René Descartes (1596-1650) w <em>Medytacjach o pierwszej filozofii</em> (1641) stosuje <strong>metodyczne zwątpienie</strong> (<em>dubito methodicus</em>): odrzuca wszystko, w co można wątpić, szukając pewności niepowątpiewalnej.</p>\n<p>Hierarchia zwątpień:</p>\n<ol><li><strong>Zmysły mogą zwodzić</strong> - nie wiem, czy naprawdę czuję zapach róży (może to sen, halucynacja, złośliwy demon)</li><li><strong>Ciało może nie istnieć</strong> - może mnie zwodzi demon co do istnienia zewnętrznego świata</li><li><strong>Ale</strong>: Nie mogę wątpić w to, <strong>że MI się wydaje</strong> - samo zjawisko bycia-pod-wrażeniem jest niepowątpiewalne</li></ol>\n<blockquote>Cogito, ergo sum - myślę, więc jestem (fr. <em>je pense, donc je suis</em> / łac. <em>cogito, ergo sum</em>)</blockquote>\n<p>Wrażenie &quot;wydaje mi się, że czuję zapach&quot; jest właśnie <strong>aktem cogito</strong> - aktem myślenia/doświadczania.</p>\n<h4>Sposób 2 - przez rozróżnienie treści i aktu</h4>\n<p>Kartezjusz odróżnia:</p>\n<ul><li><strong>Treść wrażenia:</strong> &quot;czuję zapach róży&quot; - można wątpić (może róży nie ma)</li><li><strong>Akt wrażenia:</strong> &quot;mi się wydaje&quot; - niepowątpiewalny, bo podmiot <em>ma</em> to wrażenie</li></ul>\n<p>Nawet najskuteczniejszy demon nie może sprawić, że podmiot <em>myśli, iż ma wrażenie</em>, a jednak go nie ma. Samo &quot;wydaje mi się&quot; jest pewnikiem.</p>\n<h4>Schemat CKE</h4>\n<blockquote><strong>Klucz CKE - schemat punktowania (zadanie 12, max 1 pkt):</strong><br>- <strong>1 pkt</strong> - rozstrzygnięcie &quot;Tak&quot; ORAZ uzasadnienie (świadomość wrażenia jest pewna, nawet jeśli treść wrażenia może być fałszywa)<br>- <strong>0 pkt</strong> - brak uzasadnienia lub błędne rozstrzygnięcie &quot;Nie&quot;<br>- <strong>Kluczowa myśl:</strong> samo bycie pod wrażeniem / własna świadomość wrażenia jest oczywista i niepowątpiewalna</blockquote>\n<h4>Dlaczego błędne</h4>\n<ul><li><strong>Błąd:</strong> Odpowiedź &quot;Nie&quot; - myśląc, że &quot;może demon zwodzi w kwestii zapachu&quot;. Demon może zwieść co do <em>przedmiotu</em> wrażenia, nie co do <em>faktu wrażenia</em>.</li></ul>\n<h4>Typowe pułapki</h4>\n<ol><li><strong>&quot;Wydaje mi się, że&quot; to formuła pierwszoosobowa</strong> - właśnie ta formuła jest u Kartezjusza niepowątpiewalna.</li><li>Złośliwy demon (<em>genius malignus</em>) może zwieść w wielu kwestiach, ale nie co do treści własnego umysłu w chwili przeżywania.</li><li>Kartezjański cogito to pierwszy filozoficzny fundament po przeprowadzeniu zwątpienia - wrażenie &quot;wydaje mi się&quot; jest jego egzemplifikacją.&quot;</li></ol>\n<h4>Sposób 1 - co to znaczy &quot;egzystencja poprzedza esencję&quot;</h4>\n<p>Jean-Paul Sartre (1905-1980) w wykładzie <em>Egzystencjalizm jest humanizmem</em> (1945) głosi centralną tezę egzystencjalizmu:</p>\n<blockquote>&quot;egzystencja poprzedza esencję&quot; (<em>l&#x27;existence précčde l&#x27;essence</em>)</blockquote>\n<p><strong>Co to oznacza:</strong></p>\n<ul><li><strong>Esencja</strong> (<em>essentia</em>) = istota, natura, definicja - to, czym coś <em>jest</em></li><li><strong>Egzystencja</strong> (<em>existentia</em>) = istnienie, bycie w świecie - fakt, że coś <em>jest</em></li></ul>\n<p>Przykład Sartre&#x27;a: <strong>nóż kieszonkowy</strong> - najpierw istnieje w umyśle twórcy (esencja-projekt), potem jest wytworzony (egzystencja). Esencja poprzedza egzystencję.</p>\n<p>Dla <strong>człowieka</strong> jest inaczej: człowiek najpierw <em>istnieje</em> (pojawia się na świecie), a dopiero potem tworzy swoją esencję przez <strong>wybory i działania</strong>. Nie ma z góry danej natury ludzkiej.</p>\n<h4>Sposób 2 - eliminacja błędnych opcji</h4>\n<p><strong>A. forma poprzedza materię</strong> - to Arystoteles, nie Sartre. Forma i materia to hylomorfizm.</p>\n<p><strong>B. esencja poprzedza egzystencję</strong> - to odwrotnie! To twierdzenie teizmu i klasycznej metafizyki: Bóg najpierw ma projekt (esencję) człowieka, potem go stwarza. Sartre to odrzuca.</p>\n<p><strong>C. egzystencja poprzedza esencję</strong> - POPRAWNE. Kluczowa teza Sartre&#x27;a: człowiek jest &quot;wrzucony w istnienie&quot; bez gotowej natury i sam ją tworzy.</p>\n<p><strong>D. a priori poprzedza a posteriori</strong> - to rozróżnienie epistemologiczne Kanta, nie egzystencjalizm.</p>\n<h4>Schemat CKE</h4>\n<blockquote><strong>Klucz CKE - schemat punktowania (zadanie 13, max 1 pkt):</strong><br>- <strong>1 pkt</strong> - odpowiedź C<br>- <strong>0 pkt</strong> - inna odpowiedź</blockquote>\n<h4>Dlaczego błędne</h4>\n<p>| Opcja | Treść | Dlaczego błędna | Typowa pułapka |<br>| A | forma poprzedza materię | Arystoteles, nie Sartre | Mylenie z hylomorfizmem |<br>| B | esencja poprzedza egzystencję | Odwrócenie tezy Sartre&#x27;a | Najczęstszy błąd - odwrócona kolejność |<br>| <strong>C</strong> | <strong>egzystencja poprzedza esencję</strong> | <strong>POPRAWNA</strong> | - |<br>| D | a priori poprzedza a posteriori | Kant, epistemologia | Mylenie z teorią poznania |</p>\n<h4>Typowe pułapki</h4>\n<ol><li><strong>Nie mylić kolejności!</strong> Esencja poprzedza egzystencję = klasyczna metafizyka/teizm. Egzystencja poprzedza esencję = Sartre/egzystencjalizm.</li><li>Sartre mówi: człowiek jest &quot;skazany na wolność&quot; (<em>condamné ŕ ętre libre</em>) - bo nie ma gotowej esencji, sam ją musi stworzyć przez wybory.</li><li>Paralelnie: dla Boga (jeśli istnieje), wg Sartre&#x27;a, esencja poprzedza egzystencję - Bóg ma projekt, a potem stwarza. Ale człowiek jest wyjątkiem.</li></ol>"}]}