{"id":"fizyka-2015-przykladowy-arkusz-cke-rozszerzona/zad/23","paper_id":"fizyka-2015-przykladowy-arkusz-cke-rozszerzona","number":"23","points":5,"ptype":"open","subject":"fizyka","category":"przykladowy","year":2015,"month":null,"level":"rozszerzona","text":"Zadanie 23. (0-5)\n„Jeśli patrząc w górę daleko od Słońca, widzimy jasne, niebieskie niebo, oznacza to, że\ndochodzi stamtąd do naszych oczu światło słoneczne, które zmieniło po drodze kierunek. […]\nKiedy światło dociera do atmosfery, część jego energii rozchodzi się we wszystkich\nkierunkach w procesie zwanym rozpraszaniem. […] Rozpraszanie światła słonecznego przez\npowietrze tłumaczy, dlaczego niebo jest jasne, ale żeby zrozumieć dlaczego jasne niebo jest\nniebieskie, musimy uwzględnić falową naturę światła. Wszystkie rodzaje fal są rozpraszane\nprzez znajdujące się na ich drodze przeszkody. Kamień będzie rozpraszał fale na wodzie:\nbędą się od niego rozchodzić drobne fale w nowych kierunkach. […] Przeszkoda bardzo mała\nw stosunku do długości fali nie będzie skutecznie rozpraszać. Ta sama przeszkoda będzie\nskuteczniej rozpraszać fale krótsze, dla których okaże się wystarczająco duża. To samo dzieje\nsię ze światłem w atmosferze - elementy rozpraszające są mniejsze od długości fali światła\nwidzialnego. […] Powietrze rozprasza światło, ponieważ nie jest ośrodkiem ciągłym, lecz\nskłada się z odrębnych cząsteczek. Jeśli uznamy cząsteczkę za przeszkodę, to będzie ona\ntysiąc razy mniejsza niż długość fali światła. […] Cząsteczki nie są równomiernie rozłożone\nw przestrzeni, lecz zderzają się ze sobą, a zatem mogą przez chwilę tworzyć skupiska pewnej\nskończonej objętości. Takie statystyczne fluktuacje gęstości zdarzają się nieustannie i czynią\npowietrze grudkowatą strukturą, która rozprasza światło. Opierając się na tym statystycznym\nmodelu, można oszacować, że rozmiary grudki są zbliżone do średniej odległości między\ncząsteczkami - co jeszcze jest sto razy mniej niż długość fali świetlnej. […] możemy\nstwierdzić, że rozpraszające przeszkody są mniejsze niż długość fali światłą widzialnego.\nW związku z tym fale krótsze (niebieskie) będą silniej rozpraszane niż fale dłuższe\n(czerwone). […] Jeśli ze światła przechodzącego przez atmosferę wyeliminowana zostanie\nwskutek rozproszenia niebieska część widma, to kolor nierozproszonej wiązki również musi\nsię zmienić. […] W miarę jak rozpraszanie wycina coraz większą część krótkich fal -\nw czerwonawe. Tak właśnie zmienia się barwa Słońca w ciągu popołudnia. Im niżej Słońce\nświeci na niebie, tym bardziej wydłuża się droga promieni dochodzących przez atmosferę\ndo oka obserwatora. O zachodzie (rozpraszanie na bardzo długiej drodze) jest tak duże, że\nSłońce wydaje się czerwone. Niebieskie niebo i czerwony zachód Słońca są dwoma\ndopełniającymi się aspektami tego samego zjawiska.”\nwg Robert Greenler, Tęcze, glorie i halo, Prószyński i Spółka 1998 r.","answer":null,"answer_text":"Zadanie 23. (0-5)","solution":null,"image":"img/fizyka-2015-przykladowy-arkusz-cke-rozszerzona/zad-23.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":19,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Fizyka · Arkusz przykładowy · 2015 (rozszerzona)","subject_label":"Fizyka","category_label":"Arkusz przykładowy","text_html":"<p>Zadanie 23. (0-5)<br>„Jeśli patrząc w górę daleko od Słońca, widzimy jasne, niebieskie niebo, oznacza to, że<br>dochodzi stamtąd do naszych oczu światło słoneczne, które zmieniło po drodze kierunek. […]<br>Kiedy światło dociera do atmosfery, część jego energii rozchodzi się we wszystkich<br>kierunkach w procesie zwanym rozpraszaniem. […] Rozpraszanie światła słonecznego przez<br>powietrze tłumaczy, dlaczego niebo jest jasne, ale żeby zrozumieć dlaczego jasne niebo jest<br>niebieskie, musimy uwzględnić falową naturę światła. Wszystkie rodzaje fal są rozpraszane<br>przez znajdujące się na ich drodze przeszkody. Kamień będzie rozpraszał fale na wodzie:<br>będą się od niego rozchodzić drobne fale w nowych kierunkach. […] Przeszkoda bardzo mała<br>w stosunku do długości fali nie będzie skutecznie rozpraszać. Ta sama przeszkoda będzie<br>skuteczniej rozpraszać fale krótsze, dla których okaże się wystarczająco duża. To samo dzieje<br>się ze światłem w atmosferze - elementy rozpraszające są mniejsze od długości fali światła<br>widzialnego. […] Powietrze rozprasza światło, ponieważ nie jest ośrodkiem ciągłym, lecz<br>składa się z odrębnych cząsteczek. Jeśli uznamy cząsteczkę za przeszkodę, to będzie ona<br>tysiąc razy mniejsza niż długość fali światła. […] Cząsteczki nie są równomiernie rozłożone<br>w przestrzeni, lecz zderzają się ze sobą, a zatem mogą przez chwilę tworzyć skupiska pewnej<br>skończonej objętości. Takie statystyczne fluktuacje gęstości zdarzają się nieustannie i czynią<br>powietrze grudkowatą strukturą, która rozprasza światło. Opierając się na tym statystycznym<br>modelu, można oszacować, że rozmiary grudki są zbliżone do średniej odległości między<br>cząsteczkami - co jeszcze jest sto razy mniej niż długość fali świetlnej. […] możemy<br>stwierdzić, że rozpraszające przeszkody są mniejsze niż długość fali światłą widzialnego.<br>W związku z tym fale krótsze (niebieskie) będą silniej rozpraszane niż fale dłuższe<br>(czerwone). […] Jeśli ze światła przechodzącego przez atmosferę wyeliminowana zostanie<br>wskutek rozproszenia niebieska część widma, to kolor nierozproszonej wiązki również musi<br>się zmienić. […] W miarę jak rozpraszanie wycina coraz większą część krótkich fal -<br>w czerwonawe. Tak właśnie zmienia się barwa Słońca w ciągu popołudnia. Im niżej Słońce<br>świeci na niebie, tym bardziej wydłuża się droga promieni dochodzących przez atmosferę<br>do oka obserwatora. O zachodzie (rozpraszanie na bardzo długiej drodze) jest tak duże, że<br>Słońce wydaje się czerwone. Niebieskie niebo i czerwony zachód Słońca są dwoma<br>dopełniającymi się aspektami tego samego zjawiska.”<br>wg Robert Greenler, Tęcze, glorie i halo, Prószyński i Spółka 1998 r.</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 23. (0-5)</p>","solutions":[]}