{"id":"fizyka-2016-czerwiec-matura-rozszerzona/zad/10.3","paper_id":"fizyka-2016-czerwiec-matura-rozszerzona","number":"10.3","points":3,"ptype":"open","subject":"fizyka","category":"matura","year":2016,"month":"czerwiec","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 10.3. (0-3)\nDla innej płytki prostopadłościennej (długiej) współczynnik załamania światła miał wartość\n1,45. Uczniowie kierowali promień lasera na boczną ścianę S1 tej płytki i zmieniali kąt\npadania promienia od 0° do 90°.\nWyjaśnij, wykonując obliczenia, dlaczego w opisanej sytuacji dla żadnego kierunku\npromienia padającego nie zaobserwowano promienia wychodzącego z płytki przez\nścianę S2.\nS2\nS1\nMFA_1R","answer":null,"answer_text":"10.3 3 p\nNajmniejszy kąt padania na ścianę S2 uzyskamy, gdy kąt padania na ścianę S1 będzie\nniemal równy 90°. Wtedy kąt załamania na ścianie S1 będzie mniejszy od 45° (bo\n1,45 >\n\"#$ %° = √2), a kąt padania na ścianę S2 - większy od 45°, czyli (tym\nbardziej) większy od kąta granicznego dla całkowitego wewnętrznego odbicia.\n3 pkt - rozpatrzenie sytuacji dla kąta padania na S1 bliskiego 90° i wykazanie, Ŝe kąt\nzałamania będzie mniejszy od 45°, a kąt padania na S2 - większy od kąta granicznego\ndla całkowitego wewnętrznego odbicia\n2 pkt - rozpatrzenie sytuacji dla kąta padania na S1 bliskiego 90° i oszacowanie kąta\ngranicznego (moŜe być „około 45°”, niekoniecznie „mniejszy od 45°”)\n1 pkt - rozpatrzenie sytuacji dla kąta padania na S1 bliskiego 90°\nlub\n- oszacowanie kąta granicznego","solution":null,"image":"img/fizyka-2016-czerwiec-matura-rozszerzona/zad-10.3.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":9,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Fizyka · Matura · czerwiec 2016 (rozszerzona)","subject_label":"Fizyka","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 10.3. (0-3)<br>Dla innej płytki prostopadłościennej (długiej) współczynnik załamania światła miał wartość<br>1,45. Uczniowie kierowali promień lasera na boczną ścianę S1 tej płytki i zmieniali kąt<br>padania promienia od 0° do 90°.<br>Wyjaśnij, wykonując obliczenia, dlaczego w opisanej sytuacji dla żadnego kierunku<br>promienia padającego nie zaobserwowano promienia wychodzącego z płytki przez<br>ścianę S2.<br>S2<br>S1<br>MFA_1R</p>","answer_text_html":"<p>10.3 3 p<br>Najmniejszy kąt padania na ścianę S2 uzyskamy, gdy kąt padania na ścianę S1 będzie<br>niemal równy 90°. Wtedy kąt załamania na ścianie S1 będzie mniejszy od 45° (bo<br>1,45 &gt;<br>&quot;#$ %° = √2), a kąt padania na ścianę S2 - większy od 45°, czyli (tym<br>bardziej) większy od kąta granicznego dla całkowitego wewnętrznego odbicia.<br>3 pkt - rozpatrzenie sytuacji dla kąta padania na S1 bliskiego 90° i wykazanie, Ŝe kąt<br>załamania będzie mniejszy od 45°, a kąt padania na S2 - większy od kąta granicznego<br>dla całkowitego wewnętrznego odbicia<br>2 pkt - rozpatrzenie sytuacji dla kąta padania na S1 bliskiego 90° i oszacowanie kąta<br>granicznego (moŜe być „około 45°”, niekoniecznie „mniejszy od 45°”)<br>1 pkt - rozpatrzenie sytuacji dla kąta padania na S1 bliskiego 90°<br>lub</p>\n<ul><li>oszacowanie kąta granicznego</li></ul>","solutions":[]}