{"id":"fizyka-2016-maj-matura-rozszerzona/zad/10.1","paper_id":"fizyka-2016-maj-matura-rozszerzona","number":"10.1","points":2,"ptype":"open","subject":"fizyka","category":"matura","year":2016,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 10.1. (0-2)\nStosując metodę dodawania wektorów, skonstruuj na rysunku powyżej wektor natężenia\npola E\n\nw punkcie A leżącym na symetralnej dipola w odległości 0,5 d od jego osi.","answer":null,"answer_text":"Zadanie 10.1. (0-2)\nIV. Budowa prostych modeli\nfizycznych i matematycznych\ndo opisu zjawisk.\n1.1. Zdający […] wykonuje działania na wektorach.\n7.2. Zdający posługuje się pojęciem natężenia pola\nelektrostatycznego.\nSchemat punktowania\n2 p. - poprawna konstrukcja wektora EሬԦ.\n1 p. - narysowanie poprawnego wektora EሬԦ, brak poprawnej konstrukcji\nlub\n- przeciwne zwroty wszystkich wektorów, kierunki i konstrukcja poprawne.\n0 p. - brak spełnienia powyższych kryteriów.\nPoprawna odpowiedź\nKonstrukcja wektora natężenia pola jak na rysunku obok.","solution":"## Poprawna odpowiedź\n\nWektor \\(\\vec{E}\\) w punkcie A jest skierowany **poziomo, w kierunku od +q do -q** (przeciwnie do wektora \\(\\vec{p}\\)), a jego długość na rysunku wynika z dodania wektorów \\(\\vec{E}_{+}\\) i \\(\\vec{E}_{-}\\) metodą równoległoboku.\n\n## Sposób 1 - Analiza geometryczna + składowe wektorów\n\n### Krok 1: Ustal geometrię układu\n\nPrzyjmij układ współrzędnych z centrum B w początku:\n\n| Punkt | Współrzędne |\n| ładunek \\(+q\\) | \\((-\\tfrac{d}{2},\\ 0)\\) |\n| ładunek \\(-q\\) | \\((+\\tfrac{d}{2},\\ 0)\\) |\n| punkt A | \\((0,\\ +\\tfrac{d}{2})\\) |\n\nOdległość od każdego ładunku do A:\n\\[\nr = \\sqrt{\\left(\\frac{d}{2}\\right)^2 + \\left(\\frac{d}{2}\\right)^2} = \\frac{d}{\\sqrt{2}} = \\frac{d\\sqrt{2}}{2}\n\\]\n\nObie odległości są **równe** - to kluczowy fakt.\n\n### Krok 2: Kierunki składowych pól\n\n**Pole \\(\\vec{E}_{+}\\) od ładunku \\(+q\\):**\n- Pole od ładunku dodatniego kieruje się **od** ładunku → w kierunku od \\((-\\tfrac{d}{2}, 0)\\) do \\((0, \\tfrac{d}{2})\\)\n- Wektor \\((+\\tfrac{d}{2},\\ +\\tfrac{d}{2})\\) → skierowany **w prawo i w górę**, pod kątem **45°** od poziomej\n\n**Pole \\(\\vec{E}_{-}\\) od ładunku \\(-q\\):**\n- Pole od ładunku ujemnego kieruje się **ku** ładunkowi → w kierunku od \\((0, \\tfrac{d}{2})\\) do \\((+\\tfrac{d}{2}, 0)\\)\n- Wektor \\((+\\tfrac{d}{2},\\ -\\tfrac{d}{2})\\) → skierowany **w prawo i w dół**, pod kątem **-45°** od poziomej\n\n### Krok 3: Dodawanie metodą równoległoboku\n\nPonieważ \\(|\\vec{E}_{+}| = |\\vec{E}_{-}|\\) (ta sama odległość, ten sam ładunek), oba wektory mają **tę samą długość**. Rysujemy je z punktu A:\n\n↗ E₊ (prawo-górny, 45°)\nA ●\n↘ E₋ (prawo-dolny, 45°)\n\nRównoległobok zbudowany na \\(\\vec{E}_{+}\\) i \\(\\vec{E}_{-}\\) jest **rombem**. Przekątna wyrażona jako wypadkowa:\n\n\\[\nE_x = E_0\\cos 45° + E_0\\cos 45° = \\frac{2E_0}{\\sqrt{2}} = E_0\\sqrt{2}\n\\]\n\\[\nE_y = E_0\\sin 45° - E_0\\sin 45° = 0\n\\]\n\n**Wypadkowa \\(\\vec{E}\\) jest pozioma, skierowana w prawo** (od \\(+q\\) ku \\(-q\\), przeciwnie do \\(\\vec{p}\\)).\n\n### Krok 4: Jak narysować na rysunku\n\n1. Z punktu A poprowadź wektor \\(\\vec{E}_{+}\\): ukośnie w prawo-górę (45°), długość proporcjonalna do \\(E_0\\)\n2. Z punktu A poprowadź wektor \\(\\vec{E}_{-}\\): ukośnie w prawo-dół (45°), ta sama długość\n3. Domknij równoległobok (romb): z końców \\(\\vec{E}_{+}\\) i \\(\\vec{E}_{-}\\) poprowadź linie równoległe do \\(\\vec{E}_{-}\\) i \\(\\vec{E}_{+}\\)\n4. Przekątna rombu - od A do punktu przecięcia - to \\(\\vec{E}\\), poziomy, w prawo\n\nWartość wypadkowego pola:\n\\[\n\\boxed{E = E_0\\sqrt{2} = \\frac{2\\sqrt{2}\\,kq}{d^2}}\n\\]\n\ngdzie \\(E_0 = k\\dfrac{q}{r^2} = k\\dfrac{q}{(d/\\sqrt{2})^2} = \\dfrac{2kq}{d^2}\\).\n\n## Sposób 2 - Argument symetrii (eliminacja składowej prostopadłej)\n\n**Myśl symetrią** - bez rysowania równoległoboku:\n\nPunkt A leży na **symetralnej** dipola. Dipol jest symetryczny względem tej prostej.\n\n- Składowa \\(E_y\\) (pionowa) od \\(+q\\): skierowana **w górę** (od B ku A)\n- Składowa \\(E_y\\) (pionowa) od \\(-q\\): skierowana **w dół** (od A ku B)\n- Są równe co do wartości → **znoszą się dokładnie**\n\n- Składowa \\(E_x\\) (pozioma) od \\(+q\\): skierowana **w prawo** (w stronę -q)\n- Składowa \\(E_x\\) (pozioma) od \\(-q\\): też **w prawo** (w stronę -q, bo przyciąga)\n- Są równe → **dodają się**\n\n**Wniosek z symetrii:** W każdym punkcie symetralnej dipola pole wypadkowe jest poziome i skierowane od \\(+q\\) do \\(-q\\) (antyparalelnie do \\(\\vec{p}\\)). Nie musisz nawet liczyć - symetria daje kierunek pewnie i szybko.\n\n## Schemat oceniania CKE\n\n> 📋 **Zasady oceniania CKE (zadanie 10.1, 0-2 pkt):**\n> - **2 pkt** - poprawna konstrukcja wektora \\(\\vec{E}\\)\n> - **1 pkt** - narysowanie poprawnego wektora \\(\\vec{E}\\), brak poprawnej konstrukcji; LUB przeciwne zwroty wszystkich wektorów, kierunki i konstrukcja poprawne\n> - **0 pkt** - brak spełnienia powyższych kryteriów\n>\n> **Poprawna odpowiedź CKE:** Konstrukcja wektora natężenia pola (metodą równoległoboku z wektorów składowych \\(\\vec{E}_+\\) i \\(\\vec{E}_-\\)); wektor wypadkowy \\(\\vec{E}\\) jest równoległy do osi dipola.\n\n## Wzory z karty CKE - czego MASZ użyć\n\n> 📖 **Karta wzorów CKE str. 16 - Elektrostatyka:**\n> \\[E = k\\frac{q}{r^2}, \\quad k = \\frac{1}{4\\pi\\varepsilon_0}\\]\n> Użyliśmy do obliczenia wartości \\(E_0\\) i weryfikacji, że \\(|\\vec{E}_{+}| = |\\vec{E}_{-}|\\).\n>\n> Zasada superpozycji (str. 16): natężenie wypadkowe = **wektorowa suma** pól składowych - dokładnie jak opisuje treść zadania.\n\n## Typowe pułapki i uwagi\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Najczęstszy błąd - wektor \\(\\vec{E}_{-}\\) skierowany **od** ładunku -q (jak dla ładunku dodatniego). Pamiętaj: linie pola **wbiegają** w ładunek ujemny, więc \\(\\vec{E}\\) wskazuje **ku** -q.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Drugi częsty błąd - nierówna długość \\(\\vec{E}_{+}\\) i \\(\\vec{E}_{-}\\) na rysunku. Obie odległości \\(r\\) są identyczne (symetria!), więc oba wektory muszą być **dokładnie równej długości**.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Niektórzy uczniowie rysują wypadkową pionowo (w górę lub w dół). To błąd - pionowe składowe znoszą się (symetria), wypadkowa jest **pozioma**.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Kierunek wypadkowej - **od +q do -q**, czyli **przeciwnie do \\(\\vec{p}\\)**. Na symetralnej dipola \\(\\vec{E}\\) jest zawsze antyparalelny do momentu dipolowego - zapamiętaj jako regułę.","image":"img/fizyka-2016-maj-matura-rozszerzona/zad-10.1.webp","solution_image":null,"topics":"Pole elektryczne","page_from":10,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Fizyka · Matura · maj 2016 (rozszerzona)","subject_label":"Fizyka","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 10.1. (0-2)<br>Stosując metodę dodawania wektorów, skonstruuj na rysunku powyżej wektor natężenia<br>pola E<br><br>w punkcie A leżącym na symetralnej dipola w odległości 0,5 d od jego osi.</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 10.1. (0-2)<br>IV. Budowa prostych modeli<br>fizycznych i matematycznych<br>do opisu zjawisk.<br>1.1. Zdający […] wykonuje działania na wektorach.<br>7.2. Zdający posługuje się pojęciem natężenia pola<br>elektrostatycznego.<br>Schemat punktowania<br>2 p. - poprawna konstrukcja wektora EሬԦ.<br>1 p. - narysowanie poprawnego wektora EሬԦ, brak poprawnej konstrukcji<br>lub</p>\n<ul><li>przeciwne zwroty wszystkich wektorów, kierunki i konstrukcja poprawne.</li></ul>\n<p>0 p. - brak spełnienia powyższych kryteriów.<br>Poprawna odpowiedź<br>Konstrukcja wektora natężenia pola jak na rysunku obok.</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź</h4>\n<p>Wektor <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover></mrow></math> w punkcie A jest skierowany <strong>poziomo, w kierunku od +q do -q</strong> (przeciwnie do wektora <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mover><mrow><mi>p</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover></mrow></math>), a jego długość na rysunku wynika z dodania wektorów <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msub></mrow></math> i <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x02212;</mo></mrow></msub></mrow></math> metodą równoległoboku.</p>\n<h4>Sposób 1 - Analiza geometryczna + składowe wektorów</h4>\n<h5>Krok 1: Ustal geometrię układu</h5>\n<p>Przyjmij układ współrzędnych z centrum B w początku:</p>\n<p>| Punkt | Współrzędne |<br>| ładunek <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x0002B;</mo><mi>q</mi></mrow></math> | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mo>&#x02212;</mo><mstyle displaystyle=\"false\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><mi>d</mi></mrow><mrow><mn>2</mn></mrow></mfrac></mstyle><mo>&#x0002C;</mo><mtext>&#x000A0;</mtext><mn>0</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math> |<br>| ładunek <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x02212;</mo><mi>q</mi></mrow></math> | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mstyle displaystyle=\"false\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><mi>d</mi></mrow><mrow><mn>2</mn></mrow></mfrac></mstyle><mo>&#x0002C;</mo><mtext>&#x000A0;</mtext><mn>0</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math> |<br>| punkt A | <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mn>0</mn><mo>&#x0002C;</mo><mtext>&#x000A0;</mtext><mo>&#x0002B;</mo><mstyle displaystyle=\"false\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><mi>d</mi></mrow><mrow><mn>2</mn></mrow></mfrac></mstyle><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math> |</p>\n<p>Odległość od każdego ładunku do A:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>r</mi><mo>&#x0003D;</mo><msqrt><mrow><msup><mrow><mo stretchy=\"true\" fence=\"true\" form=\"prefix\">&#x00028;</mo><mfrac><mrow><mi>d</mi></mrow><mrow><mn>2</mn></mrow></mfrac><mo stretchy=\"true\" fence=\"true\" form=\"postfix\">&#x00029;</mo></mrow><mn>2</mn></msup><mo>&#x0002B;</mo><msup><mrow><mo stretchy=\"true\" fence=\"true\" form=\"prefix\">&#x00028;</mo><mfrac><mrow><mi>d</mi></mrow><mrow><mn>2</mn></mrow></mfrac><mo stretchy=\"true\" fence=\"true\" form=\"postfix\">&#x00029;</mo></mrow><mn>2</mn></msup></mrow></msqrt><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><mi>d</mi></mrow><mrow><msqrt><mrow><mn>2</mn></mrow></msqrt></mrow></mfrac><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><mi>d</mi><msqrt><mrow><mn>2</mn></mrow></msqrt></mrow><mrow><mn>2</mn></mrow></mfrac></mrow></math></div>\n<p>Obie odległości są <strong>równe</strong> - to kluczowy fakt.</p>\n<h5>Krok 2: Kierunki składowych pól</h5>\n<p><strong>Pole <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msub></mrow></math> od ładunku <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x0002B;</mo><mi>q</mi></mrow></math>:</strong></p>\n<ul><li>Pole od ładunku dodatniego kieruje się <strong>od</strong> ładunku → w kierunku od <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mo>&#x02212;</mo><mstyle displaystyle=\"false\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><mi>d</mi></mrow><mrow><mn>2</mn></mrow></mfrac></mstyle><mo>&#x0002C;</mo><mn>0</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math> do <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mn>0</mn><mo>&#x0002C;</mo><mstyle displaystyle=\"false\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><mi>d</mi></mrow><mrow><mn>2</mn></mrow></mfrac></mstyle><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math></li><li>Wektor <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mstyle displaystyle=\"false\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><mi>d</mi></mrow><mrow><mn>2</mn></mrow></mfrac></mstyle><mo>&#x0002C;</mo><mtext>&#x000A0;</mtext><mo>&#x0002B;</mo><mstyle displaystyle=\"false\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><mi>d</mi></mrow><mrow><mn>2</mn></mrow></mfrac></mstyle><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math> → skierowany <strong>w prawo i w górę</strong>, pod kątem <strong>45°</strong> od poziomej</li></ul>\n<p><strong>Pole <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x02212;</mo></mrow></msub></mrow></math> od ładunku <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x02212;</mo><mi>q</mi></mrow></math>:</strong></p>\n<ul><li>Pole od ładunku ujemnego kieruje się <strong>ku</strong> ładunkowi → w kierunku od <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mn>0</mn><mo>&#x0002C;</mo><mstyle displaystyle=\"false\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><mi>d</mi></mrow><mrow><mn>2</mn></mrow></mfrac></mstyle><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math> do <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mstyle displaystyle=\"false\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><mi>d</mi></mrow><mrow><mn>2</mn></mrow></mfrac></mstyle><mo>&#x0002C;</mo><mn>0</mn><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math></li><li>Wektor <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mo>&#x0002B;</mo><mstyle displaystyle=\"false\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><mi>d</mi></mrow><mrow><mn>2</mn></mrow></mfrac></mstyle><mo>&#x0002C;</mo><mtext>&#x000A0;</mtext><mo>&#x02212;</mo><mstyle displaystyle=\"false\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><mi>d</mi></mrow><mrow><mn>2</mn></mrow></mfrac></mstyle><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo></mrow></math> → skierowany <strong>w prawo i w dół</strong>, pod kątem <strong>-45°</strong> od poziomej</li></ul>\n<h5>Krok 3: Dodawanie metodą równoległoboku</h5>\n<p>Ponieważ <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">&#x0007C;</mo><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msub><mo stretchy=\"false\">&#x0007C;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x0007C;</mo><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x02212;</mo></mrow></msub><mo stretchy=\"false\">&#x0007C;</mo></mrow></math> (ta sama odległość, ten sam ładunek), oba wektory mają <strong>tę samą długość</strong>. Rysujemy je z punktu A:</p>\n<p>↗ E₊ (prawo-górny, 45°)<br>A ●<br>↘ E₋ (prawo-dolny, 45°)</p>\n<p>Równoległobok zbudowany na <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msub></mrow></math> i <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x02212;</mo></mrow></msub></mrow></math> jest <strong>rombem</strong>. Przekątna wyrażona jako wypadkowa:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><msub><mi>E</mi><mi>x</mi></msub><mo>&#x0003D;</mo><msub><mi>E</mi><mn>0</mn></msub><mi>cos</mi><mn>45</mn><mi>°</mi><mo>&#x0002B;</mo><msub><mi>E</mi><mn>0</mn></msub><mi>cos</mi><mn>45</mn><mi>°</mi><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><mn>2</mn><msub><mi>E</mi><mn>0</mn></msub></mrow><mrow><msqrt><mrow><mn>2</mn></mrow></msqrt></mrow></mfrac><mo>&#x0003D;</mo><msub><mi>E</mi><mn>0</mn></msub><msqrt><mrow><mn>2</mn></mrow></msqrt></mrow></math></div>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><msub><mi>E</mi><mi>y</mi></msub><mo>&#x0003D;</mo><msub><mi>E</mi><mn>0</mn></msub><mi>sin</mi><mn>45</mn><mi>°</mi><mo>&#x02212;</mo><msub><mi>E</mi><mn>0</mn></msub><mi>sin</mi><mn>45</mn><mi>°</mi><mo>&#x0003D;</mo><mn>0</mn></mrow></math></div>\n<p><strong>Wypadkowa <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover></mrow></math> jest pozioma, skierowana w prawo</strong> (od <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x0002B;</mo><mi>q</mi></mrow></math> ku <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x02212;</mo><mi>q</mi></mrow></math>, przeciwnie do <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mover><mrow><mi>p</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover></mrow></math>).</p>\n<h5>Krok 4: Jak narysować na rysunku</h5>\n<ol><li>Z punktu A poprowadź wektor <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msub></mrow></math>: ukośnie w prawo-górę (45°), długość proporcjonalna do <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>E</mi><mn>0</mn></msub></mrow></math></li><li>Z punktu A poprowadź wektor <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x02212;</mo></mrow></msub></mrow></math>: ukośnie w prawo-dół (45°), ta sama długość</li><li>Domknij równoległobok (romb): z końców <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msub></mrow></math> i <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x02212;</mo></mrow></msub></mrow></math> poprowadź linie równoległe do <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x02212;</mo></mrow></msub></mrow></math> i <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msub></mrow></math></li><li>Przekątna rombu - od A do punktu przecięcia - to <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover></mrow></math>, poziomy, w prawo</li></ol>\n<p>Wartość wypadkowego pola:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><menclose notation=\"box\"><mrow><mi>E</mi><mo>&#x0003D;</mo><msub><mi>E</mi><mn>0</mn></msub><msqrt><mrow><mn>2</mn></mrow></msqrt><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><mn>2</mn><msqrt><mrow><mn>2</mn></mrow></msqrt><mspace width=\"0.167em\" /><mi>k</mi><mi>q</mi></mrow><mrow><msup><mi>d</mi><mn>2</mn></msup></mrow></mfrac></mrow></menclose></mrow></math></div>\n<p>gdzie <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>E</mi><mn>0</mn></msub><mo>&#x0003D;</mo><mi>k</mi><mstyle displaystyle=\"true\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><mi>q</mi></mrow><mrow><msup><mi>r</mi><mn>2</mn></msup></mrow></mfrac></mstyle><mo>&#x0003D;</mo><mi>k</mi><mstyle displaystyle=\"true\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><mi>q</mi></mrow><mrow><mo stretchy=\"false\">&#x00028;</mo><mi>d</mi><mo>&#x0002F;</mo><msqrt><mrow><mn>2</mn></mrow></msqrt><msup><mo stretchy=\"false\">&#x00029;</mo><mn>2</mn></msup></mrow></mfrac></mstyle><mo>&#x0003D;</mo><mstyle displaystyle=\"true\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><mn>2</mn><mi>k</mi><mi>q</mi></mrow><mrow><msup><mi>d</mi><mn>2</mn></msup></mrow></mfrac></mstyle></mrow></math>.</p>\n<h4>Sposób 2 - Argument symetrii (eliminacja składowej prostopadłej)</h4>\n<p><strong>Myśl symetrią</strong> - bez rysowania równoległoboku:</p>\n<p>Punkt A leży na <strong>symetralnej</strong> dipola. Dipol jest symetryczny względem tej prostej.</p>\n<ul><li>Składowa <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>E</mi><mi>y</mi></msub></mrow></math> (pionowa) od <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x0002B;</mo><mi>q</mi></mrow></math>: skierowana <strong>w górę</strong> (od B ku A)</li><li>Składowa <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>E</mi><mi>y</mi></msub></mrow></math> (pionowa) od <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x02212;</mo><mi>q</mi></mrow></math>: skierowana <strong>w dół</strong> (od A ku B)</li><li>Są równe co do wartości → <strong>znoszą się dokładnie</strong></li></ul>\n<ul><li>Składowa <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>E</mi><mi>x</mi></msub></mrow></math> (pozioma) od <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x0002B;</mo><mi>q</mi></mrow></math>: skierowana <strong>w prawo</strong> (w stronę -q)</li><li>Składowa <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>E</mi><mi>x</mi></msub></mrow></math> (pozioma) od <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x02212;</mo><mi>q</mi></mrow></math>: też <strong>w prawo</strong> (w stronę -q, bo przyciąga)</li><li>Są równe → <strong>dodają się</strong></li></ul>\n<p><strong>Wniosek z symetrii:</strong> W każdym punkcie symetralnej dipola pole wypadkowe jest poziome i skierowane od <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x0002B;</mo><mi>q</mi></mrow></math> do <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo>&#x02212;</mo><mi>q</mi></mrow></math> (antyparalelnie do <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mover><mrow><mi>p</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover></mrow></math>). Nie musisz nawet liczyć - symetria daje kierunek pewnie i szybko.</p>\n<h4>Schemat oceniania CKE</h4>\n<blockquote>📋 <strong>Zasady oceniania CKE (zadanie 10.1, 0-2 pkt):</strong><br>- <strong>2 pkt</strong> - poprawna konstrukcja wektora <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover></mrow></math><br>- <strong>1 pkt</strong> - narysowanie poprawnego wektora <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover></mrow></math>, brak poprawnej konstrukcji; LUB przeciwne zwroty wszystkich wektorów, kierunki i konstrukcja poprawne<br>- <strong>0 pkt</strong> - brak spełnienia powyższych kryteriów<br><br><strong>Poprawna odpowiedź CKE:</strong> Konstrukcja wektora natężenia pola (metodą równoległoboku z wektorów składowych <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mo>&#x0002B;</mo></msub></mrow></math> i <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mo>&#x02212;</mo></msub></mrow></math>); wektor wypadkowy <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover></mrow></math> jest równoległy do osi dipola.</blockquote>\n<h4>Wzory z karty CKE - czego MASZ użyć</h4>\n<blockquote>📖 <strong>Karta wzorów CKE str. 16 - Elektrostatyka:</strong><br><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><mi>E</mi><mo>&#x0003D;</mo><mi>k</mi><mfrac><mrow><mi>q</mi></mrow><mrow><msup><mi>r</mi><mn>2</mn></msup></mrow></mfrac><mo>&#x0002C;</mo><mspace width=\"1em\" /><mi>k</mi><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><mn>1</mn></mrow><mrow><mn>4</mn><mi>&#x003C0;</mi><msub><mi>&#x003B5;</mi><mn>0</mn></msub></mrow></mfrac></mrow></math><br>Użyliśmy do obliczenia wartości <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>E</mi><mn>0</mn></msub></mrow></math> i weryfikacji, że <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mo stretchy=\"false\">&#x0007C;</mo><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msub><mo stretchy=\"false\">&#x0007C;</mo><mo>&#x0003D;</mo><mo stretchy=\"false\">&#x0007C;</mo><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x02212;</mo></mrow></msub><mo stretchy=\"false\">&#x0007C;</mo></mrow></math>.<br><br>Zasada superpozycji (str. 16): natężenie wypadkowe = <strong>wektorowa suma</strong> pól składowych - dokładnie jak opisuje treść zadania.</blockquote>\n<h4>Typowe pułapki i uwagi</h4>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Najczęstszy błąd - wektor <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x02212;</mo></mrow></msub></mrow></math> skierowany <strong>od</strong> ładunku -q (jak dla ładunku dodatniego). Pamiętaj: linie pola <strong>wbiegają</strong> w ładunek ujemny, więc <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover></mrow></math> wskazuje <strong>ku</strong> -q.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Drugi częsty błąd - nierówna długość <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x0002B;</mo></mrow></msub></mrow></math> i <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover><mrow><mo>&#x02212;</mo></mrow></msub></mrow></math> na rysunku. Obie odległości <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>r</mi></mrow></math> są identyczne (symetria!), więc oba wektory muszą być <strong>dokładnie równej długości</strong>.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Niektórzy uczniowie rysują wypadkową pionowo (w górę lub w dół). To błąd - pionowe składowe znoszą się (symetria), wypadkowa jest <strong>pozioma</strong>.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Kierunek wypadkowej - <strong>od +q do -q</strong>, czyli <strong>przeciwnie do <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mover><mrow><mi>p</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover></mrow></math></strong>. Na symetralnej dipola <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mover><mrow><mi>E</mi></mrow><mo stretchy=\"true\">&#x02192;</mo></mover></mrow></math> jest zawsze antyparalelny do momentu dipolowego - zapamiętaj jako regułę.</blockquote>"},{"source":"zadaniazmatur","label":"zadaniazmatur.pl","kind":"text","html":"<p>[OBRAZEK]</p>"}]}