{"id":"fizyka-2017-maj-matura-rozszerzona/zad/14.3","paper_id":"fizyka-2017-maj-matura-rozszerzona","number":"14.3","points":1,"ptype":"open","subject":"fizyka","category":"matura","year":2017,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 14.3. (0-1)\nWartość składowej poziomej indukcji ziemskiego pola magnetycznego, otrzymana\nw opisanym doświadczeniu, okazała się niedokładna. Podaj możliwą przyczynę tej\nniedokładności.\nPrzyjmij, że wszystkie pomiary zostały wykonane starannie i z użyciem bardzo precyzyjnych\nprzyrządów, igiełka została dobrze wykonana, a wszelkie inne źródła pola zostały\nwykluczone.","answer":null,"answer_text":"Zadanie 14.3. (0-1)\nWymagania ogólne\nWymaganie szczegółowe\nV. Planowanie i wykonywanie prostych\ndoświadczeń i analiza ich wyników.\n12.7) Zdający […] krytycznie analizuje realność\notrzymanego wyniku.\nSchemat punktowania\n1 p. - odwołanie się do niepełnej stosowalności wzoru.\n0 p. - brak spełnienia powyższego kryterium.\nPrzykładowe odpowiedzi\nSposób 1 (gdy korzystano ze wzoru ܤ௪௘௪=\nఓబேூ\n௅)\nPrzyczyną niezgodności pomiaru z rzeczywistą wartością poziomej składowej indukcji pola\nmagnetycznego jest niepełna stosowalność użytego do szacowania wzoru na wartość indukcji\npola magnetycznego wewnątrz zwojnicy użytej przez uczniów.\nWzór ܤ௪௘௪=\nఓబேூ\n௅ wykorzystuje się do obliczeń, gdy zwojnica jest gęsto nawinięta oraz\nstosunek długości zwojnicy do promienia zwoju jest bardzo duży. W doświadczeniu użyto\nzwojnicy, dla której stosunek ten jest równy 1.\nSposób 2 (gdy korzystano ze wzoru ܤ௪௘௪=\nఓబூ\nଶ௥)\nPrzyczyną niezgodności pomiaru z rzeczywistą wartością poziomej składowej indukcji pola\nmagnetycznego jest niepełna stosowalność przyjętego do szacowania wzoru. Wzór\nܤ௣௘௧௟௜=\nఓబூ\nଶ௥ stosuje się do obliczania wartości indukcji pola magnetycznego pochodzącego\nod pojedynczej pętli kołowej (np. jednego zwoju) w jej środku. Środki kolejnych zwojów nie\npokrywają się, zatem pole wewnątrz zwojnicy - potraktowanej jak 100 pętli umieszczonych\nobok siebie - nie będzie 100-krotnością pola w środku zwoju.","solution":"## Poprawna odpowiedź\n\n**Przyczyną niedokładności jest niepełna stosowalność (ograniczona dokładność) użytego wzoru na indukcję pola magnetycznego wewnątrz zwojnicy.** Wzór \\(B_{\\text{wew}} = \\dfrac{\\mu_0 N I}{L}\\) obowiązuje dla zwojnicy gęsto nawiniętej, dla której stosunek długości do promienia jest bardzo duży. W doświadczeniu użyto zwojnicy o długości 5 cm i średnicy 10 cm (promień 5 cm), więc stosunek długości do promienia jest równy 1 - zwojnica jest \"krótka\", a wzór daje wartość obarczoną istotnym błędem.\n\n## Sposób 1 - Ograniczenia wzoru na solenoid nieskończony (gdy użyto \\(B = \\mu_0 N I / L\\))\n\nWzór:\n\n\\[\nB_{\\text{wew}} = \\frac{\\mu_0 N I}{L}\n\\]\n\nwyprowadza się dla **długiej, gęsto nawiniętej** zwojnicy, w której stosunek długości \\(L\\) do promienia \\(R\\) jest **bardzo duży** (\\(L \\gg R\\)). Tylko wtedy pole wewnątrz jest jednorodne i równe wartości z tego wzoru.\n\nW opisanym doświadczeniu:\n- długość zwojnicy \\(L = 5\\ \\text{cm}\\),\n- średnica \\(d = 10\\ \\text{cm}\\), czyli promień \\(R = 5\\ \\text{cm}\\),\n- stosunek \\(L / R = 1\\) (zwojnica jest tak samo \"długa\" jak \"szeroka\").\n\nDla takiej krótkiej zwojnicy wzór \\(B = \\mu_0 N I / L\\) **przeszacowuje** rzeczywistą wartość indukcji - pole w środku jest mniejsze niż przewiduje model nieskończonego solenoidu. Stąd niezgodność wyznaczonej wartości \\(B_H\\) z wartością rzeczywistą.\n\n## Sposób 2 - Ograniczenia wzoru na pojedynczą pętlę (gdy użyto \\(B = N \\mu_0 I / 2R\\))\n\nJeśli uczniowie szacowali pole traktując zwojnicę jak 100 pętli kołowych i stosowali wzór:\n\n\\[\nB_{\\text{petli}} = \\frac{\\mu_0 I}{2R}\n\\]\n\nto wzór ten podaje wartość indukcji pola **w środku pojedynczej pętli kołowej** (np. jednego zwoju). Środki kolejnych zwojów zwojnicy **nie pokrywają się** - są przesunięte wzdłuż osi. Zatem pole wewnątrz zwojnicy potraktowanej jako 100 pętli umieszczonych obok siebie **nie jest** 100-krotnością pola w środku jednej pętli. Wzór ten również nie opisuje dokładnie rzeczywistego pola zwojnicy.\n\n## Schemat oceniania CKE\n\n> 📋 **Schemat oceniania CKE (zadanie 14.3, max 1 pkt):**\n> - **1 pkt** - odwołanie się do niepełnej stosowalności wzoru (użytego do szacowania indukcji)\n> - **0 pkt** - brak spełnienia powyższego kryterium\n\n## Wzory z karty CKE - czego MASZ użyć\n\n> 📖 **Karta wzorów CKE - sekcja Fizyka, elektromagnetyzm:**\n> - Indukcja wewnątrz długiej zwojnicy: \\(B_{\\text{wew}} = \\dfrac{\\mu_0 N I}{L}\\) - obowiązuje dla \\(L \\gg R\\)\n> - Indukcja w środku pojedynczej pętli kołowej: \\(B = \\dfrac{\\mu_0 I}{2R}\\)\n>\n> Kluczowe jest rozpoznanie **granic stosowalności** każdego z tych wzorów - w doświadczeniu zwojnica nie spełnia warunku \\(L \\gg R\\) (bo \\(L/R = 1\\)).\n\n## Typowe pułapki i uwagi\n\n> ⚠️ **Pułapka 1:** Uczeń pisze „pomiar był niedokładny\" lub „przyrządy były niedokładne\" - to jest dosłownie wykluczone w treści zadania. Należy wskazać przyczynę tkwiącą w samym **modelu/wzorze**.\n\n> ⚠️ **Pułapka 2:** Uczeń wskazuje „inne źródła pola magnetycznego\" lub „wady igiełki\" - również wprost wykluczone. Odpowiedź powtarzająca założenia zadania = 0 pkt.\n\n> ⚠️ **Pułapka 3:** Kluczowy jest fakt geometryczny: \\(L = 5\\ \\text{cm}\\), \\(R = 5\\ \\text{cm}\\), więc \\(L/R = 1\\). Wzór na nieskończony solenoid wymaga \\(L \\gg R\\) - tu ten warunek jest rażąco niespełniony.\n\n> ⚠️ **Pułapka 4:** To błąd **systematyczny** wynikający z modelu, a nie losowy błąd pomiaru - powtarzanie doświadczenia go nie usunie.","image":"img/fizyka-2017-maj-matura-rozszerzona/zad-14.3.webp","solution_image":null,"topics":"Pole magnetyczne","page_from":13,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Fizyka · Matura · maj 2017 (rozszerzona)","subject_label":"Fizyka","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 14.3. (0-1)<br>Wartość składowej poziomej indukcji ziemskiego pola magnetycznego, otrzymana<br>w opisanym doświadczeniu, okazała się niedokładna. Podaj możliwą przyczynę tej<br>niedokładności.<br>Przyjmij, że wszystkie pomiary zostały wykonane starannie i z użyciem bardzo precyzyjnych<br>przyrządów, igiełka została dobrze wykonana, a wszelkie inne źródła pola zostały<br>wykluczone.</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 14.3. (0-1)<br>Wymagania ogólne<br>Wymaganie szczegółowe<br>V. Planowanie i wykonywanie prostych<br>doświadczeń i analiza ich wyników.<br>12.7) Zdający […] krytycznie analizuje realność<br>otrzymanego wyniku.<br>Schemat punktowania<br>1 p. - odwołanie się do niepełnej stosowalności wzoru.<br>0 p. - brak spełnienia powyższego kryterium.<br>Przykładowe odpowiedzi<br>Sposób 1 (gdy korzystano ze wzoru ܤ௪௘௪=<br>ఓబேூ<br>௅)<br>Przyczyną niezgodności pomiaru z rzeczywistą wartością poziomej składowej indukcji pola<br>magnetycznego jest niepełna stosowalność użytego do szacowania wzoru na wartość indukcji<br>pola magnetycznego wewnątrz zwojnicy użytej przez uczniów.<br>Wzór ܤ௪௘௪=<br>ఓబேூ<br>௅ wykorzystuje się do obliczeń, gdy zwojnica jest gęsto nawinięta oraz<br>stosunek długości zwojnicy do promienia zwoju jest bardzo duży. W doświadczeniu użyto<br>zwojnicy, dla której stosunek ten jest równy 1.<br>Sposób 2 (gdy korzystano ze wzoru ܤ௪௘௪=<br>ఓబூ<br>ଶ௥)<br>Przyczyną niezgodności pomiaru z rzeczywistą wartością poziomej składowej indukcji pola<br>magnetycznego jest niepełna stosowalność przyjętego do szacowania wzoru. Wzór<br>ܤ௣௘௧௟௜=<br>ఓబூ<br>ଶ௥ stosuje się do obliczania wartości indukcji pola magnetycznego pochodzącego<br>od pojedynczej pętli kołowej (np. jednego zwoju) w jej środku. Środki kolejnych zwojów nie<br>pokrywają się, zatem pole wewnątrz zwojnicy - potraktowanej jak 100 pętli umieszczonych<br>obok siebie - nie będzie 100-krotnością pola w środku zwoju.</p>","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź</h4>\n<p><strong>Przyczyną niedokładności jest niepełna stosowalność (ograniczona dokładność) użytego wzoru na indukcję pola magnetycznego wewnątrz zwojnicy.</strong> Wzór <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>B</mi><mrow><mtext>wew</mtext></mrow></msub><mo>&#x0003D;</mo><mstyle displaystyle=\"true\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><msub><mi>&#x003BC;</mi><mn>0</mn></msub><mi>N</mi><mi>I</mi></mrow><mrow><mi>L</mi></mrow></mfrac></mstyle></mrow></math> obowiązuje dla zwojnicy gęsto nawiniętej, dla której stosunek długości do promienia jest bardzo duży. W doświadczeniu użyto zwojnicy o długości 5 cm i średnicy 10 cm (promień 5 cm), więc stosunek długości do promienia jest równy 1 - zwojnica jest &quot;krótka&quot;, a wzór daje wartość obarczoną istotnym błędem.</p>\n<h4>Sposób 1 - Ograniczenia wzoru na solenoid nieskończony (gdy użyto <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>B</mi><mo>&#x0003D;</mo><msub><mi>&#x003BC;</mi><mn>0</mn></msub><mi>N</mi><mi>I</mi><mo>&#x0002F;</mo><mi>L</mi></mrow></math>)</h4>\n<p>Wzór:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><msub><mi>B</mi><mrow><mtext>wew</mtext></mrow></msub><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><msub><mi>&#x003BC;</mi><mn>0</mn></msub><mi>N</mi><mi>I</mi></mrow><mrow><mi>L</mi></mrow></mfrac></mrow></math></div>\n<p>wyprowadza się dla <strong>długiej, gęsto nawiniętej</strong> zwojnicy, w której stosunek długości <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>L</mi></mrow></math> do promienia <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>R</mi></mrow></math> jest <strong>bardzo duży</strong> (<math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>L</mi><mo>&#x0226B;</mo><mi>R</mi></mrow></math>). Tylko wtedy pole wewnątrz jest jednorodne i równe wartości z tego wzoru.</p>\n<p>W opisanym doświadczeniu:</p>\n<ul><li>długość zwojnicy <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>L</mi><mo>&#x0003D;</mo><mn>5</mn><mtext>&#x000A0;</mtext><mtext>cm</mtext></mrow></math>,</li><li>średnica <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>d</mi><mo>&#x0003D;</mo><mn>10</mn><mtext>&#x000A0;</mtext><mtext>cm</mtext></mrow></math>, czyli promień <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>R</mi><mo>&#x0003D;</mo><mn>5</mn><mtext>&#x000A0;</mtext><mtext>cm</mtext></mrow></math>,</li><li>stosunek <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>L</mi><mo>&#x0002F;</mo><mi>R</mi><mo>&#x0003D;</mo><mn>1</mn></mrow></math> (zwojnica jest tak samo &quot;długa&quot; jak &quot;szeroka&quot;).</li></ul>\n<p>Dla takiej krótkiej zwojnicy wzór <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>B</mi><mo>&#x0003D;</mo><msub><mi>&#x003BC;</mi><mn>0</mn></msub><mi>N</mi><mi>I</mi><mo>&#x0002F;</mo><mi>L</mi></mrow></math> <strong>przeszacowuje</strong> rzeczywistą wartość indukcji - pole w środku jest mniejsze niż przewiduje model nieskończonego solenoidu. Stąd niezgodność wyznaczonej wartości <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>B</mi><mi>H</mi></msub></mrow></math> z wartością rzeczywistą.</p>\n<h4>Sposób 2 - Ograniczenia wzoru na pojedynczą pętlę (gdy użyto <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>B</mi><mo>&#x0003D;</mo><mi>N</mi><msub><mi>&#x003BC;</mi><mn>0</mn></msub><mi>I</mi><mo>&#x0002F;</mo><mn>2</mn><mi>R</mi></mrow></math>)</h4>\n<p>Jeśli uczniowie szacowali pole traktując zwojnicę jak 100 pętli kołowych i stosowali wzór:</p>\n<div class=\"math-block\"><math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"block\"><mrow><msub><mi>B</mi><mrow><mtext>petli</mtext></mrow></msub><mo>&#x0003D;</mo><mfrac><mrow><msub><mi>&#x003BC;</mi><mn>0</mn></msub><mi>I</mi></mrow><mrow><mn>2</mn><mi>R</mi></mrow></mfrac></mrow></math></div>\n<p>to wzór ten podaje wartość indukcji pola <strong>w środku pojedynczej pętli kołowej</strong> (np. jednego zwoju). Środki kolejnych zwojów zwojnicy <strong>nie pokrywają się</strong> - są przesunięte wzdłuż osi. Zatem pole wewnątrz zwojnicy potraktowanej jako 100 pętli umieszczonych obok siebie <strong>nie jest</strong> 100-krotnością pola w środku jednej pętli. Wzór ten również nie opisuje dokładnie rzeczywistego pola zwojnicy.</p>\n<h4>Schemat oceniania CKE</h4>\n<blockquote>📋 <strong>Schemat oceniania CKE (zadanie 14.3, max 1 pkt):</strong><br>- <strong>1 pkt</strong> - odwołanie się do niepełnej stosowalności wzoru (użytego do szacowania indukcji)<br>- <strong>0 pkt</strong> - brak spełnienia powyższego kryterium</blockquote>\n<h4>Wzory z karty CKE - czego MASZ użyć</h4>\n<blockquote>📖 <strong>Karta wzorów CKE - sekcja Fizyka, elektromagnetyzm:</strong><br>- Indukcja wewnątrz długiej zwojnicy: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><msub><mi>B</mi><mrow><mtext>wew</mtext></mrow></msub><mo>&#x0003D;</mo><mstyle displaystyle=\"true\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><msub><mi>&#x003BC;</mi><mn>0</mn></msub><mi>N</mi><mi>I</mi></mrow><mrow><mi>L</mi></mrow></mfrac></mstyle></mrow></math> - obowiązuje dla <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>L</mi><mo>&#x0226B;</mo><mi>R</mi></mrow></math><br>- Indukcja w środku pojedynczej pętli kołowej: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>B</mi><mo>&#x0003D;</mo><mstyle displaystyle=\"true\" scriptlevel=\"0\"><mfrac><mrow><msub><mi>&#x003BC;</mi><mn>0</mn></msub><mi>I</mi></mrow><mrow><mn>2</mn><mi>R</mi></mrow></mfrac></mstyle></mrow></math><br><br>Kluczowe jest rozpoznanie <strong>granic stosowalności</strong> każdego z tych wzorów - w doświadczeniu zwojnica nie spełnia warunku <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>L</mi><mo>&#x0226B;</mo><mi>R</mi></mrow></math> (bo <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>L</mi><mo>&#x0002F;</mo><mi>R</mi><mo>&#x0003D;</mo><mn>1</mn></mrow></math>).</blockquote>\n<h4>Typowe pułapki i uwagi</h4>\n<blockquote>⚠️ <strong>Pułapka 1:</strong> Uczeń pisze „pomiar był niedokładny&quot; lub „przyrządy były niedokładne&quot; - to jest dosłownie wykluczone w treści zadania. Należy wskazać przyczynę tkwiącą w samym <strong>modelu/wzorze</strong>.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Pułapka 2:</strong> Uczeń wskazuje „inne źródła pola magnetycznego&quot; lub „wady igiełki&quot; - również wprost wykluczone. Odpowiedź powtarzająca założenia zadania = 0 pkt.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Pułapka 3:</strong> Kluczowy jest fakt geometryczny: <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>L</mi><mo>&#x0003D;</mo><mn>5</mn><mtext>&#x000A0;</mtext><mtext>cm</mtext></mrow></math>, <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>R</mi><mo>&#x0003D;</mo><mn>5</mn><mtext>&#x000A0;</mtext><mtext>cm</mtext></mrow></math>, więc <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>L</mi><mo>&#x0002F;</mo><mi>R</mi><mo>&#x0003D;</mo><mn>1</mn></mrow></math>. Wzór na nieskończony solenoid wymaga <math xmlns=\"http://www.w3.org/1998/Math/MathML\" display=\"inline\"><mrow><mi>L</mi><mo>&#x0226B;</mo><mi>R</mi></mrow></math> - tu ten warunek jest rażąco niespełniony.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Pułapka 4:</strong> To błąd <strong>systematyczny</strong> wynikający z modelu, a nie losowy błąd pomiaru - powtarzanie doświadczenia go nie usunie.</blockquote>"},{"source":"zadaniazmatur","label":"zadaniazmatur.pl","kind":"text","html":"<p>Niepełna stosowalność użytego wzoru.</p>"}]}