{"id":"fizyka-2026-maj-matura-rozszerzona/zad/8.1","paper_id":"fizyka-2026-maj-matura-rozszerzona","number":"8.1","points":3,"ptype":"open","subject":"fizyka","category":"matura","year":2026,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 8.1. (0-3)\nOblicz 𝝋. Zapisz obliczenia.\n𝐴\n𝑆\n𝐵\n𝐷\n𝜑\n8.1.\n0-1-\n2-3\nMFAP-R0_100","answer":null,"answer_text":"Zadanie 8.1. (0-3)\nWymagania ogólne\nWymagania szczegółowe\nV. Budowanie modeli fizycznych\ni matematycznych do opisu zjawisk oraz\nilustracji praw i zależności fizycznych.\nII. Rozwiązywanie problemów\nz wykorzystaniem praw i zależności\nfizycznych.\nZdający:\nI.4) przeprowadza obliczenia liczbowe,\nposługując się kalkulatorem;\nI.7) wyodrębnia z tekstów […], rysunków\nschematycznych lub blokowych informacje\nkluczowe dla opisywanego zjawiska […];\nI.18) wyodrębnia zjawisko z kontekstu, nazywa\nje oraz wskazuje czynniki istotne i nieistotne\ndla jego przebiegu.\nX.6) stosuje prawo odbicia i prawo załamania\nfal na granicy dwóch ośrodków; posługuje się\npojęciem współczynnika załamania ośrodka;\noblicza kąt graniczny.\nZasady oceniania\n3 pkt - poprawna metoda obliczenia 𝜑 oraz podanie prawidłowego wyniku liczbowego\nwyrażonego w stopniach lub w radianach: 𝜑≈83,6° (lub 𝜑≈84° )\n2 pkt - zauważenie i zapisanie, że kąt ∠𝑆𝐵𝐷 lub ∠𝐷𝐴𝑆 jest kątem granicznym dla przejścia\nświatła ze szkła do powietrza, oraz zapisanie równania (z uwzględnieniem\nwspółczynnika załamania światła w szkle), z którego można obliczyć kąt graniczny dla\nprzejścia światła przez granicę szkło - powietrze, np. zapisy równoważne poniższym:\n(𝛼𝑔= |∠𝑆𝐵𝐷| oraz sin 𝛼𝑔\nsin 90° = 𝑛𝑝\n𝑛𝑠𝑧\n) albo w jednym równaniu: sin |∠𝑆𝐵𝐷| = 1\n1,5\nLUB\n- zauważenie i zapisanie, że kąt ∠𝑆𝐵𝐷 lub ∠𝐷𝐴𝑆 jest kątem granicznym dla przejścia\nświatła ze szkła do powietrza, oraz wyprowadzenie/zapisanie zależności między\n𝛼𝑔 a 𝜑, np. zapisy równoważne poniższym:\n𝛼𝑔= |∠𝑆𝐵𝐷| oraz 𝜑= 2 ⋅|∠𝑆𝐵𝐷| (albo w jednym równaniu: 𝜑= 2 ⋅𝛼𝑔 )\n1 pkt - zauważenie i zapisanie, że kąt ∠𝑆𝐵𝐷 lub ∠𝐷𝐴𝑆 jest kątem granicznym dla przejścia\nświatła ze szkła do powietrza, np. zapisy równoważne poniższym:\n𝛼𝑔= |∠𝑆𝐵𝐷| lub 𝛼𝑔= |∠𝐷𝐴𝑆|\nLUB\n- wyprowadzenie/zapisanie zależności: 𝜑= 2 ⋅|∠𝑆𝐵𝐷|\nUwaga! W tym warunku identyfikacja ∠𝑆𝐵𝐷 jako kąta granicznego nie jest wymagana.\nLUB\n- zapisanie równania na kąt graniczny bez identyfikacji lub z błędną identyfikacją tego\nkąta (oznaczeniem lub na rysunku lub wynikającym dalej z kontekstu) oraz\nuwzględnienie w tym równaniu wartości współczynnika załamania światła w szkle, np.:\nsin 𝛼𝑔= 2\n3 (lub zapisy równoważne)\n0 pkt - rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.\nPrzykładowe pełne rozwiązanie\nZauważmy, że skoro światło wysłane z punktu 𝐷 przechodzi przez fragment kuli oznaczony\nłukiem 𝐴𝐵 (na rysunku przekroju kuli), to kąt padania promienia na granicę ośrodków\nw punkcie 𝐵, czyli ∠𝑆𝐵𝐷 (lub ∠𝐷𝐴𝑆), jest kątem granicznym dla szkła:\n𝛼𝑔= |∠𝑆𝐵𝐷| (lub 𝛼𝑔= |∠𝐷𝐴𝑆|)\nZastosujemy wzór na kąt graniczny dla przejścia szkło - powietrze:\nsin 𝛼𝑔\nsin 90° = 𝑛𝑝\n𝑛𝑠𝑧\n→ sin 𝛼𝑔= 1\n1,5 = 2\n3 = 0, (6)\nMiarę kąta granicznego obliczymy na kalkulatorze naukowym:\n𝛼𝑔= arcsin (2\n3) ≈41,8° → |∠𝑆𝐵𝐷| = 𝛼𝑔≈41,8°\nNastępnie powiążemy kąt ∠𝐵𝐷𝐴 (o mierze 𝜑) z kątem granicznym ∠𝑆𝐵𝐷 (o mierze 𝛼𝑔) na\npodstawie elementarnych własności geometrycznych.\nNa mocy symetrii zjawiska wiemy, że trójkąty 𝑆𝐵𝐷 i 𝐴𝑆𝐷 są przystające. Dalej, z własności\ntrójkątów równoramiennych 𝑆𝐵𝐷 i 𝐴𝑆𝐷, mamy:\n(|∠𝑆𝐵𝐷| = |∠𝐵𝐷𝑆| = 𝛼𝑔 oraz |∠𝐷𝐴𝑆| = |∠𝑆𝐷𝐴| = 𝛼𝑔) → |∠𝐵𝐷𝐴| = 2𝛼𝑔\nZatem skoro:\n(|∠𝐵𝐷𝐴| = 𝜑 oraz |∠𝐵𝐷𝐴| = 2𝛼𝑔) to 𝜑= 2𝛼𝑔\nObliczymy 𝜑:\n𝜑= 2 ⋅41,8° ≈83,6°\n𝐴\n𝑆\n𝐵\n𝐷\n𝛼𝑔\n𝛼𝑔\n𝛼𝑔\n𝛼𝑔\n𝜑\nZasady oceniania rozwiązań zadań","solution":"Światło wychodzi tylko tam, gdzie kąt padania na wewnętrzną powierzchnię jest **mniejszy od kąta granicznego**. Z prawa załamania dla przejścia szkło → powietrze: $$\\frac{\\sin\\theta_g}{\\sin 90^\\circ} = \\frac{n_p}{n_{sz}} \\quad\\Rightarrow\\quad \\sin\\theta_g = \\frac{1{,}00}{1{,}50} = 0{,}6667$$ $$\\theta_g = \\arcsin(0{,}6667) = 41{,}81^\\circ$$ Kąty $\\angle ODF$ i $\\angle ODG$ są kątami granicznymi, a trójkąty $ODF$ i $ODG$ są równoramienne ($OD = OF = OG = R$), skąd $\\alpha = 2\\theta_g$: $$\\boxed{\\alpha = 2 \\cdot 41{,}81^\\circ \\approx 83{,}6^\\circ}$$ **8.2. B2** $$\\sin\\theta_g' = \\frac{n_w}{n_{sz}} = \\frac{1{,}33}{1{,}50} = 0{,}8867 \\quad\\Rightarrow\\quad \\theta_g' = 62{,}5^\\circ > 41{,}8^\\circ$$ Kąt graniczny **rośnie**, więc stożek wychodzącego światła jest szerszy i pole powierzchni, przez którą światło opuszcza kulę, **się zwiększa**.","image":"img/fizyka-2026-maj-matura-rozszerzona/zad-8.1.webp","solution_image":null,"topics":"kat graniczny, calkowite wewnetrzne odbicie, wspolczynnik zalamania","page_from":22,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturaonline","text_source":"ocr","source_label":"Fizyka · Matura · maj 2026 (rozszerzona)","subject_label":"Fizyka","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 8.1. (0-3)<br>Oblicz 𝝋. Zapisz obliczenia.<br>𝐴<br>𝑆<br>𝐵<br>𝐷<br>𝜑<br>8.1.<br>0-1-<br>2-3<br>MFAP-R0_100</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 8.1. (0-3)<br>Wymagania ogólne<br>Wymagania szczegółowe<br>V. Budowanie modeli fizycznych<br>i matematycznych do opisu zjawisk oraz<br>ilustracji praw i zależności fizycznych.<br>II. Rozwiązywanie problemów<br>z wykorzystaniem praw i zależności<br>fizycznych.<br>Zdający:<br>I.4) przeprowadza obliczenia liczbowe,<br>posługując się kalkulatorem;<br>I.7) wyodrębnia z tekstów […], rysunków<br>schematycznych lub blokowych informacje<br>kluczowe dla opisywanego zjawiska […];<br>I.18) wyodrębnia zjawisko z kontekstu, nazywa<br>je oraz wskazuje czynniki istotne i nieistotne<br>dla jego przebiegu.<br>X.6) stosuje prawo odbicia i prawo załamania<br>fal na granicy dwóch ośrodków; posługuje się<br>pojęciem współczynnika załamania ośrodka;<br>oblicza kąt graniczny.<br>Zasady oceniania<br>3 pkt - poprawna metoda obliczenia 𝜑 oraz podanie prawidłowego wyniku liczbowego<br>wyrażonego w stopniach lub w radianach: 𝜑≈83,6° (lub 𝜑≈84° )<br>2 pkt - zauważenie i zapisanie, że kąt ∠𝑆𝐵𝐷 lub ∠𝐷𝐴𝑆 jest kątem granicznym dla przejścia<br>światła ze szkła do powietrza, oraz zapisanie równania (z uwzględnieniem<br>współczynnika załamania światła w szkle), z którego można obliczyć kąt graniczny dla<br>przejścia światła przez granicę szkło - powietrze, np. zapisy równoważne poniższym:<br>(𝛼𝑔= |∠𝑆𝐵𝐷| oraz sin 𝛼𝑔<br>sin 90° = 𝑛𝑝<br>𝑛𝑠𝑧<br>) albo w jednym równaniu: sin |∠𝑆𝐵𝐷| = 1<br>1,5<br>LUB</p>\n<ul><li>zauważenie i zapisanie, że kąt ∠𝑆𝐵𝐷 lub ∠𝐷𝐴𝑆 jest kątem granicznym dla przejścia</li></ul>\n<p>światła ze szkła do powietrza, oraz wyprowadzenie/zapisanie zależności między<br>𝛼𝑔 a 𝜑, np. zapisy równoważne poniższym:<br>𝛼𝑔= |∠𝑆𝐵𝐷| oraz 𝜑= 2 ⋅|∠𝑆𝐵𝐷| (albo w jednym równaniu: 𝜑= 2 ⋅𝛼𝑔 )<br>1 pkt - zauważenie i zapisanie, że kąt ∠𝑆𝐵𝐷 lub ∠𝐷𝐴𝑆 jest kątem granicznym dla przejścia<br>światła ze szkła do powietrza, np. zapisy równoważne poniższym:<br>𝛼𝑔= |∠𝑆𝐵𝐷| lub 𝛼𝑔= |∠𝐷𝐴𝑆|<br>LUB</p>\n<ul><li>wyprowadzenie/zapisanie zależności: 𝜑= 2 ⋅|∠𝑆𝐵𝐷|</li></ul>\n<p>Uwaga! W tym warunku identyfikacja ∠𝑆𝐵𝐷 jako kąta granicznego nie jest wymagana.<br>LUB</p>\n<ul><li>zapisanie równania na kąt graniczny bez identyfikacji lub z błędną identyfikacją tego</li></ul>\n<p>kąta (oznaczeniem lub na rysunku lub wynikającym dalej z kontekstu) oraz<br>uwzględnienie w tym równaniu wartości współczynnika załamania światła w szkle, np.:<br>sin 𝛼𝑔= 2<br>3 (lub zapisy równoważne)<br>0 pkt - rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.<br>Przykładowe pełne rozwiązanie<br>Zauważmy, że skoro światło wysłane z punktu 𝐷 przechodzi przez fragment kuli oznaczony<br>łukiem 𝐴𝐵 (na rysunku przekroju kuli), to kąt padania promienia na granicę ośrodków<br>w punkcie 𝐵, czyli ∠𝑆𝐵𝐷 (lub ∠𝐷𝐴𝑆), jest kątem granicznym dla szkła:<br>𝛼𝑔= |∠𝑆𝐵𝐷| (lub 𝛼𝑔= |∠𝐷𝐴𝑆|)<br>Zastosujemy wzór na kąt graniczny dla przejścia szkło - powietrze:<br>sin 𝛼𝑔<br>sin 90° = 𝑛𝑝<br>𝑛𝑠𝑧<br>→ sin 𝛼𝑔= 1<br>1,5 = 2<br>3 = 0, (6)<br>Miarę kąta granicznego obliczymy na kalkulatorze naukowym:<br>𝛼𝑔= arcsin (2</p>\n<ol><li>≈41,8° → |∠𝑆𝐵𝐷| = 𝛼𝑔≈41,8°</li></ol>\n<p>Następnie powiążemy kąt ∠𝐵𝐷𝐴 (o mierze 𝜑) z kątem granicznym ∠𝑆𝐵𝐷 (o mierze 𝛼𝑔) na<br>podstawie elementarnych własności geometrycznych.<br>Na mocy symetrii zjawiska wiemy, że trójkąty 𝑆𝐵𝐷 i 𝐴𝑆𝐷 są przystające. Dalej, z własności<br>trójkątów równoramiennych 𝑆𝐵𝐷 i 𝐴𝑆𝐷, mamy:<br>(|∠𝑆𝐵𝐷| = |∠𝐵𝐷𝑆| = 𝛼𝑔 oraz |∠𝐷𝐴𝑆| = |∠𝑆𝐷𝐴| = 𝛼𝑔) → |∠𝐵𝐷𝐴| = 2𝛼𝑔<br>Zatem skoro:<br>(|∠𝐵𝐷𝐴| = 𝜑 oraz |∠𝐵𝐷𝐴| = 2𝛼𝑔) to 𝜑= 2𝛼𝑔<br>Obliczymy 𝜑:<br>𝜑= 2 ⋅41,8° ≈83,6°<br>𝐴<br>𝑆<br>𝐵<br>𝐷<br>𝛼𝑔<br>𝛼𝑔<br>𝛼𝑔<br>𝛼𝑔<br>𝜑<br>Zasady oceniania rozwiązań zadań</p>","solutions":[{"source":"maturaonline","label":"matura-online.pl","kind":"text","html":"<p>Światło wychodzi tylko tam, gdzie kąt padania na wewnętrzną powierzchnię jest <strong>mniejszy od kąta granicznego</strong>. Z prawa załamania dla przejścia szkło → powietrze: $$\\frac{\\sin\\theta_g}{\\sin 90^\\circ} = \\frac{n_p}{n_{sz}} \\quad\\Rightarrow\\quad \\sin\\theta_g = \\frac{1{,}00}{1{,}50} = 0{,}6667$$ $$\\theta_g = \\arcsin(0{,}6667) = 41{,}81^\\circ$$ Kąty $\\angle ODF$ i $\\angle ODG$ są kątami granicznymi, a trójkąty $ODF$ i $ODG$ są równoramienne ($OD = OF = OG = R$), skąd $\\alpha = 2\\theta_g$: $$\\boxed{\\alpha = 2 \\cdot 41{,}81^\\circ \\approx 83{,}6^\\circ}$$ <strong>8.2. B2</strong> $$\\sin\\theta_g&#x27; = \\frac{n_w}{n_{sz}} = \\frac{1{,}33}{1{,}50} = 0{,}8867 \\quad\\Rightarrow\\quad \\theta_g&#x27; = 62{,}5^\\circ &gt; 41{,}8^\\circ$$ Kąt graniczny <strong>rośnie</strong>, więc stożek wychodzącego światła jest szerszy i pole powierzchni, przez którą światło opuszcza kulę, <strong>się zwiększa</strong>.</p>"},{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź: $\\varphi \\approx 83{,}6^\\circ$ (w przybliżeniu $\\approx 84^\\circ$)</h4>\n<p>Światło z diody $D$ (tuż pod powierzchnią kuli) wychodzi na zewnątrz tylko tam, gdzie kąt padania na wewnętrzną powierzchnię jest <strong>mniejszy od kąta granicznego</strong> całkowitego wewnętrznego odbicia. Poza tym obszarem następuje całkowite wewnętrzne odbicie i światło nie wychodzi. Krawędzie łuku $AB$ odpowiadają promieniom padającym dokładnie pod kątem granicznym.</p>\n<p><strong>Krok 1. Kąt graniczny.</strong> Dla przejścia szkło → powietrze:</p>\n<p>$$\\sin\\theta_{gr} = \\frac{n_p}{n_{sz}} = \\frac{1{,}00}{1{,}50} = 0{,}6\\overline{6}.$$</p>\n<p>$$\\theta_{gr} = \\arcsin(0{,}667) \\approx 41{,}8^\\circ.$$</p>\n<p><strong>Krok 2. Geometria kąta $\\varphi=\\angle BDA$.</strong> Dioda $D$ leży tuż przy powierzchni, a normalna do powierzchni kuli w punkcie $D$ pokrywa się z promieniem kuli. Promienie graniczne biegnące od $D$ do punktów $A$ i $B$ tworzą z tą normalną kąt równy kątowi granicznemu $\\theta_{gr}$ po obu stronach. Kąt między tymi dwoma promieniami granicznymi:</p>\n<p>$$\\varphi = 2\\,\\theta_{gr}.$$</p>\n<p><strong>Krok 3. Obliczenie:</strong></p>\n<p>$$\\varphi = 2 \\cdot 41{,}8^\\circ \\approx 83{,}6^\\circ \\;(\\approx 84^\\circ).$$</p>\n<p><strong>Odpowiedź:</strong> $\\varphi \\approx 83{,}6^\\circ$.</p>\n<p>(Uwaga: kąt należy podwoić względem kąta granicznego $41{,}8^\\circ$, a nie względem $\\approx 84^\\circ$ - stąd wynik $83{,}6^\\circ$, a nie $168^\\circ$.)</p>\n<h4>Zasady oceniania CKE</h4>\n<ul><li><strong>3 pkt</strong> - poprawna metoda oraz wynik $\\varphi\\approx 83{,}6^\\circ$ (lub $\\approx 84^\\circ$; dopuszczalny zapis w radianach).</li><li><strong>2 pkt</strong> - identyfikacja kąta granicznego oraz zależności $\\varphi = 2\\theta_{gr}$.</li><li><strong>1 pkt</strong> - identyfikacja kąta granicznego lub zapisanie $\\varphi=2\\theta_{gr}$.</li><li><strong>0 pkt</strong> - brak spełnienia powyższych.</li></ul>"}]}