{"id":"historia-2004-styczen-probna-podstawowa/zad/24","paper_id":"historia-2004-styczen-probna-podstawowa","number":"24","points":2,"ptype":"closed","subject":"historia","category":"probna","year":2004,"month":"styczen","level":"podstawowa","text":"Zadanie 24. (2 pkt)\nPrzeczytaj poniższy wiersz i odpowiedz na dwa pytania (A, B).\nA. Nazwij konflikt, o którym ten wiersz opowiada i podaj datę tego konfliktu.\nB. Napisz, z czyjego punktu widzenia napisany jest ten tekst.\nKról Wilhelm cały roześmiany\nsiedział w Ems, kurorcie znanym,\nnie kłopocząc głowy światem.\nStarą przodków ceniąc modę,\npił swą mineralną wodę\njako król oraz bohater.\nLecz pewnego ranka przecie\nstanął w jego gabinecie\nnapoleoński poseł nagle.\nI jął ciężkie rzucać słowa,\nże Hohenzollernów głowa\nhiszpańskiego tronu pragnie.\nRzecze Wilhelm przewielebnie:\npan się złości niepotrzebnie,\ntu rozsądku trochę trzeba.\nJeśli chodzi o me zdanie,\nmogą sobie ci Hiszpanie\nwziąć monarchę choćby z nieba.\nÓw wysłannik polecony\nwcale nie był zachwycony\ni, nie znając rzeczy ściśle,\nmiotał się i żądał długo,\nbędąc Napoleona sługą,\nby król dał mu to na piśmie.\nKróla te żałosne jęki\nnie wprawiły w żadne męki\nkrólewskimi więc oczami\nspojrzał tylko w posła stronę\ni, nie bawiąc się w obronę\nodwrócił się doń plecami.\nNapoleon na wieść o tym\nwłożył buty, wdział galoty,\nktóre i stryj jego nosił.\nBonaparte tak odziany,\ngroźny, lecz z grzeczności znany,\nwielu innych też zaprosił.\nUskrzydleni wojny losem\nzawołali jednym głosem:\n„Hej Francuzi, przez Ren droga!”\nA Eugenia cesarzowa\nprosto w ogień iść gotowa,\nbojaźń obca jej i trwoga.\nNiemcy słyszą w całym kraju,\njak francuskie trąby grają,\njak się w kułak pięść zaciska.\nA tych pięści już miliony,\nuderzają z każdej strony\nw wielkie tchórzów zbiegowiska.\nWilhelm mówi z Moltke, Roonem,\npotem także z własnym synem:\n„Fryc idź naprzód i bij wroga!”\nFrycek, nie zwlekając wcale,\nbierze ludzi z Prus, z Bawarii\ndo Worth rusza w imię Boga.\nBije, że aż trzeszczą kości,\ngoni wroga bez litości,\nco w popłochu, niepokoju\nwciąż ucieka jak wód fale -\ndo Paryża i gdzieś dalej,\na my za nim w pełnym stroju.\nA. Konflikt, o którym ten wiersz opowiada to:\nB. Tekst ten napisany jest z punktu widzenia:","answer":"A","answer_text":"A\nwojna francusko pruska 1870 r. - konieczne\n1\n2","solution":null,"image":"img/historia-2004-styczen-probna-podstawowa/zad-24.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":22,"source":"ocr","answer_source":"ocr","answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Historia · Matura próbna · styczeń 2004 (podstawowa)","subject_label":"Historia","category_label":"Matura próbna","text_html":"

Zadanie 24. (2 pkt)
Przeczytaj poniższy wiersz i odpowiedz na dwa pytania (A, B).
A. Nazwij konflikt, o którym ten wiersz opowiada i podaj datę tego konfliktu.
B. Napisz, z czyjego punktu widzenia napisany jest ten tekst.
Król Wilhelm cały roześmiany
siedział w Ems, kurorcie znanym,
nie kłopocząc głowy światem.
Starą przodków ceniąc modę,
pił swą mineralną wodę
jako król oraz bohater.
Lecz pewnego ranka przecie
stanął w jego gabinecie
napoleoński poseł nagle.
I jął ciężkie rzucać słowa,
że Hohenzollernów głowa
hiszpańskiego tronu pragnie.
Rzecze Wilhelm przewielebnie:
pan się złości niepotrzebnie,
tu rozsądku trochę trzeba.
Jeśli chodzi o me zdanie,
mogą sobie ci Hiszpanie
wziąć monarchę choćby z nieba.
Ów wysłannik polecony
wcale nie był zachwycony
i, nie znając rzeczy ściśle,
miotał się i żądał długo,
będąc Napoleona sługą,
by król dał mu to na piśmie.
Króla te żałosne jęki
nie wprawiły w żadne męki
królewskimi więc oczami
spojrzał tylko w posła stronę
i, nie bawiąc się w obronę
odwrócił się doń plecami.
Napoleon na wieść o tym
włożył buty, wdział galoty,
które i stryj jego nosił.
Bonaparte tak odziany,
groźny, lecz z grzeczności znany,
wielu innych też zaprosił.
Uskrzydleni wojny losem
zawołali jednym głosem:
„Hej Francuzi, przez Ren droga!”
A Eugenia cesarzowa
prosto w ogień iść gotowa,
bojaźń obca jej i trwoga.
Niemcy słyszą w całym kraju,
jak francuskie trąby grają,
jak się w kułak pięść zaciska.
A tych pięści już miliony,
uderzają z każdej strony
w wielkie tchórzów zbiegowiska.
Wilhelm mówi z Moltke, Roonem,
potem także z własnym synem:
„Fryc idź naprzód i bij wroga!”
Frycek, nie zwlekając wcale,
bierze ludzi z Prus, z Bawarii
do Worth rusza w imię Boga.
Bije, że aż trzeszczą kości,
goni wroga bez litości,
co w popłochu, niepokoju
wciąż ucieka jak wód fale -
do Paryża i gdzieś dalej,
a my za nim w pełnym stroju.
A. Konflikt, o którym ten wiersz opowiada to:
B. Tekst ten napisany jest z punktu widzenia:

","answer_text_html":"

A
wojna francusko pruska 1870 r. - konieczne
1
2

","solutions":[]}