{"id":"historia-2009-styczen-probna-rozszerzona/zad/15","paper_id":"historia-2009-styczen-probna-rozszerzona","number":"15","points":1,"ptype":"open","subject":"historia","category":"probna","year":2009,"month":"styczen","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 15. (1 pkt)\nDokonaj analizy zamieszczonych poniżej ilustracji. Podaj dwie cechy świadczące o tym,\nże zaprezentowane plakaty są przykładami sztuki socrealistycznej.\nŹródło: A. L Sowa, Od Drugiej do Trzeciej Rzeczypospolitej, Kraków 2004, s. 82 i 84\n14\nPróbny egzamin maturalny z historii\nPoziom rozszerzony\nPolacy i Węgrzy wobec wspólnych problemów od XIV do XX wieku\nCZĘŚĆ II\nZADANIA ZWIĄZANE Z ANALIZĄ ŹRÓDEŁ WIEDZY HISTORYCZNEJ\n(10 punktów)\nZapoznaj się z materiałami źródłowymi (źródła A - G). Następnie wykonaj polecenia\nzamieszczone w Arkuszu odpowiedzi (zadania 16 - 23).\nŹródło A\nFragment wypowiedzi współczesnego historyka\n[w:] S. Grzybowski, Król i kanclerz, Dzieje narodu i państwa polskiego, t. II, zeszyt 23, Kraków 1988, s. 66\n[ ] Węgier na polskim tronie nie zapomniał nigdy o swej ojczyźnie. Wyzwolenie jej\ni zjednoczenie było niewątpliwie zgodne z interesem Rzeczypospolitej. Od zarania dziejów\nbył to niemal zawsze kraj nam przyjazny. Sama geografia skazała na sojusz dwa narody\noddzielone naturalną granicą a otoczone wspólnymi wrogami. Upadek Węgier zachwiał\nrównowagę w tej części Europy, pozbawił nas wypróbowanego sprzymierzeńca i nosił\nw sobie zarodek upadku Polski.\nŹródło B\nList chana Mehmed Gireja do Jana Kazimierza z marca 1657 roku\n[w:] J. A. Gierowski, Rzeczpospolita w dobie złotej wolności (1648- 1763), t. 5, Kraków 2001, s. 68\nMehmed IV Girej (Gerej) - chan krymski w latach 1641-1644 i 1654-1666\nWiadomo Wam, jakośmy przyjaźń naszą przy dostatecznej umowie zupełnie oraz\nwespół z Wami przysięgą potwierdziliśmy. [ ] Teraz za pewnym wzięciem wiadomości,\nże Rakieczy1, książę węgierskie pomyśla na Wasze ziemie wojować [ ], zaciągnąwszy\nultajstwa za pieniądze w Wołoszech2 [ ] i Kozaków część jedną niewielką. Tenże Węgrzyn\npisał do cesarza tureckiego o tym, aby mu pozwolił na ziemię Waszą wojować i państwo\nodejmować.\nCesarz turecki onemuż odpisał: Ty gdy się jedną nogą ruszysz na granicę polską, będę\ncię sam znosił wojskami memi. Tenże pomieniony Węgrzyn na te słowa cesarskie nic nie\ndbając, wychodzi z wojskiem swoim na Was. [ ] My też i z naszej ziemi posłaliśmy\ndo Wakiara [wielkiego wezyra] tureckiego, że tak chce czynić książę siedmiogrodzki, chce\nwojować na króla polskiego. Wezyra Budina, Urumelii, Silistrei baszę zarazem Unkier Jimsi\n[cesarz turecki] naznaczył, aby oni z wojskami swymi przeciwko onemu wychadzali, gdyż\noni tam niedaleko mieszkają. [ ].\nMy też osobą naszą [ ] jużeśmy wsiedli na konie [ ] przeciwko tym naszym\nnieprzyjaciołom. [ ] Wy też [ ] wychadzajcie z wojskami swymi jako najprędzej przeciwko\nnam. My z naszej ziemi zapewnie i nieomylnie idziemy. W Bogu nadzieja, iż nieprzyjaciele\nnasi znacznie będą ukarani. [ ]\n1 Rakieczy - Jerzy II Rakoczy, książę Siedmiogrodu od 1648 roku\n2 w Wołoszech - Księstwo Wołoskie, kraina historyczna pomiędzy Karpatami a Dunajem\nPróbny egzamin maturalny z historii\n15\nPoziom rozszerzony\nŹródło C\nTraktat jaworowski, 11 czerwca 1675 r.\n[w:] Wybór tekstów źródłowych z historii Polski XVI-XVIII w., oprac. D. Gradowska, I. Kaniewska,\nK. Przyboś, Kraków 1976, s. 113-115\n[Traktat jaworowski zawarty między Francją a Rzeczypospolitą]\nNajjaśniejszy\nKról\nPolski,\npodawszy\ndo\nwiadomości\nJego\nKrólewskiej\nArcychrześcijańskiej Mości1 przez […] jej ambasadora nadzwyczajnego przy nim, słuszne\npowody i pobudki, dla których widzi się zmuszonym uwolnić z rąk elektora brandenburskiego\nPrusy Książęce, dawne lenno Polski, którego niezależność lennik ten sobie przywłaszczył\n[ ]; gdy zaś JK. Arcychrześcijańska Mość również ma powody do skargi na postępowanie\nwymienionego tu elektora brandenburskiego, […] a zarazem została powiadomiona\no potrzebie pomocy, jakiej oczekuje Król […]; nie chcąc zaś ominąć niczego, co by dawało\nświadectwo swej przyjaźni względem tegoż Króla [ ], przesłał natychmiast wymienionemu\nswemu ambasadorowi pełnomocnictwo do zorganizowania i przyrzeczenia w jego imieniu\ntemuż Królowi - odnośnie przedsięwzięcia przyłączenia Prus Książęcych - natychmiastowej\npomocy i gwarancji niżej wymienionej, skoro tenże będzie w możności to przedsięwzięcie\nprzeprowadzić. [ ]\nJK. Arcychrześcijańska Mość dobrze rozważyła, że tenże Król i Pan nie mógłby się\noddać zamiarowi połączenia Prus Książęcych ze swoją koroną tak długo, jak będzie zajęty\nwojną z Turcją, upoważniła swego [ ] ambasadora do obiecania Królowi Panu jednorazowej\nsumy dwustu tysięcy talarów [ ], aby mu dopomóc w sprostaniu ciężarom, jakie mógłby być\nzmuszony ponieść w stosunku do Porty lub do innych celem ułatwienia z nią pokoju [ ].\n¹Jego Królewska Arcychrześcijańska Mość - król Francji Ludwik XIV\nŹródło D\nList króla Jana III Sobieskiego do królowej Marysieńki napisany w namiotach\nwezyrskich 13 września 1683 r. nocą\n[w:] Jan Sobieski, Listy do Marysieńki, oprac. L. Kukulski, Warszawa 1970, s. 524\nWojska wszystkie, które dobrze bardzo swoją czyniły powinność, przyznały P. Bogu\na nam tę wygraną potrzebę. Kiedy już nieprzyjaciel począł uchodzić i dał się przełamać - bo\nmnie się przyszło z wezyrem łamać, który wszystkie a wszystkie wojska na moje skrzydło\nprawe sprowadził, tak że już nasz środek albo korpus, jako i lewe skrzydło nie miały nic do\nczynienia i dlatego wszystkie swoje niemieckie posiłki do mnie obróciły - przybiegały tedy\ndo mnie książęta, jako to elektor bawarski, Waldeck, ściskając mię za szyję a całując w gębę,\ngenerałowie zaś w ręce i w nogi; cóż dopiero żołnierze! Oficerowie i regimenty wszystkie [ ]\nwołały: „Ach, unzer brawe Kenik!” [nasz dzielny Król!]. [ ] Cóż dopiero, i to dziś rano,\nksiążę lotaryński, saski (bo mi się z nimi wczora widzieć nie przyszło, bo byli na samym\nkońcu lewego skrzydła, którym do p[ana] marszałka nadwornego przydałem był kilka\nusarskich chorągwi), cóż komendant Staremberk tuteczny! [ ] Sam lud wszystek pospolity\ncałował mi ręce, nogi, suknie [ ]. Zjadłszy tylko obiad u komendanta, wyjechałem z miasta\ntu do obozu. [ ] Książęta się zjechali i cesarz daje znać o sobie, że jest za milę [ ].\n16\nPróbny egzamin maturalny z historii\nPoziom rozszerzony\nŹródło E\nPlan. Bitwa pod Wiedniem, 12 IX 1683 r.\nNa podstawie: J. Wimmer, Wiedeń 1683. Dzieje kampanii i bitwy, Warszawa 1983, s. 332\nPróbny egzamin maturalny z historii\n17\nPoziom rozszerzony\nŹródło F\nWspomnienia generała Józefa Wysockiego na temat początków Legionu Polskiego\nna Węgrzech\n[w:] J. Frejlich, Teksty źródłowe do nauki historii w szkole średniej, zeszyt 52, Kraków 1923, s. 23-24\nJózef Wysocki (1809-1873) - generał, uczestnik polskich powstań narodowych i powstania węgierskiego\nw latach 1848-1849\n[ ] Po dwóch posłuchaniach [ ], zdawało się, że wszystko pójdzie jak najlepiej. Rząd\n[węgierski] przystawał na formację Legionu od 15 do 20 tysięcy; [ ] chodziło już tylko\no mało znaczące poprawki. Wtem zjawił się niespodziewanie w Presburgu [Bratysławie]\njenerał Bem. Od chwili jego przybycia wszystko się zmieniło. Zaczęto słówkami nas zbywać,\nzwlekać, [ ]. Tak tedy jenerał Bem swoim wpływem zerwał wszelkie nasze stosunki\nz rządem i nie dopuścił do zawarcia jakiejkolwiek umowy [ ]. Nic nie pomogły prośby\nsamejże młodzieży; - głuchym był na wszystko.\nŹródło G\nOdezwa gen. Józefa Wysockiego do Narodu Węgierskiego. Orszowa, 20 VIII 1849 r.\n[w:] J. Frejlich, Teksty źródłowe do nauki historii w szkole średniej, zeszyt 52, Kraków 1923, s. 25\n[ ] Walczyliśmy z Wami, wiecie o tem dobrze, nie jako najemnicy, nie dla osobistych\nwidoków, ale w nadziei, że Wasze powodzenie i wzięty przez nas w niem udział stanie się\npodstawą do walki dalszej, która jest nieustającym celem życia naszego: do walki\no niepodległość Polski, bez której niepodległość Węgier ani się utrzymać, ani do skutku nie\nda się doprowadzić. Walcząc za Waszą sprawę mieliśmy i ten cel jeszcze, żeby stać się\njakoby pośrednikami do pogodzenia Was ze szczepami słowiańskim i romańskim1, które\nnieszczęsna polityka wrogami Waszymi zrobiła, a które przez mądrość i sprawiedliwość staną\nsię jeszcze kiedyś, nie tracimy tej nadziei, wiernymi i przywiązanymi współmieszkańcami\njednego kraju i państwa.\nTo wspomnienie o naszem przybyciu do Waszej zagrożonej ziemi zachowajcie\nw szlachetnych sercach Waszych. Zachowajcie, jak i my, i wierność dla ojczyzny i wiarę\nw jej przyszłość i oswobodzenie, a niezmierne ofiary, które wspólnie łożyliśmy, nie będą\nstracone. I czas przyjdzie, kiedy znowu - daj Boże tylko wspólnie - wznowimy tę świętą\nwalkę. A wtenczas w sprawiedliwości Waszej wspomnijcie, żeśmy Wam dotrwali do końca.\n1 Określenie narodu rumuńskiego stosowane przez jedno ze stronnictw politycznych\n18\nPróbny egzamin maturalny z historii\nPoziom rozszerzony\nARKUSZ ODPOWIEDZI\nna podstawie źródła A","answer":null,"answer_text":"15.\nOdpowiedź może uwzględniać cechy dotyczące\ntematyki, formy lub celu sztuki socrealistycznej.\nPrzykładowe odpowiedzi:\n- tematyka: portrety przywódców, życie lub praca\nmieszkańców miast i wsi\n- realizm w przedstawieniu postaci, [przedstawienie\nświata zgodne z wyobrażeniem masowego\nodbiorcy]\n- cel propagandowy [apologetyczno-propagandowy,\npropagandowe narzędzie władz (państwa, partii)]\n- idealizacja postaci, świata\n1 pkt\nza podanie\ndwóch cech\n1 pkt\nPróbny egzamin maturalny z historii\nOdpowiedzi i schemat punktowania - poziom rozszerzony\n4\nZadania 16. - 23. - zadania związane z analizą źródeł wiedzy historycznej - 10 punktów\nPunktacja\nNr zadania\nModel odpowiedzi\npunktacja\ncząstkowa\npunkty\nza całe\nzadanie","solution":null,"image":"img/historia-2009-styczen-probna-rozszerzona/zad-15.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":13,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Historia · Matura próbna · styczeń 2009 (rozszerzona)","subject_label":"Historia","category_label":"Matura próbna","text_html":"<p>Zadanie 15. (1 pkt)<br>Dokonaj analizy zamieszczonych poniżej ilustracji. Podaj dwie cechy świadczące o tym,<br>że zaprezentowane plakaty są przykładami sztuki socrealistycznej.<br>Źródło: A. L Sowa, Od Drugiej do Trzeciej Rzeczypospolitej, Kraków 2004, s. 82 i 84<br>14<br>Próbny egzamin maturalny z historii<br>Poziom rozszerzony<br>Polacy i Węgrzy wobec wspólnych problemów od XIV do XX wieku<br>CZĘŚĆ II<br>ZADANIA ZWIĄZANE Z ANALIZĄ ŹRÓDEŁ WIEDZY HISTORYCZNEJ<br>(10 punktów)<br>Zapoznaj się z materiałami źródłowymi (źródła A - G). Następnie wykonaj polecenia<br>zamieszczone w Arkuszu odpowiedzi (zadania 16 - 23).<br>Źródło A<br>Fragment wypowiedzi współczesnego historyka<br>[w:] S. Grzybowski, Król i kanclerz, Dzieje narodu i państwa polskiego, t. II, zeszyt 23, Kraków 1988, s. 66<br>[ ] Węgier na polskim tronie nie zapomniał nigdy o swej ojczyźnie. Wyzwolenie jej<br>i zjednoczenie było niewątpliwie zgodne z interesem Rzeczypospolitej. Od zarania dziejów<br>był to niemal zawsze kraj nam przyjazny. Sama geografia skazała na sojusz dwa narody<br>oddzielone naturalną granicą a otoczone wspólnymi wrogami. Upadek Węgier zachwiał<br>równowagę w tej części Europy, pozbawił nas wypróbowanego sprzymierzeńca i nosił<br>w sobie zarodek upadku Polski.<br>Źródło B<br>List chana Mehmed Gireja do Jana Kazimierza z marca 1657 roku<br>[w:] J. A. Gierowski, Rzeczpospolita w dobie złotej wolności (1648- 1763), t. 5, Kraków 2001, s. 68<br>Mehmed IV Girej (Gerej) - chan krymski w latach 1641-1644 i 1654-1666<br>Wiadomo Wam, jakośmy przyjaźń naszą przy dostatecznej umowie zupełnie oraz<br>wespół z Wami przysięgą potwierdziliśmy. [ ] Teraz za pewnym wzięciem wiadomości,<br>że Rakieczy1, książę węgierskie pomyśla na Wasze ziemie wojować [ ], zaciągnąwszy<br>ultajstwa za pieniądze w Wołoszech2 [ ] i Kozaków część jedną niewielką. Tenże Węgrzyn<br>pisał do cesarza tureckiego o tym, aby mu pozwolił na ziemię Waszą wojować i państwo<br>odejmować.<br>Cesarz turecki onemuż odpisał: Ty gdy się jedną nogą ruszysz na granicę polską, będę<br>cię sam znosił wojskami memi. Tenże pomieniony Węgrzyn na te słowa cesarskie nic nie<br>dbając, wychodzi z wojskiem swoim na Was. [ ] My też i z naszej ziemi posłaliśmy<br>do Wakiara [wielkiego wezyra] tureckiego, że tak chce czynić książę siedmiogrodzki, chce<br>wojować na króla polskiego. Wezyra Budina, Urumelii, Silistrei baszę zarazem Unkier Jimsi<br>[cesarz turecki] naznaczył, aby oni z wojskami swymi przeciwko onemu wychadzali, gdyż<br>oni tam niedaleko mieszkają. [ ].<br>My też osobą naszą [ ] jużeśmy wsiedli na konie [ ] przeciwko tym naszym<br>nieprzyjaciołom. [ ] Wy też [ ] wychadzajcie z wojskami swymi jako najprędzej przeciwko<br>nam. My z naszej ziemi zapewnie i nieomylnie idziemy. W Bogu nadzieja, iż nieprzyjaciele<br>nasi znacznie będą ukarani. [ ]<br>1 Rakieczy - Jerzy II Rakoczy, książę Siedmiogrodu od 1648 roku<br>2 w Wołoszech - Księstwo Wołoskie, kraina historyczna pomiędzy Karpatami a Dunajem<br>Próbny egzamin maturalny z historii<br>15<br>Poziom rozszerzony<br>Źródło C<br>Traktat jaworowski, 11 czerwca 1675 r.<br>[w:] Wybór tekstów źródłowych z historii Polski XVI-XVIII w., oprac. D. Gradowska, I. Kaniewska,<br>K. Przyboś, Kraków 1976, s. 113-115<br>[Traktat jaworowski zawarty między Francją a Rzeczypospolitą]<br>Najjaśniejszy<br>Król<br>Polski,<br>podawszy<br>do<br>wiadomości<br>Jego<br>Królewskiej<br>Arcychrześcijańskiej Mości1 przez […] jej ambasadora nadzwyczajnego przy nim, słuszne<br>powody i pobudki, dla których widzi się zmuszonym uwolnić z rąk elektora brandenburskiego<br>Prusy Książęce, dawne lenno Polski, którego niezależność lennik ten sobie przywłaszczył<br>[ ]; gdy zaś JK. Arcychrześcijańska Mość również ma powody do skargi na postępowanie<br>wymienionego tu elektora brandenburskiego, […] a zarazem została powiadomiona<br>o potrzebie pomocy, jakiej oczekuje Król […]; nie chcąc zaś ominąć niczego, co by dawało<br>świadectwo swej przyjaźni względem tegoż Króla [ ], przesłał natychmiast wymienionemu<br>swemu ambasadorowi pełnomocnictwo do zorganizowania i przyrzeczenia w jego imieniu<br>temuż Królowi - odnośnie przedsięwzięcia przyłączenia Prus Książęcych - natychmiastowej<br>pomocy i gwarancji niżej wymienionej, skoro tenże będzie w możności to przedsięwzięcie<br>przeprowadzić. [ ]<br>JK. Arcychrześcijańska Mość dobrze rozważyła, że tenże Król i Pan nie mógłby się<br>oddać zamiarowi połączenia Prus Książęcych ze swoją koroną tak długo, jak będzie zajęty<br>wojną z Turcją, upoważniła swego [ ] ambasadora do obiecania Królowi Panu jednorazowej<br>sumy dwustu tysięcy talarów [ ], aby mu dopomóc w sprostaniu ciężarom, jakie mógłby być<br>zmuszony ponieść w stosunku do Porty lub do innych celem ułatwienia z nią pokoju [ ].<br>¹Jego Królewska Arcychrześcijańska Mość - król Francji Ludwik XIV<br>Źródło D<br>List króla Jana III Sobieskiego do królowej Marysieńki napisany w namiotach<br>wezyrskich 13 września 1683 r. nocą<br>[w:] Jan Sobieski, Listy do Marysieńki, oprac. L. Kukulski, Warszawa 1970, s. 524<br>Wojska wszystkie, które dobrze bardzo swoją czyniły powinność, przyznały P. Bogu<br>a nam tę wygraną potrzebę. Kiedy już nieprzyjaciel począł uchodzić i dał się przełamać - bo<br>mnie się przyszło z wezyrem łamać, który wszystkie a wszystkie wojska na moje skrzydło<br>prawe sprowadził, tak że już nasz środek albo korpus, jako i lewe skrzydło nie miały nic do<br>czynienia i dlatego wszystkie swoje niemieckie posiłki do mnie obróciły - przybiegały tedy<br>do mnie książęta, jako to elektor bawarski, Waldeck, ściskając mię za szyję a całując w gębę,<br>generałowie zaś w ręce i w nogi; cóż dopiero żołnierze! Oficerowie i regimenty wszystkie [ ]<br>wołały: „Ach, unzer brawe Kenik!” [nasz dzielny Król!]. [ ] Cóż dopiero, i to dziś rano,<br>książę lotaryński, saski (bo mi się z nimi wczora widzieć nie przyszło, bo byli na samym<br>końcu lewego skrzydła, którym do p[ana] marszałka nadwornego przydałem był kilka<br>usarskich chorągwi), cóż komendant Staremberk tuteczny! [ ] Sam lud wszystek pospolity<br>całował mi ręce, nogi, suknie [ ]. Zjadłszy tylko obiad u komendanta, wyjechałem z miasta<br>tu do obozu. [ ] Książęta się zjechali i cesarz daje znać o sobie, że jest za milę [ ].<br>16<br>Próbny egzamin maturalny z historii<br>Poziom rozszerzony<br>Źródło E<br>Plan. Bitwa pod Wiedniem, 12 IX 1683 r.<br>Na podstawie: J. Wimmer, Wiedeń 1683. Dzieje kampanii i bitwy, Warszawa 1983, s. 332<br>Próbny egzamin maturalny z historii<br>17<br>Poziom rozszerzony<br>Źródło F<br>Wspomnienia generała Józefa Wysockiego na temat początków Legionu Polskiego<br>na Węgrzech<br>[w:] J. Frejlich, Teksty źródłowe do nauki historii w szkole średniej, zeszyt 52, Kraków 1923, s. 23-24<br>Józef Wysocki (1809-1873) - generał, uczestnik polskich powstań narodowych i powstania węgierskiego<br>w latach 1848-1849<br>[ ] Po dwóch posłuchaniach [ ], zdawało się, że wszystko pójdzie jak najlepiej. Rząd<br>[węgierski] przystawał na formację Legionu od 15 do 20 tysięcy; [ ] chodziło już tylko<br>o mało znaczące poprawki. Wtem zjawił się niespodziewanie w Presburgu [Bratysławie]<br>jenerał Bem. Od chwili jego przybycia wszystko się zmieniło. Zaczęto słówkami nas zbywać,<br>zwlekać, [ ]. Tak tedy jenerał Bem swoim wpływem zerwał wszelkie nasze stosunki<br>z rządem i nie dopuścił do zawarcia jakiejkolwiek umowy [ ]. Nic nie pomogły prośby<br>samejże młodzieży; - głuchym był na wszystko.<br>Źródło G<br>Odezwa gen. Józefa Wysockiego do Narodu Węgierskiego. Orszowa, 20 VIII 1849 r.<br>[w:] J. Frejlich, Teksty źródłowe do nauki historii w szkole średniej, zeszyt 52, Kraków 1923, s. 25<br>[ ] Walczyliśmy z Wami, wiecie o tem dobrze, nie jako najemnicy, nie dla osobistych<br>widoków, ale w nadziei, że Wasze powodzenie i wzięty przez nas w niem udział stanie się<br>podstawą do walki dalszej, która jest nieustającym celem życia naszego: do walki<br>o niepodległość Polski, bez której niepodległość Węgier ani się utrzymać, ani do skutku nie<br>da się doprowadzić. Walcząc za Waszą sprawę mieliśmy i ten cel jeszcze, żeby stać się<br>jakoby pośrednikami do pogodzenia Was ze szczepami słowiańskim i romańskim1, które<br>nieszczęsna polityka wrogami Waszymi zrobiła, a które przez mądrość i sprawiedliwość staną<br>się jeszcze kiedyś, nie tracimy tej nadziei, wiernymi i przywiązanymi współmieszkańcami<br>jednego kraju i państwa.<br>To wspomnienie o naszem przybyciu do Waszej zagrożonej ziemi zachowajcie<br>w szlachetnych sercach Waszych. Zachowajcie, jak i my, i wierność dla ojczyzny i wiarę<br>w jej przyszłość i oswobodzenie, a niezmierne ofiary, które wspólnie łożyliśmy, nie będą<br>stracone. I czas przyjdzie, kiedy znowu - daj Boże tylko wspólnie - wznowimy tę świętą<br>walkę. A wtenczas w sprawiedliwości Waszej wspomnijcie, żeśmy Wam dotrwali do końca.<br>1 Określenie narodu rumuńskiego stosowane przez jedno ze stronnictw politycznych<br>18<br>Próbny egzamin maturalny z historii<br>Poziom rozszerzony<br>ARKUSZ ODPOWIEDZI<br>na podstawie źródła A</p>","answer_text_html":"<p>15.<br>Odpowiedź może uwzględniać cechy dotyczące<br>tematyki, formy lub celu sztuki socrealistycznej.<br>Przykładowe odpowiedzi:</p>\n<ul><li>tematyka: portrety przywódców, życie lub praca</li></ul>\n<p>mieszkańców miast i wsi</p>\n<ul><li>realizm w przedstawieniu postaci, [przedstawienie</li></ul>\n<p>świata zgodne z wyobrażeniem masowego<br>odbiorcy]</p>\n<ul><li>cel propagandowy [apologetyczno-propagandowy,</li></ul>\n<p>propagandowe narzędzie władz (państwa, partii)]</p>\n<ul><li>idealizacja postaci, świata</li></ul>\n<p>1 pkt<br>za podanie<br>dwóch cech<br>1 pkt<br>Próbny egzamin maturalny z historii<br>Odpowiedzi i schemat punktowania - poziom rozszerzony<br>4<br>Zadania 16. - 23. - zadania związane z analizą źródeł wiedzy historycznej - 10 punktów<br>Punktacja<br>Nr zadania<br>Model odpowiedzi<br>punktacja<br>cząstkowa<br>punkty<br>za całe<br>zadanie</p>","solutions":[]}