{"id":"historia-2015-przykladowy-arkusz-cke-rozszerzona/zad/2","paper_id":"historia-2015-przykladowy-arkusz-cke-rozszerzona","number":"2","points":1,"ptype":"open","subject":"historia","category":"przykladowy","year":2015,"month":null,"level":"rozszerzona","text":"Zadanie 2. (0-1)\nNa podstawie planu Akropolu i własnej wiedzy uzupełnij tekst, wpisując nazwy\nobiektów w miejsca oznaczone literami A, B, C.\nDziś jest wielkie święto - pierwszy dzień Panatenajów obchodzonych co cztery lata.\nUformował się pochód i ruszył w kierunku Akropolu. Czoło jego wkracza już na szerokie\nschody. U ich szczytu widać kolumny wspaniałej bramy, zwanej A\nProcesja zdąża ku najwspanialszej budowli na Akropolu, ku świątyni zwanej\nB Wszyscy kolejno mogli zajrzeć do wnętrza. Pośrodku\nna niewielkim podwyższeniu stał olbrzymi, dwunastometrowy posąg bogini. Czy na\nAkropolu nie było już nic więcej do obejrzenia? Owszem było. Najciekawszy jest prześliczny\nprzedsionek w C Tu zamiast kolumn stoi sześć dziewcząt, które\nnazwano kariatydami. Tymczasem czoło procesji posunęło się już ku ołtarzowi zbudowanemu\npod gołym niebem, aby złożyć ofiary bóstwu.\nNa podstawie: A. Klubówna, Krajobraz z tęczą, Warszawa 1986, s. 9-16.\nMateriały do zadania 3.\nŹródło 1. Waleriusz Maksimus1, Pamiętnych czynów i powiedzeń ksiąg dziewięć\n[fragment]\nZ kolei Publiusz Korneliusz Scypion Nazyka2, najwspanialsza ozdoba rzymskiej siły, […]\nsenat przez kilka lat chlubił się nim jako princepsem3; otóż gdy ubiegał się o edylat kurulny\njako młodzieniec, mocno uścisnął, zwyczajem kandydatów, stwardniałą od pracy rękę\njakiegoś wieśniaka i dla żartu spytał go, czy ma zwyczaj chodzić na rękach. Powiedzonko to,\npodchwycone przez stojących dookoła, przeciekło do ludu i stało się przyczyną porażki […]\nScypiona. Albowiem wszystkie tribus4, sądząc, iż wytykał im on biedę, skierowały swój\ngniew przeciw jego obelżywemu żartowi. Państwo więc nasze stwarzało wielkich\ni użytecznych obywateli, poprzez odwodzenie charakterów dobrze urodzonych młodzieńców\nod pychy. A do urzędów dodawało należne brzemię powagi, nie dopuszczając, by ubiegali się\no nie ludzie zbyt pewni siebie.\n1 Pisarz rzymski żyjący w pierwszej połowie I w. n.e.\n2 Publiusz Korneliusz Scypion Nazyka piastował godność konsula w 162 i 155 r. p.n.e.\n3 Princeps senatus - senator, którego nazwisko wpisywano na pierwszym miejscu listy senatorów.\n4 Tribus - jednostka podziału terytorialnego w starożytnym Rzymie, a zarazem jednostka wyborcza dla\nprzypisanych do niej obywateli.\nŹródło: Wybór źródeł do historii starożytnej, pod red. A.S. Chankowskiego,\nWarszawa 1995, s. 136.\nŹródło 2. Kwintus Tulliusz Cyceron, Mały poradnik wyborczy1 [fragment]\nI.2. Co to za miasto, rozważ, o co się ubiegasz, kim jesteś. Niemal każdego dnia zstępując\nna Forum, winieneś sobie powtarzać: jestem człowiekiem nowym, ubiegam się o konsulat,\noto Rzym. Nowość swego nazwiska wspaniale możesz uświetnić sławą wielkiego mówcy.\nZawsze to miało wielkie znaczenie. […]\nV.16. Ubieganie się o urzędy wymaga dwojakiego rodzaju starań: jedne mają zapewnić\ngorliwość przyjaciół, drugie pozyskać przychylność ludu. […]\nXIII.53. A także w tej kampanii szczególnie baczyć należy, by rzeczpospolita budować\nmogła na tobie wielkie nadzieje, […] by senat na podstawie twojego dotychczasowego życia\nuważał, że i w przyszłości będziesz obrońcą jego autorytetu, by ekwici oraz ludzie zacni\ni zamożni wnosząc z przeszłości widzieli w tobie zwolennika ładu i spokoju, by lud\nwnioskując choćby z twoich wystąpień w duchu demokratycznym na zgromadzeniach\ni w sądzie był przekonany, że nie będziesz przeciwny jego interesom. […]\n1 Dzieło napisał Kwintus Tulliusz Cyceron (102 p.n.e.-43 p.n.e.), gdy jego starszy brat Marek Tulliusz Cyceron\n(106 p.n.e.-43 p.n.e.) ubiegał się o wybór na urząd konsula.\nŹródło: Wybór źródeł do historii starożytnej, pod red. A.S. Chankowskiego,\nWarszawa 1995, s. 138, 141, 150.","answer":null,"answer_text":"2 - Wielkie Księstwo Litewskie (Litwa, Litwini)","solution":null,"image":"img/historia-2015-przykladowy-arkusz-cke-rozszerzona/zad-2.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":3,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Historia · Arkusz przykładowy · 2015 (rozszerzona)","subject_label":"Historia","category_label":"Arkusz przykładowy","text_html":"

Zadanie 2. (0-1)
Na podstawie planu Akropolu i własnej wiedzy uzupełnij tekst, wpisując nazwy
obiektów w miejsca oznaczone literami A, B, C.
Dziś jest wielkie święto - pierwszy dzień Panatenajów obchodzonych co cztery lata.
Uformował się pochód i ruszył w kierunku Akropolu. Czoło jego wkracza już na szerokie
schody. U ich szczytu widać kolumny wspaniałej bramy, zwanej A
Procesja zdąża ku najwspanialszej budowli na Akropolu, ku świątyni zwanej
B Wszyscy kolejno mogli zajrzeć do wnętrza. Pośrodku
na niewielkim podwyższeniu stał olbrzymi, dwunastometrowy posąg bogini. Czy na
Akropolu nie było już nic więcej do obejrzenia? Owszem było. Najciekawszy jest prześliczny
przedsionek w C Tu zamiast kolumn stoi sześć dziewcząt, które
nazwano kariatydami. Tymczasem czoło procesji posunęło się już ku ołtarzowi zbudowanemu
pod gołym niebem, aby złożyć ofiary bóstwu.
Na podstawie: A. Klubówna, Krajobraz z tęczą, Warszawa 1986, s. 9-16.
Materiały do zadania 3.
Źródło 1. Waleriusz Maksimus1, Pamiętnych czynów i powiedzeń ksiąg dziewięć
[fragment]
Z kolei Publiusz Korneliusz Scypion Nazyka2, najwspanialsza ozdoba rzymskiej siły, […]
senat przez kilka lat chlubił się nim jako princepsem3; otóż gdy ubiegał się o edylat kurulny
jako młodzieniec, mocno uścisnął, zwyczajem kandydatów, stwardniałą od pracy rękę
jakiegoś wieśniaka i dla żartu spytał go, czy ma zwyczaj chodzić na rękach. Powiedzonko to,
podchwycone przez stojących dookoła, przeciekło do ludu i stało się przyczyną porażki […]
Scypiona. Albowiem wszystkie tribus4, sądząc, iż wytykał im on biedę, skierowały swój
gniew przeciw jego obelżywemu żartowi. Państwo więc nasze stwarzało wielkich
i użytecznych obywateli, poprzez odwodzenie charakterów dobrze urodzonych młodzieńców
od pychy. A do urzędów dodawało należne brzemię powagi, nie dopuszczając, by ubiegali się
o nie ludzie zbyt pewni siebie.
1 Pisarz rzymski żyjący w pierwszej połowie I w. n.e.
2 Publiusz Korneliusz Scypion Nazyka piastował godność konsula w 162 i 155 r. p.n.e.
3 Princeps senatus - senator, którego nazwisko wpisywano na pierwszym miejscu listy senatorów.
4 Tribus - jednostka podziału terytorialnego w starożytnym Rzymie, a zarazem jednostka wyborcza dla
przypisanych do niej obywateli.
Źródło: Wybór źródeł do historii starożytnej, pod red. A.S. Chankowskiego,
Warszawa 1995, s. 136.
Źródło 2. Kwintus Tulliusz Cyceron, Mały poradnik wyborczy1 [fragment]
I.2. Co to za miasto, rozważ, o co się ubiegasz, kim jesteś. Niemal każdego dnia zstępując
na Forum, winieneś sobie powtarzać: jestem człowiekiem nowym, ubiegam się o konsulat,
oto Rzym. Nowość swego nazwiska wspaniale możesz uświetnić sławą wielkiego mówcy.
Zawsze to miało wielkie znaczenie. […]
V.16. Ubieganie się o urzędy wymaga dwojakiego rodzaju starań: jedne mają zapewnić
gorliwość przyjaciół, drugie pozyskać przychylność ludu. […]
XIII.53. A także w tej kampanii szczególnie baczyć należy, by rzeczpospolita budować
mogła na tobie wielkie nadzieje, […] by senat na podstawie twojego dotychczasowego życia
uważał, że i w przyszłości będziesz obrońcą jego autorytetu, by ekwici oraz ludzie zacni
i zamożni wnosząc z przeszłości widzieli w tobie zwolennika ładu i spokoju, by lud
wnioskując choćby z twoich wystąpień w duchu demokratycznym na zgromadzeniach
i w sądzie był przekonany, że nie będziesz przeciwny jego interesom. […]
1 Dzieło napisał Kwintus Tulliusz Cyceron (102 p.n.e.-43 p.n.e.), gdy jego starszy brat Marek Tulliusz Cyceron
(106 p.n.e.-43 p.n.e.) ubiegał się o wybór na urząd konsula.
Źródło: Wybór źródeł do historii starożytnej, pod red. A.S. Chankowskiego,
Warszawa 1995, s. 138, 141, 150.

","answer_text_html":"

2 - Wielkie Księstwo Litewskie (Litwa, Litwini)

","solutions":[]}