{"id":"historia-sztuki-2007-maj-matura-rozszerzona/zad/13","paper_id":"historia-sztuki-2007-maj-matura-rozszerzona","number":"13","points":20,"ptype":"closed","subject":"historia-sztuki","category":"matura","year":2007,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 13. (20 pkt)\nPrzeanalizuj strukturę wizualną obrazów A i B według podanych punktów:\nOBRAZ A\nJan Vermeer van Delft, Dziewczyna czytająca list, ok. 1657 r., olej na płótnie, 83 x 64,5 cm,\nGaleria Drezdeńska\nOBRAZ B\nVincent van Gogh, Jedzący kartofle, 1885 r., olej na płótnie, 81,5 x 114,5 cm,\nStedelijk Museum, Amsterdam\nNr zadania\n11.\n12.\nMaks. liczba pkt\n1\n2\nWypełnia\negzaminator! Uzyskana liczba pkt\nPoziom rozszerzony\n10\nTekst do obrazu: Dziewczyna czytająca list\nDzieło Vermeera jest nie tylko summą doświadczeń środowiska artystycznego Delft z czasów\njego największej świetności, nie tylko wyhodowanym z wielką starannością owocem osiągnięć\nkilku pokoleń holenderskich malarzy rodzajowych, jest także świadectwem cywilizacji\nrepubliki mieszczańskiej w szczytowym punkcie jej rozwoju, ucieleśnieniem ideałów czystości,\nporządku i pracowitości. Na jego obrazach czas się zatrzymał, w magicznym świetle\nprzenikającym te sceny codzienność zetknęła się z wiecznością, a życie zastygło w klasyczny\nkształt w momencie osiągnięcia pełni.\nMaciej Monkiewicz\nTekst do obrazu: Jedzący kartofle\nStarałem się jak najsumienniej stworzyć obraz ludzi, którzy w świetle lampy jedzą ziemniaki,\nsięgając rękami do miski, ludzi, którzy tymi samymi rękami orali ziemię; chciałem, ażeby\nobraz ten był apoteozą pracy rąk ludzkich i codziennej strawy tak uczciwie przez nich\nzdobytej. [ ] Przez całą zimę snułem w ręku wątek tej tkaniny, dla której szukałem\nostatecznego kształtu, a jeśli teraz powstała tkanina o wyglądzie surowym i szorstkim, to\nniemniej prawdą pozostaje, że poszczególne jej nitki były dobierane ze starannością i na\nzasadzie określonych prawideł. I zaiste, może się zdarzyć, że będzie to prawdziwy obraz\nchłopów.\nVincent van Gogh\nPoziom rozszerzony\n11\nA. Kompozycja (6 pkt)\nObraz A\nObraz B\nB. Kolorystyka (4 pkt)\nObraz A\nObraz B\nNr zadania\n13 A.\n13 B.\nMaks. liczba pkt\n6\n4\nWypełnia\negzaminator! Uzyskana liczba pkt\nPoziom rozszerzony\n12\nC. Światłocień (4 pkt)\nObraz A\nObraz B\nD. Ekspresja (wyraz) (4 pkt)\nObraz A\nObraz B\nE. Krótkie wnioski końcowe (2 pkt)\nPoziom rozszerzony\n13\nCZĘŚĆ III. DŁUŻSZA WYPOWIEDŹ NA TEMAT","answer":null,"answer_text":"Zadanie 13. (20 pkt)\nPrzeanalizuj strukturę wizualną obrazów A i B według podanych punktów:\nOBRAZ A\nJan Vermeer van Delft, Dziewczyna czytająca list, ok. 1657 r., olej na płótnie, 83 x 64,5 cm,\nGaleria Drezdeńska\nOBRAZ B\nVincent van Gogh, Jedzący kartofle, 1885 r., olej na płótnie, 81,5 x 114,5 cm,\nStedelijk Museum, Amsterdam\nNr zadania\n11.\n12.\nMaks. liczba pkt\n1\n2\nWypełnia\negzaminator! Uzyskana liczba pkt\nPoziom rozszerzony\n10\nTekst do obrazu: Dziewczyna czytająca list\nDzieło Vermeera jest nie tylko summą doświadczeń środowiska artystycznego Delft z czasów\njego największej świetności, nie tylko wyhodowanym z wielką starannością owocem osiągnięć\nkilku pokoleń holenderskich malarzy rodzajowych, jest także świadectwem cywilizacji\nrepubliki mieszczańskiej w szczytowym punkcie jej rozwoju, ucieleśnieniem ideałów czystości,\nporządku i pracowitości. Na jego obrazach czas się zatrzymał, w magicznym świetle\nprzenikającym te sceny codzienność zetknęła się z wiecznością, a życie zastygło w klasyczny\nkształt w momencie osiągnięcia pełni.\nMaciej Monkiewicz\nTekst do obrazu: Jedzący kartofle\nStarałem się jak najsumienniej stworzyć obraz ludzi, którzy w świetle lampy jedzą ziemniaki,\nsięgając rękami do miski, ludzi, którzy tymi samymi rękami orali ziemię; chciałem, ażeby\nobraz ten był apoteozą pracy rąk ludzkich i codziennej strawy tak uczciwie przez nich\nzdobytej. [ ] Przez całą zimę snułem w ręku wątek tej tkaniny, dla której szukałem\nostatecznego kształtu, a jeśli teraz powstała tkanina o wyglądzie surowym i szorstkim, to\nniemniej prawdą pozostaje, że poszczególne jej nitki były dobierane ze starannością i na\nzasadzie określonych prawideł. I zaiste, może się zdarzyć, że będzie to prawdziwy obraz\nchłopów.\nVincent van Gogh\nPoziom rozszerzony\n11\nA. Kompozycja (6 pkt)\nObraz A\nObraz B\nNp.\nKształt pola obrazowego (format obrazu):\nprostokąt pionowy,\nobraz przedstawia postać kobiety\nwe wnętrzu,\nkompozycja otwarta,\nkompozycja statyczna, oparta na zasadach\nrównowagi (z lewej strony przedstawione\njest otwarte okno, a z prawej jego\nprzeciwstawieniem jest kotara),\ncentrum kompozycji wyznacza postać\nstojącej dziewczyny, odgrodzonej stołem\nod widza, centrum geometryczne jest\ntożsame z centrum treściowym (głowa\ndziewczyny),\nw obrazie dominują kierunki wertykalne\n(pionowe),\ndolna część obrazu jest zabudowana,\npodczas, gdy w górnej dominuje pusta\nściana, na tle której przedstawiona jest\npostać dziewczyny,\nkompozycja jest wieloplanowa, plany są\nlekko wyodrębnione,\ngłębia oddana jest za pomocą perspektywy\nlinearnej (rysunkowej lub wykreślnej).\nNp.\nKształt pola obrazowego (format obrazu):\nprostokąt poziomy,\nobraz przedstawia postacie we wnętrzu\nskupione wokół stołu,\nkompozycja w zasadzie statyczna, ale\nkierunkom poziomym i pionowym\nprzeciwstawione są nieznaczne skosy,\noparta na zasadach równowagi -\nw centrum znajduje się postać siedzącej\ntyłem kobiety, po jej bokach rozmieszczone\nsą po dwie postacie,\nkompozycja luźna,\nwieloplanowa, ale plany są słabo\nwyodrębnione,\nplany nie są zróżnicowane,\ngłębia sugerowana liniami stołu i sufitu\n(uproszczona perspektywa).\nB. Kolorystyka (4 pkt)\nObraz A\nObraz B\nNp.\nBarwy są złamane, delikatne,\nobraz jest namalowany w szerokiej gamie\nbarwnej (występują zarówno barwy ciepłe,\njak zimne), ale w układzie barw\nzdecydowanie dominują oliwkowe zielenie,\nw obrazie występują bardzo delikatne\nkontrasty temperaturowe, (kobierzec,\nktórym przykryty jest stół utkany jest\nz błękitnych i czerwonych nitek, czerwona\nkotara okna przeciwstawiona jest\noświetlonej zielonkawo framudze),\nale w zasadzie całość jest niezwykle\nstonowana i wysublimowana\nkolorystycznie,\nplany są lekko zróżnicowane według\ntradycyjnych reguł perspektywy malarskiej\n(bliżej ciepłe tony, dalej - chłodniejsze).\nNp.\nBarwy są złamane (wysublimowane),\nobraz jest namalowany w szerokiej gamie\nbarwnej (występują zarówno barwy ciepłe,\njak zimne), ale w układzie barw\nzdecydowanie dominują ciemne tony: (np.\nciemne zielenie, ugry, czerń),\nposzczególne barwy są tylko nieznacznie\nskontrastowane temperaturowo (widoczne\njest to podczas wnikliwego oglądania),\nwystępują dość wyraźne kontrasty\nwalorowe,\nplany barwne nie są zróżnicowane według\ntradycyjnych reguł perspektywy\nmalarskiej.\nNr zadania\n13 A.\n13 B.\nMaks. liczba pkt\n6\n4\nWypełnia\negzaminator! Uzyskana liczba pkt\nPoziom rozszerzony\n12\nC. Światłocień (4 pkt)\nObraz A\nObraz B\nNp.\nŹródło światła jest poza obrazem,\njest to światło naturalne, dzienne,\nwpadające przez otwarte okno,\nświatło pada od strony lewej w kierunku\nprawej, oświetlając przede wszystkim\nzwróconą ku oknu postać dziewczyny\noraz konsekwentnie rozświetlając od lewej\nstrony wszystkie elementy obrazu,\nświatło miękko modeluje kształty, fałdy\nubioru, połyskuje na ołowianych złączach\nszyb okiennych, oświetla zawieszone\nkotary oraz pofałdowaną tkaninę, którą\nnakryto stół,\nwystępują kontrasty światłocieniowe,\nświatło znakomicie różnicuje materię\nmalowanych przedmiotów,\nnajjaśniejsze punkty obrazu stanowią:\ntwarz dziewczyny, jej dłonie i trzymany\nw nich list, plama jasnego światła odbija\nsię też od ściany poza postacią dziewczyny.\nNp.\nŹródłem światła jest lampa, umieszczona\nniemal na osi sylwetki siedzącej tyłem\nkobiety,\njest to światło sztuczne,\nświatło rozświetla przede wszystkim twarze\npostaci, ich dłonie i posiłek leżący na stole,\nnajjaśniejsze punkty obrazu to: lampa,\ntwarze biesiadników i tło głowy\nodwróconej postaci,\nobraz jest nokturnem (malowany jest\npo zmierzchu),\nwystępują dosyć znaczne kontrasty światła\ni cienia,\nformy modelowane są światłem umownie\n(twardo, szkicowo),\nrefleksy światła są zaznaczone wyrazistymi\npociągnięciami pędzla,\nboczne krawędzie obrazu pogrążone są\nw cieniu.\nD. Ekspresja (wyraz) (4 pkt)\nObraz A\nObraz B\nNp.\nDzieło malowane jest realistycznie\n(realistyczny sposób obrazowania),\nnajważniejszym środkiem wyrazu jest\nświatło (ogromna siła oddziaływania),\nw obrazie dominuje nastrój spokoju, ciszy\ni intymności (kameralne piękno\ncodzienności),\nobraz przemawia gładkim sposobem\nmalowania i niezwykłą dbałością\no szczegóły,\nznakomicie oddana jest materia\nprzedmiotów,\npostać dziewczyny ukazana jest na tle\npustej przestrzeni ściany, co podkreśla\nnastrój wyizolowania i intymności.\nNp.\nDzieło nie jest malowane realistycznie,\nważnym środkiem wyrazu jest wyrazisty\ndukt pędzla,\nostry kontrast światłocieniowy,\nświadoma deformacja (zdążająca\nw kierunku karykatury),\nnastrój potęguje zastosowana gama\nkolorystyczna, która znakomicie oddaje\nsmutne życie spożywających kolację\nchłopów.\nE. Krótkie wnioski końcowe (2 pkt)\nNp.\nObydwa obrazy przedstawiają sceny z życia codziennego. Obydwa mają zbliżoną tonację barwną\ni w obydwóch przypadkach światło odgrywa istotną rolę. Pierwszy obraz namalowany jest jednak\nw konwencji realistycznej, charakterystycznej dla sztuki holenderskiej XVII w., drugi natomiast jest\nprzykładem ekspresyjnej deformacji końca XIX w (protoekspresjonizm).\nPoziom rozszerzony\n13\nCZĘŚĆ III. DŁUŻSZA WYPOWIEDŹ NA TEMAT","solution":null,"image":"img/historia-sztuki-2007-maj-matura-rozszerzona/zad-13.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":9,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Historia sztuki · Matura · maj 2007 (rozszerzona)","subject_label":"Historia sztuki","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 13. (20 pkt)<br>Przeanalizuj strukturę wizualną obrazów A i B według podanych punktów:<br>OBRAZ A<br>Jan Vermeer van Delft, Dziewczyna czytająca list, ok. 1657 r., olej na płótnie, 83 x 64,5 cm,<br>Galeria Drezdeńska<br>OBRAZ B<br>Vincent van Gogh, Jedzący kartofle, 1885 r., olej na płótnie, 81,5 x 114,5 cm,<br>Stedelijk Museum, Amsterdam<br>Nr zadania<br>11.<br>12.<br>Maks. liczba pkt<br>1<br>2<br>Wypełnia<br>egzaminator! Uzyskana liczba pkt<br>Poziom rozszerzony<br>10<br>Tekst do obrazu: Dziewczyna czytająca list<br>Dzieło Vermeera jest nie tylko summą doświadczeń środowiska artystycznego Delft z czasów<br>jego największej świetności, nie tylko wyhodowanym z wielką starannością owocem osiągnięć<br>kilku pokoleń holenderskich malarzy rodzajowych, jest także świadectwem cywilizacji<br>republiki mieszczańskiej w szczytowym punkcie jej rozwoju, ucieleśnieniem ideałów czystości,<br>porządku i pracowitości. Na jego obrazach czas się zatrzymał, w magicznym świetle<br>przenikającym te sceny codzienność zetknęła się z wiecznością, a życie zastygło w klasyczny<br>kształt w momencie osiągnięcia pełni.<br>Maciej Monkiewicz<br>Tekst do obrazu: Jedzący kartofle<br>Starałem się jak najsumienniej stworzyć obraz ludzi, którzy w świetle lampy jedzą ziemniaki,<br>sięgając rękami do miski, ludzi, którzy tymi samymi rękami orali ziemię; chciałem, ażeby<br>obraz ten był apoteozą pracy rąk ludzkich i codziennej strawy tak uczciwie przez nich<br>zdobytej. [ ] Przez całą zimę snułem w ręku wątek tej tkaniny, dla której szukałem<br>ostatecznego kształtu, a jeśli teraz powstała tkanina o wyglądzie surowym i szorstkim, to<br>niemniej prawdą pozostaje, że poszczególne jej nitki były dobierane ze starannością i na<br>zasadzie określonych prawideł. I zaiste, może się zdarzyć, że będzie to prawdziwy obraz<br>chłopów.<br>Vincent van Gogh<br>Poziom rozszerzony<br>11<br>A. Kompozycja (6 pkt)<br>Obraz A<br>Obraz B<br>B. Kolorystyka (4 pkt)<br>Obraz A<br>Obraz B<br>Nr zadania<br>13 A.<br>13 B.<br>Maks. liczba pkt<br>6<br>4<br>Wypełnia<br>egzaminator! Uzyskana liczba pkt<br>Poziom rozszerzony<br>12<br>C. Światłocień (4 pkt)<br>Obraz A<br>Obraz B<br>D. Ekspresja (wyraz) (4 pkt)<br>Obraz A<br>Obraz B<br>E. Krótkie wnioski końcowe (2 pkt)<br>Poziom rozszerzony<br>13<br>CZĘŚĆ III. DŁUŻSZA WYPOWIEDŹ NA TEMAT</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 13. (20 pkt)<br>Przeanalizuj strukturę wizualną obrazów A i B według podanych punktów:<br>OBRAZ A<br>Jan Vermeer van Delft, Dziewczyna czytająca list, ok. 1657 r., olej na płótnie, 83 x 64,5 cm,<br>Galeria Drezdeńska<br>OBRAZ B<br>Vincent van Gogh, Jedzący kartofle, 1885 r., olej na płótnie, 81,5 x 114,5 cm,<br>Stedelijk Museum, Amsterdam<br>Nr zadania<br>11.<br>12.<br>Maks. liczba pkt<br>1<br>2<br>Wypełnia<br>egzaminator! Uzyskana liczba pkt<br>Poziom rozszerzony<br>10<br>Tekst do obrazu: Dziewczyna czytająca list<br>Dzieło Vermeera jest nie tylko summą doświadczeń środowiska artystycznego Delft z czasów<br>jego największej świetności, nie tylko wyhodowanym z wielką starannością owocem osiągnięć<br>kilku pokoleń holenderskich malarzy rodzajowych, jest także świadectwem cywilizacji<br>republiki mieszczańskiej w szczytowym punkcie jej rozwoju, ucieleśnieniem ideałów czystości,<br>porządku i pracowitości. Na jego obrazach czas się zatrzymał, w magicznym świetle<br>przenikającym te sceny codzienność zetknęła się z wiecznością, a życie zastygło w klasyczny<br>kształt w momencie osiągnięcia pełni.<br>Maciej Monkiewicz<br>Tekst do obrazu: Jedzący kartofle<br>Starałem się jak najsumienniej stworzyć obraz ludzi, którzy w świetle lampy jedzą ziemniaki,<br>sięgając rękami do miski, ludzi, którzy tymi samymi rękami orali ziemię; chciałem, ażeby<br>obraz ten był apoteozą pracy rąk ludzkich i codziennej strawy tak uczciwie przez nich<br>zdobytej. [ ] Przez całą zimę snułem w ręku wątek tej tkaniny, dla której szukałem<br>ostatecznego kształtu, a jeśli teraz powstała tkanina o wyglądzie surowym i szorstkim, to<br>niemniej prawdą pozostaje, że poszczególne jej nitki były dobierane ze starannością i na<br>zasadzie określonych prawideł. I zaiste, może się zdarzyć, że będzie to prawdziwy obraz<br>chłopów.<br>Vincent van Gogh<br>Poziom rozszerzony<br>11<br>A. Kompozycja (6 pkt)<br>Obraz A<br>Obraz B<br>Np.<br>Kształt pola obrazowego (format obrazu):<br>prostokąt pionowy,<br>obraz przedstawia postać kobiety<br>we wnętrzu,<br>kompozycja otwarta,<br>kompozycja statyczna, oparta na zasadach<br>równowagi (z lewej strony przedstawione<br>jest otwarte okno, a z prawej jego<br>przeciwstawieniem jest kotara),<br>centrum kompozycji wyznacza postać<br>stojącej dziewczyny, odgrodzonej stołem<br>od widza, centrum geometryczne jest<br>tożsame z centrum treściowym (głowa<br>dziewczyny),<br>w obrazie dominują kierunki wertykalne<br>(pionowe),<br>dolna część obrazu jest zabudowana,<br>podczas, gdy w górnej dominuje pusta<br>ściana, na tle której przedstawiona jest<br>postać dziewczyny,<br>kompozycja jest wieloplanowa, plany są<br>lekko wyodrębnione,<br>głębia oddana jest za pomocą perspektywy<br>linearnej (rysunkowej lub wykreślnej).<br>Np.<br>Kształt pola obrazowego (format obrazu):<br>prostokąt poziomy,<br>obraz przedstawia postacie we wnętrzu<br>skupione wokół stołu,<br>kompozycja w zasadzie statyczna, ale<br>kierunkom poziomym i pionowym<br>przeciwstawione są nieznaczne skosy,<br>oparta na zasadach równowagi -<br>w centrum znajduje się postać siedzącej<br>tyłem kobiety, po jej bokach rozmieszczone<br>są po dwie postacie,<br>kompozycja luźna,<br>wieloplanowa, ale plany są słabo<br>wyodrębnione,<br>plany nie są zróżnicowane,<br>głębia sugerowana liniami stołu i sufitu<br>(uproszczona perspektywa).<br>B. Kolorystyka (4 pkt)<br>Obraz A<br>Obraz B<br>Np.<br>Barwy są złamane, delikatne,<br>obraz jest namalowany w szerokiej gamie<br>barwnej (występują zarówno barwy ciepłe,<br>jak zimne), ale w układzie barw<br>zdecydowanie dominują oliwkowe zielenie,<br>w obrazie występują bardzo delikatne<br>kontrasty temperaturowe, (kobierzec,<br>którym przykryty jest stół utkany jest<br>z błękitnych i czerwonych nitek, czerwona<br>kotara okna przeciwstawiona jest<br>oświetlonej zielonkawo framudze),<br>ale w zasadzie całość jest niezwykle<br>stonowana i wysublimowana<br>kolorystycznie,<br>plany są lekko zróżnicowane według<br>tradycyjnych reguł perspektywy malarskiej<br>(bliżej ciepłe tony, dalej - chłodniejsze).<br>Np.<br>Barwy są złamane (wysublimowane),<br>obraz jest namalowany w szerokiej gamie<br>barwnej (występują zarówno barwy ciepłe,<br>jak zimne), ale w układzie barw<br>zdecydowanie dominują ciemne tony: (np.<br>ciemne zielenie, ugry, czerń),<br>poszczególne barwy są tylko nieznacznie<br>skontrastowane temperaturowo (widoczne<br>jest to podczas wnikliwego oglądania),<br>występują dość wyraźne kontrasty<br>walorowe,<br>plany barwne nie są zróżnicowane według<br>tradycyjnych reguł perspektywy<br>malarskiej.<br>Nr zadania<br>13 A.<br>13 B.<br>Maks. liczba pkt<br>6<br>4<br>Wypełnia<br>egzaminator! Uzyskana liczba pkt<br>Poziom rozszerzony<br>12<br>C. Światłocień (4 pkt)<br>Obraz A<br>Obraz B<br>Np.<br>Źródło światła jest poza obrazem,<br>jest to światło naturalne, dzienne,<br>wpadające przez otwarte okno,<br>światło pada od strony lewej w kierunku<br>prawej, oświetlając przede wszystkim<br>zwróconą ku oknu postać dziewczyny<br>oraz konsekwentnie rozświetlając od lewej<br>strony wszystkie elementy obrazu,<br>światło miękko modeluje kształty, fałdy<br>ubioru, połyskuje na ołowianych złączach<br>szyb okiennych, oświetla zawieszone<br>kotary oraz pofałdowaną tkaninę, którą<br>nakryto stół,<br>występują kontrasty światłocieniowe,<br>światło znakomicie różnicuje materię<br>malowanych przedmiotów,<br>najjaśniejsze punkty obrazu stanowią:<br>twarz dziewczyny, jej dłonie i trzymany<br>w nich list, plama jasnego światła odbija<br>się też od ściany poza postacią dziewczyny.<br>Np.<br>Źródłem światła jest lampa, umieszczona<br>niemal na osi sylwetki siedzącej tyłem<br>kobiety,<br>jest to światło sztuczne,<br>światło rozświetla przede wszystkim twarze<br>postaci, ich dłonie i posiłek leżący na stole,<br>najjaśniejsze punkty obrazu to: lampa,<br>twarze biesiadników i tło głowy<br>odwróconej postaci,<br>obraz jest nokturnem (malowany jest<br>po zmierzchu),<br>występują dosyć znaczne kontrasty światła<br>i cienia,<br>formy modelowane są światłem umownie<br>(twardo, szkicowo),<br>refleksy światła są zaznaczone wyrazistymi<br>pociągnięciami pędzla,<br>boczne krawędzie obrazu pogrążone są<br>w cieniu.<br>D. Ekspresja (wyraz) (4 pkt)<br>Obraz A<br>Obraz B<br>Np.<br>Dzieło malowane jest realistycznie<br>(realistyczny sposób obrazowania),<br>najważniejszym środkiem wyrazu jest<br>światło (ogromna siła oddziaływania),<br>w obrazie dominuje nastrój spokoju, ciszy<br>i intymności (kameralne piękno<br>codzienności),<br>obraz przemawia gładkim sposobem<br>malowania i niezwykłą dbałością<br>o szczegóły,<br>znakomicie oddana jest materia<br>przedmiotów,<br>postać dziewczyny ukazana jest na tle<br>pustej przestrzeni ściany, co podkreśla<br>nastrój wyizolowania i intymności.<br>Np.<br>Dzieło nie jest malowane realistycznie,<br>ważnym środkiem wyrazu jest wyrazisty<br>dukt pędzla,<br>ostry kontrast światłocieniowy,<br>świadoma deformacja (zdążająca<br>w kierunku karykatury),<br>nastrój potęguje zastosowana gama<br>kolorystyczna, która znakomicie oddaje<br>smutne życie spożywających kolację<br>chłopów.<br>E. Krótkie wnioski końcowe (2 pkt)<br>Np.<br>Obydwa obrazy przedstawiają sceny z życia codziennego. Obydwa mają zbliżoną tonację barwną<br>i w obydwóch przypadkach światło odgrywa istotną rolę. Pierwszy obraz namalowany jest jednak<br>w konwencji realistycznej, charakterystycznej dla sztuki holenderskiej XVII w., drugi natomiast jest<br>przykładem ekspresyjnej deformacji końca XIX w (protoekspresjonizm).<br>Poziom rozszerzony<br>13<br>CZĘŚĆ III. DŁUŻSZA WYPOWIEDŹ NA TEMAT</p>","solutions":[]}