{"id":"historia-sztuki-2017-maj-matura-rozszerzona/zad/14","paper_id":"historia-sztuki-2017-maj-matura-rozszerzona","number":"14","points":20,"ptype":"closed","subject":"historia-sztuki","category":"matura","year":2017,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 14. (0-20)\nWybierz jeden temat i napisz wypracowanie.\nTemat 1. Człowiek jest miarą wszechrzeczy - to słynna wypowiedź Protagorasa. Omów\ntrzy, pochodzące z różnych epok, dzieła sztuki lub przykłady postaw\nartystycznych, które wskazywałyby na słuszność tego poglądu.\nTemat 2. Na wybranych przykładach twórczości trzech artystów scharakteryzuj\nśrodowisko artystyczne Florencji w XV wieku.\nna temat nr\nMHS_1R\nMHS_1R\nMHS_1R\nWypełnia\negzaminator\nNr zadania\n14.1. 14.2. 14.3. 14.4.\nMaks. liczba pkt\n3\n13\n2\n2\nUzyskana liczba pkt\nMHS_1R\nBRUDNOPIS (nie podlega ocenie)","answer":null,"answer_text":"Zadanie 14. (0-20)\nTworzenie wypowiedzi.\n2.1) Zdający porównuje style i kierunki, uwzględniając źródła\ninspiracji, wzajemne oddziaływania, wpływ mecenatu\nartystycznego, wydarzeń historycznych i kulturalnych oraz\nestetyki na cechy tych stylów.\n2.2) Zdający rozpoznaje w dziele sztuki temat i potrafi\nwskazać jego źródło ikonograficzne.\n2.3) Zdający formułuje samodzielne, przejrzyste i logiczne\npisemne wypowiedzi na temat sztuki, uwzględniając właściwą\nkompozycję pracy, język i styl, opis ikonograficzny\ni formalny przytaczanych przykładów dzieł.\nTemat 1.: Człowiek jest miarą wszechrzeczy - to słynna wypowiedź Protagorasa. Omów trzy,\npochodzące z różnych epok, dzieła sztuki lub przykłady postaw artystycznych,\nktóre wskazywałyby na słuszność tego poglądu.\nTemat 2.: Na wybranych przykładach twórczości trzech artystów scharakteryzuj środowisko\nartystyczne Florencji w XV wieku.\nSkala oceniania wypowiedzi zdających w zadaniach rozszerzonej odpowiedzi\nW tabeli przedstawiono kryteria, które stosuje się przy ocenie wypracowania. Kryteria są\nbrane pod uwagę jedynie w przypadku, gdy praca zdającego jest zgodna z tematem.\nKryterium Poziom\nWyszczególnienie\nPunktacja\n1. Kompozycja i układ\ntreści\n3\nWłaściwa, trójdzielna i proporcjonalna kompozycja\noraz poprawne wnioskowanie wraz z odniesieniem\ndo problemu zawartego w temacie.\n3\n0-3\n2\nKompozycja nieznacznie zaburzona lub uproszczone\nwnioskowanie.\n2\n1\nKompozycja nieznacznie zaburzona i uproszczone\nwnioskowanie.\n1\n0\nBrak właściwej kompozycji; wnioskowanie nietrafne\nlub jego brak.\n0\n2. Treść\n4\nPełne opracowanie tematu, argumentacja wyczerpuje\nwymagania tematu, wszystkie argumenty trafne,\npraca nie zawiera żadnych błędów merytorycznych.\nZdający wykazał się wiedzą o epokach i kontekstach,\nnp. estetycznym, biograficznym, historycznym,\nliterackim, filozoficznym, społecznym, religijnym.\nPodał liczne, właściwe względem tematu przykłady\nartystów i/lub dzieł. Praca zawiera poprawny opis\ni analizę dzieł i/lub twórczości artystów, postaw\ni zjawisk artystycznych we wskazanej liczbie. Zjawiska\nartystyczne zostały prawidłowo usytuowane w czasie.\n13\n0-13\n3\nPełne opracowanie tematu, ale argumentacja nie\nwyczerpuje wymagań tematu lub argumentacja\nwyczerpuje wymagania tematu, ale niektóre\nargumenty są nietrafne, praca może zawierać drobne\nbłędy merytoryczne. Zdający wykazał się wiedzą\no epokach i niektórych kontekstach. Podał właściwe\nwzględem tematu przykłady artystów i/lub dzieł.\nPraca zawiera poprawny opis i analizę dzieł i/lub\ntwórczości artystów, postaw i zjawisk artystycznych\nwe wskazanej liczbie.\n12\nlub\n10\n2\nNiepełne opracowanie tematu, większość argumentów\ntrafnych, mogą pojawić się mało istotne błędy\nmerytoryczne. Zdający wykazał się niepełną wiedzą\no epokach artystycznych. Podał w większości właściwe\nwzględem tematu przykłady artystów i/lub dzieł. Praca\nzawiera w większości poprawny opis i analizę dzieł\ni/lub twórczości artystów, postaw i zjawisk.\n8\nlub\n6\n1\nPróba opracowania tematu, pojawiają się istotne\nbłędy merytoryczne. Zdający wykazał się\nfragmentaryczną wiedzą o epokach artystycznych.\nPrzytoczone przykłady artystów i/lub dzieł są\nw części trafne, ale stanowią niewystarczająca\negzemplifikację tematu. Praca zawiera elementy\nopisu i analizy niektórych z przytaczanych dzieł,\ndotyczy to również postaw, zjawisk artystycznych\ni twórczości artystów.\n4\nlub\n2\n0\nBrak argumentacji lub praca nie na temat, pojawiają\nsię rażące błędy merytoryczne, np. w zakresie\nnazywania stylów i epok oraz przykładów artystów\ni dzieł.\n0\n3. Terminologia\n2\nBogata i różnorodna terminologia z dziedziny sztuki\n(w tym nazwy technik, stylów i kierunków\nartystycznych - innych niż określone w temacie).\n2\n0-2\n1\nSporadycznie stosowane we właściwym kontekście\nterminy i pojęcia (w tym nazwy technik, stylów\ni kierunków artystycznych innych niż określone\nw temacie). Nieliczne usterki terminologiczne.\n1\n0\nBrak terminologii lub stosowanie jej w sposób rzadki\ni/lub nieadekwatny. Rażące błędy terminologiczne.\n0\n4. Język i styl\n2\nWłaściwy i sprawny styl (dostosowany do sytuacji\nkomunikacyjnej), poprawna składnia, dopuszczalne\nnieliczne błędy zapisu, ale brak rażących błędów\nw pisowni nazwisk słynnych artystów.\n2\n0-2\n1\nStyl komunikatywny (brak kolokwializmów),\nw większości poprawna składnia, dopuszczalne błędy\nzapisu, również nazwisk artystów.\n1\n0\nJęzyk niekomunikatywny, kolokwializmy, często\nniezgodna z normą składnia, licznie błędy różnego\nrodzaju.\n0","solution":"## Poprawna odpowiedz\n**Zadanie wypracowania - 2 tematy do wyboru. Ponizej omowiono oba.**\n\n## Sposob 1 - Temat 1: Czlowiek miara wszechrzeczy - trzy dziela z roznych epok\n\n**Teza: Sentencja Protagorasa wskazuje na antropocentryzm - przekonanie, ze czlowiek jest centrum i miar wszechswiata. W sztuce anthropocentryzm objawia sie w roznych formach na przestrzeni dziejow.**\n\n**Przyklad 1 - Antyk grecki: Doryforos Polikleta (ok. 450 p.n.e.)**\nPosag greckiego atlety (dzida-nosiciela) Polikleta z Argos jest uosobieniem teorii kanonu proporcji ciala ludzkiego (\"Kanon\" Polikleta). Artysta wywodzil piekno z idealnych proporcji czlowieka - stosunek glowy do ciala to 1:7 (lub 1:8). Postac przedstawiona w kontraposcie (ciazar na jednej nodze, swobodne ugiec drugiej), co oddaje naturalne napecie miesni. Doryforos to dowod, ze antyczni Grecy uczynili ludzkie cialo miara doskonalosci formalnej i wzorem estetycznym. Czlowiek grecki = bog i wzorzec piekna.\n\n**Przyklad 2 - Renesans: Witruwianski Czlowiek Leonarda da Vinci (ok. 1490)**\nRysunek piorem na podstawie traktatu architektonicznego Witruwiusza. Leonardo wpisuje idealne ludzkie cialo jednoczesnie w kwadrat i okrag - symbole ziemi i nieba. Dowodol ze proporcje ludzkie sa fundamentem architektury i kosmologii. Renesansowy humanizm czyni czlowieka centrum wszechswiata (przekonanie bliskie Protagorasowi): \"czlowiek jest miara architekury\" (Witruwiusz). Gest otwarty, mierzacy przestrzen - metafora ludzkiego panowania nad swiata.\n\n**Przyklad 3 - Modernizm / Pop art: Andy Warhol, Marilyn Diptych (1962)**\nSeria portretow Marilyn Monroe produkowanych metoda sitodruku - powielanie wizerunku czlowieka jako idolu, ikony, towaru kultury masowej. Warhol - kontrowersyjna odpowiedz na pytanie o miary: czlowiek jako idol medialny jest miara wartosci wspolczesnej kultury. Teza: w XX w. \"miara wszechrzeczy\" staje sie medialny wizerunek czlowieka. (Alternatywnie: akcja Yves Kleina z odciskami ciala/Anthropometries, 1960 - cialo ludzkie jest narzedziem tworzenia sztuki.)\n\n**Wniosek Tematu 1:**\nOd Dorofora po pop art - w roznych epokach sztuka wielokrotnie wracala do przekonania, ze czlowiek jest centrum i miara. W antyku - proporcje ciala; w renesansie - czlowiek jako mikrokosmos; w XX w. - wizerunek medialny czlowieka jako wzorzec wartosci.\n\n## Sposob 2 - Temat 2: Srodowisko artystyczne Florencji w XV w. - trzej artysci\n\n**Teza: Florencja XV w. (Quattrocento) stala sie kolebka renesansu wloskiego dzieki mecenasowi rodu Medyceuszy, filozofii neoplatonskiej i powrotowi do wzorcow antycznych. Trzej wielcy tworca: Brunelleschi, Donatello, Botticelli.**\n\n**Artysta 1 - Filippo Brunelleschi (1377-1446): architekt**\nBrunelleschi to tworca renesansu architektonicznego. Zrekonstruowal antyczne zasady perspektywy zbieznej (perspektywa linearna) - przelomowe odkrycie dla sztuk wizualnych. Jego najslynniejsze dzielo: kopula katedry Santa Maria del Fiore (Duomo) we Florencji (1420-1436). Ogromna kopula bez zewnetrznego rusztowania, dwuplaszczowa, oparta na zrownaniu kolistym - majstersztyk inzynierski. Brunelleschi studioval ruiny antyczne w Rzymie i przelozyl antyczna wspolmiernoc na nowy jezyk architektoniczny.\n\n**Artysta 2 - Donatello (ok. 1386-1466): rzezbiarz**\nDonatello to ojciec renesansowej rzezby. Jego Dawid (ok. 1440) - pierwszy pelnostojacy akt meski od czaso antycznych - stoi w kontraposcie, smukly, o refleksyjnym wyrazie. Dawid to symbol republiki florenckiej (tak jak Michalaniola Dawid pozniej). Donatello pracowal dla Medyceuszy (Cosimo Medici byl jego patronem). Tworzyl reliefs (schiacciato = plaskorzezbka bardzo niski), portrety konnne (Gattamelata w Padwie), eksperimentowal z perspektywa w rzezbie.\n\n**Artysta 3 - Sandro Botticelli (1444-1510): malarz**\nBotticelli pracowal na dworze Wawrzynca Medici (Lorenzo il Magnifico). Jego Narodziny Wenus (ok. 1484-1486) i Wiosna (Primavera, ok. 1482) to kwintesencja florenckiego renesansu: mitologia antyczna + neoplatonska filozofia milosci (Marsilio Ficino). Linia ciala Wenus wynurzonej z morza, swietlistosc koloru, idealizacja kobiecosci - wyraz florenckiego piekna. Botticelli byl protegowanym Medyceuszy i malowal freski w Kaplicy Sykstynskiej (za mlodu).\n\n**Wniosek Tematu 2:**\nFlorencja XV w. to unikalny splot mecenatu Medyceuszy, humanistycznej filozofii i geniuszu artystow. Brunelleschi = architektura; Donatello = rzezba; Botticelli = malarstwo. Wszyscy trzej czerpali z antyku, lecz tworzyli nowy, renesansowy jezyk.\n\n## Schemat oceniania CKE\n> Zadanie 14. (max 20 pkt)\n> **Kryterium 1. Kompozycja i uklad tresci (0-3 pkt):**\n> - Trojdzielna, proporcjonalna kompozycja (wstep + rozwininiecie + zakonczenie)\n> - Logiczne wnioskowanie z odniesieniem do tematu\n> - Brak dygresji niezwiazanych z tematem\n>\n> **Kryterium 2. Tresc (0-13 pkt):**\n> - Pelne opracowanie tematu (wszystkie wymagane przyklady)\n> - Trafne argumenty, brak bledow merytorycznych\n> - Poprawny opis i analiza dziel z uzasadnieniem\n> - Zjawiska ulokowane w czasie (daty, epoki)\n>\n> **Kryterium 3. Terminologia (0-2 pkt):**\n> - Bogata terminologia: kontrapost, perspektywa linearna, mecenas, humanizm, quattrocento, schiacciato, neoplatonizm, antropocentryzm, akcjonizm itp.\n>\n> **Kryterium 4. Jezyk i styl (0-2 pkt):**\n> - Poprawna skladnia, dobry styl\n> - Brak razacych bledow w pisowni nazwisk (Botticelli, Brunelleschi, Donatello)\n\nCo zapamietac? Wypracowanie musi byc trojdzielne (wstep-rozwinięcie-zakonczenie), wskazywac konkretne dziela z nazwiskami i datami, uzywac terminologii historyczno-artystycznej. Temat 1: 3 dziela z roznych epok z argumentacja antropocentryczna. Temat 2: 3 artysci Florencji XV w. z opisem stylu i dziela.","image":"img/historia-sztuki-2017-maj-matura-rozszerzona/zad-14.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":13,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"ocr","source_label":"Historia sztuki · Matura · maj 2017 (rozszerzona)","subject_label":"Historia sztuki","category_label":"Matura","text_html":"

Zadanie 14. (0-20)
Wybierz jeden temat i napisz wypracowanie.
Temat 1. Człowiek jest miarą wszechrzeczy - to słynna wypowiedź Protagorasa. Omów
trzy, pochodzące z różnych epok, dzieła sztuki lub przykłady postaw
artystycznych, które wskazywałyby na słuszność tego poglądu.
Temat 2. Na wybranych przykładach twórczości trzech artystów scharakteryzuj
środowisko artystyczne Florencji w XV wieku.
na temat nr
MHS_1R
MHS_1R
MHS_1R
Wypełnia
egzaminator
Nr zadania
14.1. 14.2. 14.3. 14.4.
Maks. liczba pkt
3
13
2
2
Uzyskana liczba pkt
MHS_1R
BRUDNOPIS (nie podlega ocenie)

","answer_text_html":"

Zadanie 14. (0-20)
Tworzenie wypowiedzi.
2.1) Zdający porównuje style i kierunki, uwzględniając źródła
inspiracji, wzajemne oddziaływania, wpływ mecenatu
artystycznego, wydarzeń historycznych i kulturalnych oraz
estetyki na cechy tych stylów.
2.2) Zdający rozpoznaje w dziele sztuki temat i potrafi
wskazać jego źródło ikonograficzne.
2.3) Zdający formułuje samodzielne, przejrzyste i logiczne
pisemne wypowiedzi na temat sztuki, uwzględniając właściwą
kompozycję pracy, język i styl, opis ikonograficzny
i formalny przytaczanych przykładów dzieł.
Temat 1.: Człowiek jest miarą wszechrzeczy - to słynna wypowiedź Protagorasa. Omów trzy,
pochodzące z różnych epok, dzieła sztuki lub przykłady postaw artystycznych,
które wskazywałyby na słuszność tego poglądu.
Temat 2.: Na wybranych przykładach twórczości trzech artystów scharakteryzuj środowisko
artystyczne Florencji w XV wieku.
Skala oceniania wypowiedzi zdających w zadaniach rozszerzonej odpowiedzi
W tabeli przedstawiono kryteria, które stosuje się przy ocenie wypracowania. Kryteria są
brane pod uwagę jedynie w przypadku, gdy praca zdającego jest zgodna z tematem.
Kryterium Poziom
Wyszczególnienie
Punktacja

\n
  1. Kompozycja i układ
\n

treści
3
Właściwa, trójdzielna i proporcjonalna kompozycja
oraz poprawne wnioskowanie wraz z odniesieniem
do problemu zawartego w temacie.
3
0-3
2
Kompozycja nieznacznie zaburzona lub uproszczone
wnioskowanie.
2
1
Kompozycja nieznacznie zaburzona i uproszczone
wnioskowanie.
1
0
Brak właściwej kompozycji; wnioskowanie nietrafne
lub jego brak.
0

\n
  1. Treść
\n

4
Pełne opracowanie tematu, argumentacja wyczerpuje
wymagania tematu, wszystkie argumenty trafne,
praca nie zawiera żadnych błędów merytorycznych.
Zdający wykazał się wiedzą o epokach i kontekstach,
np. estetycznym, biograficznym, historycznym,
literackim, filozoficznym, społecznym, religijnym.
Podał liczne, właściwe względem tematu przykłady
artystów i/lub dzieł. Praca zawiera poprawny opis
i analizę dzieł i/lub twórczości artystów, postaw
i zjawisk artystycznych we wskazanej liczbie. Zjawiska
artystyczne zostały prawidłowo usytuowane w czasie.
13
0-13
3
Pełne opracowanie tematu, ale argumentacja nie
wyczerpuje wymagań tematu lub argumentacja
wyczerpuje wymagania tematu, ale niektóre
argumenty są nietrafne, praca może zawierać drobne
błędy merytoryczne. Zdający wykazał się wiedzą
o epokach i niektórych kontekstach. Podał właściwe
względem tematu przykłady artystów i/lub dzieł.
Praca zawiera poprawny opis i analizę dzieł i/lub
twórczości artystów, postaw i zjawisk artystycznych
we wskazanej liczbie.
12
lub
10
2
Niepełne opracowanie tematu, większość argumentów
trafnych, mogą pojawić się mało istotne błędy
merytoryczne. Zdający wykazał się niepełną wiedzą
o epokach artystycznych. Podał w większości właściwe
względem tematu przykłady artystów i/lub dzieł. Praca
zawiera w większości poprawny opis i analizę dzieł
i/lub twórczości artystów, postaw i zjawisk.
8
lub
6
1
Próba opracowania tematu, pojawiają się istotne
błędy merytoryczne. Zdający wykazał się
fragmentaryczną wiedzą o epokach artystycznych.
Przytoczone przykłady artystów i/lub dzieł są
w części trafne, ale stanowią niewystarczająca
egzemplifikację tematu. Praca zawiera elementy
opisu i analizy niektórych z przytaczanych dzieł,
dotyczy to również postaw, zjawisk artystycznych
i twórczości artystów.
4
lub
2
0
Brak argumentacji lub praca nie na temat, pojawiają
się rażące błędy merytoryczne, np. w zakresie
nazywania stylów i epok oraz przykładów artystów
i dzieł.
0

\n
  1. Terminologia
\n

2
Bogata i różnorodna terminologia z dziedziny sztuki
(w tym nazwy technik, stylów i kierunków
artystycznych - innych niż określone w temacie).
2
0-2
1
Sporadycznie stosowane we właściwym kontekście
terminy i pojęcia (w tym nazwy technik, stylów
i kierunków artystycznych innych niż określone
w temacie). Nieliczne usterki terminologiczne.
1
0
Brak terminologii lub stosowanie jej w sposób rzadki
i/lub nieadekwatny. Rażące błędy terminologiczne.
0

\n
  1. Język i styl
\n

2
Właściwy i sprawny styl (dostosowany do sytuacji
komunikacyjnej), poprawna składnia, dopuszczalne
nieliczne błędy zapisu, ale brak rażących błędów
w pisowni nazwisk słynnych artystów.
2
0-2
1
Styl komunikatywny (brak kolokwializmów),
w większości poprawna składnia, dopuszczalne błędy
zapisu, również nazwisk artystów.
1
0
Język niekomunikatywny, kolokwializmy, często
niezgodna z normą składnia, licznie błędy różnego
rodzaju.
0

","solutions":[{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"

Poprawna odpowiedz

\n

Zadanie wypracowania - 2 tematy do wyboru. Ponizej omowiono oba.

\n

Sposob 1 - Temat 1: Czlowiek miara wszechrzeczy - trzy dziela z roznych epok

\n

Teza: Sentencja Protagorasa wskazuje na antropocentryzm - przekonanie, ze czlowiek jest centrum i miar wszechswiata. W sztuce anthropocentryzm objawia sie w roznych formach na przestrzeni dziejow.

\n

Przyklad 1 - Antyk grecki: Doryforos Polikleta (ok. 450 p.n.e.)
Posag greckiego atlety (dzida-nosiciela) Polikleta z Argos jest uosobieniem teorii kanonu proporcji ciala ludzkiego ("Kanon" Polikleta). Artysta wywodzil piekno z idealnych proporcji czlowieka - stosunek glowy do ciala to 1:7 (lub 1:8). Postac przedstawiona w kontraposcie (ciazar na jednej nodze, swobodne ugiec drugiej), co oddaje naturalne napecie miesni. Doryforos to dowod, ze antyczni Grecy uczynili ludzkie cialo miara doskonalosci formalnej i wzorem estetycznym. Czlowiek grecki = bog i wzorzec piekna.

\n

Przyklad 2 - Renesans: Witruwianski Czlowiek Leonarda da Vinci (ok. 1490)
Rysunek piorem na podstawie traktatu architektonicznego Witruwiusza. Leonardo wpisuje idealne ludzkie cialo jednoczesnie w kwadrat i okrag - symbole ziemi i nieba. Dowodol ze proporcje ludzkie sa fundamentem architektury i kosmologii. Renesansowy humanizm czyni czlowieka centrum wszechswiata (przekonanie bliskie Protagorasowi): "czlowiek jest miara architekury" (Witruwiusz). Gest otwarty, mierzacy przestrzen - metafora ludzkiego panowania nad swiata.

\n

Przyklad 3 - Modernizm / Pop art: Andy Warhol, Marilyn Diptych (1962)
Seria portretow Marilyn Monroe produkowanych metoda sitodruku - powielanie wizerunku czlowieka jako idolu, ikony, towaru kultury masowej. Warhol - kontrowersyjna odpowiedz na pytanie o miary: czlowiek jako idol medialny jest miara wartosci wspolczesnej kultury. Teza: w XX w. "miara wszechrzeczy" staje sie medialny wizerunek czlowieka. (Alternatywnie: akcja Yves Kleina z odciskami ciala/Anthropometries, 1960 - cialo ludzkie jest narzedziem tworzenia sztuki.)

\n

Wniosek Tematu 1:
Od Dorofora po pop art - w roznych epokach sztuka wielokrotnie wracala do przekonania, ze czlowiek jest centrum i miara. W antyku - proporcje ciala; w renesansie - czlowiek jako mikrokosmos; w XX w. - wizerunek medialny czlowieka jako wzorzec wartosci.

\n

Sposob 2 - Temat 2: Srodowisko artystyczne Florencji w XV w. - trzej artysci

\n

Teza: Florencja XV w. (Quattrocento) stala sie kolebka renesansu wloskiego dzieki mecenasowi rodu Medyceuszy, filozofii neoplatonskiej i powrotowi do wzorcow antycznych. Trzej wielcy tworca: Brunelleschi, Donatello, Botticelli.

\n

Artysta 1 - Filippo Brunelleschi (1377-1446): architekt
Brunelleschi to tworca renesansu architektonicznego. Zrekonstruowal antyczne zasady perspektywy zbieznej (perspektywa linearna) - przelomowe odkrycie dla sztuk wizualnych. Jego najslynniejsze dzielo: kopula katedry Santa Maria del Fiore (Duomo) we Florencji (1420-1436). Ogromna kopula bez zewnetrznego rusztowania, dwuplaszczowa, oparta na zrownaniu kolistym - majstersztyk inzynierski. Brunelleschi studioval ruiny antyczne w Rzymie i przelozyl antyczna wspolmiernoc na nowy jezyk architektoniczny.

\n

Artysta 2 - Donatello (ok. 1386-1466): rzezbiarz
Donatello to ojciec renesansowej rzezby. Jego Dawid (ok. 1440) - pierwszy pelnostojacy akt meski od czaso antycznych - stoi w kontraposcie, smukly, o refleksyjnym wyrazie. Dawid to symbol republiki florenckiej (tak jak Michalaniola Dawid pozniej). Donatello pracowal dla Medyceuszy (Cosimo Medici byl jego patronem). Tworzyl reliefs (schiacciato = plaskorzezbka bardzo niski), portrety konnne (Gattamelata w Padwie), eksperimentowal z perspektywa w rzezbie.

\n

Artysta 3 - Sandro Botticelli (1444-1510): malarz
Botticelli pracowal na dworze Wawrzynca Medici (Lorenzo il Magnifico). Jego Narodziny Wenus (ok. 1484-1486) i Wiosna (Primavera, ok. 1482) to kwintesencja florenckiego renesansu: mitologia antyczna + neoplatonska filozofia milosci (Marsilio Ficino). Linia ciala Wenus wynurzonej z morza, swietlistosc koloru, idealizacja kobiecosci - wyraz florenckiego piekna. Botticelli byl protegowanym Medyceuszy i malowal freski w Kaplicy Sykstynskiej (za mlodu).

\n

Wniosek Tematu 2:
Florencja XV w. to unikalny splot mecenatu Medyceuszy, humanistycznej filozofii i geniuszu artystow. Brunelleschi = architektura; Donatello = rzezba; Botticelli = malarstwo. Wszyscy trzej czerpali z antyku, lecz tworzyli nowy, renesansowy jezyk.

\n

Schemat oceniania CKE

\n
Zadanie 14. (max 20 pkt)
Kryterium 1. Kompozycja i uklad tresci (0-3 pkt):
- Trojdzielna, proporcjonalna kompozycja (wstep + rozwininiecie + zakonczenie)
- Logiczne wnioskowanie z odniesieniem do tematu
- Brak dygresji niezwiazanych z tematem

Kryterium 2. Tresc (0-13 pkt):
- Pelne opracowanie tematu (wszystkie wymagane przyklady)
- Trafne argumenty, brak bledow merytorycznych
- Poprawny opis i analiza dziel z uzasadnieniem
- Zjawiska ulokowane w czasie (daty, epoki)

Kryterium 3. Terminologia (0-2 pkt):
- Bogata terminologia: kontrapost, perspektywa linearna, mecenas, humanizm, quattrocento, schiacciato, neoplatonizm, antropocentryzm, akcjonizm itp.

Kryterium 4. Jezyk i styl (0-2 pkt):
- Poprawna skladnia, dobry styl
- Brak razacych bledow w pisowni nazwisk (Botticelli, Brunelleschi, Donatello)
\n

Co zapamietac? Wypracowanie musi byc trojdzielne (wstep-rozwinięcie-zakonczenie), wskazywac konkretne dziela z nazwiskami i datami, uzywac terminologii historyczno-artystycznej. Temat 1: 3 dziela z roznych epok z argumentacja antropocentryczna. Temat 2: 3 artysci Florencji XV w. z opisem stylu i dziela.

"}]}