{"id":"humanistyczny-2008-egzamin-gimnazjalny/zad/32","paper_id":"humanistyczny-2008-egzamin-gimnazjalny","number":"32","points":16,"ptype":"open","subject":"humanistyczny","category":"egzamin-gimnazjalny","year":2008,"month":null,"level":null,"text":"Zadanie 32. (0-16)\nNapisz charakterystykę wybranego bohatera Syzyfowych prac Stefana Żeromskiego albo\nKamieni na szaniec Aleksandra Kamińskiego. Wyeksponuj w niej te cechy, które świadczą\no dorastaniu charakteryzowanej postaci.\nPamiętaj, że Twoja praca nie powinna być krótsza niż połowa wyznaczonego miejsca.","answer":null,"answer_text":"Zadanie 32. (0-16)\nNapisz charakterystykę wybranego boha-\ntera Syzyfowych prac Stefana Żeromskiego\nalbo Kamieni na szaniec Aleksandra Ka-\nmińskiego. Wyeksponuj w niej te cechy,\nktóre świadczą o dorastaniu charaktery-\nzowanej postaci.\nPamiętaj, że Twoja praca nie powinna\nbyć krótsza niż połowa wyznaczonego\nmiejsca.\nnapisać zgodną z tematem charakterystykę,\nw tym:\n• wybrać i przedstawić odpowiedniego bohate-\nra literackiego\n• podać jego cechy\n• wyeksponować te cechy bohatera, które\nświadczą o jego dorastaniu\n• zilustrować podane cechy przykładami dzia-\nłań, zachowań bohatera\n• podsumować wypowiedź\n• stosować zasady typowe dla kompozycji bu-\ndowanej wypowiedzi\n• zredagować tekst spójny i logicznie uporząd-\nkowany\n• pisać poprawnie pod względem językowym\n• dostosować styl wypowiedzi do sytuacji ko-\nmunikacyjnej\n• przestrzegać zasad interpunkcji i ortografii\nKomentarz:\nRedagując dłuższą formę wypowiedzi, uczniowie powinni wykazać się następującymi umie-\njętnościami:\n- tworzenia tekstu na zadany temat\n- analizowania, porównywania, porządkowania i syntetyzowania informacji zawartych\nw tekstach kultury\n- formułowania, porządkowania i wartościowania argumentów\n- stosowania zasad organizacji tekstu\n- budowania wypowiedzi poprawnej pod względem językowym, stylistycznym, ortogra-\nficznym i interpunkcyjnym.\nPoprawne rozwiązanie zadania wymaga zarówno znajomości formy, w jakiej powi-\nnien wypowiedzieć się piszący, jak i uważnej analizy polecenia, które określa warunki nie-\nzbędne do napisania tekstu zgodnego z tematem. Wybór postaci, która stanie się przedmio-\n17\nCentralna Komisja Egzaminacyjna w Warszawie. Egzamin gimnazjalny 2008\ntem rozważań, wymaga od ucznia znajomości konkretnych lektur. Nie powinien on jednak\nsprawić piszącym trudności, bowiem obie powieści, zarówno „Syzyfowe prace” jak\ni „Kamienie na szaniec”, znajdują się w podstawie programowej, która obliguje do ich prze-\nczytania. Zgodnie z warunkami zapisanymi w poleceniu powinna to być postać, której dzia-\nłania pozwalają zarówno na wyeksponowanie cech świadczących o jej dorastaniu, jak\ni zilustrowanie ich przykładami.\nCharakterystyka ma ustaloną strukturę. Niezbędne jest zatem wyodrębnienie (oddzie-\nlenie akapitami) zasadniczych części pracy: wstępu, rozwinięcia i zakończenia, ważna jest\ntakże treściowa i graficzna segmentacja tekstu - stosowanie np. akapitów, interlinii, bloku.\nPoprawnie napisany tekst powinien odznaczać się logiką wywodu, być uporządkowany\ni spójny. Oczekuje się więc od piszącego powiązania poszczególnych zdań w spójną całość\nza pomocą spójników, zaimków, wyrażeń przyimkowych itp. Niedopuszczalne są dygresje\nrozbijające temat, powtórzenia myśli, zdania pozbawione logicznego uporządkowania.\nNiezwykle ważne jest również dostosowanie stylu wypowiedzi do sytuacji komunika-\ncyjnej - w charakterystyce nie może zabraknąć słownictwa oceniającego i wartościującego.\nOd ucznia wymaga się także, by jego tekst był bezbłędny pod względem językowym\ni zapisany zgodnie z zasadami ortografii i interpunkcji.\nUwaga! Za pracę na inny temat piszący nie otrzymuje punktów, a wypracowanie musi zająć\nco najmniej połowę wyznaczonego miejsca. W wypadku krótszych tekstów punkty przyznaje\nsię wyłącznie w zakresie realizacji tematu.\nPrzykłady poprawnych odpowiedzi uczniowskich do zadania 32.\nPrzykład 1.\nDorastanie jest szczególnie ważnym okresem w życiu każdego człowieka. Rozpoczy-\nna się wtedy poszukiwanie własnej drogi, poznawanie swoich możliwości oraz dostrzeganie\nzłożoności otaczającego świata. Niedoświadczeni młodzi ludzie nie zawsze potrafią dokonać\nwłaściwych wyborów. Często ulegają wpływom osób, które starają się wykorzystać ich za-\nufanie dla osiągnięcia własnych celów. W takiej sytuacji znalazł się Marcin Borowicz, boha-\nter „Syzyfowych prac” Stefana Żeromskiego.\nPochodził on ze zubożałej rodziny szlacheckiej. Wzrastał w domu, który dawał mu\npoczucie bezpieczeństwa. Rodzice opiekowali się synem i troszczyli o jego przyszłość, ale\nnie mogli zapewnić mu korepetytora, ponieważ nie było ich na to stać. Toteż gdy Marcin\nskończył osiem lat, opuścił rodzinny dom, aby kształcić się najpierw w Owczarach,\na później w Klerykowie.\nMłody Borowicz był chłopcem wrażliwym i uczuciowym, o czym świadczy jego sto-\nsunek do matki. To głównie ona troszczyła się o jego przyszłość i wspierała w trudnych\nchwilach. Miłość i przywiązanie do niej wyraża scena, w której Marcin zarzuca bryczkę mat-\nki naręczem bzu. Po jej śmierci chłopiec poczuł się zagubiony i osamotniony. Przestał się in-\nteresować nauką i zaczął mieć problemy w szkole. Potrzebował dorosłego przewodnika,\na nie mógł nim być ojciec zajęty ratowaniem resztek majątku, dlatego z łatwością poddał się\nwpływom profesora Zabielskiego.\nProfesor traktował Borowicza bardzo poważnie, toteż szybko zdobył jego zaufanie.\nTymczasem Zabielski to wykorzystał i wciągnął Marcina, który nie zdawał sobie sprawy\nz niebezpieczeństwa wynarodowienia, w działalność rusyfikacyjną, skłaniając go do kiero-\nwania kołem naukowym propagującym rosyjską kulturę.\nMarcin był lojalny wobec swoich opiekunów, więc - jako jedyny - skrytykował wy-\nstąpienie Waleckiego na lekcji historii, zachowując się wobec niego niegodziwie. Akceptując\n18\nCentralna Komisja Egzaminacyjna w Warszawie. Egzamin gimnazjalny 2008\ndziałania carskich urzędników, wykazał słabość charakteru. Potrafił krytykować i potępiać\nswoich kolegów, wydawało mu się bowiem, że świadomie kieruje własnym życiem i doko-\nnuje trafnych wyborów.\nDopiero recytacja „Reduty Ordona” przez Zygiera sprawiła, że w postępowaniu Mar-\ncina nastąpiły zmiany. Wstrząs, jakiego doznał podczas lekcji języka polskiego, wyzwolił\nw nim potrzebę refleksji. Marcin przypomniał sobie wtedy opowiadanie strzelca Nogi\no powstańcu zamęczonym przez Moskali. Od tego momentu zaczął dojrzale oceniać zabiegi\nrusyfikatorów i zdał sobie sprawę z tego, że stał się obiektem manipulacji. Potrafił krytycznie\nspojrzeć na swoje dotychczasowe zachowanie, co spowodowało, że umocniła się jego więź\nz kolegami, a ratując ich przed profesorem Majewskim, dał wyraz swej pogardzie wobec\nszpiega i donosiciela.\nMarcin potrafił zdobyć się na odwagę zerwania więzi łączących go z rusyfikatorami,\nco świadczy o dojrzałości jego decyzji. Wybrał drogę zgodną z własnym sumieniem. Rozpo-\nczął świadome kształtowanie swojego charakteru, odzyskując poczucie tożsamości narodo-\nwej. Poznawanie dzieł polskiej literatury dawało mu wewnętrzną siłę i dumę z bycia Pola-\nkiem. Zdołał pokonać wewnętrzną słabość i to właśnie w największym stopniu dowodzi, że\nstał się człowiekiem samodzielnym i dojrzałym. Marcin zaimponował mi umiejętnością pod-\nnoszenia się z upadków i pokonywania własnych słabości. Cenię ludzi, którzy potrafią przy-\nznać się do błędów i znaleźć drogę do ich naprawienia.\nPrzykład 2.\nWe współczesnym świecie młody człowiek często poszukuje autorytetów, by uzyskać\nwsparcie w rozwiązywaniu problemów okresu dojrzewania. Niekiedy tymi autorytetami stają\nsię postacie historyczne lub literackie. Spośród bohaterów „Kamieni na szaniec” Aleksandra\nKamińskiego na uwagę zasługuje niewątpliwie Aleksy Dawidowski, który w okresie dora-\nstania potrafił tak ukształtować swój charakter, że stał się dla mnie wzorem do naśladowania.\nAlek był wysokim, szczupłym młodzieńcem o jasnych włosach. Mówił szybko\ni gwałtownie, a przy tym gestykulował. Zawsze się spieszył i szybko podejmował decyzje.\nDorastał w bardzo dobrych warunkach domowych (jego ojciec był kierownikiem fa-\nbryki), a tuż przed wybuchem II wojny światowej zdał maturę w jednej z renomowanych\nszkół warszawskich.\nDawidowski miał bardzo ciekawą osobowość. Był przykładem tzw. niespokojnego\nducha. Poszukiwał przygód i ciągłych wyzwań. Nie lubił chodzić utartymi ścieżkami. Już\nw okresie szkolnym okazało się, że miał zdolności przywódcze. Był szczery, bezpośredni\ni uczynny, dzięki czemu gromadził wokół siebie rówieśników. W trudnych sytuacjach umiał\nbyć pomocny i opanowany. Kiedy podczas pobytu Alka na wsi syn jego gospodarza zranił\nsię w nogę, Dawidowski potrafił szybko i skutecznie udzielić mu pomocy. Podobnie zacho-\nwał się po rozpoczęciu działań wojennych przez Niemców, organizując wsparcie dla rannych\nludzi ze zbombardowanego pociągu.\nTo właśnie wybuch wojny spowodował przedwczesne dojrzewanie Alka. Po areszto-\nwaniu ojca i jego śmierci musiał stać się głową rodziny. Zaczął zarabiać na życie. Zajmował\nsię szkleniem okien, później pracował jako rikszarz, a następnie jako drwal. Był bardzo\nzwiązany z matką i pomagał jej w pracach domowych. O jego dojrzewaniu świadczy też dą-\nżenie do ciągłego kształtowania swojego charakteru. Starał się nieustannie analizować wła-\nsne postępowanie, pragnąc stać się człowiekiem opanowanym i rozważnym. Było to dla nie-\ngo szczególnie istotne, bo czasem cechowała go skłonność do brawury. Zaczął pracować nad\nosiągnięciem silnej woli, dlatego czynił różne postanowienia. Poprzysiągł sobie, że dopóki\nojciec nie wróci, nie będzie jadł cukru ani słodyczy i podejmie działania przeciwko okupan-\n19\nCentralna Komisja Egzaminacyjna w Warszawie. Egzamin gimnazjalny 2008\ntom. Zdecydował więc, że weźmie udział w akcjach małego sabotażu prowadzonych przez\norganizację Wawer. Akcje te dowiodły, że Alek był bardzo odważny. Pragnął jednak ciągle\nsię sprawdzać, np. zrywając niemieckie flagi w ruchliwych punktach miasta czy odkręcając\npłytę z niemieckimi napisami z pomnika Mikołaja Kopernika, który stał na wprost Komendy\nGłównej granatowej policji.\nW miarę dorastania Alek stawał się coraz bardziej odpowiedzialny i poważny. Wa-\nrunki, w których dojrzewał, wykształciły w nim twardość, szorstkość, męskość i skłonność\ndo refleksji. Umocniły też w nim przekonanie, że najważniejszą wartością jest przyjaźń. Po-\ntrafił on poświęcić wszystko dla ratowania Rudego, nawet własne życie. Szczególnie wzru-\nszający jest fakt, że do ostatnich chwil myślał o nim, nie licząc się z własnym cierpieniem.\nDawidowski miał silne zasady moralne, dlatego najpoważniejszym problemem okre-\nsu jego dorastania stała się sprawa odebrania komuś życia, nawet jeśli ten ktoś był wrogiem.\nMusiał więc nieustannie rozważać, czy jego postępowanie jest słuszne.\nAlek jest mi szczególnie bliski, ponieważ przez cały okres dorastania pracował nad\nswoim charakterem i podejmował trudne wyzwania, jakie stawiała przed nim okupacyjna\nrzeczywistość. Był wierny swoim zasadom i postanowieniom. Stanowi wzór do naśladowa-\nnia jako prawdziwy przyjaciel i odważny patriota, który umiał „pięknie żyć i pięknie umie-\nrać”.\n20","solution":null,"image":"img/humanistyczny-2008-egzamin-gimnazjalny/zad-32.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":11,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Humanistyczny · Egzamin gimnazjalny · 2008","subject_label":"Humanistyczny","category_label":"Egzamin gimnazjalny","text_html":"

Zadanie 32. (0-16)
Napisz charakterystykę wybranego bohatera Syzyfowych prac Stefana Żeromskiego albo
Kamieni na szaniec Aleksandra Kamińskiego. Wyeksponuj w niej te cechy, które świadczą
o dorastaniu charakteryzowanej postaci.
Pamiętaj, że Twoja praca nie powinna być krótsza niż połowa wyznaczonego miejsca.

","answer_text_html":"

Zadanie 32. (0-16)
Napisz charakterystykę wybranego boha-
tera Syzyfowych prac Stefana Żeromskiego
albo Kamieni na szaniec Aleksandra Ka-
mińskiego. Wyeksponuj w niej te cechy,
które świadczą o dorastaniu charaktery-
zowanej postaci.
Pamiętaj, że Twoja praca nie powinna
być krótsza niż połowa wyznaczonego
miejsca.
napisać zgodną z tematem charakterystykę,
w tym:
• wybrać i przedstawić odpowiedniego bohate-
ra literackiego
• podać jego cechy
• wyeksponować te cechy bohatera, które
świadczą o jego dorastaniu
• zilustrować podane cechy przykładami dzia-
łań, zachowań bohatera
• podsumować wypowiedź
• stosować zasady typowe dla kompozycji bu-
dowanej wypowiedzi
• zredagować tekst spójny i logicznie uporząd-
kowany
• pisać poprawnie pod względem językowym
• dostosować styl wypowiedzi do sytuacji ko-
munikacyjnej
• przestrzegać zasad interpunkcji i ortografii
Komentarz:
Redagując dłuższą formę wypowiedzi, uczniowie powinni wykazać się następującymi umie-
jętnościami:

\n\n

w tekstach kultury

\n\n

ficznym i interpunkcyjnym.
Poprawne rozwiązanie zadania wymaga zarówno znajomości formy, w jakiej powi-
nien wypowiedzieć się piszący, jak i uważnej analizy polecenia, które określa warunki nie-
zbędne do napisania tekstu zgodnego z tematem. Wybór postaci, która stanie się przedmio-
17
Centralna Komisja Egzaminacyjna w Warszawie. Egzamin gimnazjalny 2008
tem rozważań, wymaga od ucznia znajomości konkretnych lektur. Nie powinien on jednak
sprawić piszącym trudności, bowiem obie powieści, zarówno „Syzyfowe prace” jak
i „Kamienie na szaniec”, znajdują się w podstawie programowej, która obliguje do ich prze-
czytania. Zgodnie z warunkami zapisanymi w poleceniu powinna to być postać, której dzia-
łania pozwalają zarówno na wyeksponowanie cech świadczących o jej dorastaniu, jak
i zilustrowanie ich przykładami.
Charakterystyka ma ustaloną strukturę. Niezbędne jest zatem wyodrębnienie (oddzie-
lenie akapitami) zasadniczych części pracy: wstępu, rozwinięcia i zakończenia, ważna jest
także treściowa i graficzna segmentacja tekstu - stosowanie np. akapitów, interlinii, bloku.
Poprawnie napisany tekst powinien odznaczać się logiką wywodu, być uporządkowany
i spójny. Oczekuje się więc od piszącego powiązania poszczególnych zdań w spójną całość
za pomocą spójników, zaimków, wyrażeń przyimkowych itp. Niedopuszczalne są dygresje
rozbijające temat, powtórzenia myśli, zdania pozbawione logicznego uporządkowania.
Niezwykle ważne jest również dostosowanie stylu wypowiedzi do sytuacji komunika-
cyjnej - w charakterystyce nie może zabraknąć słownictwa oceniającego i wartościującego.
Od ucznia wymaga się także, by jego tekst był bezbłędny pod względem językowym
i zapisany zgodnie z zasadami ortografii i interpunkcji.
Uwaga! Za pracę na inny temat piszący nie otrzymuje punktów, a wypracowanie musi zająć
co najmniej połowę wyznaczonego miejsca. W wypadku krótszych tekstów punkty przyznaje
się wyłącznie w zakresie realizacji tematu.
Przykłady poprawnych odpowiedzi uczniowskich do zadania 32.
Przykład 1.
Dorastanie jest szczególnie ważnym okresem w życiu każdego człowieka. Rozpoczy-
na się wtedy poszukiwanie własnej drogi, poznawanie swoich możliwości oraz dostrzeganie
złożoności otaczającego świata. Niedoświadczeni młodzi ludzie nie zawsze potrafią dokonać
właściwych wyborów. Często ulegają wpływom osób, które starają się wykorzystać ich za-
ufanie dla osiągnięcia własnych celów. W takiej sytuacji znalazł się Marcin Borowicz, boha-
ter „Syzyfowych prac” Stefana Żeromskiego.
Pochodził on ze zubożałej rodziny szlacheckiej. Wzrastał w domu, który dawał mu
poczucie bezpieczeństwa. Rodzice opiekowali się synem i troszczyli o jego przyszłość, ale
nie mogli zapewnić mu korepetytora, ponieważ nie było ich na to stać. Toteż gdy Marcin
skończył osiem lat, opuścił rodzinny dom, aby kształcić się najpierw w Owczarach,
a później w Klerykowie.
Młody Borowicz był chłopcem wrażliwym i uczuciowym, o czym świadczy jego sto-
sunek do matki. To głównie ona troszczyła się o jego przyszłość i wspierała w trudnych
chwilach. Miłość i przywiązanie do niej wyraża scena, w której Marcin zarzuca bryczkę mat-
ki naręczem bzu. Po jej śmierci chłopiec poczuł się zagubiony i osamotniony. Przestał się in-
teresować nauką i zaczął mieć problemy w szkole. Potrzebował dorosłego przewodnika,
a nie mógł nim być ojciec zajęty ratowaniem resztek majątku, dlatego z łatwością poddał się
wpływom profesora Zabielskiego.
Profesor traktował Borowicza bardzo poważnie, toteż szybko zdobył jego zaufanie.
Tymczasem Zabielski to wykorzystał i wciągnął Marcina, który nie zdawał sobie sprawy
z niebezpieczeństwa wynarodowienia, w działalność rusyfikacyjną, skłaniając go do kiero-
wania kołem naukowym propagującym rosyjską kulturę.
Marcin był lojalny wobec swoich opiekunów, więc - jako jedyny - skrytykował wy-
stąpienie Waleckiego na lekcji historii, zachowując się wobec niego niegodziwie. Akceptując
18
Centralna Komisja Egzaminacyjna w Warszawie. Egzamin gimnazjalny 2008
działania carskich urzędników, wykazał słabość charakteru. Potrafił krytykować i potępiać
swoich kolegów, wydawało mu się bowiem, że świadomie kieruje własnym życiem i doko-
nuje trafnych wyborów.
Dopiero recytacja „Reduty Ordona” przez Zygiera sprawiła, że w postępowaniu Mar-
cina nastąpiły zmiany. Wstrząs, jakiego doznał podczas lekcji języka polskiego, wyzwolił
w nim potrzebę refleksji. Marcin przypomniał sobie wtedy opowiadanie strzelca Nogi
o powstańcu zamęczonym przez Moskali. Od tego momentu zaczął dojrzale oceniać zabiegi
rusyfikatorów i zdał sobie sprawę z tego, że stał się obiektem manipulacji. Potrafił krytycznie
spojrzeć na swoje dotychczasowe zachowanie, co spowodowało, że umocniła się jego więź
z kolegami, a ratując ich przed profesorem Majewskim, dał wyraz swej pogardzie wobec
szpiega i donosiciela.
Marcin potrafił zdobyć się na odwagę zerwania więzi łączących go z rusyfikatorami,
co świadczy o dojrzałości jego decyzji. Wybrał drogę zgodną z własnym sumieniem. Rozpo-
czął świadome kształtowanie swojego charakteru, odzyskując poczucie tożsamości narodo-
wej. Poznawanie dzieł polskiej literatury dawało mu wewnętrzną siłę i dumę z bycia Pola-
kiem. Zdołał pokonać wewnętrzną słabość i to właśnie w największym stopniu dowodzi, że
stał się człowiekiem samodzielnym i dojrzałym. Marcin zaimponował mi umiejętnością pod-
noszenia się z upadków i pokonywania własnych słabości. Cenię ludzi, którzy potrafią przy-
znać się do błędów i znaleźć drogę do ich naprawienia.
Przykład 2.
We współczesnym świecie młody człowiek często poszukuje autorytetów, by uzyskać
wsparcie w rozwiązywaniu problemów okresu dojrzewania. Niekiedy tymi autorytetami stają
się postacie historyczne lub literackie. Spośród bohaterów „Kamieni na szaniec” Aleksandra
Kamińskiego na uwagę zasługuje niewątpliwie Aleksy Dawidowski, który w okresie dora-
stania potrafił tak ukształtować swój charakter, że stał się dla mnie wzorem do naśladowania.
Alek był wysokim, szczupłym młodzieńcem o jasnych włosach. Mówił szybko
i gwałtownie, a przy tym gestykulował. Zawsze się spieszył i szybko podejmował decyzje.
Dorastał w bardzo dobrych warunkach domowych (jego ojciec był kierownikiem fa-
bryki), a tuż przed wybuchem II wojny światowej zdał maturę w jednej z renomowanych
szkół warszawskich.
Dawidowski miał bardzo ciekawą osobowość. Był przykładem tzw. niespokojnego
ducha. Poszukiwał przygód i ciągłych wyzwań. Nie lubił chodzić utartymi ścieżkami. Już
w okresie szkolnym okazało się, że miał zdolności przywódcze. Był szczery, bezpośredni
i uczynny, dzięki czemu gromadził wokół siebie rówieśników. W trudnych sytuacjach umiał
być pomocny i opanowany. Kiedy podczas pobytu Alka na wsi syn jego gospodarza zranił
się w nogę, Dawidowski potrafił szybko i skutecznie udzielić mu pomocy. Podobnie zacho-
wał się po rozpoczęciu działań wojennych przez Niemców, organizując wsparcie dla rannych
ludzi ze zbombardowanego pociągu.
To właśnie wybuch wojny spowodował przedwczesne dojrzewanie Alka. Po areszto-
waniu ojca i jego śmierci musiał stać się głową rodziny. Zaczął zarabiać na życie. Zajmował
się szkleniem okien, później pracował jako rikszarz, a następnie jako drwal. Był bardzo
związany z matką i pomagał jej w pracach domowych. O jego dojrzewaniu świadczy też dą-
żenie do ciągłego kształtowania swojego charakteru. Starał się nieustannie analizować wła-
sne postępowanie, pragnąc stać się człowiekiem opanowanym i rozważnym. Było to dla nie-
go szczególnie istotne, bo czasem cechowała go skłonność do brawury. Zaczął pracować nad
osiągnięciem silnej woli, dlatego czynił różne postanowienia. Poprzysiągł sobie, że dopóki
ojciec nie wróci, nie będzie jadł cukru ani słodyczy i podejmie działania przeciwko okupan-
19
Centralna Komisja Egzaminacyjna w Warszawie. Egzamin gimnazjalny 2008
tom. Zdecydował więc, że weźmie udział w akcjach małego sabotażu prowadzonych przez
organizację Wawer. Akcje te dowiodły, że Alek był bardzo odważny. Pragnął jednak ciągle
się sprawdzać, np. zrywając niemieckie flagi w ruchliwych punktach miasta czy odkręcając
płytę z niemieckimi napisami z pomnika Mikołaja Kopernika, który stał na wprost Komendy
Głównej granatowej policji.
W miarę dorastania Alek stawał się coraz bardziej odpowiedzialny i poważny. Wa-
runki, w których dojrzewał, wykształciły w nim twardość, szorstkość, męskość i skłonność
do refleksji. Umocniły też w nim przekonanie, że najważniejszą wartością jest przyjaźń. Po-
trafił on poświęcić wszystko dla ratowania Rudego, nawet własne życie. Szczególnie wzru-
szający jest fakt, że do ostatnich chwil myślał o nim, nie licząc się z własnym cierpieniem.
Dawidowski miał silne zasady moralne, dlatego najpoważniejszym problemem okre-
su jego dorastania stała się sprawa odebrania komuś życia, nawet jeśli ten ktoś był wrogiem.
Musiał więc nieustannie rozważać, czy jego postępowanie jest słuszne.
Alek jest mi szczególnie bliski, ponieważ przez cały okres dorastania pracował nad
swoim charakterem i podejmował trudne wyzwania, jakie stawiała przed nim okupacyjna
rzeczywistość. Był wierny swoim zasadom i postanowieniom. Stanowi wzór do naśladowa-
nia jako prawdziwy przyjaciel i odważny patriota, który umiał „pięknie żyć i pięknie umie-
rać”.
20

","solutions":[]}