{"id":"humanistyczny-2010-egzamin-gimnazjalny/zad/17","paper_id":"humanistyczny-2010-egzamin-gimnazjalny","number":"17","points":1,"ptype":"closed","subject":"humanistyczny","category":"egzamin-gimnazjalny","year":2010,"month":null,"level":null,"text":"Zadanie 17. (0-1)\nAutor tekstu III używa trybu rozkazującego, ponieważ\nA. nie ma zaufania do swoich żołnierzy.\nB. wymaga od odbiorców określonego działania.\nC. chce poinformować żołnierzy o zaistniałej sytuacji.\nD. wyczerpał inne możliwości oddziaływania na odbiorcę.\nTekst IV\nHobbit Sam towarzyszy Frodowi w wyprawie mającej na celu zniszczenie Pierścienia Władzy,\nw którym jest zaklęta moc Saurona (Złego). Frodo zostaje obezwładniony jadem pajęczycy i wydaje\nsię martwy.\nKiedy [Sam] się ocknął, dookoła było ciemno, lecz w żaden sposób nie potrafiłby\npowiedzieć, ile upłynęło minut lub godzin. [ ]\n- Co robić? Co robić? - powtarzał gorączkowo. […] - Ale co mogę uczynić? Przecież nie\nwrócę do domu, zostawiając tutaj martwego imć Froda bez pochówku. A może powinienem\niść dalej? Dalej? - Sam zamilkł, na moment sparaliżowany niepewnością i trwogą, a potem\npowtórzył niepewnie: - Dalej? Ja? A jego tu zostawić?\nCzas płynął, a on tak trwał szarpany rozterkami. Usiłował znaleźć w sobie dość sił, by\nodejść i rozpocząć długą samotną wędrówkę - w poszukiwaniu pomsty. Potem przyszło mu\ndo głowy, że dla takiego celu nie warto ruszać w drogę, pozostawiając tu pana.\n- Więc co? Mam sam iść do Szczelin Zagłady i dokonać tego wszystkiego? Przecież\nmuszę wtedy wziąć od niego Pierścień, który Rada tylko jemu dała! - Ale i tym razem\nodpowiedź natychmiast rozbrzmiała w jego głowie: „Rada po to przydała mu towarzysza, aby\npomóc w wykonaniu misji. A ty jesteś już ostatnim z Bractwa. Zadanie musi zostać\nwykonane”. [ ]\n- Dobrze, już dobrze, rozumiem, że muszę coś postanowić. Nie ma czasu do stracenia, bo\nzwłoka również oznacza klęskę. Wojna się rozpoczęła, a przypuszczam, że od początku toczy\nsię po myśli Złego. [ ] Pozostaje więc już tylko brać To i ruszać - Sam westchnął głęboko. -\nI tak muszę zrobić!\nKiedy wspiął się na szczyt schodów, miał wreszcie przed sobą przełęcz. - Podjąłem\ndecyzję - powtarzał sobie wielokrotnie, ale upór, z jakim to zrobił, w niczym nie zmieniał\nfaktu, iż oto działał na przekór swojej najgłębszej naturze. [ ] Odwrócił się znowu,\na pierwsze jego kroki, które postawił, były najtrudniejsze w całym jego dotychczasowym\nżyciu.\nJ.R.R. Tolkien, Władca Pierścienia. Dwie wieże, Poznań 1977.","answer":"B","answer_text":"Zadanie 17.\nczytanie i odbiór\ntekstów kultury\ninterpretowanie tekstu kultury\nz uwzględnieniem intencji nadawcy\n(I/2)\nwyjaśnienie zasadności użycia\nw tekście trybu rozkazującego\nB","solution":null,"image":"img/humanistyczny-2010-egzamin-gimnazjalny/zad-17.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":6,"source":"ocr","answer_source":"ocr","answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Humanistyczny · Egzamin gimnazjalny · 2010","subject_label":"Humanistyczny","category_label":"Egzamin gimnazjalny","text_html":"<p>Zadanie 17. (0-1)<br>Autor tekstu III używa trybu rozkazującego, ponieważ<br>A. nie ma zaufania do swoich żołnierzy.<br>B. wymaga od odbiorców określonego działania.<br>C. chce poinformować żołnierzy o zaistniałej sytuacji.<br>D. wyczerpał inne możliwości oddziaływania na odbiorcę.<br>Tekst IV<br>Hobbit Sam towarzyszy Frodowi w wyprawie mającej na celu zniszczenie Pierścienia Władzy,<br>w którym jest zaklęta moc Saurona (Złego). Frodo zostaje obezwładniony jadem pajęczycy i wydaje<br>się martwy.<br>Kiedy [Sam] się ocknął, dookoła było ciemno, lecz w żaden sposób nie potrafiłby<br>powiedzieć, ile upłynęło minut lub godzin. [ ]</p>\n<ul><li>Co robić? Co robić? - powtarzał gorączkowo. […] - Ale co mogę uczynić? Przecież nie</li></ul>\n<p>wrócę do domu, zostawiając tutaj martwego imć Froda bez pochówku. A może powinienem<br>iść dalej? Dalej? - Sam zamilkł, na moment sparaliżowany niepewnością i trwogą, a potem<br>powtórzył niepewnie: - Dalej? Ja? A jego tu zostawić?<br>Czas płynął, a on tak trwał szarpany rozterkami. Usiłował znaleźć w sobie dość sił, by<br>odejść i rozpocząć długą samotną wędrówkę - w poszukiwaniu pomsty. Potem przyszło mu<br>do głowy, że dla takiego celu nie warto ruszać w drogę, pozostawiając tu pana.</p>\n<ul><li>Więc co? Mam sam iść do Szczelin Zagłady i dokonać tego wszystkiego? Przecież</li></ul>\n<p>muszę wtedy wziąć od niego Pierścień, który Rada tylko jemu dała! - Ale i tym razem<br>odpowiedź natychmiast rozbrzmiała w jego głowie: „Rada po to przydała mu towarzysza, aby<br>pomóc w wykonaniu misji. A ty jesteś już ostatnim z Bractwa. Zadanie musi zostać<br>wykonane”. [ ]</p>\n<ul><li>Dobrze, już dobrze, rozumiem, że muszę coś postanowić. Nie ma czasu do stracenia, bo</li></ul>\n<p>zwłoka również oznacza klęskę. Wojna się rozpoczęła, a przypuszczam, że od początku toczy<br>się po myśli Złego. [ ] Pozostaje więc już tylko brać To i ruszać - Sam westchnął głęboko. -<br>I tak muszę zrobić!<br>Kiedy wspiął się na szczyt schodów, miał wreszcie przed sobą przełęcz. - Podjąłem<br>decyzję - powtarzał sobie wielokrotnie, ale upór, z jakim to zrobił, w niczym nie zmieniał<br>faktu, iż oto działał na przekór swojej najgłębszej naturze. [ ] Odwrócił się znowu,<br>a pierwsze jego kroki, które postawił, były najtrudniejsze w całym jego dotychczasowym<br>życiu.<br>J.R.R. Tolkien, Władca Pierścienia. Dwie wieże, Poznań 1977.</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 17.<br>czytanie i odbiór<br>tekstów kultury<br>interpretowanie tekstu kultury<br>z uwzględnieniem intencji nadawcy<br>(I/2)<br>wyjaśnienie zasadności użycia<br>w tekście trybu rozkazującego<br>B</p>","solutions":[]}