{"id":"informator-egzamin-zawodowy-technik-awionik-2017/zad/P6","paper_id":"informator-egzamin-zawodowy-technik-awionik-2017","number":"P6","points":null,"ptype":"closed","subject":"egzamin-zawodowy","category":"informator-zawodowy","year":2017,"month":null,"level":null,"text":"Przykładowe zadanie 6.\nDo bardzo dokładnego pomiaru nieznanej rezystancji za pomocą 3 rezystorów o znanych\nwartościach należy zastosować mostek\nA. Wheatstone’a.\nB. Thomsona.\nC. Scheringa.\nD. Wiena.\nOdpowiedź prawidłowa: A.\n11\n2. Przykład zadania do części praktycznej egzaminu dla wybranych umiejętności z kwalifikacji\nEE.12 Wykonywanie obsługi liniowej statków powietrznych i obsługi hangarowej wyposażenia\nawionicznego\nW ośrodku lotniczym wykonywane są czynności obsługowe prędkościomierza PR-50-AB\n(w załączeniu fragment dokumentacji prędkościomierza PR-50-AB). Wykonane zostały pomiary\nszczelności oraz wskazań prędkości lotu IAS prędkościomierza, zgodnie z załączonym opisem\nsprawdzania. Wyniki pomiarów przedstawiono w tabeli 1.\nZdiagnozuj stan techniczny prędkościomierza i określ jego zdatność do użytkowania samolocie\noraz zaplanuj działania niezbędne do zamontowania sprawnego prędkościomierza w tablicy\nprzyrządów. W tym celu wykonaj następujące czynności:\n oblicz błąd bezwzględny wskazań prędkości lotu ΔVIAS i wyniki zapisz w tabeli 2,\n sporządź wykres błędów wskazań prędkościomierza ΔVIAS = f (V) - dla prędkości rosnącej\ni malejącej - w zależności od prędkości wzorcowej, z naniesionymi liniami błędów\ndopuszczalnych,\n sporządź metrykę prędkościomierza - tabela 3,\n oceń parametry prędkościomierza oraz jego zdatność do użytkowania w samolocie - wyniki\noceny zapisz w tabeli 4,\n narysuj schemat podłączenia prędkościomierza do instalacji OCP (odbioru ciśnienia\npowietrza),\n sporządź wykaz działań niezbędnych do zamontowania prędkościomierza PR-50-AB\nw tablicy przyrządów, w kolejności technologicznej, z uwzględnieniem niezbędnych\nnarzędzi i materiałów - tabela 5.\nFRAGMENT DOKUMENTACJI PRĘDKOŚCIOMIERZA PR-50-AB\nDane techniczne\n12\nOpis\nCzarna metalowa obudowa, białe oznaczenia na czarnej matowej skali, skala niepełne 360 stopni,\n\"0\" na górze, przyrządy o zakresie 0-200 węzłów mają \"0\" na dole (Rys.1). Przyrząd spełnia\nwymagania norm BS3G.100 i 2G.117.\nZastosowanie\nPrzyrząd przeznaczony jest do pomiaru prędkości indukowanej (IAS) statków powietrznych.\nMontaż i podłączenie prędkościomierza\nPrędkościomierz należy montować w tablicy przyrządów, w przygotowanym otworze, za pomocą\nśrub metrycznych (z nakrętkami) o określonym rozstawie (Rys.2).\nWężyki, doprowadzające powietrze pod określonym ciśnieniem do przyrządu, podłącza się do\nprzykręconych króćców (Rys.3).\nRysunek 3. Rysunek króćca (terminalu) prędkościomierza\nRysunek 1. Prędkościomierz PR-50-AB\nRysunek 2. Rysunek otworu montażowego\nprędkościomierza PR-50-AB\n13\nSkrócona tabela śrub metrycznych\nOPIS SPRAWDZANIA PRĘDKOŚCIOMIERZA\n1. Sprawdzenie wskazań prędkościomierza - pomiar prędkości IAS\nPomiar prędkości samolotu IAS odbywa się poprzez pomiar różnicy ciśnienia całkowitego\ni statycznego powietrza opływającego samolot. Ciśnienia te mierzone są poprzez rurę Prandtla.\nPowietrze, o ciśnieniu całkowitym, doprowadzane jest z czołowego wlotu rurki Prandtla, poprzez\nwężyk i króciec, do wnętrza puszki różnicowej prędkościomierza. Powietrze o ciśnieniu statycznym\ndoprowadzane jest z bocznych otworów rurki Prandtla, poprzez wężyk i drugi króciec, do wnętrza\nobudowy prędkościomierza. Puszka różnicowa mierzy ciśnienie dynamiczne (pd = pC - pS).\nPowietrze, o ciśnieniu dynamicznym, spęczniając puszkę, poprzez przekładnię, obraca wskazówkę\nprędkościomierza IAS. Zależność pomiędzy prędkością lotu V a ciśnieniem dynamicznym określa\nzależność:\nOpis sprawdzania wskazań prędkościomierza:\nDo króćca prędkościomierza (na ciśnienie całkowite) i do manometru wodnego (U-rurka) podłączyć\nwężyki doprowadzające powietrze. Luźne końce wężyków (od prędkościomierza i manometru)\npołączyć razem poprzez trójnik. Do luźnego końca trójnika, poprzez wężyk z zaworem, podłączyć\npompę tłoczącą powietrze.\nPomiary i przeliczenia należy wykonywać następująco:\na. uruchomić pompę tłoczącą powietrze (zawór powinien być zamknięty),\nb. otwierać stopniowo zawór zwiększając ciśnienie wewnątrz instalacji pomiarowej,\nc. odczytywać i notować narastające wskazania prędkościomierza VIAS dla określonej\nwysokość słupa wody hH2O w manometrze wodnym (U-rurka),\nd. przy maksymalnym wskazaniu prędkościomierza VIAS zakręcić zawór i odłączyć pompę,\ne. stopniowo otwierać zawór zmniejszając ciśnienie wewnątrz instalacji pomiarowej,\nf.\nodczytywać i notować malejące wskazania prędkościomierza VIAS km/h dla określonej\nwysokość słupa wody hH2O mm w manometrze wodnym (U-rurka),\ng. wysokość słupa wody hH2O mm należy przeliczyć na ciśnienie dynamiczne pd, wyskalowane\nw Pa, według zależności:\n14\nh. uzyskane ciśnienie dynamiczne pd [Pa] należy przeliczyć na prędkość V w [m/s] i na\n[km/h],\ni.\nwyznaczyć wartość i znak błędu bezwzględnego prędkości ΔVIAS = VIAS - V (dla warunków\nprędkości narastającej i malejącej).\n2. Sprawdzenie szczelności układu ciśnienia statycznego\nA. Demontaż prędkościomierza z tablicy przyrządów.\n/1/ Ściągnąć węże gumowe z końcówek wskaźnika.\n/2/ Wykręcić wkręty mocujące wskaźnik prędkościomierza do tablicy.\n/3/ Wyjąć wskaźnik z tablicy.\nB. Zakładanie prędkościomierza na tablicę.\n/1/ Wstawić wskaźnik w przeznaczony dla niego otwór w tablicy.\n/2/ Przykręcić wskaźnik wkrętami do tablicy (od strony czołowej tablicy).\n/3/ Naciągnąć węże gumowe na końcówki wskaźnika.\n/4/ Sprawdzić szczelność instalacji ciśnienia statycznego i całkowitego.\nC. Sprawdzanie szczelności układu ciśnienia statycznego\nUWAGA: Szczelność układu ciśnienia statycznego prędkościomierza sprawdzać w temperaturze\notoczenia 20 ± 5 °C\n/1/ Końcówkę prędkościomierza oznaczoną literą „S” połączyć ze źródłem podciśnienia.\n/2/ Za pomocą źródła podciśnienia wygenerować wskazania prędkościomierza 500 km/h.\n/3/ Odłączyć źródło podciśnienia i zacisnąć wąż przy końcówce „S”.\n/4/ W ciągu jednej minuty obserwować zmianę wskazań prędkościomierza. Dopuszczalna\nzmiana nie powinna przekraczać 25 km/h.\n15\n3. Sprawdzenie błędu wskazań prędkościomierza\nSchemat sprawdzania błędu wskazań prędkościomierza\n1 - Manometr wodny\n2 - Manometr rtęciowy\n3 - Zawór (służy do odcięcia manometru wodnego przy badaniu wskazań prędkości > 400 km/h); położenie A: V ≤ 400\nkm/h; położenie B: V ≥ 400 km/h\n4 - Prędkościomierz badany\n5 - Wstrząsarka\n6 - Pompa powietrzna\n7 - Zawór zwrotny\n8 - Zbiornik\n9, 10 - Zawory regulowane\nUWAGA: Podczas sprawdzania błędu wskazań prędkościomierza należy zachować następujące warunki:\n/a/ temperatura otoczenia 20 ±5°C.\n/b/ pionowe położenia skali przyrządu.\n/c/ odczytów, na badanych działkach skali, należy dokonać przy kierunku zmiany sprawdzanej wielkości od\nminimum do maksimum i od maksimum do minimum.\n16\nTabela 1. wyniki pomiarów prędkościomierza PR-50-AB\nCzas przeznaczony na wykonanie zadania wynosi 180 minut.\nOcenie podlegać będzie 6 rezultatów:\n wartości błędu bezwzględnego wskazań prędkości lotu - tabela 2,\n wykres błędów wskazań prędkościomierza ΔVIAS = f (V),\n metryka prędkościomierza - tabela 3,\n ocena zdatności prędkościomierza do użytkowania w samolocie - tabela 4,\n schemat podłączenia prędkościomierza do instalacji OCP,\n wykaz działań niezbędnych do zamontowania prędkościomierza PR-50-AB w tablicy\nprzyrządów - tabela 5.\n17\nTabela 2. Wartości błędu bezwzględnego wskazań prędkości lotu\nWykres błędów wskazań prędkościomierza ΔVIAS = f (V)\nMiejsce na narysowanie wykresu:\n18\nTabela 3. Metryka prędkościomierza\nTabela 4. Ocena zdatności prędkościomierza do użytkowania w samolocie\n19\nSchemat podłączenia prędkościomierza do instalacji OCP\nMiejsce na narysowanie schematu:\nTabela 5. Wykaz działań niezbędnych do zamontowania prędkościomierza PR-50-AB w tablicy\nprzyrządów\n20\nKryteria oceniania wykonania zadania praktycznego będą uwzględniać:\n poprawność obliczonych wartości błędu bezwzględnego dla wzrostu i spadku wskazań\nprędkościomierza;\n prawidłowość sporządzonego wykresu błędów wskazań prędkościomierza, tj. poprawność\nwykresów błędów wskazań dla wzrostu i zmniejszania się wskazań, poprawność opisu\nwykresów i osi układu współrzędnych oraz poprawność wykreślonych granic błędów\n(wykresów błędów dopuszczalnych);\n poprawność wpisanych wartości i jednostek dla parametrów określonych w metryce\nprędkościomierza;\n poprawność oceny prędkościomierza i jego zdatności do użytkowania w samolocie;\n poprawność narysowanego schematu podłączenia badanego prędkościomierza do instalacji\nOCP, tj. kompletność urządzeń, poprawność połączeń, poprawność opisu, jakość rysunku;\n poprawność sporządzonego wykazu działań zmierzających do zamontowania sprawdzanego\nprędkościomierza w tablicy przyrządów, tj. poprawność opisu działań i wyszczególnionych\nnarzędzi niezbędnych do ich wykonania.\nUmiejętności sprawdzane zadaniem praktycznym:\n2. Wykonywanie obsługi wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych\n1) odczytuje i sporządza schematy logiczne, ideowe, blokowe i montażowe układów statków\npowietrznych oraz instalacji elektrycznych i urządzeń awionicznych statków powietrznych;\n8) dobiera narzędzia do naprawy wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków\npowietrznych;\n9) dobiera\nprzyrządy\nkontrolno-pomiarowe\ndo\ndiagnostyki\nurządzeń\nawionicznych\ni elektrycznych i posługuje się nimi, a także interpretuje uzyskane wyniki;\n12) diagnozuje stan elementów, układów i urządzeń wchodzących w skład wyposażenia\nawionicznego i elektrycznego statku powietrznego;\n13) wykonuje operacje montażowe, obsługowe, regulacyjne i naprawcze urządzeń awionicznych\ni elektrycznych statku powietrznego na podstawie dokumentacji technicznej;\n14) wypełnia dokumentację wykonawczą potwierdzającą obsługę statku powietrznego.\nInne zadania praktyczne z zakresu kwalifikacji EE.12 Wykonywanie obsługi liniowej statków\npowietrznych i obsługi hangarowej wyposażenia awionicznego mogą dotyczyć:\n wykonywania obsługi liniowej statków powietrznych;\n wykonywania obsługi wyposażenia awionicznego statków powietrznych;\n wykonywania obsługi wyposażenia elektrycznego statków powietrznych.\n21\nPODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE\nPODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK AWIONIK- 315316.\n1. CELE KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE\nAbsolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik awionik powinien być przygotowany do\nwykonywania następujących zadań zawodowych:\n1) wykonywania oceny technicznej statków powietrznych;\n2) wykonywania obsługi liniowej statków powietrznych;\n3) wykonywania napraw wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych.\n2. EFEKTY KSZTAŁCENIA\nDo wykonywania wyżej wymienionych zadań zawodowych niezbędne jest osiągnięcie zakładanych\nefektów kształcenia na które składają się:\n1) Efekty kształcenia wspólne dla wszystkich zawodów\n(BHP). Bezpieczeństwo i higiena pracy\nUczeń:\n1) rozróżnia pojęcia związane z bezpieczeństwem i higieną pracy, ochroną przeciwpożarową,\nochroną środowiska i ergonomią;\n2) rozróżnia zadania i uprawnienia instytucji oraz służb działających w zakresie ochrony pracy\ni ochrony środowiska w Polsce;\n3) określa prawa i obowiązki pracownika oraz pracodawcy w zakresie bezpieczeństwa i higieny\npracy;\n4) przewiduje zagrożenia dla zdrowia i życia człowieka oraz mienia i środowiska związane\nz wykonywaniem zadań zawodowych;\n5) określa zagrożenia związane z występowaniem szkodliwych czynników w środowisku pracy;\n6) określa skutki oddziaływania czynników szkodliwych na organizm człowieka;\n7) organizuje stanowisko pracy zgodnie z obowiązującymi wymaganiami ergonomii, przepisami\nbezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;\n8) stosuje środki ochrony indywidualnej i zbiorowej podczas wykonywania zadań zawodowych;\n9) przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosuje przepisy prawa dotyczące\nochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;\n10) udziela pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy oraz w stanach\nzagrożenia zdrowia i życia.\n(PDG). Podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej\nUczeń:\n1) stosuje pojęcia z obszaru funkcjonowania gospodarki rynkowej;\n2) stosuje przepisy prawa pracy, przepisy prawa dotyczące ochrony danych osobowych oraz\nprzepisy prawa podatkowego i prawa autorskiego;\n3) stosuje przepisy prawa dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej;\n4) rozróżnia przedsiębiorstwa i instytucje występujące w branży i powiązania między nimi;\n22\n5) analizuje działania prowadzone przez przedsiębiorstwa funkcjonujące w branży;\n6) inicjuje wspólne przedsięwzięcia z różnymi przedsiębiorstwami z branży;\n7) przygotowuje dokumentację niezbędną do uruchomienia i prowadzenia działalności\ngospodarczej;\n8) prowadzi korespondencję związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej;\n9) obsługuje urządzenia biurowe oraz stosuje programy komputerowe wspomagające\nprowadzenie działalności gospodarczej;\n10) planuje i podejmuje działania marketingowe prowadzonej działalności gospodarczej;\n11) planuje działania związane z wprowadzaniem innowacyjnych rozwiązań;\n12) stosuje zasady normalizacji;\n13) optymalizuje koszty i przychody prowadzonej działalności gospodarczej.\n(JOZ). Język obcy ukierunkowany zawodowo\nUczeń:\n1) posługuje się zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych\noraz fonetycznych), umożliwiających realizację zadań zawodowych;\n2) interpretuje wypowiedzi dotyczące wykonywania typowych czynności zawodowych\nartykułowane powoli i wyraźnie, w standardowej odmianie języka;\n3) analizuje i interpretuje krótkie teksty pisemne dotyczące wykonywania typowych czynności\nzawodowych;\n4) formułuje krótkie i zrozumiałe wypowiedzi oraz teksty pisemne umożliwiające\nkomunikowanie się w środowisku pracy;\n5) korzysta z obcojęzycznych źródeł informacji.\n(KPS). Kompetencje personalne i społeczne\nUczeń:\n1) przestrzega zasad kultury i etyki;\n2) jest kreatywny i konsekwentny w realizacji zadań;\n3) potrafi planować działania i zarządzać czasem;\n4) przewiduje skutki podejmowanych działań;\n5) ponosi odpowiedzialność za podejmowane działania;\n6) jest otwarty na zmiany;\n7) stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;\n8) aktualizuje wiedzę i doskonali umiejętności zawodowe;\n9) przestrzega tajemnicy zawodowej;\n10) negocjuje warunki porozumień;\n11) jest komunikatywny;\n12) stosuje metody i techniki rozwiązywania problemów;\n13) współpracuje w zespole.\n(OMZ). Organizacja pracy małych zespołów\nUczeń:\n1) planuje i organizuje pracę zespołu w celu wykonania przydzielonych zadań;\n2) dobiera osoby do wykonania przydzielonych zadań;\n23\n3) kieruje wykonaniem przydzielonych zadań;\n4) monitoruje i ocenia jakość wykonania przydzielonych zadań;\n5) wprowadza rozwiązania techniczne i organizacyjne wpływające na poprawę warunków\ni jakość pracy;\n6) stosuje metody motywacji do pracy;\n7) komunikuje się ze współpracownikami.\n2) Efekty\nkształcenia\nwspólne\ndla\nzawodów\nw\nramach\nobszaru\nelektryczno-elektronicznego, stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodzie\nlub grupie zawodów PKZ(EE.a) oraz efekty kształcenia wspólne dla zawodów\nw ramach obszaru kształcenia mechanicznego i górniczo-hutniczego, stanowiące\npodbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów PKZ(MG.j)\nPKZ(EE.a) Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodach: elektromechanik\npojazdów samochodowych, technik awionik, mechanik pojazdów samochodowych, technik\npojazdów samochodowych, technik automatyk sterowania ruchem kolejowym, technik\nelektroenergetyk\ntransportu\nszynowego,\nmechanik\nmotocyklowy,\ntechnik\nchłodnictwa\ni klimatyzacji, technik urządzeń dźwigowych, technik mechanizacji rolnictwa i agrotroniki, technik\nautomatyk\nUczeń:\n1) posługuje się pojęciami z dziedziny elektrotechniki i elektroniki;\n2) opisuje zjawiska związane z prądem stałym i zmiennym;\n3) interpretuje wielkości fizyczne związane z prądem zmiennym;\n4) wyznacza wielkości charakteryzujące przebiegi sinusoidalne typu y = A sin(ωt+φ);\n5) stosuje prawa elektrotechniki do obliczania i szacowania wartości wielkości elektrycznych\nw obwodach elektrycznych i układach elektronicznych;\n6) rozpoznaje elementy oraz układy elektryczne i elektroniczne;\n7) sporządza schematy ideowe i montażowe układów elektrycznych i elektronicznych;\n8) rozróżnia parametry elementów oraz układów elektrycznych i elektronicznych;\n9) posługuje się rysunkiem technicznym podczas prac montażowych i instalacyjnych;\n10) dobiera narzędzia i przyrządy pomiarowe oraz wykonuje prace z zakresu montażu\nmechanicznego elementów i urządzeń elektrycznych i elektronicznych;\n11) wykonuje prace z zakresu obróbki ręcznej;\n12) określa funkcje elementów i układów elektrycznych i elektronicznych na podstawie\ndokumentacji technicznej;\n13) wykonuje połączenia elementów i układów elektrycznych i elektronicznych na podstawie\nschematów ideowych i montażowych;\n14) dobiera\nmetody\ni\nprzyrządy\ndo\npomiaru\nparametrów\nukładów\nelektrycznych\ni elektronicznych;\n15) wykonuje\npomiary\nwielkości\nelektrycznych\nelementów,\nukładów\nelektrycznych\ni elektronicznych;\n16) przedstawia wyniki pomiarów i obliczeń w postaci tabel i wykresów;\n17) posługuje się dokumentacją techniczną, katalogami i instrukcjami obsługi oraz przestrzega\nnorm w tym zakresie;\n18) stosuje programy komputerowe wspomagające wykonywanie zadań.\n24\nPKZ(MG.j) Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodach: technik mechanik\nlotniczy, technik awionik\nUczeń:\n1) wyjaśnia zjawiska i prawa z zakresu aerodynamiki i mechaniki lotu;\n2) rozróżnia rodzaje statków powietrznych;\n3) rozróżnia elementy konstrukcyjne statków powietrznych;\n4) wyjaśnia budowę zespołów, instalacji i wyposażenia statków powietrznych i przestrzega\nzasad ich działania;\n5) charakteryzuje napędy statków powietrznych;\n6) rozróżnia urządzenia awioniczne i elektryczne statków powietrznych;\n7) rozpoznaje oznakowania i napisy na statku powietrznym;\n8) stosuje programy komputerowe wspomagające wykonywanie zadań.\n3) Efekty kształcenia właściwe dla kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie technik\nawionik:\nEE.12 Wykonywanie obsługi liniowej statków powietrznych i obsługi hangarowej wyposażenia\nawionicznego\n1) Wykonywanie obsługi liniowej statków powietrznych\nUczeń:\n1) posługuje się narzędziami i przyrządami kontrolno-pomiarowymi do obsługi liniowej statków\npowietrznych;\n2) posługuje się sprzętem lotniskowo-hangarowym do obsługi statków powietrznych;\n3) posługuje się dokumentacją techniczno-obsługową statków powietrznych sporządzoną\nw języku polskim i języku angielskim;\n4) stosuje przepisy prawa lotniczego w zakresie dotyczącym obsługi liniowej statków\npowietrznych;\n5) wykonuje przeglądy statków powietrznych typowe dla zakresu obsługi liniowych statków\npowietrznych;\n6) zaopatruje pokładowe instalacje statków powietrznych w materiały eksploatacyjne;\n7) przeprowadza ocenę stanu technicznego zespołów, instalacji i wyposażenia statków\npowietrznych;\n8) wykonuje regulacje instalacji i urządzeń statków powietrznych;\n9) konserwuje i zabezpiecza statki powietrzne;\n10) przestrzega procedur dystrybucji części zamiennych i materiałów eksploatacyjnych\nstosowanych w statkach powietrznych;\n11) rozpoznaje przyczyny, rodzaje i skutki błędów ludzkich w lotnictwie;\n12) rozpoznaje wpływ środowiska oraz zagrożeń eksploatacyjnych na sprawność statku\npowietrznego.\n2) Wykonywanie obsługi wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych\nUczeń:\n1) odczytuje i sporządza schematy logiczne, ideowe, blokowe i montażowe układów statków\npowietrznych oraz instalacji elektrycznych i urządzeń awionicznych statków powietrznych;\n2) określa przeznaczenie elementów i podzespołów wchodzących w skład awioniki\ni wyposażenia elektrycznego statków powietrznych;\n3) dobiera części zamienne do naprawy wyposażenia awionicznego i elektrycznego;\n25\n4) wykonuje połączenia rozłączne i nierozłączne elementów elektrycznych, elektronicznych\noraz prostych elementów mechanicznych statków powietrznych;\n5) określa systemy cyfrowe i analogowe statku powietrznego;\n6) przestrzega procedur dystrybucji i ewidencjonowania części zamiennych i materiałów do\nnaprawy wyposażenia awionicznego i elektrycznego;\n7) przestrzega zasad konserwacji oraz przechowywania materiałów i części zamiennych do\nnaprawy wyposażenia awionicznego i elektrycznego;\n8) dobiera narzędzia do naprawy wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków\npowietrznych;\n9) dobiera\nprzyrządy\nkontrolno-pomiarowe\ndo\ndiagnostyki\nurządzeń\nawionicznych\ni elektrycznych i posługuje się nimi, a także interpretuje uzyskane wyniki;\n10) używa metrologicznych przyrządów pomiarowych do obsługi statków powietrznych;\n11) korzysta z komputerowego systemu wspomagania eksploatacji do gromadzenia oraz\narchiwizacji danych dotyczących napraw;\n12) diagnozuje stan elementów, układów i urządzeń wchodzących w skład wyposażenia\nawionicznego i elektrycznego statku powietrznego;\n13) wykonuje operacje montażowe, obsługowe, regulacyjne i naprawcze urządzeń awionicznych\ni elektrycznych statku powietrznego na podstawie dokumentacji technicznej;\n14) wypełnia dokumentację wykonawczą potwierdzającą obsługę statku powietrznego.\n26\n3. WARUNKI REALIZACJI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE\nSzkoła podejmująca kształcenie w zawodzie technik awionik powinna posiadać następujące\npomieszczenia dydaktyczne:\n1) pracownię elektrotechniki i elektroniki, wyposażoną w: stanowiska pomiarowe (jedno\nstanowisko dla dwóch uczniów), zasilane napięciem 230/400 V prądu przemiennego,\nzabezpieczone ochroną przeciwporażeniową, wyposażone w wyłączniki awaryjne\ni wyłącznik centralny; zasilacze stabilizowane napięcia stałego, zadajniki stanów logicznych,\ngeneratory funkcyjne; autotransformatory; przyrządy pomiarowe analogowe i cyfrowe;\noscyloskopy; zestawy elementów elektrycznych i elektronicznych, przewody i kable\nelektryczne; transformatory jednofazowe, przekaźniki i styczniki, łączniki, wskaźniki,\nsygnalizatory, silniki elektryczne małej mocy; stanowiska komputerowe dla uczniów (jedno\nstanowisko dla dwóch uczniów) z oprogramowaniem umożliwiającym symulację pracy\nukładów elektrycznych i elektronicznych;\n2) pracownię mechaniczną techniki lotniczej, wyposażoną w: plansze figur płaskich i modele\nbrył geometrycznych, rysunki brył ściętych i przenikających się, normy dotyczące zasad\nwykonywania rysunku technicznego, próbki materiałów konstrukcyjnych, elementy statków\npowietrznych z wykrytymi wadami, prezentacje komputerowe przedstawiające uszkodzenia\ni wady materiałów i elementów konstrukcyjnych, przyrządy kontrolno-pomiarowe\nwymiarów geometrycznych, narzędzia do obróbki ręcznej metali i tworzyw sztucznych,\nnormy dotyczące techniki lotniczej, modele profili lotniczych, modele statków\npowietrznych: samolotów, śmigłowców i szybowców, aerodynamiczny tunel dymny do\nwizualizacji przepływów, stanowiska do badania rozkładu ciśnień i prędkości przepływu\n(jedno stanowisko dla trzech uczniów), tablice i plansze ilustrujące zmiany właściwości\natmosfery, charakterystyki aerodynamiczne, modele mechanizacji skrzydła, modele\nsilników lotniczych i ich podzespołów, wybrane elementy silników, plansze i modele\nśmigieł, wirników nośnych, reduktorów, instalacji silnikowych, plansze, instrukcje i przepisy\ndotyczące bezpieczeństwa podczas obsługi lotniczych zespołów napędowych, filmy\ndydaktyczne, poradniki, katalogi i instrukcje dotyczące materiałów konstrukcyjnych statków\npowietrznych oraz elementów statków powietrznych, projektor multimedialny, stanowisko\nkomputerowe dla nauczyciela z dostępem do Internetu;\n3) pracownię budowy i eksploatacji statków powietrznych, wyposażoną w: statek powietrzny\n(samolot lub śmigłowiec) zasilany niezależnym źródłem energii elektrycznej i sprężonymi\ngazami, sprzęt lotniskowo-hangarowy, aparaturę kontrolno-pomiarową do sprawdzania\nukładów statku powietrznego, dokumentację techniczną statku powietrznego, modele\nsamolotów, śmigłowców, szybowców oraz ich podzespołów, schematy instalacji, zestaw\ninstrukcji\ni\nprzepisów\nlotniczych\ndotyczących\nbezpieczeństwa\nobsługi\nstatków\npowietrznych, dokumentacje pokładowe i poświadczające.\nW szkole prowadzącej kształcenie w zawodzie technik awionik językiem obcym ukierunkowanym\nzawodowo jest język angielski.\nKształcenie praktyczne może odbywać się w: pracowniach szkolnych, placówkach kształcenia\npraktycznego, przedsiębiorstwach lotniczych lub jednostkach wojskowych sił powietrznych oraz\ninnych podmiotach stanowiących potencjalne miejsce zatrudnienia absolwentów szkół\nkształcących w zawodzie.\nSzkoła organizuje praktyki zawodowe w podmiocie zapewniającym rzeczywiste warunki pracy\nwłaściwe dla nauczanego zawodu w wymiarze 4 tygodni (160 godzin).\n27\n4. MINIMALNA LICZBA GODZIN KSZTAŁCENIA ZAWODOWEGO1)\n1)\nW szkole liczbę godzin kształcenia zawodowego należy dostosować do wymiaru godzin określonego w przepisach w sprawie\nramowych planów nauczania dla publicznych szkół, przewidzianego dla kształcenia zawodowego w danym typie szkoły, zachowując\nminimalną liczbę godzin wskazanych w tabeli odpowiednio dla efektów kształcenia: wspólnych dla wszystkich zawodów i wspólnych\ndla zawodów w ramach obszaru kształcenia, stanowiących podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów oraz\nwłaściwych dla kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie.\nEfekty kształcenia wspólne dla wszystkich zawodów oraz efekty kształcenia wspólne\ndla zawodów w ramach obszaru elektryczno-elektronicznego, stanowiące\npodbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów oraz obszaru\nmechanicznego i górniczo-hutniczego, stanowiące podbudowę do kształcenia\nw zawodzie lub grupie zawodów\n450 godz.\nEE.12 Wykonywanie obsługi liniowej statków powietrznych i obsługi hangarowej\nwyposażenia awionicznego\n900 godz.","answer":"A","answer_text":null,"solution":null,"image":"img/informator-egzamin-zawodowy-technik-awionik-2017/zad-P6.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":10,"source":"ocr","answer_source":"ocr","answer_text_source":null,"solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Egzamin zawodowy · Informator zawodowy · 2017","subject_label":"egzamin-zawodowy","category_label":"Informator zawodowy","text_html":"

Przykładowe zadanie 6.
Do bardzo dokładnego pomiaru nieznanej rezystancji za pomocą 3 rezystorów o znanych
wartościach należy zastosować mostek
A. Wheatstone’a.
B. Thomsona.
C. Scheringa.
D. Wiena.
Odpowiedź prawidłowa: A.
11

\n
  1. Przykład zadania do części praktycznej egzaminu dla wybranych umiejętności z kwalifikacji
\n

EE.12 Wykonywanie obsługi liniowej statków powietrznych i obsługi hangarowej wyposażenia
awionicznego
W ośrodku lotniczym wykonywane są czynności obsługowe prędkościomierza PR-50-AB
(w załączeniu fragment dokumentacji prędkościomierza PR-50-AB). Wykonane zostały pomiary
szczelności oraz wskazań prędkości lotu IAS prędkościomierza, zgodnie z załączonym opisem
sprawdzania. Wyniki pomiarów przedstawiono w tabeli 1.
Zdiagnozuj stan techniczny prędkościomierza i określ jego zdatność do użytkowania samolocie
oraz zaplanuj działania niezbędne do zamontowania sprawnego prędkościomierza w tablicy
przyrządów. W tym celu wykonaj następujące czynności:
 oblicz błąd bezwzględny wskazań prędkości lotu ΔVIAS i wyniki zapisz w tabeli 2,
 sporządź wykres błędów wskazań prędkościomierza ΔVIAS = f (V) - dla prędkości rosnącej
i malejącej - w zależności od prędkości wzorcowej, z naniesionymi liniami błędów
dopuszczalnych,
 sporządź metrykę prędkościomierza - tabela 3,
 oceń parametry prędkościomierza oraz jego zdatność do użytkowania w samolocie - wyniki
oceny zapisz w tabeli 4,
 narysuj schemat podłączenia prędkościomierza do instalacji OCP (odbioru ciśnienia
powietrza),
 sporządź wykaz działań niezbędnych do zamontowania prędkościomierza PR-50-AB
w tablicy przyrządów, w kolejności technologicznej, z uwzględnieniem niezbędnych
narzędzi i materiałów - tabela 5.
FRAGMENT DOKUMENTACJI PRĘDKOŚCIOMIERZA PR-50-AB
Dane techniczne
12
Opis
Czarna metalowa obudowa, białe oznaczenia na czarnej matowej skali, skala niepełne 360 stopni,
"0" na górze, przyrządy o zakresie 0-200 węzłów mają "0" na dole (Rys.1). Przyrząd spełnia
wymagania norm BS3G.100 i 2G.117.
Zastosowanie
Przyrząd przeznaczony jest do pomiaru prędkości indukowanej (IAS) statków powietrznych.
Montaż i podłączenie prędkościomierza
Prędkościomierz należy montować w tablicy przyrządów, w przygotowanym otworze, za pomocą
śrub metrycznych (z nakrętkami) o określonym rozstawie (Rys.2).
Wężyki, doprowadzające powietrze pod określonym ciśnieniem do przyrządu, podłącza się do
przykręconych króćców (Rys.3).
Rysunek 3. Rysunek króćca (terminalu) prędkościomierza
Rysunek 1. Prędkościomierz PR-50-AB
Rysunek 2. Rysunek otworu montażowego
prędkościomierza PR-50-AB
13
Skrócona tabela śrub metrycznych
OPIS SPRAWDZANIA PRĘDKOŚCIOMIERZA

\n
  1. Sprawdzenie wskazań prędkościomierza - pomiar prędkości IAS
\n

Pomiar prędkości samolotu IAS odbywa się poprzez pomiar różnicy ciśnienia całkowitego
i statycznego powietrza opływającego samolot. Ciśnienia te mierzone są poprzez rurę Prandtla.
Powietrze, o ciśnieniu całkowitym, doprowadzane jest z czołowego wlotu rurki Prandtla, poprzez
wężyk i króciec, do wnętrza puszki różnicowej prędkościomierza. Powietrze o ciśnieniu statycznym
doprowadzane jest z bocznych otworów rurki Prandtla, poprzez wężyk i drugi króciec, do wnętrza
obudowy prędkościomierza. Puszka różnicowa mierzy ciśnienie dynamiczne (pd = pC - pS).
Powietrze, o ciśnieniu dynamicznym, spęczniając puszkę, poprzez przekładnię, obraca wskazówkę
prędkościomierza IAS. Zależność pomiędzy prędkością lotu V a ciśnieniem dynamicznym określa
zależność:
Opis sprawdzania wskazań prędkościomierza:
Do króćca prędkościomierza (na ciśnienie całkowite) i do manometru wodnego (U-rurka) podłączyć
wężyki doprowadzające powietrze. Luźne końce wężyków (od prędkościomierza i manometru)
połączyć razem poprzez trójnik. Do luźnego końca trójnika, poprzez wężyk z zaworem, podłączyć
pompę tłoczącą powietrze.
Pomiary i przeliczenia należy wykonywać następująco:
a. uruchomić pompę tłoczącą powietrze (zawór powinien być zamknięty),
b. otwierać stopniowo zawór zwiększając ciśnienie wewnątrz instalacji pomiarowej,
c. odczytywać i notować narastające wskazania prędkościomierza VIAS dla określonej
wysokość słupa wody hH2O w manometrze wodnym (U-rurka),
d. przy maksymalnym wskazaniu prędkościomierza VIAS zakręcić zawór i odłączyć pompę,
e. stopniowo otwierać zawór zmniejszając ciśnienie wewnątrz instalacji pomiarowej,
f.
odczytywać i notować malejące wskazania prędkościomierza VIAS km/h dla określonej
wysokość słupa wody hH2O mm w manometrze wodnym (U-rurka),
g. wysokość słupa wody hH2O mm należy przeliczyć na ciśnienie dynamiczne pd, wyskalowane
w Pa, według zależności:
14
h. uzyskane ciśnienie dynamiczne pd [Pa] należy przeliczyć na prędkość V w [m/s] i na
[km/h],
i.
wyznaczyć wartość i znak błędu bezwzględnego prędkości ΔVIAS = VIAS - V (dla warunków
prędkości narastającej i malejącej).

\n
  1. Sprawdzenie szczelności układu ciśnienia statycznego
\n

A. Demontaż prędkościomierza z tablicy przyrządów.
/1/ Ściągnąć węże gumowe z końcówek wskaźnika.
/2/ Wykręcić wkręty mocujące wskaźnik prędkościomierza do tablicy.
/3/ Wyjąć wskaźnik z tablicy.
B. Zakładanie prędkościomierza na tablicę.
/1/ Wstawić wskaźnik w przeznaczony dla niego otwór w tablicy.
/2/ Przykręcić wskaźnik wkrętami do tablicy (od strony czołowej tablicy).
/3/ Naciągnąć węże gumowe na końcówki wskaźnika.
/4/ Sprawdzić szczelność instalacji ciśnienia statycznego i całkowitego.
C. Sprawdzanie szczelności układu ciśnienia statycznego
UWAGA: Szczelność układu ciśnienia statycznego prędkościomierza sprawdzać w temperaturze
otoczenia 20 ± 5 °C
/1/ Końcówkę prędkościomierza oznaczoną literą „S” połączyć ze źródłem podciśnienia.
/2/ Za pomocą źródła podciśnienia wygenerować wskazania prędkościomierza 500 km/h.
/3/ Odłączyć źródło podciśnienia i zacisnąć wąż przy końcówce „S”.
/4/ W ciągu jednej minuty obserwować zmianę wskazań prędkościomierza. Dopuszczalna
zmiana nie powinna przekraczać 25 km/h.
15

\n
  1. Sprawdzenie błędu wskazań prędkościomierza
\n

Schemat sprawdzania błędu wskazań prędkościomierza
1 - Manometr wodny
2 - Manometr rtęciowy
3 - Zawór (służy do odcięcia manometru wodnego przy badaniu wskazań prędkości > 400 km/h); położenie A: V ≤ 400
km/h; położenie B: V ≥ 400 km/h
4 - Prędkościomierz badany
5 - Wstrząsarka
6 - Pompa powietrzna
7 - Zawór zwrotny
8 - Zbiornik
9, 10 - Zawory regulowane
UWAGA: Podczas sprawdzania błędu wskazań prędkościomierza należy zachować następujące warunki:
/a/ temperatura otoczenia 20 ±5°C.
/b/ pionowe położenia skali przyrządu.
/c/ odczytów, na badanych działkach skali, należy dokonać przy kierunku zmiany sprawdzanej wielkości od
minimum do maksimum i od maksimum do minimum.
16
Tabela 1. wyniki pomiarów prędkościomierza PR-50-AB
Czas przeznaczony na wykonanie zadania wynosi 180 minut.
Ocenie podlegać będzie 6 rezultatów:
 wartości błędu bezwzględnego wskazań prędkości lotu - tabela 2,
 wykres błędów wskazań prędkościomierza ΔVIAS = f (V),
 metryka prędkościomierza - tabela 3,
 ocena zdatności prędkościomierza do użytkowania w samolocie - tabela 4,
 schemat podłączenia prędkościomierza do instalacji OCP,
 wykaz działań niezbędnych do zamontowania prędkościomierza PR-50-AB w tablicy
przyrządów - tabela 5.
17
Tabela 2. Wartości błędu bezwzględnego wskazań prędkości lotu
Wykres błędów wskazań prędkościomierza ΔVIAS = f (V)
Miejsce na narysowanie wykresu:
18
Tabela 3. Metryka prędkościomierza
Tabela 4. Ocena zdatności prędkościomierza do użytkowania w samolocie
19
Schemat podłączenia prędkościomierza do instalacji OCP
Miejsce na narysowanie schematu:
Tabela 5. Wykaz działań niezbędnych do zamontowania prędkościomierza PR-50-AB w tablicy
przyrządów
20
Kryteria oceniania wykonania zadania praktycznego będą uwzględniać:
 poprawność obliczonych wartości błędu bezwzględnego dla wzrostu i spadku wskazań
prędkościomierza;
 prawidłowość sporządzonego wykresu błędów wskazań prędkościomierza, tj. poprawność
wykresów błędów wskazań dla wzrostu i zmniejszania się wskazań, poprawność opisu
wykresów i osi układu współrzędnych oraz poprawność wykreślonych granic błędów
(wykresów błędów dopuszczalnych);
 poprawność wpisanych wartości i jednostek dla parametrów określonych w metryce
prędkościomierza;
 poprawność oceny prędkościomierza i jego zdatności do użytkowania w samolocie;
 poprawność narysowanego schematu podłączenia badanego prędkościomierza do instalacji
OCP, tj. kompletność urządzeń, poprawność połączeń, poprawność opisu, jakość rysunku;
 poprawność sporządzonego wykazu działań zmierzających do zamontowania sprawdzanego
prędkościomierza w tablicy przyrządów, tj. poprawność opisu działań i wyszczególnionych
narzędzi niezbędnych do ich wykonania.
Umiejętności sprawdzane zadaniem praktycznym:

\n
  1. Wykonywanie obsługi wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych
  2. odczytuje i sporządza schematy logiczne, ideowe, blokowe i montażowe układów statków
\n

powietrznych oraz instalacji elektrycznych i urządzeń awionicznych statków powietrznych;

\n
  1. dobiera narzędzia do naprawy wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków
\n

powietrznych;

\n
  1. dobiera
\n

przyrządy
kontrolno-pomiarowe
do
diagnostyki
urządzeń
awionicznych
i elektrycznych i posługuje się nimi, a także interpretuje uzyskane wyniki;

\n
  1. diagnozuje stan elementów, układów i urządzeń wchodzących w skład wyposażenia
\n

awionicznego i elektrycznego statku powietrznego;

\n
  1. wykonuje operacje montażowe, obsługowe, regulacyjne i naprawcze urządzeń awionicznych
\n

i elektrycznych statku powietrznego na podstawie dokumentacji technicznej;

\n
  1. wypełnia dokumentację wykonawczą potwierdzającą obsługę statku powietrznego.
\n

Inne zadania praktyczne z zakresu kwalifikacji EE.12 Wykonywanie obsługi liniowej statków
powietrznych i obsługi hangarowej wyposażenia awionicznego mogą dotyczyć:
 wykonywania obsługi liniowej statków powietrznych;
 wykonywania obsługi wyposażenia awionicznego statków powietrznych;
 wykonywania obsługi wyposażenia elektrycznego statków powietrznych.
21
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
PODSTAWA PROGRAMOWA KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE TECHNIK AWIONIK- 315316.

\n
  1. CELE KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
\n

Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik awionik powinien być przygotowany do
wykonywania następujących zadań zawodowych:

\n
  1. wykonywania oceny technicznej statków powietrznych;
  2. wykonywania obsługi liniowej statków powietrznych;
  3. wykonywania napraw wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych.
  4. EFEKTY KSZTAŁCENIA
\n

Do wykonywania wyżej wymienionych zadań zawodowych niezbędne jest osiągnięcie zakładanych
efektów kształcenia na które składają się:

\n
  1. Efekty kształcenia wspólne dla wszystkich zawodów
\n

(BHP). Bezpieczeństwo i higiena pracy
Uczeń:

\n
  1. rozróżnia pojęcia związane z bezpieczeństwem i higieną pracy, ochroną przeciwpożarową,
\n

ochroną środowiska i ergonomią;

\n
  1. rozróżnia zadania i uprawnienia instytucji oraz służb działających w zakresie ochrony pracy
\n

i ochrony środowiska w Polsce;

\n
  1. określa prawa i obowiązki pracownika oraz pracodawcy w zakresie bezpieczeństwa i higieny
\n

pracy;

\n
  1. przewiduje zagrożenia dla zdrowia i życia człowieka oraz mienia i środowiska związane
\n

z wykonywaniem zadań zawodowych;

\n
  1. określa zagrożenia związane z występowaniem szkodliwych czynników w środowisku pracy;
  2. określa skutki oddziaływania czynników szkodliwych na organizm człowieka;
  3. organizuje stanowisko pracy zgodnie z obowiązującymi wymaganiami ergonomii, przepisami
\n

bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;

\n
  1. stosuje środki ochrony indywidualnej i zbiorowej podczas wykonywania zadań zawodowych;
  2. przestrzega zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosuje przepisy prawa dotyczące
\n

ochrony przeciwpożarowej i ochrony środowiska;

\n
  1. udziela pierwszej pomocy poszkodowanym w wypadkach przy pracy oraz w stanach
\n

zagrożenia zdrowia i życia.
(PDG). Podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej
Uczeń:

\n
  1. stosuje pojęcia z obszaru funkcjonowania gospodarki rynkowej;
  2. stosuje przepisy prawa pracy, przepisy prawa dotyczące ochrony danych osobowych oraz
\n

przepisy prawa podatkowego i prawa autorskiego;

\n
  1. stosuje przepisy prawa dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej;
  2. rozróżnia przedsiębiorstwa i instytucje występujące w branży i powiązania między nimi;
\n

22

\n
  1. analizuje działania prowadzone przez przedsiębiorstwa funkcjonujące w branży;
  2. inicjuje wspólne przedsięwzięcia z różnymi przedsiębiorstwami z branży;
  3. przygotowuje dokumentację niezbędną do uruchomienia i prowadzenia działalności
\n

gospodarczej;

\n
  1. prowadzi korespondencję związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej;
  2. obsługuje urządzenia biurowe oraz stosuje programy komputerowe wspomagające
\n

prowadzenie działalności gospodarczej;

\n
  1. planuje i podejmuje działania marketingowe prowadzonej działalności gospodarczej;
  2. planuje działania związane z wprowadzaniem innowacyjnych rozwiązań;
  3. stosuje zasady normalizacji;
  4. optymalizuje koszty i przychody prowadzonej działalności gospodarczej.
\n

(JOZ). Język obcy ukierunkowany zawodowo
Uczeń:

\n
  1. posługuje się zasobem środków językowych (leksykalnych, gramatycznych, ortograficznych
\n

oraz fonetycznych), umożliwiających realizację zadań zawodowych;

\n
  1. interpretuje wypowiedzi dotyczące wykonywania typowych czynności zawodowych
\n

artykułowane powoli i wyraźnie, w standardowej odmianie języka;

\n
  1. analizuje i interpretuje krótkie teksty pisemne dotyczące wykonywania typowych czynności
\n

zawodowych;

\n
  1. formułuje krótkie i zrozumiałe wypowiedzi oraz teksty pisemne umożliwiające
\n

komunikowanie się w środowisku pracy;

\n
  1. korzysta z obcojęzycznych źródeł informacji.
\n

(KPS). Kompetencje personalne i społeczne
Uczeń:

\n
  1. przestrzega zasad kultury i etyki;
  2. jest kreatywny i konsekwentny w realizacji zadań;
  3. potrafi planować działania i zarządzać czasem;
  4. przewiduje skutki podejmowanych działań;
  5. ponosi odpowiedzialność za podejmowane działania;
  6. jest otwarty na zmiany;
  7. stosuje techniki radzenia sobie ze stresem;
  8. aktualizuje wiedzę i doskonali umiejętności zawodowe;
  9. przestrzega tajemnicy zawodowej;
  10. negocjuje warunki porozumień;
  11. jest komunikatywny;
  12. stosuje metody i techniki rozwiązywania problemów;
  13. współpracuje w zespole.
\n

(OMZ). Organizacja pracy małych zespołów
Uczeń:

\n
  1. planuje i organizuje pracę zespołu w celu wykonania przydzielonych zadań;
  2. dobiera osoby do wykonania przydzielonych zadań;
\n

23

\n
  1. kieruje wykonaniem przydzielonych zadań;
  2. monitoruje i ocenia jakość wykonania przydzielonych zadań;
  3. wprowadza rozwiązania techniczne i organizacyjne wpływające na poprawę warunków
\n

i jakość pracy;

\n
  1. stosuje metody motywacji do pracy;
  2. komunikuje się ze współpracownikami.
  3. Efekty
\n

kształcenia
wspólne
dla
zawodów
w
ramach
obszaru
elektryczno-elektronicznego, stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodzie
lub grupie zawodów PKZ(EE.a) oraz efekty kształcenia wspólne dla zawodów
w ramach obszaru kształcenia mechanicznego i górniczo-hutniczego, stanowiące
podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów PKZ(MG.j)
PKZ(EE.a) Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodach: elektromechanik
pojazdów samochodowych, technik awionik, mechanik pojazdów samochodowych, technik
pojazdów samochodowych, technik automatyk sterowania ruchem kolejowym, technik
elektroenergetyk
transportu
szynowego,
mechanik
motocyklowy,
technik
chłodnictwa
i klimatyzacji, technik urządzeń dźwigowych, technik mechanizacji rolnictwa i agrotroniki, technik
automatyk
Uczeń:

\n
  1. posługuje się pojęciami z dziedziny elektrotechniki i elektroniki;
  2. opisuje zjawiska związane z prądem stałym i zmiennym;
  3. interpretuje wielkości fizyczne związane z prądem zmiennym;
  4. wyznacza wielkości charakteryzujące przebiegi sinusoidalne typu y = A sin(ωt+φ);
  5. stosuje prawa elektrotechniki do obliczania i szacowania wartości wielkości elektrycznych
\n

w obwodach elektrycznych i układach elektronicznych;

\n
  1. rozpoznaje elementy oraz układy elektryczne i elektroniczne;
  2. sporządza schematy ideowe i montażowe układów elektrycznych i elektronicznych;
  3. rozróżnia parametry elementów oraz układów elektrycznych i elektronicznych;
  4. posługuje się rysunkiem technicznym podczas prac montażowych i instalacyjnych;
  5. dobiera narzędzia i przyrządy pomiarowe oraz wykonuje prace z zakresu montażu
\n

mechanicznego elementów i urządzeń elektrycznych i elektronicznych;

\n
  1. wykonuje prace z zakresu obróbki ręcznej;
  2. określa funkcje elementów i układów elektrycznych i elektronicznych na podstawie
\n

dokumentacji technicznej;

\n
  1. wykonuje połączenia elementów i układów elektrycznych i elektronicznych na podstawie
\n

schematów ideowych i montażowych;

\n
  1. dobiera
\n

metody
i
przyrządy
do
pomiaru
parametrów
układów
elektrycznych
i elektronicznych;

\n
  1. wykonuje
\n

pomiary
wielkości
elektrycznych
elementów,
układów
elektrycznych
i elektronicznych;

\n
  1. przedstawia wyniki pomiarów i obliczeń w postaci tabel i wykresów;
  2. posługuje się dokumentacją techniczną, katalogami i instrukcjami obsługi oraz przestrzega
\n

norm w tym zakresie;

\n
  1. stosuje programy komputerowe wspomagające wykonywanie zadań.
\n

24
PKZ(MG.j) Umiejętności stanowiące podbudowę do kształcenia w zawodach: technik mechanik
lotniczy, technik awionik
Uczeń:

\n
  1. wyjaśnia zjawiska i prawa z zakresu aerodynamiki i mechaniki lotu;
  2. rozróżnia rodzaje statków powietrznych;
  3. rozróżnia elementy konstrukcyjne statków powietrznych;
  4. wyjaśnia budowę zespołów, instalacji i wyposażenia statków powietrznych i przestrzega
\n

zasad ich działania;

\n
  1. charakteryzuje napędy statków powietrznych;
  2. rozróżnia urządzenia awioniczne i elektryczne statków powietrznych;
  3. rozpoznaje oznakowania i napisy na statku powietrznym;
  4. stosuje programy komputerowe wspomagające wykonywanie zadań.
  5. Efekty kształcenia właściwe dla kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie technik
\n

awionik:
EE.12 Wykonywanie obsługi liniowej statków powietrznych i obsługi hangarowej wyposażenia
awionicznego

\n
  1. Wykonywanie obsługi liniowej statków powietrznych
\n

Uczeń:

\n
  1. posługuje się narzędziami i przyrządami kontrolno-pomiarowymi do obsługi liniowej statków
\n

powietrznych;

\n
  1. posługuje się sprzętem lotniskowo-hangarowym do obsługi statków powietrznych;
  2. posługuje się dokumentacją techniczno-obsługową statków powietrznych sporządzoną
\n

w języku polskim i języku angielskim;

\n
  1. stosuje przepisy prawa lotniczego w zakresie dotyczącym obsługi liniowej statków
\n

powietrznych;

\n
  1. wykonuje przeglądy statków powietrznych typowe dla zakresu obsługi liniowych statków
\n

powietrznych;

\n
  1. zaopatruje pokładowe instalacje statków powietrznych w materiały eksploatacyjne;
  2. przeprowadza ocenę stanu technicznego zespołów, instalacji i wyposażenia statków
\n

powietrznych;

\n
  1. wykonuje regulacje instalacji i urządzeń statków powietrznych;
  2. konserwuje i zabezpiecza statki powietrzne;
  3. przestrzega procedur dystrybucji części zamiennych i materiałów eksploatacyjnych
\n

stosowanych w statkach powietrznych;

\n
  1. rozpoznaje przyczyny, rodzaje i skutki błędów ludzkich w lotnictwie;
  2. rozpoznaje wpływ środowiska oraz zagrożeń eksploatacyjnych na sprawność statku
\n

powietrznego.

\n
  1. Wykonywanie obsługi wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków powietrznych
\n

Uczeń:

\n
  1. odczytuje i sporządza schematy logiczne, ideowe, blokowe i montażowe układów statków
\n

powietrznych oraz instalacji elektrycznych i urządzeń awionicznych statków powietrznych;

\n
  1. określa przeznaczenie elementów i podzespołów wchodzących w skład awioniki
\n

i wyposażenia elektrycznego statków powietrznych;

\n
  1. dobiera części zamienne do naprawy wyposażenia awionicznego i elektrycznego;
\n

25

\n
  1. wykonuje połączenia rozłączne i nierozłączne elementów elektrycznych, elektronicznych
\n

oraz prostych elementów mechanicznych statków powietrznych;

\n
  1. określa systemy cyfrowe i analogowe statku powietrznego;
  2. przestrzega procedur dystrybucji i ewidencjonowania części zamiennych i materiałów do
\n

naprawy wyposażenia awionicznego i elektrycznego;

\n
  1. przestrzega zasad konserwacji oraz przechowywania materiałów i części zamiennych do
\n

naprawy wyposażenia awionicznego i elektrycznego;

\n
  1. dobiera narzędzia do naprawy wyposażenia awionicznego i elektrycznego statków
\n

powietrznych;

\n
  1. dobiera
\n

przyrządy
kontrolno-pomiarowe
do
diagnostyki
urządzeń
awionicznych
i elektrycznych i posługuje się nimi, a także interpretuje uzyskane wyniki;

\n
  1. używa metrologicznych przyrządów pomiarowych do obsługi statków powietrznych;
  2. korzysta z komputerowego systemu wspomagania eksploatacji do gromadzenia oraz
\n

archiwizacji danych dotyczących napraw;

\n
  1. diagnozuje stan elementów, układów i urządzeń wchodzących w skład wyposażenia
\n

awionicznego i elektrycznego statku powietrznego;

\n
  1. wykonuje operacje montażowe, obsługowe, regulacyjne i naprawcze urządzeń awionicznych
\n

i elektrycznych statku powietrznego na podstawie dokumentacji technicznej;

\n
  1. wypełnia dokumentację wykonawczą potwierdzającą obsługę statku powietrznego.
\n

26

\n
  1. WARUNKI REALIZACJI KSZTAŁCENIA W ZAWODZIE
\n

Szkoła podejmująca kształcenie w zawodzie technik awionik powinna posiadać następujące
pomieszczenia dydaktyczne:

\n
  1. pracownię elektrotechniki i elektroniki, wyposażoną w: stanowiska pomiarowe (jedno
\n

stanowisko dla dwóch uczniów), zasilane napięciem 230/400 V prądu przemiennego,
zabezpieczone ochroną przeciwporażeniową, wyposażone w wyłączniki awaryjne
i wyłącznik centralny; zasilacze stabilizowane napięcia stałego, zadajniki stanów logicznych,
generatory funkcyjne; autotransformatory; przyrządy pomiarowe analogowe i cyfrowe;
oscyloskopy; zestawy elementów elektrycznych i elektronicznych, przewody i kable
elektryczne; transformatory jednofazowe, przekaźniki i styczniki, łączniki, wskaźniki,
sygnalizatory, silniki elektryczne małej mocy; stanowiska komputerowe dla uczniów (jedno
stanowisko dla dwóch uczniów) z oprogramowaniem umożliwiającym symulację pracy
układów elektrycznych i elektronicznych;

\n
  1. pracownię mechaniczną techniki lotniczej, wyposażoną w: plansze figur płaskich i modele
\n

brył geometrycznych, rysunki brył ściętych i przenikających się, normy dotyczące zasad
wykonywania rysunku technicznego, próbki materiałów konstrukcyjnych, elementy statków
powietrznych z wykrytymi wadami, prezentacje komputerowe przedstawiające uszkodzenia
i wady materiałów i elementów konstrukcyjnych, przyrządy kontrolno-pomiarowe
wymiarów geometrycznych, narzędzia do obróbki ręcznej metali i tworzyw sztucznych,
normy dotyczące techniki lotniczej, modele profili lotniczych, modele statków
powietrznych: samolotów, śmigłowców i szybowców, aerodynamiczny tunel dymny do
wizualizacji przepływów, stanowiska do badania rozkładu ciśnień i prędkości przepływu
(jedno stanowisko dla trzech uczniów), tablice i plansze ilustrujące zmiany właściwości
atmosfery, charakterystyki aerodynamiczne, modele mechanizacji skrzydła, modele
silników lotniczych i ich podzespołów, wybrane elementy silników, plansze i modele
śmigieł, wirników nośnych, reduktorów, instalacji silnikowych, plansze, instrukcje i przepisy
dotyczące bezpieczeństwa podczas obsługi lotniczych zespołów napędowych, filmy
dydaktyczne, poradniki, katalogi i instrukcje dotyczące materiałów konstrukcyjnych statków
powietrznych oraz elementów statków powietrznych, projektor multimedialny, stanowisko
komputerowe dla nauczyciela z dostępem do Internetu;

\n
  1. pracownię budowy i eksploatacji statków powietrznych, wyposażoną w: statek powietrzny
\n

(samolot lub śmigłowiec) zasilany niezależnym źródłem energii elektrycznej i sprężonymi
gazami, sprzęt lotniskowo-hangarowy, aparaturę kontrolno-pomiarową do sprawdzania
układów statku powietrznego, dokumentację techniczną statku powietrznego, modele
samolotów, śmigłowców, szybowców oraz ich podzespołów, schematy instalacji, zestaw
instrukcji
i
przepisów
lotniczych
dotyczących
bezpieczeństwa
obsługi
statków
powietrznych, dokumentacje pokładowe i poświadczające.
W szkole prowadzącej kształcenie w zawodzie technik awionik językiem obcym ukierunkowanym
zawodowo jest język angielski.
Kształcenie praktyczne może odbywać się w: pracowniach szkolnych, placówkach kształcenia
praktycznego, przedsiębiorstwach lotniczych lub jednostkach wojskowych sił powietrznych oraz
innych podmiotach stanowiących potencjalne miejsce zatrudnienia absolwentów szkół
kształcących w zawodzie.
Szkoła organizuje praktyki zawodowe w podmiocie zapewniającym rzeczywiste warunki pracy
właściwe dla nauczanego zawodu w wymiarze 4 tygodni (160 godzin).
27

\n
  1. MINIMALNA LICZBA GODZIN KSZTAŁCENIA ZAWODOWEGO1)
\n

1)
W szkole liczbę godzin kształcenia zawodowego należy dostosować do wymiaru godzin określonego w przepisach w sprawie
ramowych planów nauczania dla publicznych szkół, przewidzianego dla kształcenia zawodowego w danym typie szkoły, zachowując
minimalną liczbę godzin wskazanych w tabeli odpowiednio dla efektów kształcenia: wspólnych dla wszystkich zawodów i wspólnych
dla zawodów w ramach obszaru kształcenia, stanowiących podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów oraz
właściwych dla kwalifikacji wyodrębnionej w zawodzie.
Efekty kształcenia wspólne dla wszystkich zawodów oraz efekty kształcenia wspólne
dla zawodów w ramach obszaru elektryczno-elektronicznego, stanowiące
podbudowę do kształcenia w zawodzie lub grupie zawodów oraz obszaru
mechanicznego i górniczo-hutniczego, stanowiące podbudowę do kształcenia
w zawodzie lub grupie zawodów
450 godz.
EE.12 Wykonywanie obsługi liniowej statków powietrznych i obsługi hangarowej
wyposażenia awionicznego
900 godz.

","solutions":[]}