{"id":"informator-maturalny-chemia-2015/zad/18","paper_id":"informator-maturalny-chemia-2015","number":"18","points":5,"ptype":"closed","subject":"chemia","category":"informator-maturalny","year":2015,"month":null,"level":null,"text":"Zadanie 18. (0-5)\nPrzeprowadzono dwa doświadczenia w temperaturze T. Podczas pierwszego doświadczenia\ndo kwasu solnego dodawano kroplami wodny roztwór wodorotlenku sodu i za pomocą\npehametru mierzono pH mieszaniny reakcyjnej. Podczas drugiego doświadczenia\ndo wodnego roztworu kwasu etanowego (octowego) dodawano kroplami wodny roztwór\nwodorotlenku sodu i za pomocą pehametru mierzono pH mieszaniny reakcyjnej. Przebieg\ndoświadczeń zilustrowano poniższym schematem.\n50\n40\n30\n20\n10\n0\n50\n40\n30\n20\n10\n0\nOtrzymane podczas wykonywanych doświadczeń wyniki umieszczono na poniższych\nwykresach A. i B., ilustrujących zależność pH od objętości dodanego roztworu wodorotlenku\nsodu.\nWykres A.\nWykres B.\na) Odczytaj z wykresów A. i B. początkowe (przed dodaniem wodnego roztworu NaOH)\nwartości pH roztworów kwasów. Na tej podstawie wskaż wykres (A. lub B.), który\nprzedstawia wyniki doświadczenia z użyciem kwasu solnego. Uzasadnij swój wybór.\nOdczyt pH z wykresu A.:\nOdczyt pH z wykresu B.:\n0\n1\n2\n3\n4\n5\n6\n7\n8\n9\n10\n11\n12\n13\n14\n0\n5\n10\n15\n20\n25\npH\nObjętość NaOH, cm3\n0\n1\n2\n3\n4\n5\n6\n7\n8\n9\n10\n11\n12\n13\n14\n0\n5\n10\n15\n20\n25\npH\nObjętość NaOH, cm3\nKolba z 10 cm3 HCl\no stężeniu c = 0,1 mol·dm-3\nBiureta z wodnym roztworem NaOH\no stężeniu c = 0,1 mol·dm-3\nKolba z 10 cm3 CH3COOH\no stężeniu c = 0,1 mol·dm-3\nBiureta z wodnym roztworem NaOH\no stężeniu c = 0,1 mol·dm-3\n36 Informator o egzaminie maturalnym z chemii od roku szkolnego 2014/2015\nWykres, przedstawiający wyniki doświadczenia z użyciem kwasu solnego, oznaczony jest\nliterą\nUzasadnienie wyboru:\nOdczytana\nz\nwykresu\nA.\nwartość\npH\nroztworu\notrzymanego\npo\nzmieszaniu\nstechiometrycznych ilości reagentów wynosi około 9, natomiast wartość pH roztworu,\notrzymanego po zmieszaniu stechiometrycznych ilości reagentów, odczytana z wykresu B.\njest równa 7.\nb) Wyjaśnij, dlaczego roztwory otrzymane po zmieszaniu stechiometrycznych ilości\nreagentów w obu doświadczeniach mają różne pH. Zapisz w formie jonowej\nskróconej równania reakcji, które potwierdzą Twoje wyjaśnienia dotyczące odczynu\nroztworów otrzymanych w obu doświadczeniach.\nWyjaśnienie:\nRównania reakcji:\nWymagania ogólne\nII. (IV.PR) Rozumowanie i zastosowanie nabytej wiedzy do rozwiązywania problemów.\nZdający rozumie podstawowe pojęcia, prawa i zjawiska chemiczne […]; dostrzega zależność\npomiędzy budową substancji a jej właściwościami […] chemicznymi […].\nWymagania szczegółowe\na)\n4.9) (IV.PR) Zdający interpretuje wartości […] pH […].\n4.10) (IV.PR) Zdający porównuje moc elektrolitów […].\nb)\n5.8) (IV.PR) Zdający uzasadnia (ilustrując równaniami reakcji) przyczynę […] odczynu\nniektórych roztworów soli (hydroliza).\n5.10) (IV.PR) Zdający pisze równania reakcji […] zobojętnienia […] hydrolizy soli w formie\n[…] jonowej ([…] skróconej).\nPrzykładowe zadania z rozwiązaniami 37\nRozwiązanie\na)\nOdczyt pH z wykresu A: (około) 2,9 lub 3\nOdczyt pH z wykresu B: 1\nWykres, przedstawiający wyniki doświadczenia z użyciem kwasu solnego,\noznaczony jest literą B.\nUzasadnienie wyboru, np. Podczas opisanych doświadczeń użyto dwóch\nkwasów o takim samym stężeniu: mocnego (HCl) oraz słabego\n(CH3COOH). Mocny kwas ma niższe pH.\nb) Np.:\nOdczytane wartości pH są różne, ponieważ podczas przebiegu\npierwszego doświadczenia w roztworze występują jony soli pochodzącej\nod mocnej zasady i mocnego kwasu. Sól ta nie ulega hydrolizie,\npH wynosi 7. Podczas drugiego doświadczenia powstaje sól mocnej\nzasady i słabego kwasu, a jej roztwór ma odczyn zasadowy z powodu\nzachodzącego procesu hydrolizy anionów pochodzących od słabego\nkwasu.\nH+ + OH- ⇆ H2O\nO\nH\nCOO\nCH\n2\n3\n\n\n⇆ CH3COOH + OH-\nSchemat\npunktowania\na)\n2 pkt - dokonanie poprawnych odczytów wartości pH dla obu wykresów\noraz wskazanie wykresu przedstawiającego wyniki doświadczenia z użyciem\nkwasu solnego i uzasadnienie wyboru.\n1 pkt - dokonanie poprawnych odczytów wartości pH dla obu wykresów\noraz wskazanie wykresu przedstawiającego wyniki doświadczenia z użyciem\nkwasu solnego i błędne uzasadnienie wyboru.\n0 pkt - dokonanie błędnych odczytów wartości pH dla obu wykresów\ni błędny wybór wykresu oraz błędne uzasadnienie wyboru lub brak\nodpowiedzi.\nb)\n3 pkt - poprawne wyjaśnienie dotyczące pH roztworów otrzymanych w obu\ndoświadczeniach i zapis równań reakcji zobojętnienia i reakcji hydrolizy jonu\noctanowego w formie jonowej skróconej.\n2 pkt - poprawne wyjaśnienie dotyczące pH roztworów otrzymanych w obu\ndoświadczeniach i błędny zapis jednego równania reakcji (zobojętnienia\nlub hydrolizy jonu octanowego) lub brak jednego równania reakcji, lub brak\nwyjaśnienia i zapis równań reakcji zobojętnienia i reakcji hydrolizy jonu\noctanowego w formie jonowej skróconej.\n1 pkt - poprawne wyjaśnienie dotyczące pH roztworów otrzymanych w obu\ndoświadczeniach i błędny zapis równań reakcji (zobojętnienia i hydrolizy\njonu octanowego) lub błędne/niepełne wyjaśnienie i poprawny zapis tylko\njednego równania reakcji (zobojętnienia lub hydrolizy jonu octanowego),\nlub brak wyjaśnienia i poprawny zapis tylko jednego równania reakcji.\n0 pkt - inna odpowiedź lub brak odpowiedzi.\n38 Informator o egzaminie maturalnym z chemii od roku szkolnego 2014/2015\nPrzykładowe\nocenione\nodpowiedzi\nOdczytane wartości pH są różne, ponieważ\npodczas pierwszego doświadczenia powstaje\nsól pochodząca od mocnej zasady i mocnego\nkwasu, a podczas drugiego doświadczenia\npowstaje sól mocnej zasady i słabego kwasu,\nktóra ulega hydrolizie.\nH+ + OH- ⇆ H2O\n\nOH\nCOOH\nCH3\n⇆\nO\nH\nCOO\nCH\n2\n3\n\n\n2 pkt - poprawne wyjaśnienie\ndotyczące obu roztworów\n(doświadczeń) i brak\nrównania reakcji hydrolizy\njonu octanowego.\nOdczytane wartości pH są różne, ponieważ\nw reakcji kwasu octowego z zasadą powstaje\nsól ulegająca hydrolizie.\nCH3COONa + H2O ⇆ CH3COOH + NaOH\n0 pkt - poprawne wyjaśnienie\ndotyczące tylko jednego\nroztworu (doświadczenia)\ni niezgodny z poleceniem\nzapis równania reakcji\nhydrolizy jonu octanowego\n(forma cząsteczkowa zamiast\nformy jonowej skróconej)\noraz brak równania reakcji\nzobojętnienia.\nInformacja do zadań 19-20\nPewien węglowodór zawiera 92,3% węgla w procentach masowych.\nNa lekcji chemii uczniowie zastanawiali się, jaki związek spełnia podane powyżej założenie.\nNa podstawie informacji o zawartości procentowej węgla jeden z uczniów ustalił, wykonując\npoprawne obliczenia, że stosunek liczby atomów węgla do liczby atomów wodoru\nw cząsteczce tego związku wynosi 1 : 1. Na tej podstawie stwierdził, że związkiem tym jest\nacetylen (etyn) o wzorze C2H2, ponieważ jest on węglowodorem i węgiel stanowi 92,3%\nmasy jego cząsteczki. Jako dodatkowy argument przytoczył opinię, że danemu składowi\n(wyrażonemu w procentach masowych) odpowiada jeden, określony związek chemiczny.","answer":"a) pH(wykres A) ≈ 2,9–3; pH(wykres B) = 1; doświadczenie z HCl = wykres B. b) pH przy zmieszaniu stechiometrycznym: A (CH3COOH) ≈ 9, B (HCl) = 7","answer_text":null,"solution":"a) Odczyt pH z wykresu A (przed dodaniem NaOH): około 2,9 (lub 3). Odczyt pH z wykresu B: 1.\nWykres przedstawiający wyniki doświadczenia z użyciem kwasu solnego oznaczony jest literą B.\nUzasadnienie: w obu doświadczeniach użyto kwasów o takim samym stężeniu (0,1 mol/dm³) – mocnego (HCl) i słabego (CH3COOH). Mocny kwas (HCl) dysocjuje niemal całkowicie, więc jego roztwór ma niższe (bardziej kwasowe) pH niż roztwór słabego kwasu octowego o tym samym stężeniu – dlatego niższe odczytane pH (=1) odpowiada roztworowi HCl (wykres B).\n\nb) Wyjaśnienie: po zmieszaniu stechiometrycznych ilości reagentów w obu doświadczeniach powstają wodne roztwory soli, ale soli o różnym charakterze. W doświadczeniu z HCl (wykres B) powstaje NaCl – sól mocnego kwasu i mocnej zasady, której jony (Na+ i Cl−) nie ulegają hydrolizie, dlatego roztwór ma odczyn obojętny (pH = 7). W doświadczeniu z kwasem octowym (wykres A) powstaje CH3COONa – sól mocnej zasady i słabego kwasu. Jon octanowy CH3COO− ulega hydrolizie (reakcji z wodą), w wyniku której powstają jony OH−, co nadaje roztworowi odczyn zasadowy (pH ≈ 9).\n\nRównanie hydrolizy (w formie jonowej skróconej):\nCH3COO− + H2O ⇌ CH3COOH + OH−\n\n(Jony Na+ i Cl− nie reagują z wodą, co potwierdza obojętny odczyn roztworu otrzymanego w doświadczeniu z HCl.)","image":"img/informator-maturalny-chemia-2015/zad-18.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":35,"source":"ai","answer_source":"ai","answer_text_source":null,"solution_source":"ai","text_source":"ocr","source_label":"Chemia · Informator maturalny · 2015","subject_label":"Chemia","category_label":"Informator maturalny","text_html":"<p>Zadanie 18. (0-5)<br>Przeprowadzono dwa doświadczenia w temperaturze T. Podczas pierwszego doświadczenia<br>do kwasu solnego dodawano kroplami wodny roztwór wodorotlenku sodu i za pomocą<br>pehametru mierzono pH mieszaniny reakcyjnej. Podczas drugiego doświadczenia<br>do wodnego roztworu kwasu etanowego (octowego) dodawano kroplami wodny roztwór<br>wodorotlenku sodu i za pomocą pehametru mierzono pH mieszaniny reakcyjnej. Przebieg<br>doświadczeń zilustrowano poniższym schematem.<br>50<br>40<br>30<br>20<br>10<br>0<br>50<br>40<br>30<br>20<br>10<br>0<br>Otrzymane podczas wykonywanych doświadczeń wyniki umieszczono na poniższych<br>wykresach A. i B., ilustrujących zależność pH od objętości dodanego roztworu wodorotlenku<br>sodu.<br>Wykres A.<br>Wykres B.<br>a) Odczytaj z wykresów A. i B. początkowe (przed dodaniem wodnego roztworu NaOH)<br>wartości pH roztworów kwasów. Na tej podstawie wskaż wykres (A. lub B.), który<br>przedstawia wyniki doświadczenia z użyciem kwasu solnego. Uzasadnij swój wybór.<br>Odczyt pH z wykresu A.:<br>Odczyt pH z wykresu B.:<br>0<br>1<br>2<br>3<br>4<br>5<br>6<br>7<br>8<br>9<br>10<br>11<br>12<br>13<br>14<br>0<br>5<br>10<br>15<br>20<br>25<br>pH<br>Objętość NaOH, cm3<br>0<br>1<br>2<br>3<br>4<br>5<br>6<br>7<br>8<br>9<br>10<br>11<br>12<br>13<br>14<br>0<br>5<br>10<br>15<br>20<br>25<br>pH<br>Objętość NaOH, cm3<br>Kolba z 10 cm3 HCl<br>o stężeniu c = 0,1 mol·dm-3<br>Biureta z wodnym roztworem NaOH<br>o stężeniu c = 0,1 mol·dm-3<br>Kolba z 10 cm3 CH3COOH<br>o stężeniu c = 0,1 mol·dm-3<br>Biureta z wodnym roztworem NaOH<br>o stężeniu c = 0,1 mol·dm-3<br>36 Informator o egzaminie maturalnym z chemii od roku szkolnego 2014/2015<br>Wykres, przedstawiający wyniki doświadczenia z użyciem kwasu solnego, oznaczony jest<br>literą<br>Uzasadnienie wyboru:<br>Odczytana<br>z<br>wykresu<br>A.<br>wartość<br>pH<br>roztworu<br>otrzymanego<br>po<br>zmieszaniu<br>stechiometrycznych ilości reagentów wynosi około 9, natomiast wartość pH roztworu,<br>otrzymanego po zmieszaniu stechiometrycznych ilości reagentów, odczytana z wykresu B.<br>jest równa 7.<br>b) Wyjaśnij, dlaczego roztwory otrzymane po zmieszaniu stechiometrycznych ilości<br>reagentów w obu doświadczeniach mają różne pH. Zapisz w formie jonowej<br>skróconej równania reakcji, które potwierdzą Twoje wyjaśnienia dotyczące odczynu<br>roztworów otrzymanych w obu doświadczeniach.<br>Wyjaśnienie:<br>Równania reakcji:<br>Wymagania ogólne<br>II. (IV.PR) Rozumowanie i zastosowanie nabytej wiedzy do rozwiązywania problemów.<br>Zdający rozumie podstawowe pojęcia, prawa i zjawiska chemiczne […]; dostrzega zależność<br>pomiędzy budową substancji a jej właściwościami […] chemicznymi […].<br>Wymagania szczegółowe<br>a)<br>4.9) (IV.PR) Zdający interpretuje wartości […] pH […].<br>4.10) (IV.PR) Zdający porównuje moc elektrolitów […].<br>b)<br>5.8) (IV.PR) Zdający uzasadnia (ilustrując równaniami reakcji) przyczynę […] odczynu<br>niektórych roztworów soli (hydroliza).<br>5.10) (IV.PR) Zdający pisze równania reakcji […] zobojętnienia […] hydrolizy soli w formie<br>[…] jonowej ([…] skróconej).<br>Przykładowe zadania z rozwiązaniami 37<br>Rozwiązanie<br>a)<br>Odczyt pH z wykresu A: (około) 2,9 lub 3<br>Odczyt pH z wykresu B: 1<br>Wykres, przedstawiający wyniki doświadczenia z użyciem kwasu solnego,<br>oznaczony jest literą B.<br>Uzasadnienie wyboru, np. Podczas opisanych doświadczeń użyto dwóch<br>kwasów o takim samym stężeniu: mocnego (HCl) oraz słabego<br>(CH3COOH). Mocny kwas ma niższe pH.<br>b) Np.:<br>Odczytane wartości pH są różne, ponieważ podczas przebiegu<br>pierwszego doświadczenia w roztworze występują jony soli pochodzącej<br>od mocnej zasady i mocnego kwasu. Sól ta nie ulega hydrolizie,<br>pH wynosi 7. Podczas drugiego doświadczenia powstaje sól mocnej<br>zasady i słabego kwasu, a jej roztwór ma odczyn zasadowy z powodu<br>zachodzącego procesu hydrolizy anionów pochodzących od słabego<br>kwasu.<br>H+ + OH- ⇆ H2O<br>O<br>H<br>COO<br>CH<br>2<br>3<br><br><br>⇆ CH3COOH + OH-<br>Schemat<br>punktowania<br>a)<br>2 pkt - dokonanie poprawnych odczytów wartości pH dla obu wykresów<br>oraz wskazanie wykresu przedstawiającego wyniki doświadczenia z użyciem<br>kwasu solnego i uzasadnienie wyboru.<br>1 pkt - dokonanie poprawnych odczytów wartości pH dla obu wykresów<br>oraz wskazanie wykresu przedstawiającego wyniki doświadczenia z użyciem<br>kwasu solnego i błędne uzasadnienie wyboru.<br>0 pkt - dokonanie błędnych odczytów wartości pH dla obu wykresów<br>i błędny wybór wykresu oraz błędne uzasadnienie wyboru lub brak<br>odpowiedzi.<br>b)<br>3 pkt - poprawne wyjaśnienie dotyczące pH roztworów otrzymanych w obu<br>doświadczeniach i zapis równań reakcji zobojętnienia i reakcji hydrolizy jonu<br>octanowego w formie jonowej skróconej.<br>2 pkt - poprawne wyjaśnienie dotyczące pH roztworów otrzymanych w obu<br>doświadczeniach i błędny zapis jednego równania reakcji (zobojętnienia<br>lub hydrolizy jonu octanowego) lub brak jednego równania reakcji, lub brak<br>wyjaśnienia i zapis równań reakcji zobojętnienia i reakcji hydrolizy jonu<br>octanowego w formie jonowej skróconej.<br>1 pkt - poprawne wyjaśnienie dotyczące pH roztworów otrzymanych w obu<br>doświadczeniach i błędny zapis równań reakcji (zobojętnienia i hydrolizy<br>jonu octanowego) lub błędne/niepełne wyjaśnienie i poprawny zapis tylko<br>jednego równania reakcji (zobojętnienia lub hydrolizy jonu octanowego),<br>lub brak wyjaśnienia i poprawny zapis tylko jednego równania reakcji.<br>0 pkt - inna odpowiedź lub brak odpowiedzi.<br>38 Informator o egzaminie maturalnym z chemii od roku szkolnego 2014/2015<br>Przykładowe<br>ocenione<br>odpowiedzi<br>Odczytane wartości pH są różne, ponieważ<br>podczas pierwszego doświadczenia powstaje<br>sól pochodząca od mocnej zasady i mocnego<br>kwasu, a podczas drugiego doświadczenia<br>powstaje sól mocnej zasady i słabego kwasu,<br>która ulega hydrolizie.<br>H+ + OH- ⇆ H2O<br><br>OH<br>COOH<br>CH3<br>⇆<br>O<br>H<br>COO<br>CH<br>2<br>3<br><br><br>2 pkt - poprawne wyjaśnienie<br>dotyczące obu roztworów<br>(doświadczeń) i brak<br>równania reakcji hydrolizy<br>jonu octanowego.<br>Odczytane wartości pH są różne, ponieważ<br>w reakcji kwasu octowego z zasadą powstaje<br>sól ulegająca hydrolizie.<br>CH3COONa + H2O ⇆ CH3COOH + NaOH<br>0 pkt - poprawne wyjaśnienie<br>dotyczące tylko jednego<br>roztworu (doświadczenia)<br>i niezgodny z poleceniem<br>zapis równania reakcji<br>hydrolizy jonu octanowego<br>(forma cząsteczkowa zamiast<br>formy jonowej skróconej)<br>oraz brak równania reakcji<br>zobojętnienia.<br>Informacja do zadań 19-20<br>Pewien węglowodór zawiera 92,3% węgla w procentach masowych.<br>Na lekcji chemii uczniowie zastanawiali się, jaki związek spełnia podane powyżej założenie.<br>Na podstawie informacji o zawartości procentowej węgla jeden z uczniów ustalił, wykonując<br>poprawne obliczenia, że stosunek liczby atomów węgla do liczby atomów wodoru<br>w cząsteczce tego związku wynosi 1 : 1. Na tej podstawie stwierdził, że związkiem tym jest<br>acetylen (etyn) o wzorze C2H2, ponieważ jest on węglowodorem i węgiel stanowi 92,3%<br>masy jego cząsteczki. Jako dodatkowy argument przytoczył opinię, że danemu składowi<br>(wyrażonemu w procentach masowych) odpowiada jeden, określony związek chemiczny.</p>","solutions":[{"source":"ai","label":"AI","kind":"text","html":"<p>a) Odczyt pH z wykresu A (przed dodaniem NaOH): około 2,9 (lub 3). Odczyt pH z wykresu B: 1.<br>Wykres przedstawiający wyniki doświadczenia z użyciem kwasu solnego oznaczony jest literą B.<br>Uzasadnienie: w obu doświadczeniach użyto kwasów o takim samym stężeniu (0,1 mol/dm³) – mocnego (HCl) i słabego (CH3COOH). Mocny kwas (HCl) dysocjuje niemal całkowicie, więc jego roztwór ma niższe (bardziej kwasowe) pH niż roztwór słabego kwasu octowego o tym samym stężeniu – dlatego niższe odczytane pH (=1) odpowiada roztworowi HCl (wykres B).</p>\n<p>b) Wyjaśnienie: po zmieszaniu stechiometrycznych ilości reagentów w obu doświadczeniach powstają wodne roztwory soli, ale soli o różnym charakterze. W doświadczeniu z HCl (wykres B) powstaje NaCl – sól mocnego kwasu i mocnej zasady, której jony (Na+ i Cl−) nie ulegają hydrolizie, dlatego roztwór ma odczyn obojętny (pH = 7). W doświadczeniu z kwasem octowym (wykres A) powstaje CH3COONa – sól mocnej zasady i słabego kwasu. Jon octanowy CH3COO− ulega hydrolizie (reakcji z wodą), w wyniku której powstają jony OH−, co nadaje roztworowi odczyn zasadowy (pH ≈ 9).</p>\n<p>Równanie hydrolizy (w formie jonowej skróconej):<br>CH3COO− + H2O ⇌ CH3COOH + OH−</p>\n<p>(Jony Na+ i Cl− nie reagują z wodą, co potwierdza obojętny odczyn roztworu otrzymanego w doświadczeniu z HCl.)</p>"}]}