Zadanie 29. (0-2)
Zapoznaj się z poniższym fragmentem tekstu.
W scenie VI aktu trzeciego demon nawiedza Kordiana, przybierając postać Doktora.
Wywiązuje się wówczas następujący dialog:
KORDIAN
Myślę.
DOKTOR
Więc świat jest myślą twoją.
KORDIAN
Cierpię.
DOKTOR
Nie myśl.
Szatan akceptuje zwątpienie, rozpacz, niepokój, bunt przeciwko Bogu. Lecz cierpienie
pozbawia go władzy nad człowiekiem, pokora w cierpieniu godzi człowieka z Bogiem.
Podobnie nie do zniesienia jest dla niego ideał ofiary, poświęcenia. Dwaj groteskowi szaleńcy
mają stanowić żywą ilustrację absurdalności Kordianowej idei ofiary. Odwołanie do Boga i jego
miłosierdzia, rodzaj przedśmiertnego aktu skruchy decyduje, że szatan nie odnosi pełnego
sukcesu, że Boska Glina pozostaje w jakiś sposób nietknięta.
Jan Tomkowski, Don Juan we mgle, Warszawa 2005.
Zadanie 29. obejmuje dwa podpunkty odnoszące się do fragmentu eseju Jana Tomkowskiego „Don Juan we mgle” dotyczącego „Kordiana” Juliusza Słowackiego (0-2 pkt razem):
\n29.1. Istotą „ideału ofiary” jest gotowość poświęcenia siebie, własnego życia i szczęścia dla wyższej sprawy (ojczyzny), połączona jednak w finale z przedśmiertnym aktem skruchy i pogodzeniem się z Bogiem - człowiek godzi się wówczas z własnym cierpieniem i losem, rezygnując z buntu.
\n29.2. Akt skruchy Kordiana w kontekście całego dramatu oznacza uznanie klęski jego dotychczasowej, indywidualistycznej, spiskowej idei czynu (próby zamachu na cara) - Kordian, choć gotów był poświęcić się dla ojczyzny, w obliczu śmierci zwraca się ku Bogu i pokorze, co świadczy o tym, że samotny, rozpaczliwy bunt jednostki nie jest właściwą drogą do wyzwolenia narodu, a prawdziwe zwycięstwo wymaga czegoś więcej niż tylko desperackiego, indywidualnego czynu.
\nZasady oceniania: po 1 pkt za każdy poprawny podpunkt (29.1 i 29.2), łącznie 0-2 pkt.
"}]}