{"id":"informator-maturalny-jezyk-polski-2023-poziom-podstawowy/zad/53","paper_id":"informator-maturalny-jezyk-polski-2023-poziom-podstawowy","number":"53","points":2,"ptype":"open","subject":"egzamin-maturalny","category":"informator-maturalny","year":2023,"month":null,"level":null,"text":"Zadanie 53. (0-2)\nZapoznaj się z poniższym fragmentem utworu.\nJacek Kaczmarski\nZbroja\nDałeś mi, Panie, zbroję;\nDawny kuł płatnerz ją.\nW wielu pogięta bojach,\nWielu ochrzczona krwią.\nW wykutej dla giganta\nPotykam się co krok,\nBo jak sumienia szantaż\nUciska lewy bok.\nLecz choć zaginął hełm i miecz,\nDla ciała żadna w niej ostoja,\nTo przecież w końcu ważna rzecz -\nZbroja!\nMagicznych na niej rytów\nDziś nie odczyta nikt,\nAle wykuta z mitów\nI wieczna jest jak mit!\nDo ciała mi przywarła,\nPrzeszkadza żyć i spać,\nA tłum się cieszy z karła,\nCo chce giganta grać! […]\nA taka w niej powaga\nDawno zaschniętej krwi,\nŻe czuję jak wymaga\nI każe rosnąć mi.\nByć może nadaremnie\nLecz stanę w niej za stu!\nZdejmij ją, Panie, ze mnie,\nJeśli umrę podczas snu! […]\n206 Informator o egzaminie maturalnym z języka polskiego od roku szkolnego 2022/2023\nWrzasnęli hasło - wojna!\nZbudzili hufce hord,\nZgwałcona noc spokojna\nOgląda pierwszy mord.\nGoreją świeże rany,\nHańbiona płonie twarz -\nLecz nam do obrony dany\nPamięci pancerz nasz! […]\nChoć krwią zachłysnął się nasz czas,\nChoć myśli toną w paranojach,\nJak zawsze chronić będzie nas -\nZbroja!\n[22.04.1982]\nJacek Kaczmarski, Zbroja, [w:] tegoż, Antologia poezji, Warszawa 2012.","answer":null,"answer_text":null,"solution":"Zadanie 53. obejmuje dwa podpunkty odnoszące się do wiersza Jacka Kaczmarskiego „Zbroja” (0-2 pkt razem):\n\n53.1. Tytułowa zbroja jest symbolem narodowej tradycji, historii i pamięci zbiorowej - ciężkiego, przekazywanego z pokolenia na pokolenie dziedzictwa (walk, cierpienia, krwi przodków), które choć uwiera, ogranicza i nie zawsze przystaje do współczesności („w wykutej dla giganta potykam się co krok”), to jednak wciąż chroni i pozostaje jedyną osłoną w obliczu zagrożenia i wojny.\n\n53.2. Kaczmarski odwołuje się do postawy rycerskiej, heroicznej tradycji obrońców ojczyzny, gotowych do walki i poświęcenia w imię wspólnoty. Odwołanie to nadaje wierszowi sens ciągłości pokoleniowego obowiązku obrony - podmiot liryczny, mimo świadomości anachroniczności i ciężaru tej tradycji (niezrozumiałej, uwierającej „zbroi”), przyjmuje ją i kontynuuje, ponieważ w obliczu zagrożenia (wojny) okazuje się ona jedyną skuteczną ochroną - tradycja i pamięć historyczna, choć trudna do udźwignięcia, wciąż chronią naród.\n\nZasady oceniania: po 1 pkt za każdy poprawny podpunkt (53.1 i 53.2), łącznie 0-2 pkt.","image":"img/informator-maturalny-jezyk-polski-2023-poziom-podstawowy/zad-53.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":205,"source":"ai","answer_source":null,"answer_text_source":null,"solution_source":"ai","text_source":"ocr","source_label":"Egzamin maturalny · Informator maturalny · 2023","subject_label":"egzamin-maturalny","category_label":"Informator maturalny","text_html":"

Zadanie 53. (0-2)
Zapoznaj się z poniższym fragmentem utworu.
Jacek Kaczmarski
Zbroja
Dałeś mi, Panie, zbroję;
Dawny kuł płatnerz ją.
W wielu pogięta bojach,
Wielu ochrzczona krwią.
W wykutej dla giganta
Potykam się co krok,
Bo jak sumienia szantaż
Uciska lewy bok.
Lecz choć zaginął hełm i miecz,
Dla ciała żadna w niej ostoja,
To przecież w końcu ważna rzecz -
Zbroja!
Magicznych na niej rytów
Dziś nie odczyta nikt,
Ale wykuta z mitów
I wieczna jest jak mit!
Do ciała mi przywarła,
Przeszkadza żyć i spać,
A tłum się cieszy z karła,
Co chce giganta grać! […]
A taka w niej powaga
Dawno zaschniętej krwi,
Że czuję jak wymaga
I każe rosnąć mi.
Być może nadaremnie
Lecz stanę w niej za stu!
Zdejmij ją, Panie, ze mnie,
Jeśli umrę podczas snu! […]
206 Informator o egzaminie maturalnym z języka polskiego od roku szkolnego 2022/2023
Wrzasnęli hasło - wojna!
Zbudzili hufce hord,
Zgwałcona noc spokojna
Ogląda pierwszy mord.
Goreją świeże rany,
Hańbiona płonie twarz -
Lecz nam do obrony dany
Pamięci pancerz nasz! […]
Choć krwią zachłysnął się nasz czas,
Choć myśli toną w paranojach,
Jak zawsze chronić będzie nas -
Zbroja!
[22.04.1982]
Jacek Kaczmarski, Zbroja, [w:] tegoż, Antologia poezji, Warszawa 2012.

","solutions":[{"source":"ai","label":"AI","kind":"text","html":"

Zadanie 53. obejmuje dwa podpunkty odnoszące się do wiersza Jacka Kaczmarskiego „Zbroja” (0-2 pkt razem):

\n

53.1. Tytułowa zbroja jest symbolem narodowej tradycji, historii i pamięci zbiorowej - ciężkiego, przekazywanego z pokolenia na pokolenie dziedzictwa (walk, cierpienia, krwi przodków), które choć uwiera, ogranicza i nie zawsze przystaje do współczesności („w wykutej dla giganta potykam się co krok”), to jednak wciąż chroni i pozostaje jedyną osłoną w obliczu zagrożenia i wojny.

\n

53.2. Kaczmarski odwołuje się do postawy rycerskiej, heroicznej tradycji obrońców ojczyzny, gotowych do walki i poświęcenia w imię wspólnoty. Odwołanie to nadaje wierszowi sens ciągłości pokoleniowego obowiązku obrony - podmiot liryczny, mimo świadomości anachroniczności i ciężaru tej tradycji (niezrozumiałej, uwierającej „zbroi”), przyjmuje ją i kontynuuje, ponieważ w obliczu zagrożenia (wojny) okazuje się ona jedyną skuteczną ochroną - tradycja i pamięć historyczna, choć trudna do udźwignięcia, wciąż chronią naród.

\n

Zasady oceniania: po 1 pkt za każdy poprawny podpunkt (53.1 i 53.2), łącznie 0-2 pkt.

"}]}