{"id":"jezyk-hiszpanski-2006-maj-matura-rozszerzona/zad/12","paper_id":"jezyk-hiszpanski-2006-maj-matura-rozszerzona","number":"12","points":8,"ptype":"closed","subject":"jezyk-hiszpanski","category":"matura","year":2006,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 12. (8 pkt)\nZapoznaj się z zadaniem, a następnie dopasuj odpowiedzi (A-I) do pytań (12.1.-12.8.)\ntak, aby powstał logiczny tekst. Wpisz litery odpowiadające wybranym odpowiedziom\nw miejsca oznaczone linią ciągłą. Jedna odpowiedź nie pasuje do żadnego pytania.\nZa każdą poprawną odpowiedź otrzymasz 1 punkt.\nENTREVISTA CON UN POETA\n12.1. Le acaba de ser concedido el Premio Cervantes 2003. żQué significa este premio para\nusted?\nGonzalo Rojas :\n12.2. A sus 85 ańos y con una obra que abarca prácticamente 17 libros, żcómo resumiría las\nlíneas principales de su poesía?\nGonzalo Rojas :\n12.3. żAsí es como comenzó usted, leyendo a San Juan de la Cruz y a Teresa de Ávila?\nGonzalo Rojas :\n12.4. Usted escribió un libro que se llama \"Contra la muerte\"\nGonzalo Rojas :\n12.5. Hace 25 ó 30 ańos se hablaba mucho de literatura comprometida. Usted es una persona\nque trabajó como diplomático en el gobierno de Salvador Allende. żQué relación ve\nentre la poesía y las tareas sociales?\nGonzalo Rojas :\n12.6. żNo escribía usted poesía comprometida?\nGonzalo Rojas :\n12.7. Y muchos de esos papeles se publicaron en 2000 en Espańa en el texto \"Metaformosis\nde lo Mismo\".\nGonzalo Rojas :\n12.8. Este premio lo recibe usted a los 85 ańos de edad. żCuál es su proyecto?\nGonzalo Rojas :\nArkusz II\n5\nA.\nYo soy un poeta izquierdón, si usted quiere. Más que socialista o comunista, que no lo\nfui, fui un allendero si usted me permite el vocablo, allendista, amigo de mi amigo, żno?\nEntonces, nunca hice una poesía de adhesión total, en el sentido de escribir desde\nun compromiso muy compromiso. Fui más bien un comprometido disidente,\nen el sentido de asumir siempre la poesía como conducta y la libertad como conducta.\nB.\nEso es Fue el segundo volumen mío, volumen tardío, porque yo he sido un lentiforme,\nme he demorado en hacer lo mío intencionalmente. No me funciona la celeridad\nni la impaciencia, mi seńor. Yo nunca he sido animal de libros, ni siquiera de villorrio,\nsino un pequeńo mundano de una parte de la tierra y nada más. Y claro, he escrito sobre\nlo que he podido.\nC. Este premio, más que un estímulo, es algo que a uno lo toca en profundidad Porque\nCervantes es Cervantes, żno?\nD.\nBueno, seguir escribiendo. Ahora mismo tengo un libro de 200 páginas, que tiene que\nver algo con el Arcipreste de Hita, que me gusta, porque él tiene el encanto y el humor\ny además el libro lleva un título, un designio genérico que me aproxima a él y que\nse llama \"Del loco amor\". Ese libro aparecerá prontísimo.\nE.\nClaro, en un internado más espartano que ateniense, esos internados duros en que uno\ntiene que vivir cuando es muchacho Y muchacho de pobrerío, no del riquerío. Yo soy\nhijo de un minero del carbón. Entonces, ahí aprendí a leer y leía a los clásicos: ésa es\nla verdad. Pero mi diálogo ha sido más bien con la vida misma, con la vida torrencial.\nF.\nEl ejercicio poético mío está hecho desde una visión inmediata del mundo y, al mismo\ntiempo, me aproximo a esas claves de siempre: la clave de la libertad, la clave\nde la imaginación, y la clave del amor, sobre todo. En el sentido alto de eros, un eros\nque a lo mejor enlaza con lo sacro Porque es muy curioso: en espańol para leer poesía\nde amor hay que empezar leyendo a los místicos. Le parecerá divertido, pero fue así.\nG.\nˇCómo no! Y también se publicó en un tercer libro mío que fue el que tuvo mayor\nresonancia -aunque ésa es mucha palabra-, que publiqué en pleno exilio en Caracas,\ndespués de haber soportado otro exilio más difícil en el Báltico, que era bastante duro.\nH.\nNo todas Lo triste es que me las censuraron, me las mutilaron. Bueno, no mucho, pero\nles quitaron unos versos. Pero con los ańos uno se acostumbra a muchas cosas,\na aceptarlas con más dignidad. Aunque hoy tengo que admitir que la versión original era\nmás atrevida mucho más atrevida.\nI.\nEso es lo que le quiero decir, que no escribí una poesía social. Aunque, claro, hay\nalgunos textos míos, algunas cosas a Guevara, que fue una figura tan preciosa para\nnosotros, el comandante Guevara. O algunos papeles que condenan la injusticia, porque\nel poeta es un testigo, entre otras cosas.\nAdaptado de: http://www.terra.com, 2004.\nPRZENIEŚ ROZWIĄZANIE NA KARTĘ ODPOWIEDZI!\nArkusz II\n6","answer":null,"answer_text":null,"solution":null,"image":"img/jezyk-hiszpanski-2006-maj-matura-rozszerzona/zad-12.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":4,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":null,"solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Język hiszpański · Matura · maj 2006 (rozszerzona)","subject_label":"Język hiszpański","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 12. (8 pkt)<br>Zapoznaj się z zadaniem, a następnie dopasuj odpowiedzi (A-I) do pytań (12.1.-12.8.)<br>tak, aby powstał logiczny tekst. Wpisz litery odpowiadające wybranym odpowiedziom<br>w miejsca oznaczone linią ciągłą. Jedna odpowiedź nie pasuje do żadnego pytania.<br>Za każdą poprawną odpowiedź otrzymasz 1 punkt.<br>ENTREVISTA CON UN POETA<br>12.1. Le acaba de ser concedido el Premio Cervantes 2003. żQué significa este premio para<br>usted?<br>Gonzalo Rojas :<br>12.2. A sus 85 ańos y con una obra que abarca prácticamente 17 libros, żcómo resumiría las<br>líneas principales de su poesía?<br>Gonzalo Rojas :<br>12.3. żAsí es como comenzó usted, leyendo a San Juan de la Cruz y a Teresa de Ávila?<br>Gonzalo Rojas :<br>12.4. Usted escribió un libro que se llama &quot;Contra la muerte&quot;<br>Gonzalo Rojas :<br>12.5. Hace 25 ó 30 ańos se hablaba mucho de literatura comprometida. Usted es una persona<br>que trabajó como diplomático en el gobierno de Salvador Allende. żQué relación ve<br>entre la poesía y las tareas sociales?<br>Gonzalo Rojas :<br>12.6. żNo escribía usted poesía comprometida?<br>Gonzalo Rojas :<br>12.7. Y muchos de esos papeles se publicaron en 2000 en Espańa en el texto &quot;Metaformosis<br>de lo Mismo&quot;.<br>Gonzalo Rojas :<br>12.8. Este premio lo recibe usted a los 85 ańos de edad. żCuál es su proyecto?<br>Gonzalo Rojas :<br>Arkusz II<br>5<br>A.<br>Yo soy un poeta izquierdón, si usted quiere. Más que socialista o comunista, que no lo<br>fui, fui un allendero si usted me permite el vocablo, allendista, amigo de mi amigo, żno?<br>Entonces, nunca hice una poesía de adhesión total, en el sentido de escribir desde<br>un compromiso muy compromiso. Fui más bien un comprometido disidente,<br>en el sentido de asumir siempre la poesía como conducta y la libertad como conducta.<br>B.<br>Eso es Fue el segundo volumen mío, volumen tardío, porque yo he sido un lentiforme,<br>me he demorado en hacer lo mío intencionalmente. No me funciona la celeridad<br>ni la impaciencia, mi seńor. Yo nunca he sido animal de libros, ni siquiera de villorrio,<br>sino un pequeńo mundano de una parte de la tierra y nada más. Y claro, he escrito sobre<br>lo que he podido.<br>C. Este premio, más que un estímulo, es algo que a uno lo toca en profundidad Porque<br>Cervantes es Cervantes, żno?<br>D.<br>Bueno, seguir escribiendo. Ahora mismo tengo un libro de 200 páginas, que tiene que<br>ver algo con el Arcipreste de Hita, que me gusta, porque él tiene el encanto y el humor<br>y además el libro lleva un título, un designio genérico que me aproxima a él y que<br>se llama &quot;Del loco amor&quot;. Ese libro aparecerá prontísimo.<br>E.<br>Claro, en un internado más espartano que ateniense, esos internados duros en que uno<br>tiene que vivir cuando es muchacho Y muchacho de pobrerío, no del riquerío. Yo soy<br>hijo de un minero del carbón. Entonces, ahí aprendí a leer y leía a los clásicos: ésa es<br>la verdad. Pero mi diálogo ha sido más bien con la vida misma, con la vida torrencial.<br>F.<br>El ejercicio poético mío está hecho desde una visión inmediata del mundo y, al mismo<br>tiempo, me aproximo a esas claves de siempre: la clave de la libertad, la clave<br>de la imaginación, y la clave del amor, sobre todo. En el sentido alto de eros, un eros<br>que a lo mejor enlaza con lo sacro Porque es muy curioso: en espańol para leer poesía<br>de amor hay que empezar leyendo a los místicos. Le parecerá divertido, pero fue así.<br>G.<br>ˇCómo no! Y también se publicó en un tercer libro mío que fue el que tuvo mayor<br>resonancia -aunque ésa es mucha palabra-, que publiqué en pleno exilio en Caracas,<br>después de haber soportado otro exilio más difícil en el Báltico, que era bastante duro.<br>H.<br>No todas Lo triste es que me las censuraron, me las mutilaron. Bueno, no mucho, pero<br>les quitaron unos versos. Pero con los ańos uno se acostumbra a muchas cosas,<br>a aceptarlas con más dignidad. Aunque hoy tengo que admitir que la versión original era<br>más atrevida mucho más atrevida.<br>I.<br>Eso es lo que le quiero decir, que no escribí una poesía social. Aunque, claro, hay<br>algunos textos míos, algunas cosas a Guevara, que fue una figura tan preciosa para<br>nosotros, el comandante Guevara. O algunos papeles que condenan la injusticia, porque<br>el poeta es un testigo, entre otras cosas.<br>Adaptado de: http://www.terra.com, 2004.<br>PRZENIEŚ ROZWIĄZANIE NA KARTĘ ODPOWIEDZI!<br>Arkusz II<br>6</p>","solutions":[]}