{"id":"jezyk-polski-2012-egzamin-gimnazjalny/zad/6","paper_id":"jezyk-polski-2012-egzamin-gimnazjalny","number":"6","points":null,"ptype":"open","subject":"jezyk-polski","category":"egzamin-gimnazjalny","year":2012,"month":null,"level":null,"text":"Zadanie 6.\nW tabeli zamieszczono informacje dotyczące Zemsty. Rozstrzygnij, która z nich jest fał-\nszywa. Zaznacz F we właściwym miejscu.\n1.\nAutor nadał głównym postaciom komedii nazwiska uwydatniające ich cha-\nrakterystyczne cechy.\nF\n2.\nCześnik i Rejent mają swoje ulubione powiedzonka i często wplatają je\nw tok wypowiedzi.\nF\n3.\nSłowami: „tych dwóch ludzi - ogień, woda” Papkin charakteryzuje Cześni-\nka i Rejenta.\nF\n4.\nUtwór kończy się sceną pojedynku Cześnika z Rejentem.\nF\nPRZENIEŚ ROZWIĄZANIA NA KARTĘ ODPOWIEDZI!\nPrzeczytaj tekst i wykonaj zadania 7.-11.\nZEMSTA\nTEATR „ROZMAITOŚCI” W WARSZAWIE, 1924¹\nNiezwykłe znaki na niebie i ziemi. Bilety na premierę „Rozmaitości” rozchwytane na kil-\nka dni naprzód, licytowane. Afisz… Co za afisz! Nazwisko w nazwisko, same tuzy2. Naj-\ndrobniejsza rólka. A główne role to same chwały naszego teatru, z sędziwym Rapackim na\nczele […].\nO reżyserię, mimo całego szacunku do pracy Osterwy, gotów byłbym spierać się\nw licznych szczegółach. Nie umiem się pogodzić - we Fredrze przynajmniej - z tym stylem\nprzybudówek reżyserskich, z tą obfitością kurantów3, organów, niemych scen, z tą pantomimą\nzwłaszcza (ksiądz w otoczeniu całego domu Cześnika, wracający po mszy z kaplicy zamko-\nwej!) rozpoczynającą akt pierwszy, a odwracającą uwagę od początkowych słów tekstu. Zdaje\nmi się, że te słowa właśnie mają tyle „koloru lokalnego”, iż obywają się bez wszelkiej ilustra-\ncji. A na dowód, jak te zewnętrzne igraszki odwracają od istotnego ducha, wystarczy fakt, że\npo tylu zabiegach mających wydobyć „epokę” Wacław-Osterwa-reżyser siada przy Rejencie\nz rękami w kieszeni i z nogą założoną na nogę, czego, jako żywo, syn przy ojcu (o ile w ogóle\nten raczył mu pozwolić usiąść) uczynić wówczas nie mógł\nTadeusz Żeleński (Boy), Obrachunki Fredrowskie, Warszawa 1956.\n1 W 1924 roku w warszawskim Teatrze Rozmaitości (od 1924 pn. Teatr Narodowy) odbyła się premiera Zemsty\nw reżyserii wybitnego aktora i reżysera Juliusza Osterwy (1885-1947). W postać Rejenta wcielił się Wincenty\nRapacki (1840-1924), znany aktor starszego pokolenia.\n2 tuz - tu: ktoś, kto jest znakomitością w danej dziedzinie\n3 kurant - przyrząd umieszczony w zegarze, pozytywce itp., wygrywający jakąś melodię","answer":null,"answer_text":"6.\nF3, F4\n0-1\ndwie odpowiedzi poprawne lub jedna odpo-\nwiedź poprawna - 1 p.\nodpowiedzi błędne lub brak odpowiedzi - 0 p.","solution":null,"image":"img/jezyk-polski-2012-egzamin-gimnazjalny/zad-6.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":5,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Język polski · Egzamin gimnazjalny · 2012","subject_label":"Język polski","category_label":"Egzamin gimnazjalny","text_html":"

Zadanie 6.
W tabeli zamieszczono informacje dotyczące Zemsty. Rozstrzygnij, która z nich jest fał-
szywa. Zaznacz F we właściwym miejscu.
1.
Autor nadał głównym postaciom komedii nazwiska uwydatniające ich cha-
rakterystyczne cechy.
F
2.
Cześnik i Rejent mają swoje ulubione powiedzonka i często wplatają je
w tok wypowiedzi.
F
3.
Słowami: „tych dwóch ludzi - ogień, woda” Papkin charakteryzuje Cześni-
ka i Rejenta.
F
4.
Utwór kończy się sceną pojedynku Cześnika z Rejentem.
F
PRZENIEŚ ROZWIĄZANIA NA KARTĘ ODPOWIEDZI!
Przeczytaj tekst i wykonaj zadania 7.-11.
ZEMSTA
TEATR „ROZMAITOŚCI” W WARSZAWIE, 1924¹
Niezwykłe znaki na niebie i ziemi. Bilety na premierę „Rozmaitości” rozchwytane na kil-
ka dni naprzód, licytowane. Afisz… Co za afisz! Nazwisko w nazwisko, same tuzy2. Naj-
drobniejsza rólka. A główne role to same chwały naszego teatru, z sędziwym Rapackim na
czele […].
O reżyserię, mimo całego szacunku do pracy Osterwy, gotów byłbym spierać się
w licznych szczegółach. Nie umiem się pogodzić - we Fredrze przynajmniej - z tym stylem
przybudówek reżyserskich, z tą obfitością kurantów3, organów, niemych scen, z tą pantomimą
zwłaszcza (ksiądz w otoczeniu całego domu Cześnika, wracający po mszy z kaplicy zamko-
wej!) rozpoczynającą akt pierwszy, a odwracającą uwagę od początkowych słów tekstu. Zdaje
mi się, że te słowa właśnie mają tyle „koloru lokalnego”, iż obywają się bez wszelkiej ilustra-
cji. A na dowód, jak te zewnętrzne igraszki odwracają od istotnego ducha, wystarczy fakt, że
po tylu zabiegach mających wydobyć „epokę” Wacław-Osterwa-reżyser siada przy Rejencie
z rękami w kieszeni i z nogą założoną na nogę, czego, jako żywo, syn przy ojcu (o ile w ogóle
ten raczył mu pozwolić usiąść) uczynić wówczas nie mógł
Tadeusz Żeleński (Boy), Obrachunki Fredrowskie, Warszawa 1956.
1 W 1924 roku w warszawskim Teatrze Rozmaitości (od 1924 pn. Teatr Narodowy) odbyła się premiera Zemsty
w reżyserii wybitnego aktora i reżysera Juliusza Osterwy (1885-1947). W postać Rejenta wcielił się Wincenty
Rapacki (1840-1924), znany aktor starszego pokolenia.
2 tuz - tu: ktoś, kto jest znakomitością w danej dziedzinie
3 kurant - przyrząd umieszczony w zegarze, pozytywce itp., wygrywający jakąś melodię

","answer_text_html":"

6.
F3, F4
0-1
dwie odpowiedzi poprawne lub jedna odpo-
wiedź poprawna - 1 p.
odpowiedzi błędne lub brak odpowiedzi - 0 p.

","solutions":[]}