Temat 1.
Napisz opowiadanie o spotkaniu jednego z bohaterów lektury obowiązkowej z bohaterem
innego utworu literackiego. Spotkanie to będzie początkiem wspólnej przygody, która
zmieni losy jednego z nich. Wypracowanie powinno dowodzić, że dobrze znasz wybraną
lekturę obowiązkową. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 200 wyrazów.
Temat 1.
Napisz opowiadanie o spotkaniu jednego z bohaterów lektury obowiązkowej z bohaterem innego utworu literackiego. Spotkanie to będzie początkiem
wspólnej przygody, która zmieni losy jednego z nich. Wypracowanie powinno dowodzić, że dobrze znasz wybraną lekturę obowiązkową. Twoja praca
powinna liczyć co najmniej 200 wyrazów.
Podstawa programowa 2012
Podstawa programowa 2017
Wymagania ogólne
Wymagania szczegółowe
Wymagania ogólne
Wymagania szczegółowe
I. Odbiór wypowiedzi
i wykorzystanie zawartych w nich
informacji.
I. Kształcenie literackie i kulturowe.
\nrozumienia utworów literackich [ ].
\nz literatury polskiej i światowej [ ].
\nuczestniczenia w kulturze polskiej
i europejskiej [ ].
wielkich pisarzy polskich [ ].
\nUczeń:
\nproblematykę egzystencjalną
i poddaje ją refleksji;
utworów literackich odwołania do
wartości uniwersalnych związane
z postawami społecznymi,
narodowymi, religijnymi, etycznymi
[ ].
Zna lektury obowiązkowe.
II. Analiza i interpretacja tekstów
kultury.
z własnymi doświadczeniami;
\nbohaterów.
\npoziomie dosłownym i przenośnym.
\nodczytuje wartości pozytywne […]
wpisane w teksty kultury […].
II. Kształcenie językowe.
i sprawczego charakteru działań
językowych oraz formowanie
odpowiedzialności za własne
zachowania językowe.
poprawnego [ ] pisania zgodnego
z zasadami [ ] pisowni polskiej.
III. Tworzenie wypowiedzi.
w następujących formach
gatunkowych: opowiadanie […].
gramatyczne wyrazów odmiennych;
\nortograficznym […];
\ninterpunkcyjnych […];
\nz określonych kręgów tematycznych.
III. Tworzenie wypowiedzi.
wypowiadania się w określonych
formach wypowiedzi [ ]
pisemnych.
stosowania środków stylistycznych
i dbałości o estetykę tekstu oraz
umiejętności organizacji tekstu.
odpowiednią dla danej formy
gatunkowej kompozycję oraz zasady
spójności językowej między
akapitami [ ].
Zasady oceniania
\nOceniając wypowiedź ucznia w tym kryterium, należy rozważyć m.in., czy:
wypowiedź jest zgodna z formą wskazaną w poleceniu
w wypowiedzi ujęte zostały wszystkie kluczowe elementy tematu, np. czy uczeń w odpowiedni sposób odwołał się do lektury wskazanej w poleceniu
wypowiedź jest w całości na temat.
2 pkt
Forma wypowiedzi zgodna z formą wskazaną w poleceniu.
Wszystkie pozostałe elementy polecenia uwzględnione.
Wypowiedź w całości dotyczy problemu wskazanego w poleceniu.
1 pkt
Forma wypowiedzi zgodna z formą wskazaną w poleceniu.
Nieuwzględniony jeden element polecenia (inny niż forma). ORAZ/LUB
W pracy występują fragmenty niedotyczące problemu wskazanego w poleceniu.
0 pkt
Forma wypowiedzi niezgodna z formą wskazaną w poleceniu. ALBO
Nieuwzględnione co najmniej dwa elementy polecenia (inne niż forma).
Uwaga: jeżeli za wypowiedź przyznano 0 pkt w kryterium Realizacja tematu wypowiedzi, we wszystkich pozostałych kryteriach przyznaje się 0 pkt.
Oceniając wypowiedź ucznia w tym kryterium, należy rozważyć m.in., czy:
narracja w opowiadaniu jest konsekwentnie prowadzona
wydarzenia są logicznie ułożone
fabuła jest urozmaicona, np. czy zawiera elementy typowe dla opowiadania, takie jak zwroty akcji, dialog, puenta
lektura wskazana w poleceniu została wykorzystana pobieżnie, czy w sposób ciekawy i twórczy.
5 pkt
Funkcjonalna narracja.
Logiczny układ zdarzeń.
Urozmaicona fabuła, w tym funkcjonalne wykorzystanie co najmniej 6 spośród następujących elementów: opis, charakterystyka bohatera, czas
akcji, miejsce akcji, zwrot akcji, puenta, punkt kulminacyjny, dialog, monolog, retrospekcja.
Twórcze wykorzystanie treści lektury.
4 pkt
Praca spełnia wszystkie wymagania na 3 pkt i niektóre na 5 pkt.
3 pkt
Funkcjonalna narracja.
Logiczny układ zdarzeń.
Prosta fabuła, w tym funkcjonalne wykorzystanie co najmniej 4 spośród następujących elementów: opis, charakterystyka bohatera, czas akcji,
miejsce akcji, zwrot akcji, puenta, punkt kulminacyjny, dialog, monolog, retrospekcja.
2 pkt
Praca spełnia wszystkie wymagania na 1 pkt i niektóre na 3 pkt.
1 pkt
Narracja częściowo funkcjonalna.
Dopuszczalne usterki w logicznym układzie zdarzeń.
Prosta fabuła.
0 pkt
Praca nie spełnia co najmniej jednego wymagania określonego na 1 pkt.
Oceniając wypowiedź ucznia w tym kryterium, należy rozważyć m.in., czy:
uczeń wykorzystał znajomość lektury obowiązkowej wskazanej w poleceniu (a także innych tekstów - jeżeli polecenie tego wymagało) w sposób
funkcjonalny, tzn. np. czy przywołał w pracy takie wydarzenia albo omówił takie wątki, które istotnie wspierają jego tok rozumowania albo dobrze ilustrują
to, o czym pisze
uczeń, pisząc np. o wydarzeniach z danej lektury, nie popełnił błędów, np. nie pomylił imion postaci, nie przypisał postaciom cech, których nie posiadają,
bądź nie wymyślił wydarzeń, których w lekturze nie ma.
2 pkt
Funkcjonalne wykorzystanie znajomości lektury obowiązkowej wskazanej w poleceniu (oraz innego tekstu literackiego lub tekstu kultury,
jeżeli polecenie tego wymaga).
Poprawność rzeczowa.
1 pkt
Funkcjonalne wykorzystanie znajomości lektury obowiązkowej wskazanej w poleceniu (oraz częściowo funkcjonalne wykorzystanie innego
tekstu literackiego lub tekstu kultury, jeżeli polecenie tego wymaga).
ALBO
Częściowo funkcjonalne wykorzystanie znajomości lektury obowiązkowej wskazanej w poleceniu (oraz funkcjonalne wykorzystanie innego
tekstu literackiego lub tekstu kultury, jeżeli polecenie tego wymaga).
ALBO
Częściowo funkcjonalne wykorzystanie znajomości lektury obowiązkowej wskazanej w poleceniu (oraz częściowo funkcjonalne
wykorzystanie innego tekstu literackiego lub tekstu kultury, jeżeli polecenie tego wymaga).
Dopuszczalne 1-2 błędy rzeczowe.
0 pkt
Praca nie spełnia co najmniej jednego wymagania określonego na 1 pkt.
Oceniając wypowiedź ucznia w tym kryterium, należy rozważyć m.in., czy:
kompozycja wypowiedzi jest zgodna z formą wskazaną w poleceniu, np. czy rozprawka zawiera wstęp, rozwinięcie i zakończenie, a list - zwrot do adresata,
wstęp, rozwinięcie, zakończenie i zwrot pożegnalny
wypowiedź jest spójna, tzn. czy jest napisana w taki sposób, że łatwo się ją czyta dzięki np. jasnym powiązaniom wewnątrz zdań oraz między zdaniami i
akapitami tekstu
wypowiedź jest logiczna, tzn. czy jest zbiorem uporządkowanych myśli
wypowiedź jest podzielona na odpowiednio wyodrębnione graficznie akapity, z których każdy stanowi logicznie zorganizowaną, zwartą całość.
2 pkt
Kompozycja zgodna z formą wypowiedzi.
Graficznie wyodrębnione akapity.
Dopuszczalna 1 usterka w zakresie spójności ALBO logiki wypowiedzi, ALBO podziału wypowiedzi na funkcjonalne akapity.
1 pkt
Kompozycja zgodna z formą wypowiedzi.
Graficznie wyodrębnione akapity.
Dopuszczalne łącznie 2-3 usterki w zakresie spójności ORAZ/ALBO logiki wypowiedzi.
0 pkt
Praca nie spełnia co najmniej jednego wymagania określonego na 1 pkt.
Oceniając wypowiedź ucznia w tym kryterium, należy rozważyć m.in., czy:
styl wypowiedzi jest odpowiedni do jej treści i formy, tzn. np. czy uczeń nie napisał rozprawki, stosując słownictwo charakterystyczne dla stylu potocznego
w odmianie mówionej
styl wypowiedzi jest jednolity, tzn. czy uczeń konsekwentnie posługuje się jednym, wybranym stylem, a jeżeli miesza różne style w wypowiedzi - to czy
jest to uzasadnione (czy czemuś to służy).
2 pkt
Odpowiedni do treści i formy wypowiedzi.
Jednolity.
1 pkt
Sporadyczne usterki w odpowiedniości ORAZ/LUB jednolitości stylu.
0 pkt
Praca nie spełnia wymagań określonych na 1 pkt.
Oceniając wypowiedź ucznia w tym kryterium, należy rozważyć m.in.:
czy uczeń poprawnie użył w wypowiedzi różnych rodzajów zdań i bogatej leksyki (np. frazeologizmów, wyrazów rzadziej używanych w języku polskim),
czy też ograniczył się do najprostszych środków językowych
czy środki językowe, których użył uczeń, pozwalają mu zrealizować temat w sposób swobodny i precyzyjny, czy też pobieżny, sprawiający trudność
w zrozumieniu tekstu.
W ocenie należy również uwzględnić liczbę wszystkich błędów językowych, które uczeń popełnił w wypowiedzi.
Oceniając język wypowiedzi, należy najpierw ocenić zakres użytych środków językowych, a następnie - ich poprawność. Ostateczną liczbę punktów ustala się
na podstawie oceny obu tych aspektów wypowiedzi, zgodnie z poniższą tabelą.
Poprawność środków
Zakres środków
Nie więcej niż 2
błędy językowe
3-4 błędy językowe
5-6 błędów
językowych
7-9 błędów
językowych
10 lub więcej
błędów językowych
Szeroki zakres środków językowych, tzn.
zróżnicowana składnia
zróżnicowana leksyka, w tym np. bogata
frazeologia, precyzyjne słownictwo,
umożliwiające pełną i swobodną realizację
tematu.
4 pkt
3 pkt
2 pkt
1 pkt
0 pkt
Zadowalający zakres środków językowych, tzn.
składnia i leksyka stosowne/odpowiednie do
realizacji tematu.
3 pkt
2 pkt
1 pkt
0 pkt
0 pkt
Wąski zakres środków językowych, tzn.
składnia i leksyka proste/ograniczone,
utrudniające realizację tematu.
2 pkt
1 pkt
0 pkt
0 pkt
0 pkt
Przykładowo, za wypowiedź, w której uczeń użył zadowalającego zakresu środków językowych i popełnił 4 błędy językowe, należy przyznać 2 pkt w tym
kryterium.
Oceniając wypowiedź ucznia w tym kryterium, należy uwzględnić liczbę błędów ortograficznych, które uczeń popełnił w wypowiedzi.
2 pkt
Nie więcej niż 1 błąd ortograficzny.
1 pkt
2-3 błędy ortograficzne.
0 pkt
4 lub więcej błędów ortograficznych.
Uczniowie ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się
2 pkt
Nie więcej niż 3 błędy ortograficzne.
1 pkt
4-6 błędów ortograficznych.
0 pkt
7 lub więcej błędów ortograficznych.
Oceniając wypowiedź ucznia w tym kryterium, należy uwzględnić liczbę błędów interpunkcyjnych, które uczeń popełnił w wypowiedzi.
1 pkt
Nie więcej niż 5 błędów interpunkcyjnych.
0 pkt
6 lub więcej błędów interpunkcyjnych.
Uczniowie ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się
1 pkt
Nie więcej niż 7 błędów interpunkcyjnych.
0 pkt
8 lub więcej błędów interpunkcyjnych.
Uczniowie ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się
Za błędy ortograficzne w przypadku uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się uznaje się:
błędy w zapisie wyrazów z u - ó, ż - rz, h - ch
łamanie zasady pisania wielką literą na początku zdania
Do błędów graficznych w pracach uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się zalicza się:
dodawanie, opuszczanie, przestawianie liter, sylab lub całych wyrazów
mylenie liter
o podobnym kształcie (a - o, l - ł - t, n - r, m - n, u - w, e - ę, a - ą, i - j, u - y)
dużych i małych (z wyjątkiem początku zdania)
rzadziej używanych (h - H, f - F, L - F)
odpowiedników głosek zbliżonych fonetycznie (b - p, d - t, w - f, g - k, dz - c, sz - s, i - y, ę - em - en, ą - om- on, ś - ź, ć - dź)
różniących się w położeniu w stosunku do osi pionowej (p - b, d - b) lub poziomej
(m - w, n - u, b - p, d - g, p - g)
ominięcie drobnych elementów graficznych, w tym
oznaczania miękkości nad literami
kropek (dż, ż, i, j)
„ogonków” przy literach ą lub ę i kreski (wężyka) przy literach ó, t lub ł
błędy dotyczące podziału wyrazu
utratę dźwięczności (kóska zamiast kózka, proźba zamiast prośba)
błędy wynikające ze schematycznego stosowania zasad ortografii, np. startóje bo startować.
Przykładowa praca
Chyba nikt w całym Londynie nie przypuszczał, jak tego dnia czuł się Ebenezer Scrooge.
Tonące w śnieżnych zaspach ulice przemierzali ostatni przechodnie śpieszący do swoich domów i bliskich, czekających z niecierpliwością na światło
pierwszej gwiazdy. Zewsząd dobiegały delikatne dźwięki dzwonków i śpiewanych przez dzieci kolęd.
Scrooge był sam. Na jego pomarszczonej, zasuszonej twarzy zgorzkniałego starca malowała się wściekłość. Właśnie zatrząsnął drzwi za swoim kancelistą,
który śmiał go prosić o dzień wolny od pracy.
Chodząc po kantorze i wymachując rękami, nie zauważył leżącej na podłodze grubej księgi rachunkowej, którą w gniewie strącił ze swojego biurka. Nagle
potknął się o nią i upadł.
Ocknął się na słonecznej plaży. Nie przypominał sobie, by kiedykolwiek był w tym miejscu. Gorące słońce ogrzewało mu twarz, a fale delikatnie chłodziły
dłonie.
W oddali ujrzał starca i chłopca pracujących na brzegu. Chłopiec z oddaniem wpatrywał się w starego rybaka, który kościstymi dłońmi układał w swej
niewielkiej łódce sieci, przygotowując się do wypłynięcia w morze.
Scrooge, oszołomiony zupełnie nową dla siebie sytuacją, podszedł do rybaka.
Rybak, który zaznał od ludzi wielu krzywd i który wiedział, że niekiedy ludzkie słowa mogą dotkliwie ranić, tylko uśmiechnął się łagodnie. Ruszał na połów,
mógł zabrać nieznajomego i wysadzić go w najbliższym porcie, skąd wypływają statki do wielu miast. Wziął wiosło, skinął głowa w stronę swojego małego
pomocnika i zaprosił Scrooge’a do nędznej łódki.
długo na brzegu, jakby czuwając nad bezpieczeństwem wyprawy.
Scrooge tymczasem rozsiadł się wygodnie, myśląc z niepokojem o swojej niecodziennej sytuacji. Wyobrażał sobie straty, jakich mu przysporzy. Przypomniał
sobie kancelistę, tego darmozjada, jak zwykle go nazywał. Liczył w myślach pieniądze, które potrąci mu z wypłaty, aby pokryć swoje straty.
Obliczenia przerwał mu niepokojący dźwięk. Przez twarz siedzącego naprzeciwko starego rybaka przemknął cień niepokoju.
Powoli zapadał zmrok. Fale coraz zacieklej uderzały o burtę łodzi. Deszcz zacinał mocno, a wiatr wiał ze wszystkich stron.
Łagodny uśmiech dawno zniknął z twarzy rybaka. Teraz widać było na niej zaciętość i upór, ale nie strach. I choć nie powiedział ani słowa, Scrooge poczuł,
że to od tego kruchego starca zależy los ich obu. Majątek w dalekim Londynie nie miał teraz żadnego znaczenia. Ebenezer Scrooge musiał znaleźć się na środku
oceanu, żeby dostrzec oczywistość tej prawdy.
Nie umiałby wyjaśnić, jak to się stało, że znalazł się obok starego rybaka i chwycił drugie wiosło w dłonie. Teraz wiosłowali razem, choć żaden z nich nie
miał pewności, czy uda się dopłynąć do brzegu. Nie rozmawiali ze sobą, skupieni na walce z żywiołem.
Próbowali użyć lin, leżących na dnie łodzi, ale przelewające się przez burtę fale, wytrącały je z rąk. Udało się dopiero, gdy chwycili je razem. Skupieni na
pracy nie dostrzegli ściany wody nad swoimi głowami. Potężna siła zachwiała łódką i… Santiago w ostatniej chwili uchwycił dłoń wyciągniętą w jego stronę.
Jej mocny uścisk uratował mu życie.
Na moment ich spojrzenia się spotkały. Dwaj starcy o twarzach pooranych zmarszczkami. Jakże różne dotychczas były ich losy… Jak wiele w życiu jednego
z nich odmieniła ta chwila…
Kiedy Scrooge podniósł wzrok, zobaczył nikłe światełko lampy trzymanej w ręce przez jakąś postać znajdującą się w oddali. Wydawało mu się, że dostrzega
w niej swoją dobrą i kochającą siostrę Fan, o której zapomniał na długie lata.
Wiatr niespodziewanie zmienił kierunek i gwałtownie popychał łódkę w stronę brzegu, na którym stał Manolin. Od wielu godzin czekał z niepokojem na
swojego przyjaciela, starego rybaka, wierząc, że światło lampy pozwoli mu bezpiecznie wrócić do domu. Scrooge, patrząc na jego wysoką, szczupłą postać,
miał teraz wrażenie, że widzi Freda, syna swojej zmarłej siostry.
określone w poleceniu (przedstawienie wspólnej przygody oraz wykazanie się znajomością przywołanych utworów); w całości dotyczy problemu wskazanego
w poleceniu.
charakterystyki bohaterów, określenie czasu i miejsca akcji, zwrot akcji, puenta; twórcze wykorzystanie treści utworów Stary człowiek i morze oraz Opowieść
wigilijna.
rzeczowa.
\nWypracowanie o charakterze argumentacyjnym
","solutions":[]}