{"id":"jezyk-polski-2019-czerwiec-egzamin-osmoklasisty-dodatkowy/zad/12","paper_id":"jezyk-polski-2019-czerwiec-egzamin-osmoklasisty-dodatkowy","number":"12","points":2,"ptype":"open","subject":"jezyk-polski","category":"egzamin-osmoklasisty","year":2019,"month":"czerwiec","level":null,"text":"Zadanie 12. (0-2)\nPrzeczytaj fragment utworu.\nRano, po umyciu się, trzeba robić bardzo dokładną toaletę planety. Trzeba się zmusić do\nregularnego wyrywania baobabów, i to natychmiast po odróżnieniu ich od krzewów róży, do\nktórych są w młodości bardzo podobne. Jest to praca bardzo nudna, lecz bardzo łatwa…\nPewnego dnia poradził mi, abym spróbował narysować ładny obrazek, który by pomógł\ndzieciom z naszej planety zrozumieć niebezpieczeństwo baobabów.\n12.1. Podaj tytuł lektury obowiązkowej, z której pochodzi powyższy fragment.\nTytuł lektury:\n12.2. Dlaczego główny bohater opuścił swoją planetę i wyruszył w podróż?\nOPOP-100-1906\nPrzeczytaj tekst i wykonaj zadania.\nStefan Garczyński\nUZNANIE, PODZIW, POCHWAŁA\nPragnienie uznania jest równie silne jak lęk przed krytyką. Człowieka trawi przez całe życie\ngłód oceny - stwierdza Jan Parandowski1. Darwin2, który uchodził za nieczułego na opinie,\nnapisał, że nawet gdy jesteśmy zupełnie sami, często myślimy z bólem lub przyjemnością, co\ninni o nas sądzą, o ich aprobacie lub dezaprobacie. […] Wzbudzanie podziwu to jedna\nz największych przyjemności życia. Chwile, gdy słuchano nas z zachwytem, pamiętamy przez\ndługie lata. Nic też bardziej od pochwały nie pobudza nas do działania. Wiadomo, że najlepsze\nrezultaty osiągają ci trenerzy, którzy umieją okazać, jak bardzo się cieszą z osiągnięć ucznia.\nI oni są najbardziej lubiani. [ ]\nNiektórzy psychologowie, jak na przykład H. S. Sullivan, powiadają, że aprobata osób\nważnych dla jednostki jest decydującym czynnikiem wychowawczym. Nawet gdy mnie ktoś\nprzecenia, staram się dowieść, że się nie myli. A Goethe3 pisał jeszcze dobitniej: Gdy\nprzyjmujemy ludzi takimi, jakimi są, czynimy ich gorszymi; gdy natomiast traktujemy ich tak,\njakby byli tym, czym być powinni, wydobywamy z nich to najlepsze, na co ich stać.\nBy zrozumieć, dlaczego tak powszechne jest pragnienie uznania, wystarczy uświadomić\nsobie siłę potrzeby akceptacji, znaczenia i dobrej samooceny. Mało jest ludzi, którym nie\ndokucza niepokój o pozycję w grupie albo którzy czują się zupełnie pewni swoich możliwości\ni wartości. Kto pomaga innym uśmierzyć ten niepokój, kto podbudowuje ich pewność siebie,\nten jest potrzebny, ten jest lubiany.\nJednym z najważniejszych warunków budzenia sympatii jest odkrywanie w każdym\nczłowieku czegoś, za co go można szanować i podziwiać. Więcej! Tak jak w ogóle kultura to\nw pierwszym rzędzie umiejętność dostrzegania i gotowość podziwiania tego, co jest godne\npodziwu, tak kultura współżycia polega w dużej mierze na dostrzeganiu i podziwianiu tego, co\nw ludziach jest wartościowe i piękne.\nPopyt4 na uznanie i podziw jest ogromny, a podaż5 - mizerna. Dlaczego? Dlatego, że\npodziw jest uczuciem stosunkowo rzadkim. Dlatego, że możemy nie chcieć lub nie umieć go\nwyrażać. Podziw jest rzadkością, gdyż trzeba być dużej miary człowiekiem, by chętnie\npodziwiać innych. Poza tym podziw wymaga pewnej wiedzy. By podziwiać grafika, muszę się\ntrochę znać na grafice; by podziwiać uczonego, muszę mieć pojęcie o jego dorobku i wiedzieć,\nile charakteru, pracy i zdolności wymaga podobne osiągnięcie.\nInną sprawą jest niechęć lub nieumiejętność wyrażania podziwu. Niektórym ludziom\ntrudno przychodzi wyrażanie uznania i pochwały. Uważają cechy miłe za oczywiste, a więc\nniewymagające komentarza. W codziennym obcowaniu wyrabia się jakiś szablon uwag,\nw którym mieści się krytyka, a nie mieści się pochwała. Żeby sprawić przyjemność, pochwała\nmusi być zasłużona, sprecyzowana, rzeczowa. Słusznie powiadają, że kto cię chwali za coś,\nczego nie masz, chce ci odebrać coś, co masz. Niestety, nasz słownik jest bogaty i precyzyjny,\ngdy krytykujemy, a ubogi i zdawkowy, gdy chwalimy.\nNa podstawie: Stefan Garczyński, Współżycie łatwe i trudne, Warszawa 1973.\n1 Jan Parandowski - polski pisarz, eseista i tłumacz literatury.\n2 Karol Darwin - brytyjski przyrodnik i geolog, twórca teorii ewolucji.\n3 Johann Wolfgang von Goethe - niemiecki poeta, dramaturg, prozaik, uczony, polityk.\n4 Popyt - tu: zapotrzebowanie.\n5 Podaż - oferowanie na sprzedaż.\n[478 wyrazów]\nPRZENIEŚ ROZWIĄZANIA ZADAŃ 14.-16. NA KARTĘ ODPOWIEDZI!\nOPOP-100-1906","answer":null,"answer_text":"Zadanie 12. (0-2)\nPodstawa programowa 2012\nPodstawa programowa 2017\nWymaganie ogólne\nWymaganie szczegółowe\nWymagania ogólne\nWymagania szczegółowe\nI. Odbiór wypowiedzi\ni wykorzystanie zawartych w nich\ninformacji.\n1. Czytanie i słuchanie. Uczeń:\n6) odróżnia zawarte w tekście\ninformacje ważne od informacji\ndrugorzędnych.\nI. Kształcenie literackie i kulturowe.\n1. Wyrabianie i rozwijanie zdolności\nrozumienia utworów literackich\n[…].\n2. Znajomość wybranych utworów\nz literatury […] światowej […].\n2. Odbiór tekstów kultury. Uczeń:\n1) wyszukuje w tekście potrzebne\ninformacje […].\nLektura obowiązkowa:\nAntoine de Saint-Exupéry,\nMały Książę\n12.1. (0-1)\nZasady oceniania\n1 pkt - odpowiedź poprawna.\n0 pkt - odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.\nRozwiązanie\nMały Książę\n12.2. (0-1)\nZasady oceniania\n1 pkt - odpowiedź poprawna.\n0 pkt - odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.\nPrzykładowe rozwiązanie ocenione na 1 punkt\nMały Książę opuścił planetę, ponieważ irytowała go jego róża i chciał znaleźć przyjaciela.","solution":null,"image":"img/jezyk-polski-2019-czerwiec-egzamin-osmoklasisty-dodatkowy/zad-12.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":9,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Język polski · Egzamin ósmoklasisty · czerwiec 2019","subject_label":"Język polski","category_label":"Egzamin ósmoklasisty","text_html":"<p>Zadanie 12. (0-2)<br>Przeczytaj fragment utworu.<br>Rano, po umyciu się, trzeba robić bardzo dokładną toaletę planety. Trzeba się zmusić do<br>regularnego wyrywania baobabów, i to natychmiast po odróżnieniu ich od krzewów róży, do<br>których są w młodości bardzo podobne. Jest to praca bardzo nudna, lecz bardzo łatwa…<br>Pewnego dnia poradził mi, abym spróbował narysować ładny obrazek, który by pomógł<br>dzieciom z naszej planety zrozumieć niebezpieczeństwo baobabów.<br>12.1. Podaj tytuł lektury obowiązkowej, z której pochodzi powyższy fragment.<br>Tytuł lektury:<br>12.2. Dlaczego główny bohater opuścił swoją planetę i wyruszył w podróż?<br>OPOP-100-1906<br>Przeczytaj tekst i wykonaj zadania.<br>Stefan Garczyński<br>UZNANIE, PODZIW, POCHWAŁA<br>Pragnienie uznania jest równie silne jak lęk przed krytyką. Człowieka trawi przez całe życie<br>głód oceny - stwierdza Jan Parandowski1. Darwin2, który uchodził za nieczułego na opinie,<br>napisał, że nawet gdy jesteśmy zupełnie sami, często myślimy z bólem lub przyjemnością, co<br>inni o nas sądzą, o ich aprobacie lub dezaprobacie. […] Wzbudzanie podziwu to jedna<br>z największych przyjemności życia. Chwile, gdy słuchano nas z zachwytem, pamiętamy przez<br>długie lata. Nic też bardziej od pochwały nie pobudza nas do działania. Wiadomo, że najlepsze<br>rezultaty osiągają ci trenerzy, którzy umieją okazać, jak bardzo się cieszą z osiągnięć ucznia.<br>I oni są najbardziej lubiani. [ ]<br>Niektórzy psychologowie, jak na przykład H. S. Sullivan, powiadają, że aprobata osób<br>ważnych dla jednostki jest decydującym czynnikiem wychowawczym. Nawet gdy mnie ktoś<br>przecenia, staram się dowieść, że się nie myli. A Goethe3 pisał jeszcze dobitniej: Gdy<br>przyjmujemy ludzi takimi, jakimi są, czynimy ich gorszymi; gdy natomiast traktujemy ich tak,<br>jakby byli tym, czym być powinni, wydobywamy z nich to najlepsze, na co ich stać.<br>By zrozumieć, dlaczego tak powszechne jest pragnienie uznania, wystarczy uświadomić<br>sobie siłę potrzeby akceptacji, znaczenia i dobrej samooceny. Mało jest ludzi, którym nie<br>dokucza niepokój o pozycję w grupie albo którzy czują się zupełnie pewni swoich możliwości<br>i wartości. Kto pomaga innym uśmierzyć ten niepokój, kto podbudowuje ich pewność siebie,<br>ten jest potrzebny, ten jest lubiany.<br>Jednym z najważniejszych warunków budzenia sympatii jest odkrywanie w każdym<br>człowieku czegoś, za co go można szanować i podziwiać. Więcej! Tak jak w ogóle kultura to<br>w pierwszym rzędzie umiejętność dostrzegania i gotowość podziwiania tego, co jest godne<br>podziwu, tak kultura współżycia polega w dużej mierze na dostrzeganiu i podziwianiu tego, co<br>w ludziach jest wartościowe i piękne.<br>Popyt4 na uznanie i podziw jest ogromny, a podaż5 - mizerna. Dlaczego? Dlatego, że<br>podziw jest uczuciem stosunkowo rzadkim. Dlatego, że możemy nie chcieć lub nie umieć go<br>wyrażać. Podziw jest rzadkością, gdyż trzeba być dużej miary człowiekiem, by chętnie<br>podziwiać innych. Poza tym podziw wymaga pewnej wiedzy. By podziwiać grafika, muszę się<br>trochę znać na grafice; by podziwiać uczonego, muszę mieć pojęcie o jego dorobku i wiedzieć,<br>ile charakteru, pracy i zdolności wymaga podobne osiągnięcie.<br>Inną sprawą jest niechęć lub nieumiejętność wyrażania podziwu. Niektórym ludziom<br>trudno przychodzi wyrażanie uznania i pochwały. Uważają cechy miłe za oczywiste, a więc<br>niewymagające komentarza. W codziennym obcowaniu wyrabia się jakiś szablon uwag,<br>w którym mieści się krytyka, a nie mieści się pochwała. Żeby sprawić przyjemność, pochwała<br>musi być zasłużona, sprecyzowana, rzeczowa. Słusznie powiadają, że kto cię chwali za coś,<br>czego nie masz, chce ci odebrać coś, co masz. Niestety, nasz słownik jest bogaty i precyzyjny,<br>gdy krytykujemy, a ubogi i zdawkowy, gdy chwalimy.<br>Na podstawie: Stefan Garczyński, Współżycie łatwe i trudne, Warszawa 1973.<br>1 Jan Parandowski - polski pisarz, eseista i tłumacz literatury.<br>2 Karol Darwin - brytyjski przyrodnik i geolog, twórca teorii ewolucji.<br>3 Johann Wolfgang von Goethe - niemiecki poeta, dramaturg, prozaik, uczony, polityk.<br>4 Popyt - tu: zapotrzebowanie.<br>5 Podaż - oferowanie na sprzedaż.<br>[478 wyrazów]<br>PRZENIEŚ ROZWIĄZANIA ZADAŃ 14.-16. NA KARTĘ ODPOWIEDZI!<br>OPOP-100-1906</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 12. (0-2)<br>Podstawa programowa 2012<br>Podstawa programowa 2017<br>Wymaganie ogólne<br>Wymaganie szczegółowe<br>Wymagania ogólne<br>Wymagania szczegółowe<br>I. Odbiór wypowiedzi<br>i wykorzystanie zawartych w nich<br>informacji.</p>\n<ol><li>Czytanie i słuchanie. Uczeń:</li><li>odróżnia zawarte w tekście</li></ol>\n<p>informacje ważne od informacji<br>drugorzędnych.<br>I. Kształcenie literackie i kulturowe.</p>\n<ol><li>Wyrabianie i rozwijanie zdolności</li></ol>\n<p>rozumienia utworów literackich<br>[…].</p>\n<ol><li>Znajomość wybranych utworów</li></ol>\n<p>z literatury […] światowej […].</p>\n<ol><li>Odbiór tekstów kultury. Uczeń:</li><li>wyszukuje w tekście potrzebne</li></ol>\n<p>informacje […].<br>Lektura obowiązkowa:<br>Antoine de Saint-Exupéry,<br>Mały Książę<br>12.1. (0-1)<br>Zasady oceniania<br>1 pkt - odpowiedź poprawna.<br>0 pkt - odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.<br>Rozwiązanie<br>Mały Książę<br>12.2. (0-1)<br>Zasady oceniania<br>1 pkt - odpowiedź poprawna.<br>0 pkt - odpowiedź niepoprawna albo brak odpowiedzi.<br>Przykładowe rozwiązanie ocenione na 1 punkt<br>Mały Książę opuścił planetę, ponieważ irytowała go jego róża i chciał znaleźć przyjaciela.</p>","solutions":[]}