Zadanie 2. (0-2)
2.1. Na podstawie tekstu wyjaśnij, na czym polega różnica między dawnym
a współczesnym „modusem posiadania”.
2.2. Czy według autorki tekstu można całkowicie uwolnić się od chęci posiadania?
Uzasadnij odpowiedź.
MPO_1P
2.1
Przykładowe odpowiedzi
Dawniej człowiek szanował posiadane
dobra/przedmioty, gdyż musiały mu one długo służyć,
a współcześnie nie musi ich szanować, ponieważ może
je szybko zastąpić nowymi.
W przeszłości człowiek był przywiązany do
przedmiotów, dzisiaj traktuje je jako wyznacznik
swojego statusu.
Dawniej posiadanie przedmiotów przynosiło trwałą
satysfakcję, a dzisiaj satysfakcja jest przejściowa,
związana raczej z nabywaniem, niż z posiadaniem
(koło konsumpcji).
1 p. - za poprawne wyjaśnienie
różnicy między dawnym a
współczesnym „modusem
posiadania”.
0 p. - za odpowiedź niepełną
lub niepoprawną albo brak
odpowiedzi.
2.2
Przykładowa odpowiedź
Autorka uważa, że we współczesnych czasach całkowite
uwolnienie się od chęci posiadania jest trudne, gdyż
posiadanie rzeczy materialnych sprawia, że człowiek czuje
się bezpiecznie, panuje nad swoim życiem, a utrata
poczucia stabilizacji napawa go strachem.
1 p. - za zgodne z tekstem
określenie stanowiska
autorki wraz
z uzasadnieniem.
0 p. - za odpowiedź niepełną
lub niepoprawną albo brak
odpowiedzi.
Z tekstu Pszczołowskiego nie wynika jednoznacznie, że przekonywanie jest rodzajem dialogu. Autor przedstawia przekonywanie jako działanie jednostronne, porównując je do obróbki materiału - osoba przekonująca jest sprawcą, a przekonywana tworzywem. W takim ujęciu nie mamy do czynienia z równorzędną wymianą myśli, lecz z oddziaływaniem jednej strony na drugą. Przekonywanie polega na kształtowaniu poglądów i postaw drugiej osoby, a nie na wzajemnej wymianie argumentów.
\n1 pkt - za rozstrzygnięcie wraz z poprawnym uzasadnieniem. 0 pkt - za odpowiedź niepełną lub niepoprawną albo brak odpowiedzi.
\nZ tekstu Tadeusza Pszczołowskiego wynika, że przekonywanie jest rodzajem dialogu, bo odbywa się przy udziale co najmniej dwóch osób, tj. osoby przekonującej i przekonywanej. Obie w akcie komunikacji występują zarówno w roli nadawcy, jak i odbiorcy komunikatu.; Z tekstu T. Pszczołowskiego nie wynika, że przekonywanie to dialog. Za dialog uważamy komunikację między dwiema najczęściej równorzędnymi osobami, autor wykazuje, iż przekonywanie to działanie jednostronne, nie ma więc wymiany informacji, a jest jedynie interpretacja przez jedną stronę racji drugiej.; Z tekstu Tadeusza Pszczołowskiego nie wynika, że przekonywanie to rodzaj dialogu. Autor mówi o „wyrabianiu” odbiorcy komunikatu. Nie polega to na dyskusji, lecz na przekazywaniu informacji, aby zmienić zdanie odbiorcy.
"}]}