{"id":"jezyk-polski-2022-czerwiec-matura-podstawowa/zad/6","paper_id":"jezyk-polski-2022-czerwiec-matura-podstawowa","number":"6","points":3,"ptype":"open","subject":"jezyk-polski","category":"matura","year":2022,"month":"czerwiec","level":"podstawowa","text":"Zadanie 6. (0-3)\nNapisz streszczenie tekstu Jerzego Bralczyka Mój język prywatny, liczące 40-60\nwyrazów.\nEPOP-P1_100\nKolejne zadania egzaminacyjne są wydrukowane na następnych\nstronach.\nEPOP-P1_100\nTekst 2.\nBogumiła Kaniewska, Anna Legeżyńska, Piotr Śliwiński\nPlotki wśród narodowych symboli\nWesele to jeden z wielkich dramatów narodowych. Pozornie zatem roztańczona\nbronowicka chata stanowi tylko tło wydarzeń dramatu, rozprawy z polskimi mitami, gorzkiego\nrozliczenia ze złudą własnej mocy. W istocie jednak sens Wesela nie wyczerpuje się na\npłaszczyźnie refleksji nad polskością, jest to utwór wielowarstwowy, porozumiewający się\nz odbiorcą wieloma konwencjami i językami. […] Wyspiański snuje równocześnie kilka\nopowieści. Pierwsza z nich opowiada o chłopsko-inteligenckim weselu, które - zgodnie\nz polskim obyczajem - zmieniło się w polityczno-narodową dysputę: osoby dramatu\nstawałyby się wówczas upostaciowanymi ideami, personifikacjami argumentów i poglądów\n[…].\nJest to też przypowieść o narodzie marzącym o niepodległości i własnoręcznie\nrujnującym te marzenia - bo nigdy nie wystarcza mu siły i szlachetności na ich\nzrealizowanie. […] Dotkliwa diagnoza polskiej rzeczywistości zawiera w sobie także,\ncharakterystyczny dla twórczości Stanisława Wyspiańskiego, dialog z romantycznymi\nwizjami Polski i Polaków: Wernyhora jest posłańcem tamtej epoki, cytatem z romantycznej\npoezji […], uosobieniem tej idei, którą przekazuje na przykład finał Pana Tadeusza,\na wyrażonej wprost przez Krasińskiego w Psalmach przyszłości:\nJeden tylko, jeden cud:\nZ szlachtą polską polski lud.\nJednak ani treść, ani znaczenie Wesela nie ograniczają się do tej płaszczyzny. Równie\nważna i nie mniej fascynująca jest zawarta w tym dramacie gawęda o młodopolskich modach\ni obyczajach, sprzężona z barwnym obrazem Krakowa przełomu wieków. Rysowane\nzaledwie kilkoma kreskami postaci składają się na interesującą mozaikę obyczajową\nzaprawioną ironią czy nawet drwiną. Ciekawe, że przedstawione postaci to zarazem\nindywidualności, jak i reprezentanci pewnych typów czy postaw rozpowszechnionych\nówcześnie. Pan Młody stanowi zatem złośliwy portret gaduły, Lucjana Rydla, a przy tym\nbłyskotliwe studium młodopolskiej chłopomanii. Poeta - Kazimierz Tetmajer - zawsze gotów\ndo intelektualnego flirtu - to kwintesencja modernistycznego artysty-dekadenta i dandysa,\na Nos - kawiarnianego cygana3 […]. Są tu młode panny ciekawe świata i strzegąca ich\nRadczyni, wyniosła i zdystansowana wobec tłoczącej się wokół „ciżby”. Personalny klucz do\nWesela jest ogólnie znany […]. Nawet jednak bez niego widz czy czytelnik zostaje\nwprowadzony w niepowtarzalną atmosferę epoki.\nNad tym obyczajowym obrazkiem nadbudowuje się kolejna historia o mocy sztuki\nzdolnej ożywić to, co martwe, przywrócić to, co przeszłe. Głównym bohaterem tak czytanego\ndramatu jest słomiany Chochoł, którego na wesele zapraszają Państwo Młodzi. To on\nprzywodzi za sobą „Osoby Dramatu”, duchy przeszłości ze snów i marzeń. Chochoł jest\npostacią symboliczną i nie przypadkiem pojawia się tuż po scenach rozważań nad poezją.\nSłomiana kukła, kryjąca w sobie żywą różę, dysponuje niezwykłą mocą - przemienia\nobyczajowy obrazek w narodowe misterium. Sztuka kryje w sobie moc przemiany, ale\n3 Odniesienie do cyganerii artystycznej, czyli nieformalnego ugrupowania zazwyczaj młodych artystów,\nzbuntowanych przeciw przyjętym obyczajom i dominującym formom życia artystycznego.\nEPOP-P1_100\ni niebezpieczeństwo pustki - wielu spośród weselnych gości to artyści. Różnie oceniani. Pan\nMłody i Nos, choć przedstawieni z sympatią, reprezentują tych artystów, którzy hołdują\nprzede wszystkim pozie, modzie, biernie przejmowanym wzorom. Inaczej jest w przypadku\nPoety i jego rozmówczyni, Racheli, poszukujących prawdziwego piękna, finezji, liryki. To tych\ndwoje, autentycznie zafascynowanych fantastyczną krainą poezji, prowokuje zaproszenie\nChochoła. Są zatem nieświadomymi inspiratorami całego zamieszania.\n[…]\nWszystkie te, niezwykle precyzyjnie splecione ze sobą opowieści, dopełniają się i łączą\n- a przecież i one nie wyczerpują bogactwa sensów utworu.\nNa podstawie: Bogumiła Kaniewska, Anna Legeżyńska, Piotr Śliwiński, Literatura polska XX wieku, Poznań 2005.","answer":null,"answer_text":"Zadanie 6. (0-3)\nWymagania egzaminacyjne 2022\nWymagania ogólne\nWymagania szczegółowe\nI. Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie\nzawartych w nich informacji.\nZdający:\n1.5) wyróżnia argumenty, kluczowe pojęcia\ni twierdzenia w tekście argumentacyjnym,\ndokonuje jego logicznego streszczenia.\nIII. Tworzenie wypowiedzi\nZdający:\n1.6) wykonuje różne działania na tekście\ncudzym ([…] streszcza […]).\nZasady oceniania\n3 pkt - ze streszczenia wynika, jaki jest temat tekstu i co na ten temat powiedziano\nw tekście; adekwatny poziom uogólnienia; streszczenie logicznie spójne; właściwa\nliczba wyrazów.\n2 pkt - ze streszczenia wynika, jaki jest temat tekstu i co na ten temat powiedziano\nw tekście; ALE zaburzenia dotyczące poziomu uogólnienia LUB logicznej spójności\nstreszczenia.\nZasady oceniania rozwiązań zadań\n1 pkt - ze streszczenia wynika, jaki jest temat tekstu i co na ten temat powiedziano\nw tekście; ALE zaburzenia dotyczące poziomu uogólnienia ORAZ logicznej spójności\nstreszczenia.\n0 pkt - inna odpowiedź lub brak odpowiedzi.\nUwaga.\nJako określenie tematu tekstu dopuszcza się uogólnienie: stosunek człowieka do języka.\nPrzykładowa odpowiedź\nJerzy Bralczyk porusza temat własnego stosunku do języka, zwłaszcza mówionego.\nPodkreśla, że język jest jego pasją oraz że powinien odzwierciedlać porządek świata\ni zgodny z tym światem porządek myśli. Jako językoznawca deklaruje akceptującą postawę\nwobec zjawisk językowych, które są często uważane za niewłaściwe. [43 wyrazy]","solution":null,"image":"img/jezyk-polski-2022-czerwiec-matura-podstawowa/zad-6.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":4,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Język polski · Matura · czerwiec 2022 (podstawowa)","subject_label":"Język polski","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 6. (0-3)<br>Napisz streszczenie tekstu Jerzego Bralczyka Mój język prywatny, liczące 40-60<br>wyrazów.<br>EPOP-P1_100<br>Kolejne zadania egzaminacyjne są wydrukowane na następnych<br>stronach.<br>EPOP-P1_100<br>Tekst 2.<br>Bogumiła Kaniewska, Anna Legeżyńska, Piotr Śliwiński<br>Plotki wśród narodowych symboli<br>Wesele to jeden z wielkich dramatów narodowych. Pozornie zatem roztańczona<br>bronowicka chata stanowi tylko tło wydarzeń dramatu, rozprawy z polskimi mitami, gorzkiego<br>rozliczenia ze złudą własnej mocy. W istocie jednak sens Wesela nie wyczerpuje się na<br>płaszczyźnie refleksji nad polskością, jest to utwór wielowarstwowy, porozumiewający się<br>z odbiorcą wieloma konwencjami i językami. […] Wyspiański snuje równocześnie kilka<br>opowieści. Pierwsza z nich opowiada o chłopsko-inteligenckim weselu, które - zgodnie<br>z polskim obyczajem - zmieniło się w polityczno-narodową dysputę: osoby dramatu<br>stawałyby się wówczas upostaciowanymi ideami, personifikacjami argumentów i poglądów<br>[…].<br>Jest to też przypowieść o narodzie marzącym o niepodległości i własnoręcznie<br>rujnującym te marzenia - bo nigdy nie wystarcza mu siły i szlachetności na ich<br>zrealizowanie. […] Dotkliwa diagnoza polskiej rzeczywistości zawiera w sobie także,<br>charakterystyczny dla twórczości Stanisława Wyspiańskiego, dialog z romantycznymi<br>wizjami Polski i Polaków: Wernyhora jest posłańcem tamtej epoki, cytatem z romantycznej<br>poezji […], uosobieniem tej idei, którą przekazuje na przykład finał Pana Tadeusza,<br>a wyrażonej wprost przez Krasińskiego w Psalmach przyszłości:<br>Jeden tylko, jeden cud:<br>Z szlachtą polską polski lud.<br>Jednak ani treść, ani znaczenie Wesela nie ograniczają się do tej płaszczyzny. Równie<br>ważna i nie mniej fascynująca jest zawarta w tym dramacie gawęda o młodopolskich modach<br>i obyczajach, sprzężona z barwnym obrazem Krakowa przełomu wieków. Rysowane<br>zaledwie kilkoma kreskami postaci składają się na interesującą mozaikę obyczajową<br>zaprawioną ironią czy nawet drwiną. Ciekawe, że przedstawione postaci to zarazem<br>indywidualności, jak i reprezentanci pewnych typów czy postaw rozpowszechnionych<br>ówcześnie. Pan Młody stanowi zatem złośliwy portret gaduły, Lucjana Rydla, a przy tym<br>błyskotliwe studium młodopolskiej chłopomanii. Poeta - Kazimierz Tetmajer - zawsze gotów<br>do intelektualnego flirtu - to kwintesencja modernistycznego artysty-dekadenta i dandysa,<br>a Nos - kawiarnianego cygana3 […]. Są tu młode panny ciekawe świata i strzegąca ich<br>Radczyni, wyniosła i zdystansowana wobec tłoczącej się wokół „ciżby”. Personalny klucz do<br>Wesela jest ogólnie znany […]. Nawet jednak bez niego widz czy czytelnik zostaje<br>wprowadzony w niepowtarzalną atmosferę epoki.<br>Nad tym obyczajowym obrazkiem nadbudowuje się kolejna historia o mocy sztuki<br>zdolnej ożywić to, co martwe, przywrócić to, co przeszłe. Głównym bohaterem tak czytanego<br>dramatu jest słomiany Chochoł, którego na wesele zapraszają Państwo Młodzi. To on<br>przywodzi za sobą „Osoby Dramatu”, duchy przeszłości ze snów i marzeń. Chochoł jest<br>postacią symboliczną i nie przypadkiem pojawia się tuż po scenach rozważań nad poezją.<br>Słomiana kukła, kryjąca w sobie żywą różę, dysponuje niezwykłą mocą - przemienia<br>obyczajowy obrazek w narodowe misterium. Sztuka kryje w sobie moc przemiany, ale<br>3 Odniesienie do cyganerii artystycznej, czyli nieformalnego ugrupowania zazwyczaj młodych artystów,<br>zbuntowanych przeciw przyjętym obyczajom i dominującym formom życia artystycznego.<br>EPOP-P1_100<br>i niebezpieczeństwo pustki - wielu spośród weselnych gości to artyści. Różnie oceniani. Pan<br>Młody i Nos, choć przedstawieni z sympatią, reprezentują tych artystów, którzy hołdują<br>przede wszystkim pozie, modzie, biernie przejmowanym wzorom. Inaczej jest w przypadku<br>Poety i jego rozmówczyni, Racheli, poszukujących prawdziwego piękna, finezji, liryki. To tych<br>dwoje, autentycznie zafascynowanych fantastyczną krainą poezji, prowokuje zaproszenie<br>Chochoła. Są zatem nieświadomymi inspiratorami całego zamieszania.<br>[…]<br>Wszystkie te, niezwykle precyzyjnie splecione ze sobą opowieści, dopełniają się i łączą</p>\n<ul><li>a przecież i one nie wyczerpują bogactwa sensów utworu.</li></ul>\n<p>Na podstawie: Bogumiła Kaniewska, Anna Legeżyńska, Piotr Śliwiński, Literatura polska XX wieku, Poznań 2005.</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 6. (0-3)<br>Wymagania egzaminacyjne 2022<br>Wymagania ogólne<br>Wymagania szczegółowe<br>I. Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie<br>zawartych w nich informacji.<br>Zdający:<br>1.5) wyróżnia argumenty, kluczowe pojęcia<br>i twierdzenia w tekście argumentacyjnym,<br>dokonuje jego logicznego streszczenia.<br>III. Tworzenie wypowiedzi<br>Zdający:<br>1.6) wykonuje różne działania na tekście<br>cudzym ([…] streszcza […]).<br>Zasady oceniania<br>3 pkt - ze streszczenia wynika, jaki jest temat tekstu i co na ten temat powiedziano<br>w tekście; adekwatny poziom uogólnienia; streszczenie logicznie spójne; właściwa<br>liczba wyrazów.<br>2 pkt - ze streszczenia wynika, jaki jest temat tekstu i co na ten temat powiedziano<br>w tekście; ALE zaburzenia dotyczące poziomu uogólnienia LUB logicznej spójności<br>streszczenia.<br>Zasady oceniania rozwiązań zadań<br>1 pkt - ze streszczenia wynika, jaki jest temat tekstu i co na ten temat powiedziano<br>w tekście; ALE zaburzenia dotyczące poziomu uogólnienia ORAZ logicznej spójności<br>streszczenia.<br>0 pkt - inna odpowiedź lub brak odpowiedzi.<br>Uwaga.<br>Jako określenie tematu tekstu dopuszcza się uogólnienie: stosunek człowieka do języka.<br>Przykładowa odpowiedź<br>Jerzy Bralczyk porusza temat własnego stosunku do języka, zwłaszcza mówionego.<br>Podkreśla, że język jest jego pasją oraz że powinien odzwierciedlać porządek świata<br>i zgodny z tym światem porządek myśli. Jako językoznawca deklaruje akceptującą postawę<br>wobec zjawisk językowych, które są często uważane za niewłaściwe. [43 wyrazy]</p>","solutions":[]}