Zadanie 6. (0-3)
Napisz streszczenie tekstu Krzysztofa A. Wieczorka Serce czy rozum? Emocje
w argumentacji i perswazji, liczące 40-60 wyrazów.
EPOP-P1_100
Kolejne zadania egzaminacyjne są wydrukowane na następnych
stronach.
EPOP-P1_100
Tekst 2.
Grzegorz Jankowicz
Życie na poczytaniu
Życie na poczytaniu tym różni się od życia na poczekaniu, że to pierwsze upływa
w rytmie lektury, czyli nigdy ponad miarę nie przyśpiesza ani też za bardzo nie zwalnia, to
drugie zaś jest gonitwą, w której często uczestniczymy bez przyjemności i bez przekonania,
dając się nieść zdarzeniom w nieprzewidywalną stronę. Ta „nieprzewidywalna strona” ma
posmak czegoś przygodowego i właśnie obietnicą przygody usprawiedliwiamy gotowość do
udziału w szaleńczym wyścigu. Ale daremnie. Bez powodzenia. Prędzej czy później - jak nie
po chwili, to po miesiącu czy po roku - dociera do nas, że gnaliśmy za szybko, by cokolwiek
zauważyć, by coś zrozumieć, by się rozgościć w świecie.
Powtórzę: życie na poczytaniu nie jest z definicji życiem spowolnionym! Nie jest tak,
że cały czas tkwimy w miejscu, unieruchomieni przez książkę, od której nie możemy się
oderwać. Chodzi tu bowiem nie tylko o lekturę, ale także o to, co dzieje się „po” czytaniu.
A co się dzieje? Myślimy o tym, co przeczytaliśmy. Wyobrażamy sobie świat, do którego
zostaliśmy zaproszeni. Nadajemy mu kształt. Meblujemy go po swojemu. Przy tym cały czas
poruszamy się w naszej rzeczywistości, która wygląda już jednak nieco inaczej,
a przynajmniej inaczej nam się jawi. Zaszła bowiem zmiana: najpierw w nas - dzięki
literaturze, a potem w świecie - za naszą sprawą.
I wtedy budzi się w nas potrzeba rozmowy. Jest to potrzeba tak silna, tak intensywnie
odczuwana, że nie sposób jej zignorować. Czytanie powoduje, że chcemy rozmawiać
o literaturze i o reszcie świata, przy czym resztę należy tu rozumieć dosłownie: jako coś, co
zostaje, gdy odejmiemy od rzeczywistości jej istotną część, gdy usuniemy spod niej
fundament, na którym się wspiera. Tak, tak, właśnie to chcę powiedzieć: fundamentem
świata jest według mnie literatura, co wcale nie znaczy, że w otaczającej nas rzeczywistości
nie ma prawdziwych ludzi, a wszystko, co się wydarza, ma charakter fikcyjny! Przeciwnie -
dzięki literaturze niemal wszystko jest prawdziwsze (a ściśle: bardziej prawdopodobne).
Na pierwszy rzut oka widać, że literatury nie traktuję obojętnie. Ba! Z nieobojętności
wobec literatury czynię wyjątkowy oręż, za pomocą którego - jak sądzę - można żyć lepiej
(mądrzej, uważniej i rozkoszniej). I to nie w pojedynkę, ale wspólnie z innymi czytelniczkami
i czytelnikami. Każdy, kto choć odrobinę interesuje się literaturą, dobrze wie, że miłości nie
wyznaje się raz a dobrze, lecz raz za razem i coraz lepiej.
Chwaląc literaturę, sławiąc jej zbawienny wpływ na nasze życie i afirmując jej sprawczą
moc, należy jednak zawsze odwoływać się do przykładów. Nie ma bowiem nic gorszego niż
literatura ujęta w sidła teorii, złapana w kleszcze akademickich pojęć, przyszpilona
filozoficznym wywodem.
Na podstawie: Grzegorz Jankowicz, Życie na poczytaniu & Rozmowy o literaturze i reszcie świata,
Wrocław 2016.
EPOP-P1_100
Zadanie 6. (0-3)
Wymagania egzaminacyjne 2022
Wymagania ogólne
Wymagania szczegółowe
I. Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie
zawartych w nich informacji.
Zdający:
1.5) wyróżnia argumenty, kluczowe pojęcia
i twierdzenia w tekście argumentacyjnym,
dokonuje jego logicznego streszczenia.
III. Tworzenie wypowiedzi
Zdający:
1.6) wykonuje różne działania na tekście
cudzym ([…] streszcza […]).
Zasady oceniania
3 pkt - ze streszczenia wynika, jaki jest temat tekstu i co na ten temat powiedziano
w tekście; adekwatny poziom uogólnienia; streszczenie logicznie spójne; właściwa
liczba wyrazów.
2 pkt - ze streszczenia wynika, jaki jest temat tekstu i co na ten temat powiedziano
w tekście; ALE zaburzenia dotyczące poziomu uogólnienia LUB logicznej spójności
streszczenia.
1 pkt - ze streszczenia wynika, jaki jest temat tekstu i co na ten temat powiedziano
w tekście; ALE zaburzenia dotyczące poziomu uogólnienia ORAZ logicznej spójności
streszczenia.
0 pkt - inna odpowiedź lub brak odpowiedzi.
Przykładowe odpowiedzi
Krzysztof A. Wieczorek podejmuje temat roli emocji w perswazji. Autor podkreśla wagę
racjonalnych argumentów, ale przede wszystkim dowodzi, że skuteczne w sztuce
przekonywania jest oddziaływanie na sferę emocjonalną człowieka. Swoje rozważania
popiera poglądami Schopenhauera i wynikami przeprowadzonego eksperymentu,
ukazującego wpływ „huśtawki emocjonalnej” na uległość człowieka. W konkluzji
przestrzega przed podejmowaniem decyzji podczas przeżywania skrajnych, nagłych
emocji. [56 wyrazów]
Tekst Krzysztofa A. Wieczorka dotyczy wpływu emocji na skuteczność argumentacji.
Okazuje się, że człowiek rozchwiany emocjonalnie wcale nie postępuje racjonalnie.
Potwierdzają to obserwacje filozofa Arthura Schopenhauera i eksperyment naukowy.
Dlatego należy unikać sytuacji, kiedy rozstrzygamy ważne dla siebie sprawy, kierując się
emocjami. [42 wyrazy]
Krzysztof A. Wieczorek analizuje rolę emocji w perswazji. Odwołując się do poglądów Schopenhauera oraz wyników eksperymentu psychologicznego, dowodzi, że oddziaływanie na emocje odbiorcy jest skuteczniejsze niż racjonalna argumentacja. Huśtawka emocjonalna osłabia zdolność krytycznej oceny argumentów i zwiększa uległość. Autor przestrzega przed podejmowaniem ważnych decyzji w stanie emocjonalnego rozchwiania. [46 wyrazów]
\n3 pkt - ze streszczenia wynika, jaki jest temat tekstu i co na ten temat powiedziano w tekście; adekwatny poziom uogólnienia; streszczenie logicznie spójne; właściwa liczba wyrazów. 2 pkt - ze streszczenia wynika, jaki jest temat tekstu i co na ten temat powiedziano w tekście; ALE zaburzenia dotyczące poziomu uogólnienia LUB logicznej spójności streszczenia. 1 pkt - ze streszczenia wynika, jaki jest temat tekstu i co na ten temat powiedziano w tekście; ALE zaburzenia dotyczące poziomu uogólnienia ORAZ logicznej spójności streszczenia. 0 pkt - inna odpowiedź lub brak odpowiedzi.
\nKrzysztof A. Wieczorek podejmuje temat roli emocji w perswazji. Autor podkreśla wagę racjonalnych argumentów, ale przede wszystkim dowodzi, że skuteczne w sztuce przekonywania jest oddziaływanie na sferę emocjonalną człowieka. Swoje rozważania popiera poglądami Schopenhauera i wynikami przeprowadzonego eksperymentu, ukazującego wpływ huśtawki emocjonalnej na uległość człowieka. W konkluzji przestrzega przed podejmowaniem decyzji podczas przeżywania skrajnych, nagłych emocji. [56 wyrazów]; Tekst Krzysztofa A. Wieczorka dotyczy wpływu emocji na skuteczność argumentacji. Okazuje się, że człowiek rozchwiany emocjonalnie wcale nie postępuje racjonalnie. Potwierdzają to obserwacje filozofa Arthura Schopenhauera i eksperyment naukowy. Dlatego należy unikać sytuacji, kiedy rozstrzygamy ważne dla siebie sprawy, kierując się emocjami. [42 wyrazy]
"}]}