{"id":"matematyka-2012-maj-matura-podstawowa/zad/28","paper_id":"matematyka-2012-maj-matura-podstawowa","number":"28","points":2,"ptype":"open","subject":"matematyka","category":"matura","year":2012,"month":"maj","level":"podstawowa","text":"Zadanie 28. (2 pkt)\nLiczby\n1\n4\nx  i\n2\n3\nx \nsą pierwiastkami wielomianu\n\n36\n9\n4\n2\n3\n\n\n\n\nx\nx\nx\nx\nW\n. Oblicz\ntrzeci pierwiastek tego wielomianu.\nOdpowiedź:\nLiczby x_1=-4 i x_2=3 są pierwiastkami wielomianu W(x)=x^3+4x^2-9x-36. Oblicz trzecie pierwiastek tego wielomianu.","answer":null,"answer_text":"Zadanie 28. (0-2)\nUwaga\nGdy zdający poda poprawną odpowiedź (trzeci pierwiastek wielomianu:\n3\nx ) nie\nwykonując żadnych obliczeń, to otrzymuje 1 punkt.\nI sposób rozwiązania\nPrzedstawiamy wielomian\n( )\nW x w postaci\n\n\n\n\n\n4\n3\nW x\nx\nx\nx\na\n\n\n\n\n, gdzie a oznacza\ntrzeci pierwiastek wielomianu.\nStąd\n3\n2\n2\n( )\n12\n12\nW x\nx\nx\nax\nx\nax\na\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n3\n2\n1\n12\n12\nx\na x\na x\na\n\n\n\n\n\n,\nPorównując współczynniki wielomianu\n( )\nW x otrzymujemy\n1\n4\n12\n9\n12\n36\na\na\na\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nStąd\n3\na .\nTrzecim pierwiastkiem wielomianu\n( )\nW x jest liczba\n3\nx .\nSchemat oceniania I sposobu rozwiązania\nZdający otrzymuje 1 pkt\ngdy przedstawi wielomian\n( )\nW x w postaci\n\n\n\n\n\n4\n3\nW x\nx\nx\nx\na\n\n\n\n\ni na tym\npoprzestanie lub dalej popełni błędy.\nZdający otrzymuje 2 pkt\ngdy bezbłędnie obliczy trzeci pierwiastek wielomianu:\n3\nx .\nII sposób rozwiązania\nPrzedstawiamy wielomian\n( )\nW x w postaci iloczynu:\n\n\n\n\n\n\n\n\n3\n2\n2\n( )\n4\n9\n36\n4\n9\n4\n4\n3\n3\nW x\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nPierwiastkami wielomianu\n\nW x są zatem\n1\n4\nx ,\n2\n3\nx \noraz\n3\n3\nx .\nOdpowiedź: Trzecim pierwiastkiem wielomianu jest liczba\n3\nx .\nSchemat oceniania II sposobu rozwiązania\nZdający otrzymuje 1 pkt\ngdy przedstawi wielomian w postaci iloczynu, np.:\n\n\n\n\n\n\n\n2\n( )\n9\n4\nlub\n( )\n4\n3\n3\nW x\nx\nx\nW x\nx\nx\nx\n\n\n\n\n\n\n\nlub\n\n\n\n2\n( )\n12\n3\n\n\n\n\nW x\nx\nx\nx\nlub\n\n\n\n2\n( )\n7\n12\n3\n\n\n\n\nW x\nx\nx\nx\ni na tym poprzestanie lub dalej popełni błędy.\nZdający otrzymuje 2 pkt\ngdy bezbłędnie obliczy trzeci pierwiastek wielomianu:\n3\nx .\nWykorzystanie\ni interpretowanie\nreprezentacji\nRozwiązanie równania wielomianowego metodą rozkładu\nna czynniki (II.3.d)\nKryteria oceniania odpowiedzi - poziom podstawowy\n8\nIII sposób rozwiązania\nLiczba\n4\n jest pierwiastkiem wielomianu\n\nx\nW\n, więc wielomian\n\nx\nW\njest podzielny\nprzez dwumian \n\n4\nx \nDzielimy wielomian\n\nx\nW\nprzez dwumian\n\n\n4\nx \n\n\n\n\n2\n3\n2\n3\n2\n9\n:\n4\n4\n9\n36\n4\n9\n36\n9\n36\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nWielomian\n\nx\nW\nzapisujemy w postaci\n\n\n\n\n2\n4\n9\nW x\nx\nx\n\n\n\n,\nstąd\n\n\n\n\n\n4\n3\n3\nW x\nx\nx\nx\n\n\n\n\nLiczba 3 jest pierwiastkiem wielomianu\n\nx\nW\n, więc wielomian\n\nx\nW\njest podzielny\nprzez dwumian \n\n3\nx \nDzielimy wielomian\n\nx\nW\nprzez dwumian\n\n\n3\nx \n\n\n\n\n2\n3\n2\n3\n2\n2\n2\n7\n12\n:\n3\n4\n9\n36\n3\n7\n9\n7\n21\n12\n36\n12\n36\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nWielomian\n\nx\nW\nzapisujemy w postaci\n\n\n\n2\n7\n12\n3\nW x\nx\nx\nx\n\n\n\n\nWyznaczamy pierwiastki trójmianu\n2\n7\n12\nx\nx\n\n\n:\n4\nx  i\n3\nx .\nLiczby 3 i 4\n są pierwiastkami wielomianu\n\nx\nW\n, więc wielomian\n\nx\nW\njest podzielny\nprzez \n\n\n3\n4\nx\nx\n\n\n= \n\n12\n2\n\nx\nx\nDzielimy wielomian\n\nx\nW\nprzez\n\n\n12\n2\n\nx\nx\n\n\n\n2\n3\n2\n3\n2\n2\n2\n3\n:\n12\n4\n9\n36\n12\n3\n3\n36\n3\n3\n36\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nZatem\n\n\n\n2\n12\n3\nW x\nx\nx\nx\n\n\n\n\n\n\n\n3\n4\n3\n\n\n\n\nx\nx\nx\nZatem pierwiastkami wielomianu są:\n1\n4\nx ,\n2\n3\nx \noraz\n3\n3\nx .\nOdpowiedź: Trzecim pierwiastkiem wielomianu jest liczba\n3\nx .\nKryteria oceniania odpowiedzi - poziom podstawowy\n9\nSchemat oceniania III sposobu rozwiązania\nZdający otrzymuje 1 pkt\ngdy:\n wykona dzielenie wielomianu przez dwumian \n\n4\nx \n, otrzyma iloraz \n\n2\n9\nx \ni na\ntym poprzestanie lub dalej popełnia błędy\nalbo\n wykona dzielenie wielomianu przez dwumian \n\n3\nx \n, otrzyma iloraz \n\n2\n7\n12\nx\nx\n\n\ni na tym poprzestanie lub dalej popełnia błędy\nalbo\n wykona dzielenie wielomianu przez \n\n12\n2\n\nx\nx\n, otrzyma iloraz \n\n3\nx \ni na tym\npoprzestanie lub dalej popełnia błędy\nalbo\n wykona dzielenie wielomianu przez \n\n4\nx \nlub \n\n3\nx \n, lub przez \n\n12\n2\n\nx\nx\npopełniając błąd rachunkowy i konsekwentnie do popełnionego błędu wyznacza\npierwiastki otrzymanego ilorazu.\nZdający otrzymuje 2 pkt\ngdy bezbłędnie obliczy trzeci pierwiastek wielomianu:\n3\nx .\nUwaga\nDzieląc wielomian\n\nx\nW\nprzez dwumian \n\nx\np\n\nzdający może posłużyć się schematem\nHornera, np. przy dzieleniu przez \n\n4\nx \notrzymuje\n1\n4\n- 9\n- 36\n- 4\n1\n0\n- 9\n0\nIV sposób rozwiązania\nKorzystamy z jednego ze wzorów Viète’a dla wielomianu stopnia trzeciego\ni otrzymujemy\n\n\n1\n36\n3\n4\n3\n\n\n\n\n\n\nx\n, stąd\n3\n3\n\n\nx\nlub\n\n\n1\n4\n3\n4\n3\n\n\n\n\n\nx\n, stąd\n3\n3\n\n\nx\n,\nlub\n\n\n\n\n1\n9\n3\n4\n3\n4\n3\n3\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nx\nx\nProste sprawdzenie pokazuje, że rzeczywiście\n\n\n0\n3 \n\nW\nSchemat oceniania IV sposobu rozwiązania\nZdający otrzymuje 1 pkt\ngdy poprawnie zastosuje jeden ze wzorów Viète’a dla wielomianu stopnia trzeciego i na\ntym poprzestanie lub dalej popełnia błędy.\nZdający otrzymuje 2 pkt\ngdy poprawnie obliczy trzeci pierwiastek:\n3\n\n\nx\nKryteria oceniania odpowiedzi - poziom podstawowy\n10\nZadania 29. (0-2)\nI sposób rozwiązania\nObliczamy współczynnik kierunkowy prostej AB:\n\n\n10\n2\n2\n2\n2\n\n\n\n. Zatem współczynnik\nkierunkowy prostej prostopadłej do prostej AB jest równy\n1\n2\n\n\n\n\n\n\n\n. Symetralna odcinka AB\nma równanie\n1\n2\ny\nx\nb\n\n\n. Punkt\n\n\n2\n2 2 10\n,\n0,6\n2\n2\nS\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\njest środkiem odcinka AB .\nSymetralna tego odcinka przechodzi przez punkt S, więc\n1\n6\n0\n2\nb\n\n\n. Stąd\n6\nb \n, a więc\nsymetralna odcinka AB ma równanie\n1\n6\n2\ny\nx\n\n\nSchemat oceniania I sposobu rozwiązania\nZdający otrzymuje 1 pkt\n gdy poprawnie wyznaczy lub poda współrzędne środka odcinka AB:\n\n\n6,0\n\nS\noraz\nwspółczynnik kierunkowy prostej AB:\n2\na \ni na tym poprzestanie lub dalej popełni\nbłędy\nalbo\n gdy popełni błędy rachunkowe przy wyznaczaniu współrzędnych środka odcinka\nalbo współczynnika kierunkowego prostej AB i konsekwentnie wyznaczy\nrównanie symetralnej\nalbo\n gdy obliczy współczynnik kierunkowy prostej AB:\n2\na \noraz współczynnik\nkierunkowy prostej do niej prostopadłej\n1\n1\n2\na \ni na tym zakończy lub dalej\npopełni błędy.\nZdający otrzymuje 2 pkt\ngdy wyznaczy równanie symetralnej odcinka AB:\n1\n6\n2\ny\nx\n\n\nlub\n0\n12\n2\n\n\ny\nx\nII sposób rozwiązania\nObliczamy współrzędne środka odcinka AB:\n\n\n6,0\n\nS\n. Obliczamy współrzędne wektora\n\n\n8,4\n\nAB\n. Ponieważ symetralna odcinka AB jest prostopadła do wektora AB\n\ni przechodzi\nprzez punkt S, więc jej równanie ma postać \n\n\n\n4\n0\n8\n6\n0\nx\ny\n\n\n\n\n, czyli\n0\n12\n2\n\n\ny\nx\nSchemat oceniania II sposobu rozwiązania\nZdający otrzymuje 1 pkt\ngdy wyznaczy współrzędne wektora AB :\n\n\n8,4\n\nAB\noraz środek odcinka AB:\n\n\n6,0\n\nS\ni na tym\npoprzestanie lub dalej popełni błędy.\nUżycie i tworzenie strategii\nWykorzystanie własności symetralnej odcinka do\nwyznaczenia jej równania (IV.8.b, 8.c, 8.e)\nKryteria oceniania odpowiedzi - poziom podstawowy\n11\nZdający otrzymuje 2 pkt\ngdy poprawnie wyznaczy równanie symetralnej odcinka AB:\n0\n12\n2\n\n\ny\nx\nlub\n1\n6\n2\ny\nx\n\n\nIII sposób rozwiązania\nZ rysunku w układzie współrzędnych\nodczytujemy współrzędne punktu\n\n\n6,0\n\nS\n, współczynnik kierunkowy symetralnej odcinka\nAB:\n1\n2\na \ni zapisujemy równanie symetralnej odcinka AB :\n1\n6\n2\ny\nx\n\n\nSchemat oceniania III sposobu rozwiązania\nZdający otrzymuje 1 pkt\ngdy odczyta, z dokładnie sporządzonego rysunku w układzie współrzędnych, współrzędne\nśrodka odcinka AB i współczynnik kierunkowy symetralnej prostej AB i na tym poprzestanie\nlub dalej popełni błędy.\nZdający otrzymuje 2 pkt\ngdy zapisze równanie symetralnej odcinka AB:\n0\n12\n2\n\n\ny\nx\nlub\n1\n6\n2\ny\nx\n\n\nIV sposób rozwiązania\nKorzystamy z tego, że symetralna odcinka jest zbiorem wszystkich punktów równo\noddalonych od jego końców. Jeśli punkt\n\n\n,\nP\nx y\n\nleży na symetralnej, to\nBP\nAP \nZatem \n\n\n\n\n\n\n\n2\n2\n2\n2\n10\n2\n2\n2\n\n\n\n\n\n\n\ny\nx\ny\nx\n, czyli \n\n\n\n\n\n\n\n2\n2\n2\n2\n10\n2\n2\n2\n\n\n\n\n\n\n\ny\nx\ny\nx\nPo uporządkowaniu równania i redukcji wyrazów podobnych otrzymujemy\n0\n12\n2\n\n\ny\nx\nSchemat oceniania IV sposobu rozwiązania\nZdający otrzymuje 1 pkt\ngdy zapisze równanie\n\n\n\n\n\n\n\n\n2\n2\n2\n2\n10\n2\n2\n2\n\n\n\n\n\n\n\ny\nx\ny\nx\ni na tym poprzestanie lub\ndalej popełni błędy.\nZdający otrzymuje 2 pkt\ngdy wyznaczy równanie symetralnej odcinka AB:\n0\n12\n2\n\n\ny\nx\nlub\n1\n6\n2\ny\nx\n\n\n-4\n-3\n-2\n-1\n1\n2\n3\n4\n5\n6\n7\n1\n2\n3\n4\n5\n6\n7\n8\n9\n10\n11\nx\ny\nA\nB\nS\ny=2x+6\nKryteria oceniania odpowiedzi - poziom podstawowy\n12\nKryteria oceniania uwzględniające specyficzne trudności w uczeniu się matematyki\nJeśli zdający przepisze z błędem współrzędne punktów i wyznaczy konsekwentnie równanie\nsymetralnej odcinka AB, to za takie rozwiązanie przyznajemy 2 punkty.","solution":"## Poprawna odpowiedź: Tożsamość zachodzi dla każdego kąta ostrego \\(\\alpha\\) - zadanie polega na uzasadnieniu (dowodzie).\n\n## Sposób 1 - przekształcenie różnicy obu stron do zera\n\nSprawdzamy, czy różnica lewej i prawej strony wynosi 0.\n\nLiczymy:\n\\[\n(\\sin^4\\alpha + \\cos^2\\alpha) - (\\sin^2\\alpha + \\cos^4\\alpha)\n\\]\n\nPorządkujemy:\n\\[\n= \\sin^4\\alpha - \\cos^4\\alpha - \\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha\n\\]\n\nGrupujemy wyraz z czwartymi potęgami i osobno resztę:\n\\[\n= (\\sin^4\\alpha - \\cos^4\\alpha) - (\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha)\n\\]\n\nRóżnicę kwadratów \\(\\sin^4\\alpha - \\cos^4\\alpha = (\\sin^2\\alpha)^2 - (\\cos^2\\alpha)^2\\) rozkładamy wzorem \\(a^2 - b^2 = (a-b)(a+b)\\):\n\\[\n= (\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha)(\\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha) - (\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha)\n\\]\n\nKorzystamy z jedynki trygonometrycznej \\(\\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha = 1\\):\n\\[\n= (\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha) \\cdot 1 - (\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha)\n\\]\n\n**Wyłączamy wspólny czynnik \\((\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha)\\):**\n\\[\n= (\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha)(1 - 1) = (\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha) \\cdot 0 = 0\n\\]\n\nPonieważ różnica obu stron wynosi 0, mamy:\n\\[\n\\sin^4\\alpha + \\cos^2\\alpha = \\sin^2\\alpha + \\cos^4\\alpha \\qquad \\blacksquare\n\\]\n\n## Sposób 2 - podstawienie \\(t = \\sin^2\\alpha\\)\n\nOznaczamy \\(t = \\sin^2\\alpha\\). Ponieważ \\(\\alpha\\) jest kątem ostrym, \\(t \\in (0, 1)\\), a z jedynki trygonometrycznej:\n\\[\n\\cos^2\\alpha = 1 - t\n\\]\n\n**Lewa strona:**\n\\[\n\\sin^4\\alpha + \\cos^2\\alpha = t^2 + (1-t) = t^2 - t + 1\n\\]\n\n**Prawa strona:**\n\\[\n\\sin^2\\alpha + \\cos^4\\alpha = t + (1-t)^2 = t + 1 - 2t + t^2 = t^2 - t + 1\n\\]\n\nObie strony są równe \\(t^2 - t + 1\\), zatem:\n\\[\n\\sin^4\\alpha + \\cos^2\\alpha = \\sin^2\\alpha + \\cos^4\\alpha \\qquad \\blacksquare\n\\]\n\n## Wzory z karty CKE\n\n**Dział 9 (Trygonometria, s. 11-14)** - jedynka trygonometryczna:\n\\[\\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha = 1\\]\nTo kluczowy wzór w obu metodach - bez niego podstawienie \\(\\cos^2\\alpha = 1 - \\sin^2\\alpha\\) i uproszczenie w Sposobie 1 nie byłoby możliwe.\n\n**Dział 6 (Wzory skróconego mnożenia, s. 7)** - różnica kwadratów:\n\\[a^2 - b^2 = (a-b)(a+b)\\]\nUżyta w Sposobie 1 do rozkładu \\(\\sin^4\\alpha - \\cos^4\\alpha\\) z \\(a = \\sin^2\\alpha\\), \\(b = \\cos^2\\alpha\\).\n\n## Typowe pułapki\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Nie próbuj podstawiać konkretnych wartości kąta (np. \\(\\alpha = 45°\\)) - to sprawdzenie jednego przypadku, nie **uzasadnienie** dla wszystkich kątów ostrych!\n\n> ⚠️ **Uwaga:** Przy rozkładaniu \\(\\sin^4\\alpha - \\cos^4\\alpha\\) łatwo zapomnieć, że \\(\\sin^4\\alpha = (\\sin^2\\alpha)^2\\) - to różnica kwadratów, nie różnica czwartych potęg o innej strukturze.\n\n> ⚠️ **Uwaga:** W Sposobie 2 pamiętaj, że \\((1-t)^2 = 1 - 2t + t^2\\), a nie \\(1 - t^2\\). To jeden z najczęstszych błędów rachunkowych!\n\n### Sposób 1 - Przeniesienie i wyłączenie czynników\n\\[\\sin^4\\alpha - \\sin^2\\alpha = \\cos^4\\alpha - \\cos^2\\alpha.\\]\n\\[\\sin^2\\alpha(\\sin^2\\alpha - 1) = \\cos^2\\alpha(\\cos^2\\alpha - 1).\\]\nZ tożsamości \\(\\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha = 1\\): \\(\\sin^2\\alpha - 1 = -\\cos^2\\alpha\\) oraz \\(\\cos^2\\alpha - 1 = -\\sin^2\\alpha\\).\n\\[\\sin^2\\alpha\\cdot(-\\cos^2\\alpha) = \\cos^2\\alpha\\cdot(-\\sin^2\\alpha)\\]\n\\[-\\sin^2\\alpha\\cos^2\\alpha = -\\sin^2\\alpha\\cos^2\\alpha.\\]\n\\(L = P\\). **CND.**\n\n### Sposób 2 - Różnica kwadratów\n\\[\\sin^4\\alpha - \\cos^4\\alpha = \\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha.\\]\nLewa strona: \\((\\sin^2\\alpha+\\cos^2\\alpha)(\\sin^2\\alpha-\\cos^2\\alpha) = 1\\cdot(\\sin^2\\alpha-\\cos^2\\alpha)\\).\nObie strony równe \\(\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha\\). **CND.**\n\n### Sposób 3 - Bezpośrednie przekształcenie L\n\\[L = \\sin^4\\alpha + \\cos^2\\alpha = \\sin^2\\alpha\\cdot\\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha = \\sin^2\\alpha(1-\\cos^2\\alpha) + \\cos^2\\alpha\\]\n\\[= \\sin^2\\alpha - \\sin^2\\alpha\\cos^2\\alpha + \\cos^2\\alpha = \\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha(1-\\sin^2\\alpha) = \\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha\\cdot\\cos^2\\alpha = \\sin^2\\alpha + \\cos^4\\alpha = P.\\]\n**CND.**\n\n### Sposób CKE\nPrzenosimy: \\(\\sin^4\\alpha - \\sin^2\\alpha = \\cos^4\\alpha - \\cos^2\\alpha\\), czyli \\(\\sin^2\\alpha(\\sin^2\\alpha-1) = \\cos^2\\alpha(\\cos^2\\alpha-1)\\), \\(\\sin^2\\alpha(-\\cos^2\\alpha) = \\cos^2\\alpha(-\\sin^2\\alpha)\\). \\(L=P\\). **CND.**\n\n### Uwagi o typowych błędach\n- Kluczowa tożsamość: \\(\\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha = 1\\).\n- \\(\\sin^4\\alpha - \\cos^4\\alpha = (\\sin^2\\alpha+\\cos^2\\alpha)(\\sin^2\\alpha-\\cos^2\\alpha)\\) - różnica kwadratów zastosowana do kwadratów sinusa i cosinusa.","image":"img/matematyka-2012-maj-matura-podstawowa/zad-28.webp","solution_image":"img/matematyka-2012-maj-matura-podstawowa/sol-28.svg","topics":"wielomiany","page_from":11,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"maturazai","text_source":"site","source_label":"Matematyka · Matura · maj 2012 (podstawowa)","subject_label":"Matematyka","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 28. (2 pkt)<br>Liczby<br>1<br>4<br>x  i<br>2<br>3<br>x <br>są pierwiastkami wielomianu<br><br>36<br>9<br>4<br>2<br>3<br><br><br><br><br>x<br>x<br>x<br>x<br>W<br>. Oblicz<br>trzeci pierwiastek tego wielomianu.<br>Odpowiedź:<br>Liczby x_1=-4 i x_2=3 są pierwiastkami wielomianu W(x)=x^3+4x^2-9x-36. Oblicz trzecie pierwiastek tego wielomianu.</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 28. (0-2)<br>Uwaga<br>Gdy zdający poda poprawną odpowiedź (trzeci pierwiastek wielomianu:<br>3<br>x ) nie<br>wykonując żadnych obliczeń, to otrzymuje 1 punkt.<br>I sposób rozwiązania<br>Przedstawiamy wielomian<br>( )<br>W x w postaci<br><br><br><br><br><br>4<br>3<br>W x<br>x<br>x<br>x<br>a<br><br><br><br><br>, gdzie a oznacza<br>trzeci pierwiastek wielomianu.<br>Stąd<br>3<br>2<br>2<br>( )<br>12<br>12<br>W x<br>x<br>x<br>ax<br>x<br>ax<br>a<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>3<br>2<br>1<br>12<br>12<br>x<br>a x<br>a x<br>a<br><br><br><br><br><br>,<br>Porównując współczynniki wielomianu<br>( )<br>W x otrzymujemy<br>1<br>4<br>12<br>9<br>12<br>36<br>a<br>a<br>a<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>Stąd<br>3<br>a .<br>Trzecim pierwiastkiem wielomianu<br>( )<br>W x jest liczba<br>3<br>x .<br>Schemat oceniania I sposobu rozwiązania<br>Zdający otrzymuje 1 pkt<br>gdy przedstawi wielomian<br>( )<br>W x w postaci<br><br><br><br><br><br>4<br>3<br>W x<br>x<br>x<br>x<br>a<br><br><br><br><br>i na tym<br>poprzestanie lub dalej popełni błędy.<br>Zdający otrzymuje 2 pkt<br>gdy bezbłędnie obliczy trzeci pierwiastek wielomianu:<br>3<br>x .<br>II sposób rozwiązania<br>Przedstawiamy wielomian<br>( )<br>W x w postaci iloczynu:<br><br><br><br><br><br><br><br><br>3<br>2<br>2<br>( )<br>4<br>9<br>36<br>4<br>9<br>4<br>4<br>3<br>3<br>W x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>Pierwiastkami wielomianu<br><br>W x są zatem<br>1<br>4<br>x ,<br>2<br>3<br>x <br>oraz<br>3<br>3<br>x .<br>Odpowiedź: Trzecim pierwiastkiem wielomianu jest liczba<br>3<br>x .<br>Schemat oceniania II sposobu rozwiązania<br>Zdający otrzymuje 1 pkt<br>gdy przedstawi wielomian w postaci iloczynu, np.:<br><br><br><br><br><br><br><br>2<br>( )<br>9<br>4<br>lub<br>( )<br>4<br>3<br>3<br>W x<br>x<br>x<br>W x<br>x<br>x<br>x<br><br><br><br><br><br><br><br>lub<br><br><br><br>2<br>( )<br>12<br>3<br><br><br><br><br>W x<br>x<br>x<br>x<br>lub<br><br><br><br>2<br>( )<br>7<br>12<br>3<br><br><br><br><br>W x<br>x<br>x<br>x<br>i na tym poprzestanie lub dalej popełni błędy.<br>Zdający otrzymuje 2 pkt<br>gdy bezbłędnie obliczy trzeci pierwiastek wielomianu:<br>3<br>x .<br>Wykorzystanie<br>i interpretowanie<br>reprezentacji<br>Rozwiązanie równania wielomianowego metodą rozkładu<br>na czynniki (II.3.d)<br>Kryteria oceniania odpowiedzi - poziom podstawowy<br>8<br>III sposób rozwiązania<br>Liczba<br>4<br> jest pierwiastkiem wielomianu<br><br>x<br>W<br>, więc wielomian<br><br>x<br>W<br>jest podzielny<br>przez dwumian <br><br>4<br>x <br>Dzielimy wielomian<br><br>x<br>W<br>przez dwumian<br><br><br>4<br>x <br><br><br><br><br>2<br>3<br>2<br>3<br>2<br>9<br>:<br>4<br>4<br>9<br>36<br>4<br>9<br>36<br>9<br>36<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>Wielomian<br><br>x<br>W<br>zapisujemy w postaci<br><br><br><br><br>2<br>4<br>9<br>W x<br>x<br>x<br><br><br><br>,<br>stąd<br><br><br><br><br><br>4<br>3<br>3<br>W x<br>x<br>x<br>x<br><br><br><br><br>Liczba 3 jest pierwiastkiem wielomianu<br><br>x<br>W<br>, więc wielomian<br><br>x<br>W<br>jest podzielny<br>przez dwumian <br><br>3<br>x <br>Dzielimy wielomian<br><br>x<br>W<br>przez dwumian<br><br><br>3<br>x <br><br><br><br><br>2<br>3<br>2<br>3<br>2<br>2<br>2<br>7<br>12<br>:<br>3<br>4<br>9<br>36<br>3<br>7<br>9<br>7<br>21<br>12<br>36<br>12<br>36<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>Wielomian<br><br>x<br>W<br>zapisujemy w postaci<br><br><br><br>2<br>7<br>12<br>3<br>W x<br>x<br>x<br>x<br><br><br><br><br>Wyznaczamy pierwiastki trójmianu<br>2<br>7<br>12<br>x<br>x<br><br><br>:<br>4<br>x  i<br>3<br>x .<br>Liczby 3 i 4<br> są pierwiastkami wielomianu<br><br>x<br>W<br>, więc wielomian<br><br>x<br>W<br>jest podzielny<br>przez <br><br><br>3<br>4<br>x<br>x<br><br><br>= <br><br>12<br>2<br><br>x<br>x<br>Dzielimy wielomian<br><br>x<br>W<br>przez<br><br><br>12<br>2<br><br>x<br>x<br><br><br><br>2<br>3<br>2<br>3<br>2<br>2<br>2<br>3<br>:<br>12<br>4<br>9<br>36<br>12<br>3<br>3<br>36<br>3<br>3<br>36<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>Zatem<br><br><br><br>2<br>12<br>3<br>W x<br>x<br>x<br>x<br><br><br><br><br><br><br><br>3<br>4<br>3<br><br><br><br><br>x<br>x<br>x<br>Zatem pierwiastkami wielomianu są:<br>1<br>4<br>x ,<br>2<br>3<br>x <br>oraz<br>3<br>3<br>x .<br>Odpowiedź: Trzecim pierwiastkiem wielomianu jest liczba<br>3<br>x .<br>Kryteria oceniania odpowiedzi - poziom podstawowy<br>9<br>Schemat oceniania III sposobu rozwiązania<br>Zdający otrzymuje 1 pkt<br>gdy:<br> wykona dzielenie wielomianu przez dwumian <br><br>4<br>x <br>, otrzyma iloraz <br><br>2<br>9<br>x <br>i na<br>tym poprzestanie lub dalej popełnia błędy<br>albo<br> wykona dzielenie wielomianu przez dwumian <br><br>3<br>x <br>, otrzyma iloraz <br><br>2<br>7<br>12<br>x<br>x<br><br><br>i na tym poprzestanie lub dalej popełnia błędy<br>albo<br> wykona dzielenie wielomianu przez <br><br>12<br>2<br><br>x<br>x<br>, otrzyma iloraz <br><br>3<br>x <br>i na tym<br>poprzestanie lub dalej popełnia błędy<br>albo<br> wykona dzielenie wielomianu przez <br><br>4<br>x <br>lub <br><br>3<br>x <br>, lub przez <br><br>12<br>2<br><br>x<br>x<br>popełniając błąd rachunkowy i konsekwentnie do popełnionego błędu wyznacza<br>pierwiastki otrzymanego ilorazu.<br>Zdający otrzymuje 2 pkt<br>gdy bezbłędnie obliczy trzeci pierwiastek wielomianu:<br>3<br>x .<br>Uwaga<br>Dzieląc wielomian<br><br>x<br>W<br>przez dwumian <br><br>x<br>p<br><br>zdający może posłużyć się schematem<br>Hornera, np. przy dzieleniu przez <br><br>4<br>x <br>otrzymuje<br>1<br>4</p>\n<ul><li>9</li><li>36</li><li>4</li></ul>\n<p>1<br>0</p>\n<ul><li>9</li></ul>\n<p>0<br>IV sposób rozwiązania<br>Korzystamy z jednego ze wzorów Viète’a dla wielomianu stopnia trzeciego<br>i otrzymujemy<br><br><br>1<br>36<br>3<br>4<br>3<br><br><br><br><br><br><br>x<br>, stąd<br>3<br>3<br><br><br>x<br>lub<br><br><br>1<br>4<br>3<br>4<br>3<br><br><br><br><br><br>x<br>, stąd<br>3<br>3<br><br><br>x<br>,<br>lub<br><br><br><br><br>1<br>9<br>3<br>4<br>3<br>4<br>3<br>3<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>x<br>x<br>Proste sprawdzenie pokazuje, że rzeczywiście<br><br><br>0<br>3 <br><br>W<br>Schemat oceniania IV sposobu rozwiązania<br>Zdający otrzymuje 1 pkt<br>gdy poprawnie zastosuje jeden ze wzorów Viète’a dla wielomianu stopnia trzeciego i na<br>tym poprzestanie lub dalej popełnia błędy.<br>Zdający otrzymuje 2 pkt<br>gdy poprawnie obliczy trzeci pierwiastek:<br>3<br><br><br>x<br>Kryteria oceniania odpowiedzi - poziom podstawowy<br>10<br>Zadania 29. (0-2)<br>I sposób rozwiązania<br>Obliczamy współczynnik kierunkowy prostej AB:<br><br><br>10<br>2<br>2<br>2<br>2<br><br><br><br>. Zatem współczynnik<br>kierunkowy prostej prostopadłej do prostej AB jest równy<br>1<br>2<br><br><br><br><br><br><br><br>. Symetralna odcinka AB<br>ma równanie<br>1<br>2<br>y<br>x<br>b<br><br><br>. Punkt<br><br><br>2<br>2 2 10<br>,<br>0,6<br>2<br>2<br>S<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>jest środkiem odcinka AB .<br>Symetralna tego odcinka przechodzi przez punkt S, więc<br>1<br>6<br>0<br>2<br>b<br><br><br>. Stąd<br>6<br>b <br>, a więc<br>symetralna odcinka AB ma równanie<br>1<br>6<br>2<br>y<br>x<br><br><br>Schemat oceniania I sposobu rozwiązania<br>Zdający otrzymuje 1 pkt<br> gdy poprawnie wyznaczy lub poda współrzędne środka odcinka AB:<br><br><br>6,0<br><br>S<br>oraz<br>współczynnik kierunkowy prostej AB:<br>2<br>a <br>i na tym poprzestanie lub dalej popełni<br>błędy<br>albo<br> gdy popełni błędy rachunkowe przy wyznaczaniu współrzędnych środka odcinka<br>albo współczynnika kierunkowego prostej AB i konsekwentnie wyznaczy<br>równanie symetralnej<br>albo<br> gdy obliczy współczynnik kierunkowy prostej AB:<br>2<br>a <br>oraz współczynnik<br>kierunkowy prostej do niej prostopadłej<br>1<br>1<br>2<br>a <br>i na tym zakończy lub dalej<br>popełni błędy.<br>Zdający otrzymuje 2 pkt<br>gdy wyznaczy równanie symetralnej odcinka AB:<br>1<br>6<br>2<br>y<br>x<br><br><br>lub<br>0<br>12<br>2<br><br><br>y<br>x<br>II sposób rozwiązania<br>Obliczamy współrzędne środka odcinka AB:<br><br><br>6,0<br><br>S<br>. Obliczamy współrzędne wektora<br><br><br>8,4<br><br>AB<br>. Ponieważ symetralna odcinka AB jest prostopadła do wektora AB<br><br>i przechodzi<br>przez punkt S, więc jej równanie ma postać <br><br><br><br>4<br>0<br>8<br>6<br>0<br>x<br>y<br><br><br><br><br>, czyli<br>0<br>12<br>2<br><br><br>y<br>x<br>Schemat oceniania II sposobu rozwiązania<br>Zdający otrzymuje 1 pkt<br>gdy wyznaczy współrzędne wektora AB :<br><br><br>8,4<br><br>AB<br>oraz środek odcinka AB:<br><br><br>6,0<br><br>S<br>i na tym<br>poprzestanie lub dalej popełni błędy.<br>Użycie i tworzenie strategii<br>Wykorzystanie własności symetralnej odcinka do<br>wyznaczenia jej równania (IV.8.b, 8.c, 8.e)<br>Kryteria oceniania odpowiedzi - poziom podstawowy<br>11<br>Zdający otrzymuje 2 pkt<br>gdy poprawnie wyznaczy równanie symetralnej odcinka AB:<br>0<br>12<br>2<br><br><br>y<br>x<br>lub<br>1<br>6<br>2<br>y<br>x<br><br><br>III sposób rozwiązania<br>Z rysunku w układzie współrzędnych<br>odczytujemy współrzędne punktu<br><br><br>6,0<br><br>S<br>, współczynnik kierunkowy symetralnej odcinka<br>AB:<br>1<br>2<br>a <br>i zapisujemy równanie symetralnej odcinka AB :<br>1<br>6<br>2<br>y<br>x<br><br><br>Schemat oceniania III sposobu rozwiązania<br>Zdający otrzymuje 1 pkt<br>gdy odczyta, z dokładnie sporządzonego rysunku w układzie współrzędnych, współrzędne<br>środka odcinka AB i współczynnik kierunkowy symetralnej prostej AB i na tym poprzestanie<br>lub dalej popełni błędy.<br>Zdający otrzymuje 2 pkt<br>gdy zapisze równanie symetralnej odcinka AB:<br>0<br>12<br>2<br><br><br>y<br>x<br>lub<br>1<br>6<br>2<br>y<br>x<br><br><br>IV sposób rozwiązania<br>Korzystamy z tego, że symetralna odcinka jest zbiorem wszystkich punktów równo<br>oddalonych od jego końców. Jeśli punkt<br><br><br>,<br>P<br>x y<br><br>leży na symetralnej, to<br>BP<br>AP <br>Zatem <br><br><br><br><br><br><br><br>2<br>2<br>2<br>2<br>10<br>2<br>2<br>2<br><br><br><br><br><br><br><br>y<br>x<br>y<br>x<br>, czyli <br><br><br><br><br><br><br><br>2<br>2<br>2<br>2<br>10<br>2<br>2<br>2<br><br><br><br><br><br><br><br>y<br>x<br>y<br>x<br>Po uporządkowaniu równania i redukcji wyrazów podobnych otrzymujemy<br>0<br>12<br>2<br><br><br>y<br>x<br>Schemat oceniania IV sposobu rozwiązania<br>Zdający otrzymuje 1 pkt<br>gdy zapisze równanie<br><br><br><br><br><br><br><br><br>2<br>2<br>2<br>2<br>10<br>2<br>2<br>2<br><br><br><br><br><br><br><br>y<br>x<br>y<br>x<br>i na tym poprzestanie lub<br>dalej popełni błędy.<br>Zdający otrzymuje 2 pkt<br>gdy wyznaczy równanie symetralnej odcinka AB:<br>0<br>12<br>2<br><br><br>y<br>x<br>lub<br>1<br>6<br>2<br>y<br>x<br><br><br>-4<br>-3<br>-2<br>-1<br>1<br>2<br>3<br>4<br>5<br>6<br>7<br>1<br>2<br>3<br>4<br>5<br>6<br>7<br>8<br>9<br>10<br>11<br>x<br>y<br>A<br>B<br>S<br>y=2x+6<br>Kryteria oceniania odpowiedzi - poziom podstawowy<br>12<br>Kryteria oceniania uwzględniające specyficzne trudności w uczeniu się matematyki<br>Jeśli zdający przepisze z błędem współrzędne punktów i wyznaczy konsekwentnie równanie<br>symetralnej odcinka AB, to za takie rozwiązanie przyznajemy 2 punkty.</p>","solutions":[{"source":"site","label":"matematykaszkolna.pl","kind":"image","image":"/img/matematyka-2012-maj-matura-podstawowa/sol-28.svg"},{"source":"maturazai","label":"maturazai.pl (AI)","kind":"text","html":"<h4>Poprawna odpowiedź: Tożsamość zachodzi dla każdego kąta ostrego \\(\\alpha\\) - zadanie polega na uzasadnieniu (dowodzie).</h4>\n<h4>Sposób 1 - przekształcenie różnicy obu stron do zera</h4>\n<p>Sprawdzamy, czy różnica lewej i prawej strony wynosi 0.</p>\n<p>Liczymy:<br>\\[<br>(\\sin^4\\alpha + \\cos^2\\alpha) - (\\sin^2\\alpha + \\cos^4\\alpha)<br>\\]</p>\n<p>Porządkujemy:<br>\\[<br>= \\sin^4\\alpha - \\cos^4\\alpha - \\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha<br>\\]</p>\n<p>Grupujemy wyraz z czwartymi potęgami i osobno resztę:<br>\\[<br>= (\\sin^4\\alpha - \\cos^4\\alpha) - (\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha)<br>\\]</p>\n<p>Różnicę kwadratów \\(\\sin^4\\alpha - \\cos^4\\alpha = (\\sin^2\\alpha)^2 - (\\cos^2\\alpha)^2\\) rozkładamy wzorem \\(a^2 - b^2 = (a-b)(a+b)\\):<br>\\[<br>= (\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha)(\\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha) - (\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha)<br>\\]</p>\n<p>Korzystamy z jedynki trygonometrycznej \\(\\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha = 1\\):<br>\\[<br>= (\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha) \\cdot 1 - (\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha)<br>\\]</p>\n<p><strong>Wyłączamy wspólny czynnik \\((\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha)\\):</strong><br>\\[<br>= (\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha)(1 - 1) = (\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha) \\cdot 0 = 0<br>\\]</p>\n<p>Ponieważ różnica obu stron wynosi 0, mamy:<br>\\[<br>\\sin^4\\alpha + \\cos^2\\alpha = \\sin^2\\alpha + \\cos^4\\alpha \\qquad \\blacksquare<br>\\]</p>\n<h4>Sposób 2 - podstawienie \\(t = \\sin^2\\alpha\\)</h4>\n<p>Oznaczamy \\(t = \\sin^2\\alpha\\). Ponieważ \\(\\alpha\\) jest kątem ostrym, \\(t \\in (0, 1)\\), a z jedynki trygonometrycznej:<br>\\[<br>\\cos^2\\alpha = 1 - t<br>\\]</p>\n<p><strong>Lewa strona:</strong><br>\\[<br>\\sin^4\\alpha + \\cos^2\\alpha = t^2 + (1-t) = t^2 - t + 1<br>\\]</p>\n<p><strong>Prawa strona:</strong><br>\\[<br>\\sin^2\\alpha + \\cos^4\\alpha = t + (1-t)^2 = t + 1 - 2t + t^2 = t^2 - t + 1<br>\\]</p>\n<p>Obie strony są równe \\(t^2 - t + 1\\), zatem:<br>\\[<br>\\sin^4\\alpha + \\cos^2\\alpha = \\sin^2\\alpha + \\cos^4\\alpha \\qquad \\blacksquare<br>\\]</p>\n<h4>Wzory z karty CKE</h4>\n<p><strong>Dział 9 (Trygonometria, s. 11-14)</strong> - jedynka trygonometryczna:<br>\\[\\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha = 1\\]<br>To kluczowy wzór w obu metodach - bez niego podstawienie \\(\\cos^2\\alpha = 1 - \\sin^2\\alpha\\) i uproszczenie w Sposobie 1 nie byłoby możliwe.</p>\n<p><strong>Dział 6 (Wzory skróconego mnożenia, s. 7)</strong> - różnica kwadratów:<br>\\[a^2 - b^2 = (a-b)(a+b)\\]<br>Użyta w Sposobie 1 do rozkładu \\(\\sin^4\\alpha - \\cos^4\\alpha\\) z \\(a = \\sin^2\\alpha\\), \\(b = \\cos^2\\alpha\\).</p>\n<h4>Typowe pułapki</h4>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Nie próbuj podstawiać konkretnych wartości kąta (np. \\(\\alpha = 45°\\)) - to sprawdzenie jednego przypadku, nie <strong>uzasadnienie</strong> dla wszystkich kątów ostrych!</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> Przy rozkładaniu \\(\\sin^4\\alpha - \\cos^4\\alpha\\) łatwo zapomnieć, że \\(\\sin^4\\alpha = (\\sin^2\\alpha)^2\\) - to różnica kwadratów, nie różnica czwartych potęg o innej strukturze.</blockquote>\n<blockquote>⚠️ <strong>Uwaga:</strong> W Sposobie 2 pamiętaj, że \\((1-t)^2 = 1 - 2t + t^2\\), a nie \\(1 - t^2\\). To jeden z najczęstszych błędów rachunkowych!</blockquote>\n<h5>Sposób 1 - Przeniesienie i wyłączenie czynników</h5>\n<p>\\[\\sin^4\\alpha - \\sin^2\\alpha = \\cos^4\\alpha - \\cos^2\\alpha.\\]<br>\\[\\sin^2\\alpha(\\sin^2\\alpha - 1) = \\cos^2\\alpha(\\cos^2\\alpha - 1).\\]<br>Z tożsamości \\(\\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha = 1\\): \\(\\sin^2\\alpha - 1 = -\\cos^2\\alpha\\) oraz \\(\\cos^2\\alpha - 1 = -\\sin^2\\alpha\\).<br>\\[\\sin^2\\alpha\\cdot(-\\cos^2\\alpha) = \\cos^2\\alpha\\cdot(-\\sin^2\\alpha)\\]<br>\\[-\\sin^2\\alpha\\cos^2\\alpha = -\\sin^2\\alpha\\cos^2\\alpha.\\]<br>\\(L = P\\). <strong>CND.</strong></p>\n<h5>Sposób 2 - Różnica kwadratów</h5>\n<p>\\[\\sin^4\\alpha - \\cos^4\\alpha = \\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha.\\]<br>Lewa strona: \\((\\sin^2\\alpha+\\cos^2\\alpha)(\\sin^2\\alpha-\\cos^2\\alpha) = 1\\cdot(\\sin^2\\alpha-\\cos^2\\alpha)\\).<br>Obie strony równe \\(\\sin^2\\alpha - \\cos^2\\alpha\\). <strong>CND.</strong></p>\n<h5>Sposób 3 - Bezpośrednie przekształcenie L</h5>\n<p>\\[L = \\sin^4\\alpha + \\cos^2\\alpha = \\sin^2\\alpha\\cdot\\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha = \\sin^2\\alpha(1-\\cos^2\\alpha) + \\cos^2\\alpha\\]<br>\\[= \\sin^2\\alpha - \\sin^2\\alpha\\cos^2\\alpha + \\cos^2\\alpha = \\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha(1-\\sin^2\\alpha) = \\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha\\cdot\\cos^2\\alpha = \\sin^2\\alpha + \\cos^4\\alpha = P.\\]<br><strong>CND.</strong></p>\n<h5>Sposób CKE</h5>\n<p>Przenosimy: \\(\\sin^4\\alpha - \\sin^2\\alpha = \\cos^4\\alpha - \\cos^2\\alpha\\), czyli \\(\\sin^2\\alpha(\\sin^2\\alpha-1) = \\cos^2\\alpha(\\cos^2\\alpha-1)\\), \\(\\sin^2\\alpha(-\\cos^2\\alpha) = \\cos^2\\alpha(-\\sin^2\\alpha)\\). \\(L=P\\). <strong>CND.</strong></p>\n<h5>Uwagi o typowych błędach</h5>\n<ul><li>Kluczowa tożsamość: \\(\\sin^2\\alpha + \\cos^2\\alpha = 1\\).</li><li>\\(\\sin^4\\alpha - \\cos^4\\alpha = (\\sin^2\\alpha+\\cos^2\\alpha)(\\sin^2\\alpha-\\cos^2\\alpha)\\) - różnica kwadratów zastosowana do kwadratów sinusa i cosinusa.</li></ul>"},{"source":"zadaniazmatur","label":"zadaniazmatur.pl","kind":"text","html":"<p>$x = -3$</p>"}]}