{"id":"matematyka-2014-grudzien-probna-rozszerzona/zad/15","paper_id":"matematyka-2014-grudzien-probna-rozszerzona","number":"15","points":3,"ptype":"open","subject":"matematyka","category":"probna","year":2014,"month":"grudzien","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 15. (0-3)\nPunkt E jest środkiem boku BC prostokąta ABCD, w którym AB\nBC\n\n. Punkt F leży na boku\nCD tego prostokąta oraz\n90\nAEF \n. Udowodnij, że\nBAE\nEAF\n\nWypełnia\negzaminator\nNr zadania\n14.\n15.\nMaks. liczba pkt\n4\n3\nUzyskana liczba pkt","answer":null,"answer_text":"Zadanie 15. (0-4)\nPunkt E jest środkiem boku BC prostokąta ABCD, w którym AB\nBC\n\n. Punkt F leży na boku\nCD tego prostokąta oraz\n90\nAEF \n\n. Udowodnij, że\nBAE\nEAF\n\nV. Rozumowanie\ni argumentacja\nG10.14. Zdający stosuje cechy przystawania trójkątów.\nRozwiązanie (I sposób):\nPrzedłużamy odcinki AB i EF do przecięcia w punkcie G.\nTrójkąty ECF i EBG są przystające (oba są prostokątne, kąty CEF i BEG są równe, gdyż są\nwierzchołkowe oraz CE\nBE\n\n), skąd EF\nEG\n\n. Zatem trójkąty AEF i AEG są przystające\n(oba są prostokątne, AE jest ich wspólną przyprostokątną i przyprostokątne EF i EG mają tę\nsamą długość). Zatem\nEAF\nEAB\n\n, co kończy dowód.\nSchemat oceniania I sposobu rozwiązania\nRozwiązanie, w którym jest istotny postęp - 1 p.\nZapisanie, że trójkąty ECF i EBG są przystające.\nPokonanie zasadniczych trudności zadania - 2 p.\nZapisanie, że trójkąty AEF i AEG są przystające.\nRozwiązanie pełne - 3 p.\nZapisanie, że\nEAF\nEAB\n\nRozwiązanie (II sposób):\nPrzedłużamy odcinki AE i DC do przecięcia w punkcie G.\nTrójkąty ABE i GCE są przystające (oba są prostokątne, kąty CEG i BEA są równe, gdyż są\nwierzchołkowe oraz CE\nBE\n\n), skąd AE\nGE\n\noraz\nEGC\nEAB\n\n. Prosta EF jest więc\nA\nB\nC\nD\nE\nF\nG\nA\nB\nC\nD\nE\nF\nG\nsymetralną odcinka AG. Zatem AF\nFG\n\n. Trójkąt AGF jest więc równoramienny, czyli\nEAF\nEGF\nEAB\n\n\n. To kończy dowód.\nSchemat oceniania II sposobu rozwiązania\nRozwiązanie, w którym jest istotny postęp - 1 p.\nZapisanie, że trójkąty ABE i GCE są przystające.\nPokonanie zasadniczych trudności zadania - 2 p.\nZapisanie, że\nEGF\nEAB\n\nRozwiązanie pełne - 3 p.\nZapisanie, że\nEAF\nEAB\n\nRozwiązanie (III sposób):\nPrzyjmijmy oznaczenia, jak na rysunku.\nTrójkąt ABE jest prostokątny, więc\n90\nAEB\n\n\n\n, kąt AEF jest prosty, więc\n\n\n180\n90\n90\nCEF\n\n\n\n\n\n\n\n. Zatem trójkąty ABE i ECF są podobne, skąd\nFC\nBE\nEC\nAB\n\n, czyli a\nx\nb\nb\na\n\n\nStąd\n2\n2\na\nb\nx\na\n\n\nZ twierdzenia Pitagorasa dla trójkątów ABE i ADF otrzymujemy\n2\nAE\na\nb\n\n\noraz\n\n\n2\n2\nAF\nx\nb\n\n\n\nzatem\n\n\n2\n2\n2\n2\n2 2\n2\n2\n2\n2\n4\n4\n4\na\nb\na b\na\nb\nAF\nx\nb\nb\na\na\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n2\n2\n2\n4\n2 2\n4\n2\n2\n2\n2\n2\na\nb\na\na b\nb\na\nb\na\na\na\n\n\n\n\n\n\n\nstąd otrzymujemy\n2\n2\ncos\na\na\nb\n\n\noraz\n2\n2\n2\n2\ncos\nAG\nx\na\nb\nAF\nAF\na\nb\n\n\n\n\n\n\nA\nB\nC\nD\nE\nF\nG\n\n\na\nb\nb\nx\nNastępnie\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n2\ncos2\n2cos\n2\n1\ncos\na\na\nb\na\nb\na\nb\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n, czyli 2\n\n\n, co należało\nudowodnić.\nSchemat oceniania III sposobu rozwiązania:\nRozwiązanie, w którym jest istotny postęp 1 p.\nZapisanie, że\n2\n2\n2\n2\ncos\na\nb\na\nb\n\n\n\n\nPokonanie zasadniczych trudności zadania 2 p.\nZapisanie, że\n2\n2\n2\n2\ncos\na\nb\na\nb\n\n\n\n\noraz\n2\n2\ncos\na\na\nb\n\n\nRozwiązanie pełne 3 p.\nZapisanie, że cos\ncos2\n\n\n\nRozwiązanie (IV sposób):\nPrzyjmijmy oznaczenia, jak na rysunku.\nTrójkąt ABE jest prostokątny, więc\n90\nAEB\n\n\n\n, kąt AEF jest prosty, więc\n\n\n180\n90\n90\nCEF\n\n\n\n\n\n\n\n. Zatem trójkąty ABE i ECF są podobne, skąd\nFC\nBE\nEC\nAB\n\n, czyli a\nx\nb\nb\na\n\n\nStąd\n2\n2\na\nb\nx\na\n\n\nZ trójkątów ABE i AGF otrzymujemy\ntg\nb\na\n\noraz\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n2\ntg\nb\nb\nab\nx\na\nb\na\nb\na\n\n\n\n\n\nZauważmy, że\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n2tg\n2\ntg2\ntg\n1\ntg\n1\nb\nb\nab\na\na\na\nb\na\nb\nb\na\na\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n, czyli 2\n\n\nTo należało udowodnić.\nA\nB\nC\nD\nE\nF\nG\n\n\na\nb\nb\nx\nSchemat oceniania IV sposobu rozwiązania\nRozwiązanie, w którym jest istotny postęp - 1 p.\nZapisanie, że\n2\n2\n2\ntg\nab\na\nb\n\n\nPokonanie zasadniczych trudności zadania - 2 p.\nZapisanie, że\n2\n2\n2\ntg\nab\na\nb\n\n\noraz tg\nb\na\n\nRozwiązanie pełne - 3 p.\nZapisanie, że tg\ntg2\n\n\n","solution":"Dowód.","image":"img/matematyka-2014-grudzien-probna-rozszerzona/zad-15.webp","solution_image":null,"topics":"dowody_geometryczne","page_from":13,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"zadaniazmatur","text_source":"ocr","source_label":"Matematyka · Matura próbna · grudzień 2014 (rozszerzona)","subject_label":"Matematyka","category_label":"Matura próbna","text_html":"<p>Zadanie 15. (0-3)<br>Punkt E jest środkiem boku BC prostokąta ABCD, w którym AB<br>BC<br><br>. Punkt F leży na boku<br>CD tego prostokąta oraz<br>90<br>AEF <br>. Udowodnij, że<br>BAE<br>EAF<br><br>Wypełnia<br>egzaminator<br>Nr zadania<br>14.<br>15.<br>Maks. liczba pkt<br>4<br>3<br>Uzyskana liczba pkt</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 15. (0-4)<br>Punkt E jest środkiem boku BC prostokąta ABCD, w którym AB<br>BC<br><br>. Punkt F leży na boku<br>CD tego prostokąta oraz<br>90<br>AEF <br><br>. Udowodnij, że<br>BAE<br>EAF<br><br>V. Rozumowanie<br>i argumentacja<br>G10.14. Zdający stosuje cechy przystawania trójkątów.<br>Rozwiązanie (I sposób):<br>Przedłużamy odcinki AB i EF do przecięcia w punkcie G.<br>Trójkąty ECF i EBG są przystające (oba są prostokątne, kąty CEF i BEG są równe, gdyż są<br>wierzchołkowe oraz CE<br>BE<br><br>), skąd EF<br>EG<br><br>. Zatem trójkąty AEF i AEG są przystające<br>(oba są prostokątne, AE jest ich wspólną przyprostokątną i przyprostokątne EF i EG mają tę<br>samą długość). Zatem<br>EAF<br>EAB<br><br>, co kończy dowód.<br>Schemat oceniania I sposobu rozwiązania<br>Rozwiązanie, w którym jest istotny postęp - 1 p.<br>Zapisanie, że trójkąty ECF i EBG są przystające.<br>Pokonanie zasadniczych trudności zadania - 2 p.<br>Zapisanie, że trójkąty AEF i AEG są przystające.<br>Rozwiązanie pełne - 3 p.<br>Zapisanie, że<br>EAF<br>EAB<br><br>Rozwiązanie (II sposób):<br>Przedłużamy odcinki AE i DC do przecięcia w punkcie G.<br>Trójkąty ABE i GCE są przystające (oba są prostokątne, kąty CEG i BEA są równe, gdyż są<br>wierzchołkowe oraz CE<br>BE<br><br>), skąd AE<br>GE<br><br>oraz<br>EGC<br>EAB<br><br>. Prosta EF jest więc<br>A<br>B<br>C<br>D<br>E<br>F<br>G<br>A<br>B<br>C<br>D<br>E<br>F<br>G<br>symetralną odcinka AG. Zatem AF<br>FG<br><br>. Trójkąt AGF jest więc równoramienny, czyli<br>EAF<br>EGF<br>EAB<br><br><br>. To kończy dowód.<br>Schemat oceniania II sposobu rozwiązania<br>Rozwiązanie, w którym jest istotny postęp - 1 p.<br>Zapisanie, że trójkąty ABE i GCE są przystające.<br>Pokonanie zasadniczych trudności zadania - 2 p.<br>Zapisanie, że<br>EGF<br>EAB<br><br>Rozwiązanie pełne - 3 p.<br>Zapisanie, że<br>EAF<br>EAB<br><br>Rozwiązanie (III sposób):<br>Przyjmijmy oznaczenia, jak na rysunku.<br>Trójkąt ABE jest prostokątny, więc<br>90<br>AEB<br><br><br><br>, kąt AEF jest prosty, więc<br><br><br>180<br>90<br>90<br>CEF<br><br><br><br><br><br><br><br>. Zatem trójkąty ABE i ECF są podobne, skąd<br>FC<br>BE<br>EC<br>AB<br><br>, czyli a<br>x<br>b<br>b<br>a<br><br><br>Stąd<br>2<br>2<br>a<br>b<br>x<br>a<br><br><br>Z twierdzenia Pitagorasa dla trójkątów ABE i ADF otrzymujemy<br>2<br>AE<br>a<br>b<br><br><br>oraz<br><br><br>2<br>2<br>AF<br>x<br>b<br><br><br><br>zatem<br><br><br>2<br>2<br>2<br>2<br>2 2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>4<br>4<br>4<br>a<br>b<br>a b<br>a<br>b<br>AF<br>x<br>b<br>b<br>a<br>a<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>2<br>2<br>2<br>4<br>2 2<br>4<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>a<br>b<br>a<br>a b<br>b<br>a<br>b<br>a<br>a<br>a<br><br><br><br><br><br><br><br>stąd otrzymujemy<br>2<br>2<br>cos<br>a<br>a<br>b<br><br><br>oraz<br>2<br>2<br>2<br>2<br>cos<br>AG<br>x<br>a<br>b<br>AF<br>AF<br>a<br>b<br><br><br><br><br><br><br>A<br>B<br>C<br>D<br>E<br>F<br>G<br><br><br>a<br>b<br>b<br>x<br>Następnie<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>cos2<br>2cos<br>2<br>1<br>cos<br>a<br>a<br>b<br>a<br>b<br>a<br>b<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>, czyli 2<br><br><br>, co należało<br>udowodnić.<br>Schemat oceniania III sposobu rozwiązania:<br>Rozwiązanie, w którym jest istotny postęp 1 p.<br>Zapisanie, że<br>2<br>2<br>2<br>2<br>cos<br>a<br>b<br>a<br>b<br><br><br><br><br>Pokonanie zasadniczych trudności zadania 2 p.<br>Zapisanie, że<br>2<br>2<br>2<br>2<br>cos<br>a<br>b<br>a<br>b<br><br><br><br><br>oraz<br>2<br>2<br>cos<br>a<br>a<br>b<br><br><br>Rozwiązanie pełne 3 p.<br>Zapisanie, że cos<br>cos2<br><br><br><br>Rozwiązanie (IV sposób):<br>Przyjmijmy oznaczenia, jak na rysunku.<br>Trójkąt ABE jest prostokątny, więc<br>90<br>AEB<br><br><br><br>, kąt AEF jest prosty, więc<br><br><br>180<br>90<br>90<br>CEF<br><br><br><br><br><br><br><br>. Zatem trójkąty ABE i ECF są podobne, skąd<br>FC<br>BE<br>EC<br>AB<br><br>, czyli a<br>x<br>b<br>b<br>a<br><br><br>Stąd<br>2<br>2<br>a<br>b<br>x<br>a<br><br><br>Z trójkątów ABE i AGF otrzymujemy<br>tg<br>b<br>a<br><br>oraz<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>tg<br>b<br>b<br>ab<br>x<br>a<br>b<br>a<br>b<br>a<br><br><br><br><br><br>Zauważmy, że<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2tg<br>2<br>tg2<br>tg<br>1<br>tg<br>1<br>b<br>b<br>ab<br>a<br>a<br>a<br>b<br>a<br>b<br>b<br>a<br>a<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>, czyli 2<br><br><br>To należało udowodnić.<br>A<br>B<br>C<br>D<br>E<br>F<br>G<br><br><br>a<br>b<br>b<br>x<br>Schemat oceniania IV sposobu rozwiązania<br>Rozwiązanie, w którym jest istotny postęp - 1 p.<br>Zapisanie, że<br>2<br>2<br>2<br>tg<br>ab<br>a<br>b<br><br><br>Pokonanie zasadniczych trudności zadania - 2 p.<br>Zapisanie, że<br>2<br>2<br>2<br>tg<br>ab<br>a<br>b<br><br><br>oraz tg<br>b<br>a<br><br>Rozwiązanie pełne - 3 p.<br>Zapisanie, że tg<br>tg2<br><br><br></p>","solutions":[{"source":"zadaniazmatur","label":"zadaniazmatur.pl","kind":"text","html":"<p>Dowód.</p>"}]}