{"id":"matematyka-2015-czerwiec-matura-rozszerzona/zad/16","paper_id":"matematyka-2015-czerwiec-matura-rozszerzona","number":"16","points":0,"ptype":"open","subject":"matematyka","category":"matura","year":2015,"month":"czerwiec","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 16. (0-7)\nRozpatrujemy wszystkie stożki, w których suma długości tworzącej i promienia podstawy jest\nrówna 2. Wyznacz wysokość tego spośród rozpatrywanych stożków, którego objętość jest\nnajwiększa. Oblicz tę objętość.\n\nMMA_1R\nOdpowiedź:\n\nMMA_1R\nBRUDNOPIS (nie podlega ocenie)\nRozpatrujemy wszystkie stożki, w których suma długości tworzącej i promienia podstawy jest równa 2. Wyznacz wysokość tego spośród rozpatrywanych stożków, którego objętość jest największa. Oblicz tę objętość.","answer":null,"answer_text":"Zadanie 16. (0-7)\nRozpatrujemy wszystkie stożki, w których suma długości tworzącej i promienia podstawy jest\nrówna 2. Wyznacz wysokość tego spośród rozpatrywanych stożków, którego objętość jest\nnajwiększa. Oblicz tę objętość.\nPrzykładowe rozwiązanie (I sposób)\nPrzyjmijmy oznaczenia jak na rysunku.\nZ warunków zadania wynika, że\n2\nl\nr\n\n\n, skąd\n2\nl\nr\n\n.\nZ twierdzenia Pitagorasa dla trójkąta AOS otrzymujemy\n2\n2\n2\nAS\nAO\nOS\n\n\n, czyli\n2\n2\n2\nl\nr\nh\n\n\nStąd\n2\n2\nh\nl\nr\n\n\n. Ale\n2\nl\nr\n\n, więc\n\n\n2\n2\n2\n2\n2\n4\n4\n4\n4\n2 1\nh\nr\nr\nr\nr\nr\nr\nr\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nObjętość stożka jest więc równa\n\n\n2\n2\n2\n4\n1\n1\n2\n2\n2 1\n1\n1\n3\n3\n3\n3\nV\nr h\nr\nr\nr\nr\nr\nr\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nObjętość jest zatem funkcją zmiennej r i jest określona wzorem\nr\nh\nl\nA\nB\nS\nO\n18\nRozwiązania zadań i schemat punktowania - poziom rozszerzony\n\n\n\n4\n4\n5\n2\n2\n1\n3\n3\nV r\nr\nr\nr\nr\n\n\n\n\n\n\nZ warunków geometrycznych zadania wynika, że 0\n1\nr\n\n, a więc dziedziną funkcji V jest\nprzedział \n\n0,1 .\nRozważmy funkcję\n\n4\n5\nf r\nr\nr\n\n\nokreśloną dla każdej liczby rzeczywistej r.\nPochodna funkcji f jest równa\n\n\n\n3\n4\n3\n4\n5\n4\n5\nf\nr\nr\nr\nr\nr\n\n\n\n\n\nMiejscami zerowymi pochodnej są\n0\nr \nlub\n4\n5\nr \nPochodna funkcji jest ujemna dla\n\n\n4\n, 0\n,\n5\nr\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n, a dodatnia dla\n4\n0, 5\nr\n\n\n\n\n\n\nZatem w przedziale \n4\n5\n0,\nfunkcja V jest rosnąca, a w przedziale\n\n4\n5 ,1 malejąca. W punkcie\n4\n5\nr \nosiąga maksimum lokalne, które jest jednocześnie największą jej wartością. Wartość ta\njest równa\n2\n4\n2\n4\n4\n2\n16\n1\n32 5\n1\n5\n3\n5\n5\n3\n25\n5\n375\nV\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nSchemat oceniania I sposobu rozwiązania\nRozwiązanie zadania składa się z trzech etapów.\na) Pierwszy etap (3 punkty) składa się z trzech części:\n zapisanie wysokości stożka jako funkcji zmiennej r:\n4\n4\nh\nr\n\n\n,\n zapisanie objętości stożka jako funkcji jednej zmiennej:\n\n2\n2\n1\n3\nV r\nr\nr\n\n\n\n określenie dziedziny funkcji: 0\n1\nr\n\n.\nZa poprawne rozwiązanie każdej z części tego etapu zdający otrzymuje 1 punkt, o ile\npoprzednia część etapu została zrealizowana bezbłędnie.\nUwaga\nJeśli zdający popełni błąd przy wyznaczaniu dziedziny albo pominie wyznaczenie dziedziny,\nale funkcja objętości zostanie zapisana prawidłowo, to otrzymuje za tę cześć 2 punkty i może\notrzymać punkty, które odpowiadają kolejnym etapom rozwiązania zadania.\nb) Drugi etap (3 punkty) składa się z trzech części:\n wyznaczenie pochodnej funkcji\n\n4\n5\nf r\nr\nr\n\n\n:\n\n3\n4\n4\n5\nf\nr\nr\nr\n\n\n\n obliczenie miejsc zerowych pochodnej:\n0\nr \nlub\n4\n5\nr \n uzasadnienie (np. badanie monotoniczności funkcji), że funkcja V posiada wartość\nnajwiększą dla\n4\n5\nr \nZa poprawne rozwiązanie każdej z części tego etapu zdający otrzymuje 1 punkt, o ile\npoprzednia część etapu została zrealizowana bezbłędnie.\n19\nRozwiązania zadań i schemat punktowania - poziom rozszerzony\nc) Trzeci etap (1 punkt) - końcowe obliczenia.\nObliczenie objętości stożka dla\n4\n5\nr \n:\n4\n32 5\n5\n375\nV\n\n\n\n\n\n\n\nUwaga\nPunkty za realizację danego etapu przyznajemy tylko wówczas, gdy zdający rozwiązał\npoprawnie poprzedni etap zadania.\nPrzykładowe rozwiązanie (II sposób)\nPrzyjmijmy oznaczenia jak na rysunku.\nZ warunków zadania wynika, że\n2\nl\nr\n\n\n, skąd\n2\nl\nr\n\n.\nZ twierdzenia Pitagorasa dla trójkąta AOS otrzymujemy\n2\n2\n2\nAS\nAO\nOS\n\n\n, czyli\n2\n2\n2\nl\nr\nh\n\n\nStąd\n2\n2\n2\nr\nl\nh\n\n\n. Ale\n2\nl\nr\n\n, więc\n\n\n2\n2\n2\n2\nr\nr\nh\n\n\n\n,\n2\n2\n2\n4\n4\nr\nr\nr\nh\n\n\n\n\n,\n2\n4\n4\nr\nh\n\n\n,\n2\n1\n1\n4\nr\nh\n\nObjętość stożka jest więc równa\n2\n2\n2\n2\n4\n3\n5\n1\n1\n1\n1\n1\n1\n1\n1\n1\n1\n1\n3\n3\n4\n3\n2\n16\n3\n2\n16\nV\nr h\nh\nh\nh\nh\nh\nh\nh\nh\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nObjętość jest zatem funkcją zmiennej h i jest określona wzorem\n\n3\n5\n1\n1\n3\n2\n16\nV h\nh\nh\nh\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nZ warunków geometrycznych zadania wynika, że 0\n2\nh\n\n\n, a więc dziedziną funkcji V jest\nprzedział \n\n0,2 .\nr\nh\nl\nA\nB\nS\nO\n20\nRozwiązania zadań i schemat punktowania - poziom rozszerzony\nRozważmy funkcję\n\n3\n5\n1\n1\n2\n16\nf h\nh\nh\nh\n\n\n\nokreśloną dla każdej liczby rzeczywistej h.\nPochodna funkcji f jest równa\n\n2\n4\n3\n5\n1\n2\n16\nf\nh\nh\nh\n\n\n\nMiejscami zerowymi pochodnej są\n2\nh  lub\n2 5\n5\nh \nlub\n2 5\n5\nh \nlub\n2\nh \nPochodna funkcji jest ujemna dla\n2 5\n2 5\n2,\n, 2\n5\n5\nh\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n, a dodatnia dla\n\n\n\n\n2 5 2 5\n,\n2\n,\n2,\n5\n5\nh\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nZatem w przedziale \n2\n5\n5\n0,\nfunkcja V jest rosnąca, a w przedziale\n\n2\n5\n5 ,2 malejąca.\nW punkcie\n2 5\n5\nh \nosiąga maksimum lokalne, które jest jednocześnie największą jej\nwartością. Wartość ta jest równa\n\n3\n5\n1\n1\n3\n2\n16\nV h\nh\nh\nh\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n3\n5\n2 5\n1 2 5\n1\n2 5\n32 5\n1\n5\n3\n2\n5\n16\n5\n375\nV\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nSchemat oceniania II sposobu rozwiązania\nRozwiązanie zadania składa się z trzech etapów.\na) Pierwszy etap (3 punkty) składa się z trzech części:\n zapisanie promienia podstawy stożka jako funkcji zmiennej h:\n2\n1\n1\n4\nr\nh\n\n,\n zapisanie objętości stożka jako funkcji jednej zmiennej:\n\n3\n5\n1\n1\n3\n2\n16\nV h\nh\nh\nh\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n określenie dziedziny funkcji: 0\n2\nh\n\n\nZa poprawne rozwiązanie każdej z części tego etapu zdający otrzymuje 1 punkt, o ile\npoprzednia część etapu została zrealizowana bezbłędnie.\nUwaga\nJeśli zdający popełni błąd przy wyznaczaniu dziedziny albo pominie wyznaczenie dziedziny,\nale funkcja objętości zostanie zapisana prawidłowo, to otrzymuje za tę cześć 2 punkty i może\notrzymać punkty, które odpowiadają kolejnym etapom rozwiązania zadania.\nb) Drugi etap (3 punkty) składa się z trzech części:\n wyznaczenie pochodnej funkcji\n\n3\n5\n1\n1\n2\n16\nf h\nh\nh\nh\n\n\n\n:\n\n2\n4\n3\n5\n1\n2\n16\nf\nh\nh\nh\n\n\n\n21\nRozwiązania zadań i schemat punktowania - poziom rozszerzony\n obliczenie miejsc zerowych pochodnej:\n2\nh  lub\n2 5\n5\nh \nlub\n2 5\n5\nh \nlub\n2\nh \n uzasadnienie (np. badanie monotoniczności funkcji), że funkcja V posiada wartość\nnajwiększą dla\n2 5\n5\nh \nZa poprawne rozwiązanie każdej z części tego etapu zdający otrzymuje 1 punkt, o ile\npoprzednia część etapu została zrealizowana bezbłędnie.\nc) Trzeci etap (1 punkt) - końcowe obliczenia.\nObliczenie objętości stożka dla\n2 5\n5\nh \n:\n2 5\n32 5\n5\n375\nV\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nUwaga\nPunkty za realizację danego etapu przyznajemy tylko wówczas, gdy zdający rozwiązał\npoprawnie poprzedni etap zadania.","solution":"Wysokość: $h = \\dfrac{4}{5}$ (lub $r = \\dfrac{4}{5}$), Objętość: $V = \\dfrac{32\\sqrt{5}}{375}\\pi$.","image":"img/matematyka-2015-czerwiec-matura-rozszerzona/zad-16.webp","solution_image":"img/matematyka-2015-czerwiec-matura-rozszerzona/sol-16.svg","topics":"stereometria","page_from":20,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":"zadaniazmatur","text_source":"site","source_label":"Matematyka · Matura · czerwiec 2015 (rozszerzona)","subject_label":"Matematyka","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 16. (0-7)<br>Rozpatrujemy wszystkie stożki, w których suma długości tworzącej i promienia podstawy jest<br>równa 2. Wyznacz wysokość tego spośród rozpatrywanych stożków, którego objętość jest<br>największa. Oblicz tę objętość.</p>\n<p>MMA_1R<br>Odpowiedź:</p>\n<p>MMA_1R<br>BRUDNOPIS (nie podlega ocenie)<br>Rozpatrujemy wszystkie stożki, w których suma długości tworzącej i promienia podstawy jest równa 2. Wyznacz wysokość tego spośród rozpatrywanych stożków, którego objętość jest największa. Oblicz tę objętość.</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 16. (0-7)<br>Rozpatrujemy wszystkie stożki, w których suma długości tworzącej i promienia podstawy jest<br>równa 2. Wyznacz wysokość tego spośród rozpatrywanych stożków, którego objętość jest<br>największa. Oblicz tę objętość.<br>Przykładowe rozwiązanie (I sposób)<br>Przyjmijmy oznaczenia jak na rysunku.<br>Z warunków zadania wynika, że<br>2<br>l<br>r<br><br><br>, skąd<br>2<br>l<br>r<br><br>.<br>Z twierdzenia Pitagorasa dla trójkąta AOS otrzymujemy<br>2<br>2<br>2<br>AS<br>AO<br>OS<br><br><br>, czyli<br>2<br>2<br>2<br>l<br>r<br>h<br><br><br>Stąd<br>2<br>2<br>h<br>l<br>r<br><br><br>. Ale<br>2<br>l<br>r<br><br>, więc<br><br><br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>4<br>4<br>4<br>4<br>2 1<br>h<br>r<br>r<br>r<br>r<br>r<br>r<br>r<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>Objętość stożka jest więc równa<br><br><br>2<br>2<br>2<br>4<br>1<br>1<br>2<br>2<br>2 1<br>1<br>1<br>3<br>3<br>3<br>3<br>V<br>r h<br>r<br>r<br>r<br>r<br>r<br>r<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>Objętość jest zatem funkcją zmiennej r i jest określona wzorem<br>r<br>h<br>l<br>A<br>B<br>S<br>O<br>18<br>Rozwiązania zadań i schemat punktowania - poziom rozszerzony<br><br><br><br>4<br>4<br>5<br>2<br>2<br>1<br>3<br>3<br>V r<br>r<br>r<br>r<br>r<br><br><br><br><br><br><br>Z warunków geometrycznych zadania wynika, że 0<br>1<br>r<br><br>, a więc dziedziną funkcji V jest<br>przedział <br><br>0,1 .<br>Rozważmy funkcję<br><br>4<br>5<br>f r<br>r<br>r<br><br><br>określoną dla każdej liczby rzeczywistej r.<br>Pochodna funkcji f jest równa<br><br><br><br>3<br>4<br>3<br>4<br>5<br>4<br>5<br>f<br>r<br>r<br>r<br>r<br>r<br><br><br><br><br><br>Miejscami zerowymi pochodnej są<br>0<br>r <br>lub<br>4<br>5<br>r <br>Pochodna funkcji jest ujemna dla<br><br><br>4<br>, 0<br>,<br>5<br>r<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>, a dodatnia dla<br>4<br>0, 5<br>r<br><br><br><br><br><br><br>Zatem w przedziale <br>4<br>5<br>0,<br>funkcja V jest rosnąca, a w przedziale<br><br>4<br>5 ,1 malejąca. W punkcie<br>4<br>5<br>r <br>osiąga maksimum lokalne, które jest jednocześnie największą jej wartością. Wartość ta<br>jest równa<br>2<br>4<br>2<br>4<br>4<br>2<br>16<br>1<br>32 5<br>1<br>5<br>3<br>5<br>5<br>3<br>25<br>5<br>375<br>V<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>Schemat oceniania I sposobu rozwiązania<br>Rozwiązanie zadania składa się z trzech etapów.<br>a) Pierwszy etap (3 punkty) składa się z trzech części:<br> zapisanie wysokości stożka jako funkcji zmiennej r:<br>4<br>4<br>h<br>r<br><br><br>,<br> zapisanie objętości stożka jako funkcji jednej zmiennej:<br><br>2<br>2<br>1<br>3<br>V r<br>r<br>r<br><br><br><br> określenie dziedziny funkcji: 0<br>1<br>r<br><br>.<br>Za poprawne rozwiązanie każdej z części tego etapu zdający otrzymuje 1 punkt, o ile<br>poprzednia część etapu została zrealizowana bezbłędnie.<br>Uwaga<br>Jeśli zdający popełni błąd przy wyznaczaniu dziedziny albo pominie wyznaczenie dziedziny,<br>ale funkcja objętości zostanie zapisana prawidłowo, to otrzymuje za tę cześć 2 punkty i może<br>otrzymać punkty, które odpowiadają kolejnym etapom rozwiązania zadania.<br>b) Drugi etap (3 punkty) składa się z trzech części:<br> wyznaczenie pochodnej funkcji<br><br>4<br>5<br>f r<br>r<br>r<br><br><br>:<br><br>3<br>4<br>4<br>5<br>f<br>r<br>r<br>r<br><br><br><br> obliczenie miejsc zerowych pochodnej:<br>0<br>r <br>lub<br>4<br>5<br>r <br> uzasadnienie (np. badanie monotoniczności funkcji), że funkcja V posiada wartość<br>największą dla<br>4<br>5<br>r <br>Za poprawne rozwiązanie każdej z części tego etapu zdający otrzymuje 1 punkt, o ile<br>poprzednia część etapu została zrealizowana bezbłędnie.<br>19<br>Rozwiązania zadań i schemat punktowania - poziom rozszerzony<br>c) Trzeci etap (1 punkt) - końcowe obliczenia.<br>Obliczenie objętości stożka dla<br>4<br>5<br>r <br>:<br>4<br>32 5<br>5<br>375<br>V<br><br><br><br><br><br><br><br>Uwaga<br>Punkty za realizację danego etapu przyznajemy tylko wówczas, gdy zdający rozwiązał<br>poprawnie poprzedni etap zadania.<br>Przykładowe rozwiązanie (II sposób)<br>Przyjmijmy oznaczenia jak na rysunku.<br>Z warunków zadania wynika, że<br>2<br>l<br>r<br><br><br>, skąd<br>2<br>l<br>r<br><br>.<br>Z twierdzenia Pitagorasa dla trójkąta AOS otrzymujemy<br>2<br>2<br>2<br>AS<br>AO<br>OS<br><br><br>, czyli<br>2<br>2<br>2<br>l<br>r<br>h<br><br><br>Stąd<br>2<br>2<br>2<br>r<br>l<br>h<br><br><br>. Ale<br>2<br>l<br>r<br><br>, więc<br><br><br>2<br>2<br>2<br>2<br>r<br>r<br>h<br><br><br><br>,<br>2<br>2<br>2<br>4<br>4<br>r<br>r<br>r<br>h<br><br><br><br><br>,<br>2<br>4<br>4<br>r<br>h<br><br><br>,<br>2<br>1<br>1<br>4<br>r<br>h<br><br>Objętość stożka jest więc równa<br>2<br>2<br>2<br>2<br>4<br>3<br>5<br>1<br>1<br>1<br>1<br>1<br>1<br>1<br>1<br>1<br>1<br>1<br>3<br>3<br>4<br>3<br>2<br>16<br>3<br>2<br>16<br>V<br>r h<br>h<br>h<br>h<br>h<br>h<br>h<br>h<br>h<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>Objętość jest zatem funkcją zmiennej h i jest określona wzorem<br><br>3<br>5<br>1<br>1<br>3<br>2<br>16<br>V h<br>h<br>h<br>h<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>Z warunków geometrycznych zadania wynika, że 0<br>2<br>h<br><br><br>, a więc dziedziną funkcji V jest<br>przedział <br><br>0,2 .<br>r<br>h<br>l<br>A<br>B<br>S<br>O<br>20<br>Rozwiązania zadań i schemat punktowania - poziom rozszerzony<br>Rozważmy funkcję<br><br>3<br>5<br>1<br>1<br>2<br>16<br>f h<br>h<br>h<br>h<br><br><br><br>określoną dla każdej liczby rzeczywistej h.<br>Pochodna funkcji f jest równa<br><br>2<br>4<br>3<br>5<br>1<br>2<br>16<br>f<br>h<br>h<br>h<br><br><br><br>Miejscami zerowymi pochodnej są<br>2<br>h  lub<br>2 5<br>5<br>h <br>lub<br>2 5<br>5<br>h <br>lub<br>2<br>h <br>Pochodna funkcji jest ujemna dla<br>2 5<br>2 5<br>2,<br>, 2<br>5<br>5<br>h<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>, a dodatnia dla<br><br><br><br><br>2 5 2 5<br>,<br>2<br>,<br>2,<br>5<br>5<br>h<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>Zatem w przedziale <br>2<br>5<br>5<br>0,<br>funkcja V jest rosnąca, a w przedziale<br><br>2<br>5<br>5 ,2 malejąca.<br>W punkcie<br>2 5<br>5<br>h <br>osiąga maksimum lokalne, które jest jednocześnie największą jej<br>wartością. Wartość ta jest równa<br><br>3<br>5<br>1<br>1<br>3<br>2<br>16<br>V h<br>h<br>h<br>h<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>3<br>5<br>2 5<br>1 2 5<br>1<br>2 5<br>32 5<br>1<br>5<br>3<br>2<br>5<br>16<br>5<br>375<br>V<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>Schemat oceniania II sposobu rozwiązania<br>Rozwiązanie zadania składa się z trzech etapów.<br>a) Pierwszy etap (3 punkty) składa się z trzech części:<br> zapisanie promienia podstawy stożka jako funkcji zmiennej h:<br>2<br>1<br>1<br>4<br>r<br>h<br><br>,<br> zapisanie objętości stożka jako funkcji jednej zmiennej:<br><br>3<br>5<br>1<br>1<br>3<br>2<br>16<br>V h<br>h<br>h<br>h<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br> określenie dziedziny funkcji: 0<br>2<br>h<br><br><br>Za poprawne rozwiązanie każdej z części tego etapu zdający otrzymuje 1 punkt, o ile<br>poprzednia część etapu została zrealizowana bezbłędnie.<br>Uwaga<br>Jeśli zdający popełni błąd przy wyznaczaniu dziedziny albo pominie wyznaczenie dziedziny,<br>ale funkcja objętości zostanie zapisana prawidłowo, to otrzymuje za tę cześć 2 punkty i może<br>otrzymać punkty, które odpowiadają kolejnym etapom rozwiązania zadania.<br>b) Drugi etap (3 punkty) składa się z trzech części:<br> wyznaczenie pochodnej funkcji<br><br>3<br>5<br>1<br>1<br>2<br>16<br>f h<br>h<br>h<br>h<br><br><br><br>:<br><br>2<br>4<br>3<br>5<br>1<br>2<br>16<br>f<br>h<br>h<br>h<br><br><br><br>21<br>Rozwiązania zadań i schemat punktowania - poziom rozszerzony<br> obliczenie miejsc zerowych pochodnej:<br>2<br>h  lub<br>2 5<br>5<br>h <br>lub<br>2 5<br>5<br>h <br>lub<br>2<br>h <br> uzasadnienie (np. badanie monotoniczności funkcji), że funkcja V posiada wartość<br>największą dla<br>2 5<br>5<br>h <br>Za poprawne rozwiązanie każdej z części tego etapu zdający otrzymuje 1 punkt, o ile<br>poprzednia część etapu została zrealizowana bezbłędnie.<br>c) Trzeci etap (1 punkt) - końcowe obliczenia.<br>Obliczenie objętości stożka dla<br>2 5<br>5<br>h <br>:<br>2 5<br>32 5<br>5<br>375<br>V<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>Uwaga<br>Punkty za realizację danego etapu przyznajemy tylko wówczas, gdy zdający rozwiązał<br>poprawnie poprzedni etap zadania.</p>","solutions":[{"source":"site","label":"matematykaszkolna.pl","kind":"image","image":"/img/matematyka-2015-czerwiec-matura-rozszerzona/sol-16.svg"},{"source":"zadaniazmatur","label":"zadaniazmatur.pl","kind":"text","html":"<p>Wysokość: $h = \\dfrac{4}{5}$ (lub $r = \\dfrac{4}{5}$), Objętość: $V = \\dfrac{32\\sqrt{5}}{375}\\pi$.</p>"}]}