{"id":"matematyka-2016-sierpien-poprawkowa-podstawowa/zad/7","paper_id":"matematyka-2016-sierpien-poprawkowa-podstawowa","number":"7","points":1,"ptype":"closed","subject":"matematyka","category":"inne","year":2016,"month":"sierpien","level":"podstawowa","text":"Zadanie 7. (0-1)\nNa rysunku przedstawiony jest fragment wykresu funkcji liniowej f, przy czym\n( )\n0\n2\nf\ni\n( )\n1\n0\nf\n-4\n-3\n-2\n-1\n1\n2\n3\n4\n5\n6\n-3\n-2\n-1\n1\n2\n3\n4\n5\nx\ny\n0\nWykres funkcji g jest symetryczny do wykresu funkcji f względem początku układu\nwspółrzędnych. Funkcja g jest określona wzorem\nA.\n( )\n2\n2\ng x\nx\nB.\n( )\n2\n2\ng x\nx\nC.\n( )\n2\n2\ng x\nx\nD.\n( )\n2\n2\ng x\nx\nNa rysunku przedstawiony jest fragment wykresu funkcji liniowej f, przy czym f(0)=-2 i f(1)=0. Wykres funkcji g jest symetryczny do wykresu funkcji f względem początku układu współrzędnych. Funkcja g jest określona wzorem A. g(x)=2x+2, B. g(x)=2x-2, C. g(x)=-2x+2, D. g(x)=-2x-2.","answer":"A","answer_text":"7 3\n2 3\n2\nAC\na\nProsta CB jest prostopadła do prostej AC i przechodzi przez punkt\n(\n)\n2,7\nC =\n, więc ma\nrównanie postaci\n(\n)\n1\n2\n2\n7\ny\nx\n, czyli\n1\n2\n8\ny\nx\nWspółrzędne punktu B obliczymy rozwiązując układ równań\n3\n3\n4\n4\ny\nx\ni\n1\n2\n8\ny\nx\n. Stąd\notrzymujemy\n3\n3\n1\n4\n4\n2\n8\nx\nx\n+ ,\n3\n3\n2\n32\nx\nx\n,\n5\n35\nx =\n7\nx =\noraz\n1\n1\n2\n2\n7\n8\n4\ny = -\n⋅+\nZatem\n(\n)\n1\n2\n7,4\nB =\nSposób b)\nWektory CA\n\ni CB\n\nsą prostopadłe. Współrzędne wektora CA\n\nsą równe\n[\n] [\n]\n3\n2, 3\n7\n5, 10\nCA = --\n\nPunkt B leży na prostej AB, więc jego współrzędne możemy zapisać w postaci\n(\n)\n3\n3\n4\n4\n,\nB\nx\nx\n. Zatem współrzędne wektora CB\n\nsą równe\n3\n4\n31\n4\n2,\nCB\nx\nx\n\n\n\n\n\nZ warunku prostopadłości wektorów CA\n\ni CB\n\notrzymujemy\n0\nCA CB =\n\n\n,\n[\n]\n3\n4\n31\n4\n5, 10\n2,\n0\nx\nx\n\n\n\n\n\n,\n(\n)\n(\n)\n3\n31\n4\n4\n5\n2\n10\n0\nx\nx\n,\n(\n)\n(\n)\n3\n31\n4\n4\n2\n2\n0\nx\nx\n,\n5\n35\n2\n2\n0\nx -\n,\n5\n35\nx =\n,\n7\nx =\nZatem\n(\n)\n1\n2\n7,4\nB =\nSposób c)\nPunkt B leży na prostej AB, więc jego współrzędne możemy zapisać w postaci\n(\n)\n3\n3\n4\n4\n,\nB\nx\nx\n. Z twierdzenia Pitagorasa dla trójkąta ABC otrzymujemy\n2\n2\n2\nAB\nAC\nBC\n,\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n3\n3\n3\n3\n4\n4\n4\n4\n3\n3\n2\n3\n7\n3\n2\n7\nx\nx\nx\nx\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n,\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n3\n9\n3\n31\n4\n4\n4\n4\n3\n5\n10\n2\nx\nx\nx\nx\n,\n2\n2\n2\n2\n9\n54\n81\n9\n186\n961\n16\n16\n16\n16\n16\n16\n6\n9\n125\n4\n4\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\nx\n,\n7\nx =\nZatem\n(\n) (\n)\n3\n3\n1\n4\n4\n2\n7,\n7\n7,4\nB =\n⋅-\nDługość odcinka AB jest równa\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n2\n2\n2\n1\n2\n400 225\n625\n25\n1\n1\n2\n2\n4\n4\n2\n7\n3\n4\n3\n100\n7\n12\nAB\nSchemat oceniania I sposobu rozwiązania\nRozwiązanie, w którym postęp jest niewielki, ale konieczny na drodze do pełnego\nrozwiązania 1 p.\nZdający\n• wyznaczy współczynnik kierunkowy prostej AC:\n2\nAC\na\nalbo\n• wyznaczy współrzędne wektora\n[\n]\n5, 10\nCA = -\n\n,\nalbo\n• wyznaczy współrzędne wektora CB\n\nw zależności od jednej zmiennej,\nnp:\n3\n31\n4\n4\n2,\nCB\nx\nx\n\n\n\n\n\n,\nalbo\n• zastosuje twierdzenie Pitagorasa i zapisze\n2\n2\n2\nAB\nAC\nBC\noraz uzależni\nwspółrzędne punktu B od tej samej zmiennej: np.:\n(\n)\n3\n3\n4\n4\n,\nB\nx\nx\ni na tym zakończy lub dalej popełni błędy.\nRozwiązanie, w którym jest istotny postęp 2 p.\nZdający wyznaczy\n• równanie prostej BC:\n1\n2\n8\ny\nx\nalbo\n• równanie z jedną niewiadomą wynikające z warunku prostopadłości wektorów\npozwalające obliczyć współrzędne punktu B: np. [\n]\n3\n31\n4\n4\n5, 10\n2,\n0\nx\nx\n\n\n\n\n\n(lub\nukład równań [\n] [\n]\n5, 10\n2,\n7\n0\nx\ny\n\ni\n3\n3\n4\n4\ny\nx\n),\nalbo\n• równanie z jedną niewiadomą wynikające z twierdzenia Pitagorasa dla trójkąta ABC:\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n3\n3\n3\n3\n4\n4\n4\n4\n3\n3\n2\n3\n7\n3\n2\n7\nx\nx\nx\nx\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\nlub układ równań z dwiema niewiadomymi\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n3\n3\n4\n4\n3\n3\n2\n3\n7\n3\n2\n7\nx\ny\nx\ny\ny\nx\n\n\n\n\ni na tym zakończy lub dalej popełni błędy.\nPokonanie zasadniczych trudności zadania 3 p.\nZdający obliczy współrzędne wierzchołka B:\n(\n)\n1\n2\n7,4\nB =\ni na tym zakończy lub dalej popełni\nbłędy.\nRozwiązanie pełne 4 p.\nZdający obliczy współrzędne wierzchołka B oraz długość odcinka AB:\n(\n)\n1\n2\n7,4\nB =\n,\n25\n1\n2\n2\n12\nAB =\nRozwiązanie (II sposób)\nTrójkąt ABC jest prostokątny, więc środek S okręgu opisanego na tym trójkącie jest środkiem\nprzeciwprostokątnej AB. Jednocześnie leży on na symetralnej boku AC. Wyznaczamy\nnajpierw równanie symetralnej boku AC. Jest to prosta prostopadła do prostej AC i przechodzi\nprzez środek M odcinka AC. Ponieważ\n(\n)\n3, 3\nA = -\ni\n(\n)\n2,7\nC =\n, więc punkt M ma\nwspółrzędne:\n(\n) (\n)\n3 2\n3 7\n1\n2\n2\n2\n,\n,2\nM\n,\na współczynnik kierunkowy prostej AC jest równy\n7 3\n2 3\n2\nAC\na\n, więc prosta AC ma\nrównanie postaci\n(\n)\n2\n3\n3\ny\nx\n-, czyli\n2\n3\ny\nx\nWspółczynnik kierunkowy symetralnej MS boku AC jest zatem równy\n1\n2\nMS\na\n,\na symetralna MS ma równanie postaci\n(\n)\n1\n1\n2\n2\n2\ny\nx\n,\n7\n1\n2\n4\ny\nx\nWspółrzędne środka S okręgu opisanego trójkącie ABC obliczymy, rozwiązując układ równań\n3\n3\n4\n4\ny\nx\ni\n7\n1\n2\n4\ny\nx\nStąd\n3\n3\n7\n1\n4\n4\n2\n4\nx\nx\n,\n3\n3\n2\n7\nx\nx\n,\n5\n10\nx =\n2\nx =\noraz\n7\n3\n1\n2\n4\n4\n2\ny = -\n⋅+\nZatem\n(\n)\n3\n4\n2,\nS =\nPonieważ S jest środkiem boku AB, to\n(\n) (\n)\n3\n3\n2\n2\n3\n4\n,\n2,\nB\nB\nx\ny\nS\nStąd\n3\n2\n2\nB\nx\ni\n3\n2\n3\n4\nB\ny\n3\n4\nBx\ni\n3\n2\n3\nB\ny\n7\nBx =\ni\n1\n2\n4\nB\ny =\nZatem\n(\n)\n1\n2\n7,4\nB =\nDługość odcinka AB jest równa\n(\n)\n(\n)\n(\n)\n2\n2\n2\n1\n2\n400 225\n625\n25\n1\n1\n2\n2\n4\n4\n2\n7\n3\n4\n3\n100\n7\n12\nAB\nSchemat oceniania II sposobu rozwiązania\nRozwiązanie, w którym postęp jest niewielki, ale konieczny na drodze do pełnego\nrozwiązania 1 p.\nZdający wyznaczy\n• współczynnik kierunkowy prostej AC:\n2\nAC\na\nalbo\n• wyznaczy współrzędne środka M odcinka AC:\n(\n)\n1\n2 ,2\nM = -\ni zapisze, że środek\nokręgu opisanego na trójkącie ABC to punkt przecięcia symetralnej boku AC\ni prostej AB.\ni na tym zakończy lub dalej popełni błędy.\nRozwiązanie, w którym jest istotny postęp 2 p.\nZdający wyznaczy współrzędne środka S okręgu opisanego trójkącie ABC:\n(\n)\n3\n4\n2,\nS =\ni na\ntym zakończy lub dalej popełni błędy.\nPokonanie zasadniczych trudności zadania 3 p.\nZdający\n• obliczy współrzędne wierzchołka B i nie obliczy długości boku AB:\n(\n)\n1\n2\n7,4\nB =\nalbo\n• obliczy długość boku AB i nie obliczy współrzędnych wierzchołka B:\n1\n1\n4\n2\n2\n2 6\n12\nAB\nAS\n⋅\n⋅\ni na tym zakończy lub dalej popełni błędy.\nRozwiązanie pełne 4 p.\nZdający obliczy współrzędne wierzchołka B oraz długość odcinka AB:\n(\n)\n1\n2\n7,4\nB =\n,\n25\n1\n2\n2\n12\nAB =\nUwaga\nJeżeli zdający błędnie zinterpretuje treść zadania, przyjmując, że wierzchołkiem kąta prostego\ntrójkąta ABC jest B, to otrzymuje 0 punktów.\nZadanie 33. (0-5)\nTrójkąt równoboczny ABC jest podstawą ostrosłupa prawidłowego ABCS, w którym ściana\nboczna jest nachylona do płaszczyzny podstawy pod kątem 60°, a krawędź boczna ma\ndługość 7 (zobacz rysunek). Oblicz objętość tego ostrosłupa.\nRozwiązanie I sposób\nPrzyjmijmy oznaczenia jak na rysunku.\nPodstawa ostrosłupa jest trójkątem równobocznym o boku długości a, ostrosłup jest\nprawidłowy, więc spodek O wysokości SO tego ostrosłupa jest środkiem okręgu wpisanego\ni opisanego na podstawie ostrosłupa.\nA\nB\nC\nS\n60°\nh\nH\nO\na\n7\nD\nA\nB\nC\nS\nZatem\n3\n3\na\nAO =\noraz\n3\n6\na\nOD =\nŚciana boczna jest nachylona do płaszczyzny podstawy pod kątem 60°, stąd otrzymujemy\ntg60\nH\nOD =\n°,\n3\n3\n6\nH\na\n,\n3\n3\n6\na\nH =\n⋅\n,\n2\na\nH =\nZ twierdzenia Pitagorasa w trójkącie AOS, otrzymujemy\n2\n2\n2\nAO\nOS\nAS\n,\n2\n2\n2\n3\n7\n3\n2\na\na\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n,\n2\n2\n49\n3\n4\na\na\n,\n2\n7\n49 12\na =\n⋅\n,\n2\n7 12\na =\n⋅\n,\n2 21\na =\nZatem\n21\nH =\nObjętość ostrosłupa jest więc równa\n(\n)\n2\n2\n2 21\n3\n1\n3\n4 21 3\n21\n21\n21 7\n3\n4\n12\n12\na\nV\nH\n⋅\n⋅\n⋅\n⋅\n⋅\nSchemat oceniania I sposobu rozwiązania\nRozwiązanie, w którym postęp jest niewielki, ale konieczny na drodze do pełnego\nrozwiązania 1 p.\nZdający\n• zaznaczy kąt nachylenia ściany bocznej do płaszczyzny podstawy ostrosłupa\nalbo\n• zapisze, że długość odcinka AO:\n3\n3\na\nAO =\n, gdzie a oznacza długość krawędzi\npodstawy ostrosłupa,\nalbo\n• zapisze, że długość odcinka OD:\n3\n6\na\nOD =\n, gdzie a oznacza długość krawędzi\npodstawy ostrosłupa\ni na tym zakończy lub dalej popełni błędy.\nRozwiązanie, w którym jest istotny postęp 2 p.\nZdający wyznaczy w zależności od jednej zmiennej, np. a - długości krawędzi podstawy\n• zaznaczy kąt nachylenia ściany bocznej do płaszczyzny podstawy ostrosłupa oraz\ndługość odcinka AO:\n3\n3\na\nAO =\nalbo\n• zaznaczy kąt nachylenia ściany bocznej do płaszczyzny podstawy ostrosłupa oraz\ndługość odcinka OD:\n3\n6\na\nOD =\ni na tym zakończy lub dalej popełni błędy.\nPokonanie zasadniczych trudności zadania 3 p.\nZdający wyznaczy wysokość ostrosłupa w zależności od jednej zmiennej, np. a - długości\nkrawędzi podstawy:\n2\na\nH =\ni na tym zakończy lub dalej popełni błędy.\nRozwiązanie prawie pełne 4 p.\nZdający obliczy wysokość ostrosłupa oraz długość krawędzi podstawy ostrosłupa (lub\nbezpośrednio pole podstawy ostrosłupa):\n21\nH =\n,\n2 21\na =\ni na tym zakończy lub dalej\npopełni błędy.\nRozwiązanie pełne 5 p.\nZdający obliczy objętość ostrosłupa:","solution":null,"image":"img/matematyka-2016-sierpien-poprawkowa-podstawowa/zad-7.webp","solution_image":"img/matematyka-2016-sierpien-poprawkowa-podstawowa/sol-7.svg","topics":"funkcje","page_from":4,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"site","source_label":"Matematyka · Inne · sierpień 2016 (podstawowa)","subject_label":"Matematyka","category_label":"Inne","text_html":"<p>Zadanie 7. (0-1)<br>Na rysunku przedstawiony jest fragment wykresu funkcji liniowej f, przy czym<br>( )<br>0<br>2<br>f<br>i<br>( )<br>1<br>0<br>f<br>-4<br>-3<br>-2<br>-1<br>1<br>2<br>3<br>4<br>5<br>6<br>-3<br>-2<br>-1<br>1<br>2<br>3<br>4<br>5<br>x<br>y<br>0<br>Wykres funkcji g jest symetryczny do wykresu funkcji f względem początku układu<br>współrzędnych. Funkcja g jest określona wzorem<br>A.<br>( )<br>2<br>2<br>g x<br>x<br>B.<br>( )<br>2<br>2<br>g x<br>x<br>C.<br>( )<br>2<br>2<br>g x<br>x<br>D.<br>( )<br>2<br>2<br>g x<br>x<br>Na rysunku przedstawiony jest fragment wykresu funkcji liniowej f, przy czym f(0)=-2 i f(1)=0. Wykres funkcji g jest symetryczny do wykresu funkcji f względem początku układu współrzędnych. Funkcja g jest określona wzorem A. g(x)=2x+2, B. g(x)=2x-2, C. g(x)=-2x+2, D. g(x)=-2x-2.</p>","answer_text_html":"<p>7 3<br>2 3<br>2<br>AC<br>a<br>Prosta CB jest prostopadła do prostej AC i przechodzi przez punkt<br>(<br>)<br>2,7<br>C =<br>, więc ma<br>równanie postaci<br>(<br>)<br>1<br>2<br>2<br>7<br>y<br>x<br>, czyli<br>1<br>2<br>8<br>y<br>x<br>Współrzędne punktu B obliczymy rozwiązując układ równań<br>3<br>3<br>4<br>4<br>y<br>x<br>i<br>1<br>2<br>8<br>y<br>x<br>. Stąd<br>otrzymujemy<br>3<br>3<br>1<br>4<br>4<br>2<br>8<br>x<br>x</p>\n<ul><li>,</li></ul>\n<p>3<br>3<br>2<br>32<br>x<br>x<br>,<br>5<br>35<br>x =<br>7<br>x =<br>oraz<br>1<br>1<br>2<br>2<br>7<br>8<br>4<br>y = -<br>⋅+<br>Zatem<br>(<br>)<br>1<br>2<br>7,4<br>B =<br>Sposób b)<br>Wektory CA<br><br>i CB<br><br>są prostopadłe. Współrzędne wektora CA<br><br>są równe<br>[<br>] [<br>]<br>3<br>2, 3<br>7<br>5, 10<br>CA = --<br><br>Punkt B leży na prostej AB, więc jego współrzędne możemy zapisać w postaci<br>(<br>)<br>3<br>3<br>4<br>4<br>,<br>B<br>x<br>x<br>. Zatem współrzędne wektora CB<br><br>są równe<br>3<br>4<br>31<br>4<br>2,<br>CB<br>x<br>x<br><br><br><br><br><br>Z warunku prostopadłości wektorów CA<br><br>i CB<br><br>otrzymujemy<br>0<br>CA CB =<br><br><br>,<br>[<br>]<br>3<br>4<br>31<br>4<br>5, 10<br>2,<br>0<br>x<br>x<br><br><br><br><br><br>,<br>(<br>)<br>(<br>)<br>3<br>31<br>4<br>4<br>5<br>2<br>10<br>0<br>x<br>x<br>,<br>(<br>)<br>(<br>)<br>3<br>31<br>4<br>4<br>2<br>2<br>0<br>x<br>x<br>,<br>5<br>35<br>2<br>2<br>0<br>x -<br>,<br>5<br>35<br>x =<br>,<br>7<br>x =<br>Zatem<br>(<br>)<br>1<br>2<br>7,4<br>B =<br>Sposób c)<br>Punkt B leży na prostej AB, więc jego współrzędne możemy zapisać w postaci<br>(<br>)<br>3<br>3<br>4<br>4<br>,<br>B<br>x<br>x<br>. Z twierdzenia Pitagorasa dla trójkąta ABC otrzymujemy<br>2<br>2<br>2<br>AB<br>AC<br>BC<br>,<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>3<br>3<br>3<br>3<br>4<br>4<br>4<br>4<br>3<br>3<br>2<br>3<br>7<br>3<br>2<br>7<br>x<br>x<br>x<br>x<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>,<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>3<br>9<br>3<br>31<br>4<br>4<br>4<br>4<br>3<br>5<br>10<br>2<br>x<br>x<br>x<br>x<br>,<br>2<br>2<br>2<br>2<br>9<br>54<br>81<br>9<br>186<br>961<br>16<br>16<br>16<br>16<br>16<br>16<br>6<br>9<br>125<br>4<br>4<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>x<br>,<br>7<br>x =<br>Zatem<br>(<br>) (<br>)<br>3<br>3<br>1<br>4<br>4<br>2<br>7,<br>7<br>7,4<br>B =<br>⋅-<br>Długość odcinka AB jest równa<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>2<br>2<br>2<br>1<br>2<br>400 225<br>625<br>25<br>1<br>1<br>2<br>2<br>4<br>4<br>2<br>7<br>3<br>4<br>3<br>100<br>7<br>12<br>AB<br>Schemat oceniania I sposobu rozwiązania<br>Rozwiązanie, w którym postęp jest niewielki, ale konieczny na drodze do pełnego<br>rozwiązania 1 p.<br>Zdający<br>• wyznaczy współczynnik kierunkowy prostej AC:<br>2<br>AC<br>a<br>albo<br>• wyznaczy współrzędne wektora<br>[<br>]<br>5, 10<br>CA = -<br><br>,<br>albo<br>• wyznaczy współrzędne wektora CB<br><br>w zależności od jednej zmiennej,<br>np:<br>3<br>31<br>4<br>4<br>2,<br>CB<br>x<br>x<br><br><br><br><br><br>,<br>albo<br>• zastosuje twierdzenie Pitagorasa i zapisze<br>2<br>2<br>2<br>AB<br>AC<br>BC<br>oraz uzależni<br>współrzędne punktu B od tej samej zmiennej: np.:<br>(<br>)<br>3<br>3<br>4<br>4<br>,<br>B<br>x<br>x<br>i na tym zakończy lub dalej popełni błędy.<br>Rozwiązanie, w którym jest istotny postęp 2 p.<br>Zdający wyznaczy<br>• równanie prostej BC:<br>1<br>2<br>8<br>y<br>x<br>albo<br>• równanie z jedną niewiadomą wynikające z warunku prostopadłości wektorów<br>pozwalające obliczyć współrzędne punktu B: np. [<br>]<br>3<br>31<br>4<br>4<br>5, 10<br>2,<br>0<br>x<br>x<br><br><br><br><br><br>(lub<br>układ równań [<br>] [<br>]<br>5, 10<br>2,<br>7<br>0<br>x<br>y<br><br>i<br>3<br>3<br>4<br>4<br>y<br>x<br>),<br>albo<br>• równanie z jedną niewiadomą wynikające z twierdzenia Pitagorasa dla trójkąta ABC:<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>3<br>3<br>3<br>3<br>4<br>4<br>4<br>4<br>3<br>3<br>2<br>3<br>7<br>3<br>2<br>7<br>x<br>x<br>x<br>x<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>lub układ równań z dwiema niewiadomymi<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>3<br>3<br>4<br>4<br>3<br>3<br>2<br>3<br>7<br>3<br>2<br>7<br>x<br>y<br>x<br>y<br>y<br>x<br><br><br><br><br>i na tym zakończy lub dalej popełni błędy.<br>Pokonanie zasadniczych trudności zadania 3 p.<br>Zdający obliczy współrzędne wierzchołka B:<br>(<br>)<br>1<br>2<br>7,4<br>B =<br>i na tym zakończy lub dalej popełni<br>błędy.<br>Rozwiązanie pełne 4 p.<br>Zdający obliczy współrzędne wierzchołka B oraz długość odcinka AB:<br>(<br>)<br>1<br>2<br>7,4<br>B =<br>,<br>25<br>1<br>2<br>2<br>12<br>AB =<br>Rozwiązanie (II sposób)<br>Trójkąt ABC jest prostokątny, więc środek S okręgu opisanego na tym trójkącie jest środkiem<br>przeciwprostokątnej AB. Jednocześnie leży on na symetralnej boku AC. Wyznaczamy<br>najpierw równanie symetralnej boku AC. Jest to prosta prostopadła do prostej AC i przechodzi<br>przez środek M odcinka AC. Ponieważ<br>(<br>)<br>3, 3<br>A = -<br>i<br>(<br>)<br>2,7<br>C =<br>, więc punkt M ma<br>współrzędne:<br>(<br>) (<br>)<br>3 2<br>3 7<br>1<br>2<br>2<br>2<br>,<br>,2<br>M<br>,<br>a współczynnik kierunkowy prostej AC jest równy<br>7 3<br>2 3<br>2<br>AC<br>a<br>, więc prosta AC ma<br>równanie postaci<br>(<br>)<br>2<br>3<br>3<br>y<br>x<br>-, czyli<br>2<br>3<br>y<br>x<br>Współczynnik kierunkowy symetralnej MS boku AC jest zatem równy<br>1<br>2<br>MS<br>a<br>,<br>a symetralna MS ma równanie postaci<br>(<br>)<br>1<br>1<br>2<br>2<br>2<br>y<br>x<br>,<br>7<br>1<br>2<br>4<br>y<br>x<br>Współrzędne środka S okręgu opisanego trójkącie ABC obliczymy, rozwiązując układ równań<br>3<br>3<br>4<br>4<br>y<br>x<br>i<br>7<br>1<br>2<br>4<br>y<br>x<br>Stąd<br>3<br>3<br>7<br>1<br>4<br>4<br>2<br>4<br>x<br>x<br>,<br>3<br>3<br>2<br>7<br>x<br>x<br>,<br>5<br>10<br>x =<br>2<br>x =<br>oraz<br>7<br>3<br>1<br>2<br>4<br>4<br>2<br>y = -<br>⋅+<br>Zatem<br>(<br>)<br>3<br>4<br>2,<br>S =<br>Ponieważ S jest środkiem boku AB, to<br>(<br>) (<br>)<br>3<br>3<br>2<br>2<br>3<br>4<br>,<br>2,<br>B<br>B<br>x<br>y<br>S<br>Stąd<br>3<br>2<br>2<br>B<br>x<br>i<br>3<br>2<br>3<br>4<br>B<br>y<br>3<br>4<br>Bx<br>i<br>3<br>2<br>3<br>B<br>y<br>7<br>Bx =<br>i<br>1<br>2<br>4<br>B<br>y =<br>Zatem<br>(<br>)<br>1<br>2<br>7,4<br>B =<br>Długość odcinka AB jest równa<br>(<br>)<br>(<br>)<br>(<br>)<br>2<br>2<br>2<br>1<br>2<br>400 225<br>625<br>25<br>1<br>1<br>2<br>2<br>4<br>4<br>2<br>7<br>3<br>4<br>3<br>100<br>7<br>12<br>AB<br>Schemat oceniania II sposobu rozwiązania<br>Rozwiązanie, w którym postęp jest niewielki, ale konieczny na drodze do pełnego<br>rozwiązania 1 p.<br>Zdający wyznaczy<br>• współczynnik kierunkowy prostej AC:<br>2<br>AC<br>a<br>albo<br>• wyznaczy współrzędne środka M odcinka AC:<br>(<br>)<br>1<br>2 ,2<br>M = -<br>i zapisze, że środek<br>okręgu opisanego na trójkącie ABC to punkt przecięcia symetralnej boku AC<br>i prostej AB.<br>i na tym zakończy lub dalej popełni błędy.<br>Rozwiązanie, w którym jest istotny postęp 2 p.<br>Zdający wyznaczy współrzędne środka S okręgu opisanego trójkącie ABC:<br>(<br>)<br>3<br>4<br>2,<br>S =<br>i na<br>tym zakończy lub dalej popełni błędy.<br>Pokonanie zasadniczych trudności zadania 3 p.<br>Zdający<br>• obliczy współrzędne wierzchołka B i nie obliczy długości boku AB:<br>(<br>)<br>1<br>2<br>7,4<br>B =<br>albo<br>• obliczy długość boku AB i nie obliczy współrzędnych wierzchołka B:<br>1<br>1<br>4<br>2<br>2<br>2 6<br>12<br>AB<br>AS<br>⋅<br>⋅<br>i na tym zakończy lub dalej popełni błędy.<br>Rozwiązanie pełne 4 p.<br>Zdający obliczy współrzędne wierzchołka B oraz długość odcinka AB:<br>(<br>)<br>1<br>2<br>7,4<br>B =<br>,<br>25<br>1<br>2<br>2<br>12<br>AB =<br>Uwaga<br>Jeżeli zdający błędnie zinterpretuje treść zadania, przyjmując, że wierzchołkiem kąta prostego<br>trójkąta ABC jest B, to otrzymuje 0 punktów.<br>Zadanie 33. (0-5)<br>Trójkąt równoboczny ABC jest podstawą ostrosłupa prawidłowego ABCS, w którym ściana<br>boczna jest nachylona do płaszczyzny podstawy pod kątem 60°, a krawędź boczna ma<br>długość 7 (zobacz rysunek). Oblicz objętość tego ostrosłupa.<br>Rozwiązanie I sposób<br>Przyjmijmy oznaczenia jak na rysunku.<br>Podstawa ostrosłupa jest trójkątem równobocznym o boku długości a, ostrosłup jest<br>prawidłowy, więc spodek O wysokości SO tego ostrosłupa jest środkiem okręgu wpisanego<br>i opisanego na podstawie ostrosłupa.<br>A<br>B<br>C<br>S<br>60°<br>h<br>H<br>O<br>a<br>7<br>D<br>A<br>B<br>C<br>S<br>Zatem<br>3<br>3<br>a<br>AO =<br>oraz<br>3<br>6<br>a<br>OD =<br>Ściana boczna jest nachylona do płaszczyzny podstawy pod kątem 60°, stąd otrzymujemy<br>tg60<br>H<br>OD =<br>°,<br>3<br>3<br>6<br>H<br>a<br>,<br>3<br>3<br>6<br>a<br>H =<br>⋅<br>,<br>2<br>a<br>H =<br>Z twierdzenia Pitagorasa w trójkącie AOS, otrzymujemy<br>2<br>2<br>2<br>AO<br>OS<br>AS<br>,<br>2<br>2<br>2<br>3<br>7<br>3<br>2<br>a<br>a<br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br><br>,<br>2<br>2<br>49<br>3<br>4<br>a<br>a<br>,<br>2<br>7<br>49 12<br>a =<br>⋅<br>,<br>2<br>7 12<br>a =<br>⋅<br>,<br>2 21<br>a =<br>Zatem<br>21<br>H =<br>Objętość ostrosłupa jest więc równa<br>(<br>)<br>2<br>2<br>2 21<br>3<br>1<br>3<br>4 21 3<br>21<br>21<br>21 7<br>3<br>4<br>12<br>12<br>a<br>V<br>H<br>⋅<br>⋅<br>⋅<br>⋅<br>⋅<br>Schemat oceniania I sposobu rozwiązania<br>Rozwiązanie, w którym postęp jest niewielki, ale konieczny na drodze do pełnego<br>rozwiązania 1 p.<br>Zdający<br>• zaznaczy kąt nachylenia ściany bocznej do płaszczyzny podstawy ostrosłupa<br>albo<br>• zapisze, że długość odcinka AO:<br>3<br>3<br>a<br>AO =<br>, gdzie a oznacza długość krawędzi<br>podstawy ostrosłupa,<br>albo<br>• zapisze, że długość odcinka OD:<br>3<br>6<br>a<br>OD =<br>, gdzie a oznacza długość krawędzi<br>podstawy ostrosłupa<br>i na tym zakończy lub dalej popełni błędy.<br>Rozwiązanie, w którym jest istotny postęp 2 p.<br>Zdający wyznaczy w zależności od jednej zmiennej, np. a - długości krawędzi podstawy<br>• zaznaczy kąt nachylenia ściany bocznej do płaszczyzny podstawy ostrosłupa oraz<br>długość odcinka AO:<br>3<br>3<br>a<br>AO =<br>albo<br>• zaznaczy kąt nachylenia ściany bocznej do płaszczyzny podstawy ostrosłupa oraz<br>długość odcinka OD:<br>3<br>6<br>a<br>OD =<br>i na tym zakończy lub dalej popełni błędy.<br>Pokonanie zasadniczych trudności zadania 3 p.<br>Zdający wyznaczy wysokość ostrosłupa w zależności od jednej zmiennej, np. a - długości<br>krawędzi podstawy:<br>2<br>a<br>H =<br>i na tym zakończy lub dalej popełni błędy.<br>Rozwiązanie prawie pełne 4 p.<br>Zdający obliczy wysokość ostrosłupa oraz długość krawędzi podstawy ostrosłupa (lub<br>bezpośrednio pole podstawy ostrosłupa):<br>21<br>H =<br>,<br>2 21<br>a =<br>i na tym zakończy lub dalej<br>popełni błędy.<br>Rozwiązanie pełne 5 p.<br>Zdający obliczy objętość ostrosłupa:</p>","solutions":[{"source":"site","label":"matematykaszkolna.pl","kind":"image","image":"/img/matematyka-2016-sierpien-poprawkowa-podstawowa/sol-7.svg"}]}