{"id":"matematyka-2019-nowa-era-probna-rozszerzona/zad/15","paper_id":"matematyka-2019-nowa-era-probna-rozszerzona","number":"15","points":0,"ptype":"true_false","subject":"matematyka","category":"probna","year":2019,"month":null,"level":"rozszerzona","text":"Zadanie 15. (0-6)\nPara liczb\n,\nm n\n0\n0\nh jest rozwiązaniem układu równań\nm\nn\nm\nn\np\n2\n1\n2\n, gdzie p\n1\n!- .\na) Wyznacz wzór funkcji f p\nn\nm\n0\n0\n^ h\n, podaj jej dziedzinę i zbiór wartości.\nb) Napisz równanie stycznej do wykresu funkcji f w punkcie\n,\nP\nf\n3\n3\nhh.\n\n17 z 20\nPróbny egzamin maturalny z Nową Erą\nMatematyka - poziom rozszerzony\nOdpowiedź:\nWypełnia\nsprawdzający\nNr zadania\n15\nMaks. liczba pkt\n6\nUzyskana liczba pkt\n\n18 z 20\nPróbny egzamin maturalny z Nową Erą\nMatematyka - poziom rozszerzony","answer":"D","answer_text":"Zadanie 15. (0-6)\nWymaganie ogólne\nWymagania szczegółowe\nIII. Modelowanie\nmatematyczne.\nP4. Funkcje. Zdający:\n3) odczytuje z wykresu własności funkcji (dziedzinę, zbiór wartości […]);\n13) szkicuje wykres funkcji f(x) = a/x dla danego a, korzysta ze wzoru\ni wykresu tej funkcji do interpretacji zagadnień związanych z wielkościami\nodwrotnie proporcjonalnymi.\nR11. Rachunek różniczkowy. Zdający:\n2) oblicza pochodne funkcji wymiernych;\n3) korzysta z geometrycznej i fizycznej interpretacji pochodnej.\nPrzykładowe rozwiązanie\na)\nRozwiązujemy układ równań, np. metodą przeciwnych współczynników. Otrzymujemy:\nm\np\np\n1\ni n\np\np\n1\n2\n, gdzie p\n1\n!- . Zatem rozwiązaniem układu równań jest para liczb\n,\n,\nm n\np\np\np\np\n1\n1\n2\n0\n0 =\nc\nh\nm, p\n1\n!- .\nWyznaczamy wzór funkcji f: f p\np\np\np\np\np\np\n1\n1\n2\n2\n^ h\ni podajemy jej dziedzinę: D = R \\ {-2, -1}.\nAby wyznaczyć zbiór wartości funkcji f, przekształcamy jej wzór:\nf p\np\np\np\np\np\n2\n2\n2\n2\n2\n2\n1\nh\nh\n, p\nD\n!\nProsta y\n1\n= jest asymptotą poziomą wykresu funkcji f, zatem liczba 1 nie należy do zbioru wartości\nfunkcji f. Ponieważ\nD\n1 b\n, więc rozpatrując funkcję g x\nx\nx\n2\n^ h\n, której dziedziną jest zbiór R \\ {-2},\nstwierdzamy, że do zbioru wartości funkcji f nie należy liczba g\n1\n1\nh\nMożna też wykorzystać wykres funkcji f i zauważyć, że do wykresu nie należy punkt (-1, -1).\nZatem f(D) = R \\ {-1, 1}.\np\n1\n0\n1\n(\n)\n-1, -1\nf p\n( )\n14 z 17\nPróbny egzamin maturalny z Nową Erą\nMatematyka - poziom rozszerzony\nb)\nSposób I\nWyznaczamy funkcję pochodną funkcji f:\nf p\np\np\np\np\np\np\n2\n2\n1\n2\n1\n2\n2\n2\n2\n$\nl\nl\nc\nh\nm\nh\nh\nh p ! R \\ {-2, -1}.\nObliczamy wartość pochodnej dla p = -3:\n2\nf\n3\n3\n2\n2\n2\nl^\nh\nh\nObliczamy rzędną punktu P: f\n3\n3\n2\n3\n3\nh\nZatem P = (-3, 3).\nWyznaczamy równanie stycznej do wykresu f w punkcie P:\n3\ny\nf\np\n3\n3\nl^\n^h\nh\ny\np\n2\n3\n3\nh\ny\np\n2\n9\nSposób II\nWyznaczamy rzędną punktu P: f\n3\n3\nh\n, czyli P = (-3, 3).\nZapisujemy równanie stycznej s do wykresu f w postaci: y\nap\nb\n+ . Ponieważ P\ns\n! , więc\na\nb\n3\n3\n+ , skąd b\na\n3\n3\nZatem równanie stycznej można zapisać: y\nap\na\n3\n3\nh.\nProsta styczna do wykresu funkcji f w punkcie P ma z wykresem dokładnie jeden punkt wspólny (jako\nstyczna do jednej z gałęzi hiperboli).\nStąd układ równań:\ny\np\np\ny\nap\na\n2\n3\n3\nh\n, gdzie p ! R \\ {-2, -1}, ma dokładnie jedno rozwiązanie.\nRozwiązujemy układ równań i w wyniku otrzymujemy równanie\nap\na\np\na\n5\n2\n6\n6\n0\n2 +\nh\nh\nPonieważ a\n0\n! (prosta o równaniu y\nb\n= nie może być styczną do hiperboli), więc otrzymujemy\nrównanie kwadratowe, które musi mieć jedno rozwiązanie, a zatem\n0\nT = .\na\na\na\na\na\na\na\na\na\na\n5\n2\n4\n6\n6\n25\n20\n4\n24\n24\n4\n4\n2\n2\n2\n2\n2\n2\nT =\nh\nh\nh\na\n2\n0\n2\nh\n, skąd a\n2\nZatem równanie stycznej ma postać: y\np\n2\n3 2\n3\n$\n+ , czyli y\np\n2\n9\nOdpowiedź:\na) f p\np\np\n2\n^ h\n, D = R \\ {-2, -1}, f(D) = R \\ {-1, 1}.\nb) y\np\n2\n9\nSchemat oceniania\nRozwiązanie zadania składa się z dwóch etapów:\na) Pierwszy etap składa się z czterech części:\n- rozwiązanie układu równań: m\np\np\n1\n0 =\ni  n\np\np\n1\n2\n0 =\n- zapisanie wzoru funkcji f p\np\np\n2\n^ h\ni podanie jej dziedziny D = R \\ {-2, -1}\n- przekształcenie wzoru funkcji f do postaci f p\np\n2\n2\n1\n^ h\nLUB sporządzenie wykresu funkcji\n- uzasadnienie, że\nD\n1 b\ni podanie zbioru wartości funkcji f(D) = R \\ {-1, 1}.\nZa poprawne rozwiązanie każdej z tych części zdający otrzymuje 1 punkt.\n15 z 17\nPróbny egzamin maturalny z Nową Erą\nMatematyka - poziom rozszerzony\nb) Drugi etap składa się z dwóch części:\nSposób I\n- wyznaczenie wzoru funkcji pochodnej f\np\np\n2\n2\n2\nl^\nh\nh , p ! R \\ {-2, -1}, i obliczenie\nwspółczynnika kierunkowego stycznej f\n3\n3\nl^\nh\n- obliczenie drugiej współrzędnej punktu styczności f\n3\n3\nh\ni wyznaczenie równania stycznej\ndo wykresu funkcji f: y\np\n2\n9\nSposób II\n- zapisanie równania stycznej w postaci y\nap\na\n3\n3\nh oraz zauważenie, że układ równań\ny\np\np\ny\nap\na\n2\n3\n3\nh\n, gdzie p ! R \\ {-2, -1}, musi mieć jedno rozwiązanie\n- rozwiązanie układu i obliczenie a\n2\n= oraz wyznaczenie równania stycznej f: y\np\n2\n9\nZa poprawne rozwiązanie każdej z części tego etapu zdający otrzymuje 1 punkt.\nUwagi\n1) Jeżeli zdający nie uwzględni we wzorze funkcji f założenia p\n1\n!- , a tym samym błędnie wyznaczy\nf(D), to w części a) otrzymuje 2 punkty.\n2) Jeżeli zdający popełni błąd rachunkowy w części a), np. podczas wyznaczania pary liczb\n,\nm n\n0\n0\nh,\nalbo błędnie zapisze wzór funkcji f, ale konsekwentnie doprowadzi rozwiązanie do końca, to\notrzymuje za całość 5 punktów.\n3) Jeżeli zdający popełni błąd rachunkowy w części b), ale konsekwentnie doprowadzi rozwiązanie do\nkońca, to otrzymuje za tę część 1 punkt.","solution":null,"image":"img/matematyka-2019-nowa-era-probna-rozszerzona/zad-15.webp","solution_image":null,"topics":"funkcje","page_from":16,"source":"ocr","answer_source":"ocr","answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Matematyka · Matura próbna · 2019 (rozszerzona)","subject_label":"Matematyka","category_label":"Matura próbna","text_html":"<p>Zadanie 15. (0-6)<br>Para liczb<br>,<br>m n<br>0<br>0<br>h jest rozwiązaniem układu równań<br>m<br>n<br>m<br>n<br>p<br>2<br>1<br>2<br>, gdzie p<br>1<br>!- .<br>a) Wyznacz wzór funkcji f p<br>n<br>m<br>0<br>0<br>^ h<br>, podaj jej dziedzinę i zbiór wartości.<br>b) Napisz równanie stycznej do wykresu funkcji f w punkcie<br>,<br>P<br>f<br>3<br>3<br>hh.</p>\n<p>17 z 20<br>Próbny egzamin maturalny z Nową Erą<br>Matematyka - poziom rozszerzony<br>Odpowiedź:<br>Wypełnia<br>sprawdzający<br>Nr zadania<br>15<br>Maks. liczba pkt<br>6<br>Uzyskana liczba pkt</p>\n<p>18 z 20<br>Próbny egzamin maturalny z Nową Erą<br>Matematyka - poziom rozszerzony</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 15. (0-6)<br>Wymaganie ogólne<br>Wymagania szczegółowe<br>III. Modelowanie<br>matematyczne.<br>P4. Funkcje. Zdający:</p>\n<ol><li>odczytuje z wykresu własności funkcji (dziedzinę, zbiór wartości […]);</li><li>szkicuje wykres funkcji f(x) = a/x dla danego a, korzysta ze wzoru</li></ol>\n<p>i wykresu tej funkcji do interpretacji zagadnień związanych z wielkościami<br>odwrotnie proporcjonalnymi.<br>R11. Rachunek różniczkowy. Zdający:</p>\n<ol><li>oblicza pochodne funkcji wymiernych;</li><li>korzysta z geometrycznej i fizycznej interpretacji pochodnej.</li></ol>\n<p>Przykładowe rozwiązanie<br>a)<br>Rozwiązujemy układ równań, np. metodą przeciwnych współczynników. Otrzymujemy:<br>m<br>p<br>p<br>1<br>i n<br>p<br>p<br>1<br>2<br>, gdzie p<br>1<br>!- . Zatem rozwiązaniem układu równań jest para liczb<br>,<br>,<br>m n<br>p<br>p<br>p<br>p<br>1<br>1<br>2<br>0<br>0 =<br>c<br>h<br>m, p<br>1<br>!- .<br>Wyznaczamy wzór funkcji f: f p<br>p<br>p<br>p<br>p<br>p<br>p<br>1<br>1<br>2<br>2<br>^ h<br>i podajemy jej dziedzinę: D = R \\ {-2, -1}.<br>Aby wyznaczyć zbiór wartości funkcji f, przekształcamy jej wzór:<br>f p<br>p<br>p<br>p<br>p<br>p<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>1<br>h<br>h<br>, p<br>D<br>!<br>Prosta y<br>1<br>= jest asymptotą poziomą wykresu funkcji f, zatem liczba 1 nie należy do zbioru wartości<br>funkcji f. Ponieważ<br>D<br>1 b<br>, więc rozpatrując funkcję g x<br>x<br>x<br>2<br>^ h<br>, której dziedziną jest zbiór R \\ {-2},<br>stwierdzamy, że do zbioru wartości funkcji f nie należy liczba g<br>1<br>1<br>h<br>Można też wykorzystać wykres funkcji f i zauważyć, że do wykresu nie należy punkt (-1, -1).<br>Zatem f(D) = R \\ {-1, 1}.<br>p<br>1<br>0<br>1<br>(<br>)<br>-1, -1<br>f p<br>( )<br>14 z 17<br>Próbny egzamin maturalny z Nową Erą<br>Matematyka - poziom rozszerzony<br>b)<br>Sposób I<br>Wyznaczamy funkcję pochodną funkcji f:<br>f p<br>p<br>p<br>p<br>p<br>p<br>p<br>2<br>2<br>1<br>2<br>1<br>2<br>2<br>2<br>2<br>$<br>l<br>l<br>c<br>h<br>m<br>h<br>h<br>h p ! R \\ {-2, -1}.<br>Obliczamy wartość pochodnej dla p = -3:<br>2<br>f<br>3<br>3<br>2<br>2<br>2<br>l^<br>h<br>h<br>Obliczamy rzędną punktu P: f<br>3<br>3<br>2<br>3<br>3<br>h<br>Zatem P = (-3, 3).<br>Wyznaczamy równanie stycznej do wykresu f w punkcie P:<br>3<br>y<br>f<br>p<br>3<br>3<br>l^<br>^h<br>h<br>y<br>p<br>2<br>3<br>3<br>h<br>y<br>p<br>2<br>9<br>Sposób II<br>Wyznaczamy rzędną punktu P: f<br>3<br>3<br>h<br>, czyli P = (-3, 3).<br>Zapisujemy równanie stycznej s do wykresu f w postaci: y<br>ap<br>b</p>\n<ul><li>. Ponieważ P</li></ul>\n<p>s<br>! , więc<br>a<br>b<br>3<br>3</p>\n<ul><li>, skąd b</li></ul>\n<p>a<br>3<br>3<br>Zatem równanie stycznej można zapisać: y<br>ap<br>a<br>3<br>3<br>h.<br>Prosta styczna do wykresu funkcji f w punkcie P ma z wykresem dokładnie jeden punkt wspólny (jako<br>styczna do jednej z gałęzi hiperboli).<br>Stąd układ równań:<br>y<br>p<br>p<br>y<br>ap<br>a<br>2<br>3<br>3<br>h<br>, gdzie p ! R \\ {-2, -1}, ma dokładnie jedno rozwiązanie.<br>Rozwiązujemy układ równań i w wyniku otrzymujemy równanie<br>ap<br>a<br>p<br>a<br>5<br>2<br>6<br>6<br>0<br>2 +<br>h<br>h<br>Ponieważ a<br>0<br>! (prosta o równaniu y<br>b<br>= nie może być styczną do hiperboli), więc otrzymujemy<br>równanie kwadratowe, które musi mieć jedno rozwiązanie, a zatem<br>0<br>T = .<br>a<br>a<br>a<br>a<br>a<br>a<br>a<br>a<br>a<br>a<br>5<br>2<br>4<br>6<br>6<br>25<br>20<br>4<br>24<br>24<br>4<br>4<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>2<br>T =<br>h<br>h<br>h<br>a<br>2<br>0<br>2<br>h<br>, skąd a<br>2<br>Zatem równanie stycznej ma postać: y<br>p<br>2<br>3 2<br>3<br>$</p>\n<ul><li>, czyli y</li></ul>\n<p>p<br>2<br>9<br>Odpowiedź:<br>a) f p<br>p<br>p<br>2<br>^ h<br>, D = R \\ {-2, -1}, f(D) = R \\ {-1, 1}.<br>b) y<br>p<br>2<br>9<br>Schemat oceniania<br>Rozwiązanie zadania składa się z dwóch etapów:<br>a) Pierwszy etap składa się z czterech części:</p>\n<ul><li>rozwiązanie układu równań: m</li></ul>\n<p>p<br>p<br>1<br>0 =<br>i  n<br>p<br>p<br>1<br>2<br>0 =</p>\n<ul><li>zapisanie wzoru funkcji f p</li></ul>\n<p>p<br>p<br>2<br>^ h<br>i podanie jej dziedziny D = R \\ {-2, -1}</p>\n<ul><li>przekształcenie wzoru funkcji f do postaci f p</li></ul>\n<p>p<br>2<br>2<br>1<br>^ h<br>LUB sporządzenie wykresu funkcji</p>\n<ul><li>uzasadnienie, że</li></ul>\n<p>D<br>1 b<br>i podanie zbioru wartości funkcji f(D) = R \\ {-1, 1}.<br>Za poprawne rozwiązanie każdej z tych części zdający otrzymuje 1 punkt.<br>15 z 17<br>Próbny egzamin maturalny z Nową Erą<br>Matematyka - poziom rozszerzony<br>b) Drugi etap składa się z dwóch części:<br>Sposób I</p>\n<ul><li>wyznaczenie wzoru funkcji pochodnej f</li></ul>\n<p>p<br>p<br>2<br>2<br>2<br>l^<br>h<br>h , p ! R \\ {-2, -1}, i obliczenie<br>współczynnika kierunkowego stycznej f<br>3<br>3<br>l^<br>h</p>\n<ul><li>obliczenie drugiej współrzędnej punktu styczności f</li></ul>\n<p>3<br>3<br>h<br>i wyznaczenie równania stycznej<br>do wykresu funkcji f: y<br>p<br>2<br>9<br>Sposób II</p>\n<ul><li>zapisanie równania stycznej w postaci y</li></ul>\n<p>ap<br>a<br>3<br>3<br>h oraz zauważenie, że układ równań<br>y<br>p<br>p<br>y<br>ap<br>a<br>2<br>3<br>3<br>h<br>, gdzie p ! R \\ {-2, -1}, musi mieć jedno rozwiązanie</p>\n<ul><li>rozwiązanie układu i obliczenie a</li></ul>\n<p>2<br>= oraz wyznaczenie równania stycznej f: y<br>p<br>2<br>9<br>Za poprawne rozwiązanie każdej z części tego etapu zdający otrzymuje 1 punkt.<br>Uwagi</p>\n<ol><li>Jeżeli zdający nie uwzględni we wzorze funkcji f założenia p</li></ol>\n<p>1<br>!- , a tym samym błędnie wyznaczy<br>f(D), to w części a) otrzymuje 2 punkty.</p>\n<ol><li>Jeżeli zdający popełni błąd rachunkowy w części a), np. podczas wyznaczania pary liczb</li></ol>\n<p>,<br>m n<br>0<br>0<br>h,<br>albo błędnie zapisze wzór funkcji f, ale konsekwentnie doprowadzi rozwiązanie do końca, to<br>otrzymuje za całość 5 punktów.</p>\n<ol><li>Jeżeli zdający popełni błąd rachunkowy w części b), ale konsekwentnie doprowadzi rozwiązanie do</li></ol>\n<p>końca, to otrzymuje za tę część 1 punkt.</p>","solutions":[]}