{"id":"matematyka-2025-maj-matura-stara-rozszerzona/zad/7","paper_id":"matematyka-2025-maj-matura-stara-rozszerzona","number":"7","points":3,"ptype":"open","subject":"matematyka","category":"matura","year":2025,"month":"maj","level":"rozszerzona","text":"Zadanie 7. (0-3)\nW trójkącie równobocznym 𝐴𝐵𝐶 punkt 𝐷 leży na boku 𝐵𝐶. Stosunek pola trójkąta 𝐴𝐵𝐷\ndo pola trójkąta 𝐴𝐷𝐶 jest równy\n√3 - 1\n2\nWykaż, że miara kąta 𝐷𝐴𝐶 jest równa 45°.\n\nEMAP-R0_100\nWypełnia\negzaminator\nNr zadania\n7.\nMaks. liczba pkt\n3\nUzyskana liczba pkt\n\nEMAP-R0_100","answer":null,"answer_text":"Zadanie 7. (0-3)\nWymaganie ogólne\nWymaganie szczegółowe\nV. Rozumowanie i argumentacja.\nZdający:\n7.4) korzysta z własności funkcji\ntrygonometrycznych w łatwych obliczeniach\ngeometrycznych, w tym ze wzoru na pole\ntrójkąta ostrokątnego o danych dwóch\nbokach i kącie między nimi\nZasady oceniania (dla sposobów I oraz VI)\n3 pkt - poprawne przekształcenia i przeprowadzenie pełnego rozumowania.\n2 pkt - zapisanie równania z jedną niewiadomą - jednym z kątów: 𝐶𝐴𝐷, 𝐵𝐴𝐷, 𝐶𝐷𝐴, 𝐴𝐷𝐵,\nw którym wszystkie funkcje trygonometryczne są tego samego argumentu, np.\nsin60°⋅cos𝛼 - cos60°⋅sin𝛼\nsin𝛼\n√3 - 1\n2\n, gdzie 𝛼= |∡𝐶𝐴𝐷|,\nALBO\n- obliczenie współczynnika kierunkowego prostej 𝐴𝐷: 2 -√3.\n1 pkt - zapisanie równania z jedną niewiadomą - jednym z kątów: 𝐶𝐴𝐷, 𝐵𝐴𝐷, 𝐶𝐷𝐴, 𝐴𝐷𝐵,\nnp. sin(60° - 𝛼)\nsin𝛼\n√3 - 1\n2\n, gdzie 𝛼= |∡𝐶𝐴𝐷|,\nALBO\n- zapisanie związku |𝐵𝐷|\n|𝐶𝐷| =\n√3-1\n2\n0 pkt - rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.\nZasady oceniania (dla sposobu II)\n3 pkt - poprawne przekształcenia i przeprowadzenie pełnego rozumowania.\n2 pkt - wyznaczenie długości czterech spośród pięciu odcinków: 𝐵𝐷, 𝐶𝐷, 𝐶𝐸, 𝐷𝐸, 𝐴𝐸,\nw zależności od jednej zmiennej, np. |𝐶𝐷| = 𝑥 i |𝐵𝐷| =\n√3 - 1\n2\n𝑥 i |𝐶𝐸| = 1\n2 𝑥\ni |𝐴𝐸| =\n√3\n2 𝑥\nALBO\n- wyznaczenie długości odcinków: 𝐵𝐷, 𝐶𝐷, 𝐶𝐸, w zależności od długości odcinka 𝐴𝐸\ni tangensa kąta 𝐷𝐴𝐶, np. |𝐶𝐸| = 1\n√3 ⋅|𝐴𝐸| ⋅tg 𝛼 i |𝐶𝐷| = 2√3\n3 ⋅|𝐴𝐸| ⋅tg 𝛼\ni |𝐵𝐷| = |𝐴𝐸| -\n√3\n3 ⋅|𝐴𝐸| ⋅tg 𝛼, gdzie 𝛼 jest kątem 𝐷𝐴𝐶.\n1 pkt - zapisanie związku |𝐵𝐷|\n|𝐶𝐷| =\n√3 - 1\n2\n,\nALBO\n- wyznaczenie długości dwóch odcinków spośród 𝐵𝐷, 𝐵𝐶 i 𝐶𝐷 w zależności od\njednej zmiennej, np. |𝐶𝐷| = 𝑥 i |𝐵𝐷| =\n√3 - 1\n2\n𝑥,\nALBO\nZasady oceniania rozwiązań zadań\n- wyznaczenie długości boków trójkąta 𝐶𝐸𝐷 w zależności od jednej zmiennej, np.\n|𝐶𝐷| = 𝑥, |𝐶𝐸| = 1\n2 𝑥, |𝐷𝐸| =\n√3\n2 𝑥,\nALBO\n- wyznaczenie długości odcinka 𝐶𝐸 (albo 𝐶𝐷) w zależności od długości odcinka 𝐴𝐸\ni tangensa kąta 𝐷𝐴𝐶: |𝐶𝐸| =\n√3\n3 ⋅|𝐴𝐸| ⋅tg 𝛼 (albo |𝐶𝐷| = 2√3\n3 ⋅|𝐴𝐸| ⋅tg 𝛼), gdzie\n𝛼 jest kątem 𝐷𝐴𝐶.\n0 pkt - rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.\nZasady oceniania (dla sposobów III - V)\n3 pkt - poprawne przekształcenia i przeprowadzenie pełnego rozumowania.\n2 pkt - obliczenie |𝐵𝐷|\n|𝐷𝐹| oraz |𝐴𝐵|\n|𝐴𝐹| : |𝐵𝐷|\n|𝐷𝐹| = 2\n√3 oraz |𝐴𝐵|\n|𝐴𝐹| = 2\n√3\nALBO\n- wyznaczenie długości odcinków 𝐴𝐷 oraz 𝐶𝐷 w zależności od jednej zmiennej, np.\n|𝐴𝐷| = √6𝑚 oraz |𝐶𝐷| = 2𝑚.\n1 pkt - wyznaczenie długości odcinków 𝐵𝐷 i 𝐶𝐷 w zależności od jednej zmiennej, np.\n|𝐶𝐷| = 2𝑚 i |𝐵𝐷| = (√3 -1)𝑚.\n0 pkt - rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.\nPrzykładowe pełne rozwiązania\nSposób I\nPrzyjmijmy następujące oznaczenia:\n𝑎 - długość boku trójkąta 𝐴𝐵𝐶,\n𝑏 - długość odcinka 𝐴𝐷,\n𝛼 - miara kąta 𝐷𝐴𝐶\n(zobacz rysunek).\nKorzystając ze wzoru na pole trójkąta oraz uwzględniając warunki zadania, otrzymujemy:\n𝑃𝐴𝐵𝐷\n𝑃𝐴𝐷𝐶\n= √3 -1\n2\n1\n2 ⋅𝑎⋅𝑏⋅sin(60° -𝛼)\n1\n2 ⋅𝑎⋅𝑏⋅sin 𝛼\n= √3 -1\n2\n𝛼\n𝐴\n𝐵\n𝐶\n𝐷\n60° -𝛼\n𝑎\n𝑏\n𝑎\nsin(60° -𝛼)\nsin 𝛼\n= √3 -1\n2\nStąd i ze wzoru na sinus różnicy kątów otrzymujemy kolejno:\nsin 60° ⋅cos 𝛼-cos 60° ⋅sin 𝛼\nsin 𝛼\n= √3 -1\n2\nsin 60° ⋅cos 𝛼\nsin 𝛼-cos 60° = √3 -1\n2\ncos 𝛼\nsin 𝛼= 1\ntg 𝛼= 1\n𝛼= 45°\nZatem kąt 𝐷𝐴𝐶 ma miarę 45°. To należało wykazać.\nSposób II\nTrójkąty 𝐴𝐵𝐷 i 𝐴𝐶𝐷 mają wspólną wysokość opuszczoną z wierzchołka 𝐴, więc\n𝑃𝐴𝐵𝐷\n𝑃𝐴𝐷𝐶\n= |𝐵𝐷|\n|𝐶𝐷|\nzatem\n|𝐵𝐷|\n|𝐶𝐷| = √3 -1\n2\nOznaczmy 𝑥= |𝐶𝐷|. Wtedy |𝐵𝐷| =\n√3 -1\n2\n𝑥. Niech 𝐸 będzie spodkiem wysokości\ntrójkąta 𝐴𝐷𝐶 poprowadzonej z wierzchołka 𝐷 (zobacz rysunek).\nZ własności trójkąta o kątach 30°, 60°, 90° otrzymujemy |𝐷𝐸| =\n√3\n2 𝑥 oraz |𝐸𝐶| = 1\n2 𝑥.\nPonieważ |𝐴𝐸| + |𝐸𝐶| = |𝐶𝐷| + |𝐷𝐵|, więc\n𝐴\n𝐵\n𝐶\n𝐷\n𝐸\n𝑥\nξ3 -1\n2\n𝑥\nZasady oceniania rozwiązań zadań\n|𝐴𝐸| + 1\n2 𝑥= 𝑥+ √3 -1\n2\n𝑥\n|𝐴𝐸| = √3\n2 𝑥\nZatem |𝐴𝐸| = |𝐷𝐸|. To oznacza, że trójkąt prostokątny 𝐷𝐸𝐴 jest równoramienny i kąt\n𝐷𝐴𝐶 ma miarę 45°. To należało wykazać.\nSposób III (z twierdzenia o dwusiecznej)\nNiech 𝐹 będzie spodkiem wysokości trójkąta 𝐴𝐵𝐶 poprowadzonej z wierzchołka 𝐴.\nTrójkąty 𝐴𝐵𝐷 i 𝐴𝐷𝐶 mają wspólną wysokość 𝐴𝐹, więc stosunek pól tych trójkątów jest\nrówny stosunkowi długości odpowiednich podstaw. Zatem |𝐵𝐷| = (√3 -1)𝑚 oraz\n|𝐶𝐷| = 2𝑚, przy pewnym 𝑚> 0 (zobacz rysunek).\nWtedy |𝐴𝐵| = |𝐵𝐶| = (√3 + 1)𝑚, |𝐴𝐹| =\n(√3 + 1) ⋅ √3\n2\n𝑚 oraz\n|𝐵𝐹| = 1\n2 ⋅|𝐴𝐵| = √3 + 1\n2\n𝑚. Stąd\n|𝐷𝐹| = |𝐵𝐹| -|𝐵𝐷| = √3 + 1\n2\n𝑚-(√3 -1)𝑚= 3 -√3\n2\n𝑚\nPonieważ |𝐵𝐷|\n|𝐷𝐹| =\n(√3 - 1)𝑚\n(3 - √3)𝑚\n2\n= 2\n√3 oraz |𝐴𝐵|\n|𝐴𝐹| =\n(√3 + 1)𝑚\n(√3 + 1) ⋅ √3𝑚\n2\n= 2\n√3 , więc półprosta 𝐴𝐷\njest dwusieczną kąta 𝐵𝐴𝐹. To oznacza, że\n|∡𝐷𝐴𝐹| = 1\n2 ⋅|∡𝐵𝐴𝐹| = 1\n2 ⋅30° = 15° oraz |∡𝐷𝐴𝐶| = 30° + |∡𝐷𝐴𝐹| = 45°. To należało\nwykazać.\n𝐴\n𝐵\n𝐶\n𝐷\n𝐹\n2𝑚\n(ξ3 -1)𝑚\nSposób IV (z twierdzenia cosinusów i sinusów / dwukrotnie z twierdzenia cosinusów)\nOznaczmy kąt 𝐶𝐴𝐷 przez 𝛼, natomiast długość odcinka 𝐴𝐷 oznaczmy przez 𝑏.\nTrójkąty 𝐴𝐵𝐷 i 𝐴𝐷𝐶 mają wspólną wysokość poprowadzoną z wierzchołka 𝐴 na\nprostą 𝐵𝐶, więc stosunek pól tych trójkątów jest równy stosunkowi długości odpowiednich\npodstaw. Zatem |𝐵𝐷| = (√3 -1)𝑚 oraz |𝐶𝐷| = 2𝑚, przy pewnym 𝑚> 0 (zobacz\nrysunek).\nWtedy |𝐴𝐵| = |𝐵𝐶| = |𝐶𝐴| = (√3 + 1)𝑚.\nStosujemy twierdzenie cosinusów do trójkąta 𝐴𝐷𝐶:\n𝑏2 = |𝐴𝐶|2 + |𝐶𝐷|2 -2 ⋅|𝐴𝐶| ⋅|𝐶𝐷| ⋅cos 60°\n𝑏2 = [(√3 + 1)𝑚]\n2 + (2𝑚)2 -2 ⋅(√3 + 1)𝑚⋅2𝑚⋅1\n2\n𝑏2 = (4 + 2√3 + 4 -2√3 -2) ⋅𝑚2\n𝑏= √6𝑚\nStosujemy twierdzenie sinusów do trójkąta 𝐴𝐷𝐶 i otrzymujemy\n𝑏\nsin 60° = 2𝑚\nsin 𝛼\n√6𝑚\nsin 60° = 2𝑚\nsin 𝛼\nsin 𝛼= √2\n2\nZatem |∡𝐷𝐴𝐶| = 45°. To należało wykazać.\nUwaga.\nZamiast sin 𝛼 możemy też obliczyć cos 𝛼, korzystając po raz drugi z twierdzenia\ncosinusów dla trójkąta 𝐴𝐷𝐶:\n|𝐶𝐷|2 = |𝐴𝐶|2 + 𝑏2 -2 ⋅|𝐴𝐶| ⋅𝑏⋅cos 𝛼\n(2𝑚)2 = [(√3 + 1)𝑚]\n2 + (√6𝑚)\n2 -2 ⋅(√3 + 1)𝑚⋅√6𝑚⋅cos 𝛼\n𝛼\n𝐴\n𝐵\n𝐶\n𝐷\n൫ξ3 -1൯𝑚\n2𝑚\n𝑏\nZasady oceniania rozwiązań zadań\n2 ⋅(√3 + 1)𝑚⋅√6𝑚⋅cos 𝛼= [(√3 + 1)𝑚]\n2 + (√6𝑚)\n2 -(2𝑚)2\ncos 𝛼= (3 + 2√3 + 1) + 6 -4\n2√6 ⋅(√3 + 1)\n6 + 2√3\n2√6 ⋅(√3 + 1)\n= 2√3(√3 + 1)\n2√6 ⋅(√3 + 1)\n= √2\n2\nZatem |∡𝐷𝐴𝐶| = 45°.\nSposób V (z twierdzenia Stewarta)\nPrzyjmijmy następujące oznaczenia:\n𝑎 - długość boku trójkąta 𝐴𝐵𝐶,\n𝑏 - długość odcinka 𝐴𝐷,\n𝑥 - długość odcinka 𝐵𝐷,\n𝑦 - długość odcinka 𝐶𝐷,\n𝛼 - miara kąta 𝐷𝐴𝐶\n(zobacz rysunek).\nTrójkąty 𝐴𝐵𝐷 i 𝐴𝐷𝐶 mają wspólną wysokość poprowadzoną z wierzchołka 𝐴 na\nprostą 𝐵𝐶, więc stosunek pól tych trójkątów jest równy stosunkowi długości odpowiednich\npodstaw. Zatem 𝑥= (√3 -1)𝑚 oraz 𝑦= 2𝑚, przy pewnym 𝑚> 0.\nWtedy 𝑎= (√3 + 1)𝑚.\nStosujemy twierdzenie Stewarta\n𝑎2 ⋅𝑥+ 𝑎2 ⋅𝑦= (𝑥+ 𝑦)(𝑏2 + 𝑥𝑦)\n𝑎2 = 𝑏2 + 𝑥𝑦\n[(√3 + 1)𝑚]\n2 = 𝑏2 + (√3 -1)𝑚⋅2𝑚\n𝑏= √6𝑚\nStosujemy twierdzenie cosinusów do trójkąta 𝐴𝐷𝐶 i otrzymujemy:\n𝑦2 = 𝑏2 + 𝑎2 -2𝑎𝑏⋅cos 𝛼\n(2𝑚)2 = (√6𝑚)\n2 + [(√3 + 1)𝑚]\n2 -2 ⋅(√3 + 1)𝑚⋅√6𝑚⋅cos 𝛼\n4𝑚2 = 6𝑚2 + (4 + 2√3)𝑚2 -2(3√2 + √6) ⋅𝑚2 ⋅cos 𝛼\n𝛼\n𝐴\n𝐵\n𝐶\n𝐷\n𝑥\n𝑦\n𝑏\n𝑎\ncos 𝛼=\n(6 + 2√3)\n2(3√2 + √6)\ncos 𝛼= √2(3√2 + √6)\n2(3√2 + √6)\nZatem cos 𝛼=\n√2\n2 i 𝛼= 45°. To należało wykazać.\nSposób VI (analitycznie)\nPrzyjmijmy następujące oznaczenia:\n𝑎 - długość boku trójkąta 𝐴𝐵𝐶,\n𝛼 - miara kąta 𝐷𝐴𝐶,\n𝛽 - miara kąta 𝐵𝐴𝐷.\nUmieszczamy trójkąt 𝐴𝐵𝐶 w układzie współrzędnych tak, żeby 𝐴= (0, 0), 𝐵= (𝑎, 0) i 𝐶\nleżał w I ćwiartce układu współrzędnych. Wtedy 𝐶= (𝑎\n2 , 𝑎√3\n2 ).\nTrójkąty 𝐴𝐵𝐷 i 𝐴𝐶𝐷 mają wspólną wysokość opuszczoną z wierzchołka 𝐴, więc\n𝑃𝐴𝐵𝐷\n𝑃𝐴𝐷𝐶\n= |𝐵𝐷|\n|𝐶𝐷|\nzatem\n|𝐵𝐷|\n|𝐶𝐷| = √3 -1\n2\nOznaczmy teraz rzuty prostokątne punktów 𝐶 i 𝐷 na oś odciętych przez - odpowiednio -\n𝐾 oraz 𝐿, a rzuty prostokątne punktów 𝐶 i 𝐷 na oś rzędnych przez - odpowiednio - 𝑀\noraz 𝑁 (zobacz rysunek).\nZ twierdzenia Talesa otrzymujemy\n|𝐾𝐿|\n|𝐾𝐵| = |𝐶𝐷|\n|𝐵𝐶| =\n2\n2 + √3 - 1 = √3 -1 oraz |𝐴𝑁|\n|𝐴𝑀| = |𝐵𝐷|\n|𝐵𝐶| =\n√3 - 1\n2 + √3 - 1 = 2 -√3\n𝛼\n𝐴\n𝐵\n𝐶\n𝐷\n𝑎\n𝐾\n𝛽\n𝑥\n𝑦\n𝐿\n𝑀\n𝑁\nZasady oceniania rozwiązań zadań\nzatem\n|𝐾𝐿| = (√3 -1) ⋅|𝐾𝐵| = (√3 -1) ⋅𝑎\n2 oraz |𝐴𝑁| = (2 -√3) ⋅|𝐴𝑀| = (2 -√3) ⋅𝑎√3\n2\nStąd\n𝐷= (𝑎\n2 + (√3 -1) ⋅𝑎\n2 , (2 -√3) ⋅𝑎√3\n2 ) = (𝑎√3\n2 , 𝑎√3(2 -√3)\n2\n)\nWspółczynnik kierunkowy prostej 𝐴𝐷 jest równy\n𝑎𝐴𝐷=\n𝑎√3(2-√3)\n2\n𝑎√3\n2\n= 2 -√3\nZatem\ntg 𝛽= 𝑎𝐴𝐷= 2 -√3\nZe wzoru na tangens różnicy kątów otrzymujemy\ntg 𝛼= tg(60° -𝛽) =\ntg 60° -tg 𝛽\n1 + tg 60° ⋅tg 𝛽=\n√3 -(2 -√3)\n1 + √3 ⋅(2 -√3)\n= 2√3 -2\n2√3 -2\n= 1\nZatem 𝛼= 45°. To należało wykazać.","solution":null,"image":"img/matematyka-2025-maj-matura-stara-rozszerzona/zad-7.webp","solution_image":null,"topics":null,"page_from":8,"source":"ocr","answer_source":null,"answer_text_source":"ocr","solution_source":null,"text_source":"ocr","source_label":"Matematyka · Matura · maj 2025 (rozszerzona)","subject_label":"Matematyka","category_label":"Matura","text_html":"<p>Zadanie 7. (0-3)<br>W trójkącie równobocznym 𝐴𝐵𝐶 punkt 𝐷 leży na boku 𝐵𝐶. Stosunek pola trójkąta 𝐴𝐵𝐷<br>do pola trójkąta 𝐴𝐷𝐶 jest równy<br>√3 - 1<br>2<br>Wykaż, że miara kąta 𝐷𝐴𝐶 jest równa 45°.</p>\n<p>EMAP-R0_100<br>Wypełnia<br>egzaminator<br>Nr zadania<br>7.<br>Maks. liczba pkt<br>3<br>Uzyskana liczba pkt</p>\n<p>EMAP-R0_100</p>","answer_text_html":"<p>Zadanie 7. (0-3)<br>Wymaganie ogólne<br>Wymaganie szczegółowe<br>V. Rozumowanie i argumentacja.<br>Zdający:<br>7.4) korzysta z własności funkcji<br>trygonometrycznych w łatwych obliczeniach<br>geometrycznych, w tym ze wzoru na pole<br>trójkąta ostrokątnego o danych dwóch<br>bokach i kącie między nimi<br>Zasady oceniania (dla sposobów I oraz VI)<br>3 pkt - poprawne przekształcenia i przeprowadzenie pełnego rozumowania.<br>2 pkt - zapisanie równania z jedną niewiadomą - jednym z kątów: 𝐶𝐴𝐷, 𝐵𝐴𝐷, 𝐶𝐷𝐴, 𝐴𝐷𝐵,<br>w którym wszystkie funkcje trygonometryczne są tego samego argumentu, np.<br>sin60°⋅cos𝛼 - cos60°⋅sin𝛼<br>sin𝛼<br>√3 - 1<br>2<br>, gdzie 𝛼= |∡𝐶𝐴𝐷|,<br>ALBO</p>\n<ul><li>obliczenie współczynnika kierunkowego prostej 𝐴𝐷: 2 -√3.</li></ul>\n<p>1 pkt - zapisanie równania z jedną niewiadomą - jednym z kątów: 𝐶𝐴𝐷, 𝐵𝐴𝐷, 𝐶𝐷𝐴, 𝐴𝐷𝐵,<br>np. sin(60° - 𝛼)<br>sin𝛼<br>√3 - 1<br>2<br>, gdzie 𝛼= |∡𝐶𝐴𝐷|,<br>ALBO</p>\n<ul><li>zapisanie związku |𝐵𝐷|</li></ul>\n<p>|𝐶𝐷| =<br>√3-1<br>2<br>0 pkt - rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.<br>Zasady oceniania (dla sposobu II)<br>3 pkt - poprawne przekształcenia i przeprowadzenie pełnego rozumowania.<br>2 pkt - wyznaczenie długości czterech spośród pięciu odcinków: 𝐵𝐷, 𝐶𝐷, 𝐶𝐸, 𝐷𝐸, 𝐴𝐸,<br>w zależności od jednej zmiennej, np. |𝐶𝐷| = 𝑥 i |𝐵𝐷| =<br>√3 - 1<br>2<br>𝑥 i |𝐶𝐸| = 1<br>2 𝑥<br>i |𝐴𝐸| =<br>√3<br>2 𝑥<br>ALBO</p>\n<ul><li>wyznaczenie długości odcinków: 𝐵𝐷, 𝐶𝐷, 𝐶𝐸, w zależności od długości odcinka 𝐴𝐸</li></ul>\n<p>i tangensa kąta 𝐷𝐴𝐶, np. |𝐶𝐸| = 1<br>√3 ⋅|𝐴𝐸| ⋅tg 𝛼 i |𝐶𝐷| = 2√3<br>3 ⋅|𝐴𝐸| ⋅tg 𝛼<br>i |𝐵𝐷| = |𝐴𝐸| -<br>√3<br>3 ⋅|𝐴𝐸| ⋅tg 𝛼, gdzie 𝛼 jest kątem 𝐷𝐴𝐶.<br>1 pkt - zapisanie związku |𝐵𝐷|<br>|𝐶𝐷| =<br>√3 - 1<br>2<br>,<br>ALBO</p>\n<ul><li>wyznaczenie długości dwóch odcinków spośród 𝐵𝐷, 𝐵𝐶 i 𝐶𝐷 w zależności od</li></ul>\n<p>jednej zmiennej, np. |𝐶𝐷| = 𝑥 i |𝐵𝐷| =<br>√3 - 1<br>2<br>𝑥,<br>ALBO<br>Zasady oceniania rozwiązań zadań</p>\n<ul><li>wyznaczenie długości boków trójkąta 𝐶𝐸𝐷 w zależności od jednej zmiennej, np.</li></ul>\n<p>|𝐶𝐷| = 𝑥, |𝐶𝐸| = 1<br>2 𝑥, |𝐷𝐸| =<br>√3<br>2 𝑥,<br>ALBO</p>\n<ul><li>wyznaczenie długości odcinka 𝐶𝐸 (albo 𝐶𝐷) w zależności od długości odcinka 𝐴𝐸</li></ul>\n<p>i tangensa kąta 𝐷𝐴𝐶: |𝐶𝐸| =<br>√3<br>3 ⋅|𝐴𝐸| ⋅tg 𝛼 (albo |𝐶𝐷| = 2√3<br>3 ⋅|𝐴𝐸| ⋅tg 𝛼), gdzie<br>𝛼 jest kątem 𝐷𝐴𝐶.<br>0 pkt - rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.<br>Zasady oceniania (dla sposobów III - V)<br>3 pkt - poprawne przekształcenia i przeprowadzenie pełnego rozumowania.<br>2 pkt - obliczenie |𝐵𝐷|<br>|𝐷𝐹| oraz |𝐴𝐵|<br>|𝐴𝐹| : |𝐵𝐷|<br>|𝐷𝐹| = 2<br>√3 oraz |𝐴𝐵|<br>|𝐴𝐹| = 2<br>√3<br>ALBO</p>\n<ul><li>wyznaczenie długości odcinków 𝐴𝐷 oraz 𝐶𝐷 w zależności od jednej zmiennej, np.</li></ul>\n<p>|𝐴𝐷| = √6𝑚 oraz |𝐶𝐷| = 2𝑚.<br>1 pkt - wyznaczenie długości odcinków 𝐵𝐷 i 𝐶𝐷 w zależności od jednej zmiennej, np.<br>|𝐶𝐷| = 2𝑚 i |𝐵𝐷| = (√3 -1)𝑚.<br>0 pkt - rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.<br>Przykładowe pełne rozwiązania<br>Sposób I<br>Przyjmijmy następujące oznaczenia:<br>𝑎 - długość boku trójkąta 𝐴𝐵𝐶,<br>𝑏 - długość odcinka 𝐴𝐷,<br>𝛼 - miara kąta 𝐷𝐴𝐶<br>(zobacz rysunek).<br>Korzystając ze wzoru na pole trójkąta oraz uwzględniając warunki zadania, otrzymujemy:<br>𝑃𝐴𝐵𝐷<br>𝑃𝐴𝐷𝐶<br>= √3 -1<br>2<br>1<br>2 ⋅𝑎⋅𝑏⋅sin(60° -𝛼)<br>1<br>2 ⋅𝑎⋅𝑏⋅sin 𝛼<br>= √3 -1<br>2<br>𝛼<br>𝐴<br>𝐵<br>𝐶<br>𝐷<br>60° -𝛼<br>𝑎<br>𝑏<br>𝑎<br>sin(60° -𝛼)<br>sin 𝛼<br>= √3 -1<br>2<br>Stąd i ze wzoru na sinus różnicy kątów otrzymujemy kolejno:<br>sin 60° ⋅cos 𝛼-cos 60° ⋅sin 𝛼<br>sin 𝛼<br>= √3 -1<br>2<br>sin 60° ⋅cos 𝛼<br>sin 𝛼-cos 60° = √3 -1<br>2<br>cos 𝛼<br>sin 𝛼= 1<br>tg 𝛼= 1<br>𝛼= 45°<br>Zatem kąt 𝐷𝐴𝐶 ma miarę 45°. To należało wykazać.<br>Sposób II<br>Trójkąty 𝐴𝐵𝐷 i 𝐴𝐶𝐷 mają wspólną wysokość opuszczoną z wierzchołka 𝐴, więc<br>𝑃𝐴𝐵𝐷<br>𝑃𝐴𝐷𝐶<br>= |𝐵𝐷|<br>|𝐶𝐷|<br>zatem<br>|𝐵𝐷|<br>|𝐶𝐷| = √3 -1<br>2<br>Oznaczmy 𝑥= |𝐶𝐷|. Wtedy |𝐵𝐷| =<br>√3 -1<br>2<br>𝑥. Niech 𝐸 będzie spodkiem wysokości<br>trójkąta 𝐴𝐷𝐶 poprowadzonej z wierzchołka 𝐷 (zobacz rysunek).<br>Z własności trójkąta o kątach 30°, 60°, 90° otrzymujemy |𝐷𝐸| =<br>√3<br>2 𝑥 oraz |𝐸𝐶| = 1<br>2 𝑥.<br>Ponieważ |𝐴𝐸| + |𝐸𝐶| = |𝐶𝐷| + |𝐷𝐵|, więc<br>𝐴<br>𝐵<br>𝐶<br>𝐷<br>𝐸<br>𝑥<br>ξ3 -1<br>2<br>𝑥<br>Zasady oceniania rozwiązań zadań<br>|𝐴𝐸| + 1<br>2 𝑥= 𝑥+ √3 -1<br>2<br>𝑥<br>|𝐴𝐸| = √3<br>2 𝑥<br>Zatem |𝐴𝐸| = |𝐷𝐸|. To oznacza, że trójkąt prostokątny 𝐷𝐸𝐴 jest równoramienny i kąt<br>𝐷𝐴𝐶 ma miarę 45°. To należało wykazać.<br>Sposób III (z twierdzenia o dwusiecznej)<br>Niech 𝐹 będzie spodkiem wysokości trójkąta 𝐴𝐵𝐶 poprowadzonej z wierzchołka 𝐴.<br>Trójkąty 𝐴𝐵𝐷 i 𝐴𝐷𝐶 mają wspólną wysokość 𝐴𝐹, więc stosunek pól tych trójkątów jest<br>równy stosunkowi długości odpowiednich podstaw. Zatem |𝐵𝐷| = (√3 -1)𝑚 oraz<br>|𝐶𝐷| = 2𝑚, przy pewnym 𝑚&gt; 0 (zobacz rysunek).<br>Wtedy |𝐴𝐵| = |𝐵𝐶| = (√3 + 1)𝑚, |𝐴𝐹| =<br>(√3 + 1) ⋅ √3<br>2<br>𝑚 oraz<br>|𝐵𝐹| = 1<br>2 ⋅|𝐴𝐵| = √3 + 1<br>2<br>𝑚. Stąd<br>|𝐷𝐹| = |𝐵𝐹| -|𝐵𝐷| = √3 + 1<br>2<br>𝑚-(√3 -1)𝑚= 3 -√3<br>2<br>𝑚<br>Ponieważ |𝐵𝐷|<br>|𝐷𝐹| =<br>(√3 - 1)𝑚<br>(3 - √3)𝑚<br>2<br>= 2<br>√3 oraz |𝐴𝐵|<br>|𝐴𝐹| =<br>(√3 + 1)𝑚<br>(√3 + 1) ⋅ √3𝑚<br>2<br>= 2<br>√3 , więc półprosta 𝐴𝐷<br>jest dwusieczną kąta 𝐵𝐴𝐹. To oznacza, że<br>|∡𝐷𝐴𝐹| = 1<br>2 ⋅|∡𝐵𝐴𝐹| = 1<br>2 ⋅30° = 15° oraz |∡𝐷𝐴𝐶| = 30° + |∡𝐷𝐴𝐹| = 45°. To należało<br>wykazać.<br>𝐴<br>𝐵<br>𝐶<br>𝐷<br>𝐹<br>2𝑚<br>(ξ3 -1)𝑚<br>Sposób IV (z twierdzenia cosinusów i sinusów / dwukrotnie z twierdzenia cosinusów)<br>Oznaczmy kąt 𝐶𝐴𝐷 przez 𝛼, natomiast długość odcinka 𝐴𝐷 oznaczmy przez 𝑏.<br>Trójkąty 𝐴𝐵𝐷 i 𝐴𝐷𝐶 mają wspólną wysokość poprowadzoną z wierzchołka 𝐴 na<br>prostą 𝐵𝐶, więc stosunek pól tych trójkątów jest równy stosunkowi długości odpowiednich<br>podstaw. Zatem |𝐵𝐷| = (√3 -1)𝑚 oraz |𝐶𝐷| = 2𝑚, przy pewnym 𝑚&gt; 0 (zobacz<br>rysunek).<br>Wtedy |𝐴𝐵| = |𝐵𝐶| = |𝐶𝐴| = (√3 + 1)𝑚.<br>Stosujemy twierdzenie cosinusów do trójkąta 𝐴𝐷𝐶:<br>𝑏2 = |𝐴𝐶|2 + |𝐶𝐷|2 -2 ⋅|𝐴𝐶| ⋅|𝐶𝐷| ⋅cos 60°<br>𝑏2 = [(√3 + 1)𝑚]<br>2 + (2𝑚)2 -2 ⋅(√3 + 1)𝑚⋅2𝑚⋅1<br>2<br>𝑏2 = (4 + 2√3 + 4 -2√3 -2) ⋅𝑚2<br>𝑏= √6𝑚<br>Stosujemy twierdzenie sinusów do trójkąta 𝐴𝐷𝐶 i otrzymujemy<br>𝑏<br>sin 60° = 2𝑚<br>sin 𝛼<br>√6𝑚<br>sin 60° = 2𝑚<br>sin 𝛼<br>sin 𝛼= √2<br>2<br>Zatem |∡𝐷𝐴𝐶| = 45°. To należało wykazać.<br>Uwaga.<br>Zamiast sin 𝛼 możemy też obliczyć cos 𝛼, korzystając po raz drugi z twierdzenia<br>cosinusów dla trójkąta 𝐴𝐷𝐶:<br>|𝐶𝐷|2 = |𝐴𝐶|2 + 𝑏2 -2 ⋅|𝐴𝐶| ⋅𝑏⋅cos 𝛼<br>(2𝑚)2 = [(√3 + 1)𝑚]<br>2 + (√6𝑚)<br>2 -2 ⋅(√3 + 1)𝑚⋅√6𝑚⋅cos 𝛼<br>𝛼<br>𝐴<br>𝐵<br>𝐶<br>𝐷<br>൫ξ3 -1൯𝑚<br>2𝑚<br>𝑏<br>Zasady oceniania rozwiązań zadań<br>2 ⋅(√3 + 1)𝑚⋅√6𝑚⋅cos 𝛼= [(√3 + 1)𝑚]<br>2 + (√6𝑚)<br>2 -(2𝑚)2<br>cos 𝛼= (3 + 2√3 + 1) + 6 -4<br>2√6 ⋅(√3 + 1)<br>6 + 2√3<br>2√6 ⋅(√3 + 1)<br>= 2√3(√3 + 1)<br>2√6 ⋅(√3 + 1)<br>= √2<br>2<br>Zatem |∡𝐷𝐴𝐶| = 45°.<br>Sposób V (z twierdzenia Stewarta)<br>Przyjmijmy następujące oznaczenia:<br>𝑎 - długość boku trójkąta 𝐴𝐵𝐶,<br>𝑏 - długość odcinka 𝐴𝐷,<br>𝑥 - długość odcinka 𝐵𝐷,<br>𝑦 - długość odcinka 𝐶𝐷,<br>𝛼 - miara kąta 𝐷𝐴𝐶<br>(zobacz rysunek).<br>Trójkąty 𝐴𝐵𝐷 i 𝐴𝐷𝐶 mają wspólną wysokość poprowadzoną z wierzchołka 𝐴 na<br>prostą 𝐵𝐶, więc stosunek pól tych trójkątów jest równy stosunkowi długości odpowiednich<br>podstaw. Zatem 𝑥= (√3 -1)𝑚 oraz 𝑦= 2𝑚, przy pewnym 𝑚&gt; 0.<br>Wtedy 𝑎= (√3 + 1)𝑚.<br>Stosujemy twierdzenie Stewarta<br>𝑎2 ⋅𝑥+ 𝑎2 ⋅𝑦= (𝑥+ 𝑦)(𝑏2 + 𝑥𝑦)<br>𝑎2 = 𝑏2 + 𝑥𝑦<br>[(√3 + 1)𝑚]<br>2 = 𝑏2 + (√3 -1)𝑚⋅2𝑚<br>𝑏= √6𝑚<br>Stosujemy twierdzenie cosinusów do trójkąta 𝐴𝐷𝐶 i otrzymujemy:<br>𝑦2 = 𝑏2 + 𝑎2 -2𝑎𝑏⋅cos 𝛼<br>(2𝑚)2 = (√6𝑚)<br>2 + [(√3 + 1)𝑚]<br>2 -2 ⋅(√3 + 1)𝑚⋅√6𝑚⋅cos 𝛼<br>4𝑚2 = 6𝑚2 + (4 + 2√3)𝑚2 -2(3√2 + √6) ⋅𝑚2 ⋅cos 𝛼<br>𝛼<br>𝐴<br>𝐵<br>𝐶<br>𝐷<br>𝑥<br>𝑦<br>𝑏<br>𝑎<br>cos 𝛼=<br>(6 + 2√3)<br>2(3√2 + √6)<br>cos 𝛼= √2(3√2 + √6)<br>2(3√2 + √6)<br>Zatem cos 𝛼=<br>√2<br>2 i 𝛼= 45°. To należało wykazać.<br>Sposób VI (analitycznie)<br>Przyjmijmy następujące oznaczenia:<br>𝑎 - długość boku trójkąta 𝐴𝐵𝐶,<br>𝛼 - miara kąta 𝐷𝐴𝐶,<br>𝛽 - miara kąta 𝐵𝐴𝐷.<br>Umieszczamy trójkąt 𝐴𝐵𝐶 w układzie współrzędnych tak, żeby 𝐴= (0, 0), 𝐵= (𝑎, 0) i 𝐶<br>leżał w I ćwiartce układu współrzędnych. Wtedy 𝐶= (𝑎<br>2 , 𝑎√3<br>2 ).<br>Trójkąty 𝐴𝐵𝐷 i 𝐴𝐶𝐷 mają wspólną wysokość opuszczoną z wierzchołka 𝐴, więc<br>𝑃𝐴𝐵𝐷<br>𝑃𝐴𝐷𝐶<br>= |𝐵𝐷|<br>|𝐶𝐷|<br>zatem<br>|𝐵𝐷|<br>|𝐶𝐷| = √3 -1<br>2<br>Oznaczmy teraz rzuty prostokątne punktów 𝐶 i 𝐷 na oś odciętych przez - odpowiednio -<br>𝐾 oraz 𝐿, a rzuty prostokątne punktów 𝐶 i 𝐷 na oś rzędnych przez - odpowiednio - 𝑀<br>oraz 𝑁 (zobacz rysunek).<br>Z twierdzenia Talesa otrzymujemy<br>|𝐾𝐿|<br>|𝐾𝐵| = |𝐶𝐷|<br>|𝐵𝐶| =<br>2<br>2 + √3 - 1 = √3 -1 oraz |𝐴𝑁|<br>|𝐴𝑀| = |𝐵𝐷|<br>|𝐵𝐶| =<br>√3 - 1<br>2 + √3 - 1 = 2 -√3<br>𝛼<br>𝐴<br>𝐵<br>𝐶<br>𝐷<br>𝑎<br>𝐾<br>𝛽<br>𝑥<br>𝑦<br>𝐿<br>𝑀<br>𝑁<br>Zasady oceniania rozwiązań zadań<br>zatem<br>|𝐾𝐿| = (√3 -1) ⋅|𝐾𝐵| = (√3 -1) ⋅𝑎<br>2 oraz |𝐴𝑁| = (2 -√3) ⋅|𝐴𝑀| = (2 -√3) ⋅𝑎√3<br>2<br>Stąd<br>𝐷= (𝑎<br>2 + (√3 -1) ⋅𝑎<br>2 , (2 -√3) ⋅𝑎√3<br>2 ) = (𝑎√3<br>2 , 𝑎√3(2 -√3)<br>2<br>)<br>Współczynnik kierunkowy prostej 𝐴𝐷 jest równy<br>𝑎𝐴𝐷=<br>𝑎√3(2-√3)<br>2<br>𝑎√3<br>2<br>= 2 -√3<br>Zatem<br>tg 𝛽= 𝑎𝐴𝐷= 2 -√3<br>Ze wzoru na tangens różnicy kątów otrzymujemy<br>tg 𝛼= tg(60° -𝛽) =<br>tg 60° -tg 𝛽<br>1 + tg 60° ⋅tg 𝛽=<br>√3 -(2 -√3)<br>1 + √3 ⋅(2 -√3)<br>= 2√3 -2<br>2√3 -2<br>= 1<br>Zatem 𝛼= 45°. To należało wykazać.</p>","solutions":[]}